Tibetan
་དེ་ཉིད་དུས་རིང་པོ་ཅན་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བླག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་གཙོ་བོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཛིན་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་གང་གིས་དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གཞོལ་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ། བྱེ་བྲག་དུ་བརྟག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ལ་ཆོས་རྣམས་ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའོ། །གཞོལ་བ་དང་འབབ་པ་དང་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ཚིག་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་ནོ། །ཡུལ་དང་དུས་ལ་གཞལ་བར་བྱ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དང་དུས་ལ་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་རུང་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་མངོན་དུ་བྱ་བའོ། །ལམ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྱིའི་ངོ་
Chinese
因此，长久地行持苦行是极其容易的。因此，所有法不观想的行持，被认为是圆满菩提的主要原因。因此，应当行持它，并坚定不移地执持。世尊，以何种方式对般若波罗蜜多进行分别观察？答：在现观之时，通过胜观进行分别观察。以趋向一切智智的相续所作之事，是使一切智智得以现证，这是分别观察的含义。相续，是指心之流。如何宣说趋向一切智智呢？如同趋向虚空一般。以空性之自性，对于一切智智，如同虚空一般。例如，在现观之时，某些法并不显现，因为它们不存在。它们的真如将会被现证，而那真如也如同虚空一般。趋向、降临和朝向，这三个词因小、中、大的程度不同而有三种说法。那分别观察，是般若波罗蜜多的剩余部分。为何如此呢？因为其与虚空相同。以不可衡量等作为回答。因为在处所和时间上无法衡量，所以是不可衡量的。真如是远离量度的，所以是无量度的。那不是色，乃至任何地方都不存在。这些都因不遍及处所和时间，而与量度相符，因此与不可衡量的自性相结合。获得，是指在证悟的第一个刹那，适合于分别证悟的自性，所有应证悟之法的现观，即是各自的自性。领会，是指任何应现前的法。道，是指见道等。道的果实，是指由此所成就的，舍弃烦恼等。智慧，是指总体的自性。
English
Therefore, practicing austerities for a long time is extremely easy. Therefore, the practice of not contemplating all phenomena is considered the main cause of perfect Bodhi. Therefore, one should practice it and hold it firmly without turning back. World Honored One, in what way does one specifically examine the Perfection of Wisdom? Answer: At the time of realization, one examines specifically through higher vision. What is done by the continuum that inclines towards omniscience is to make that omniscience manifest, and this is the meaning of specific examination. Continuum means the stream of mind. How is it said to incline towards omniscience? It is like inclining towards the sky. With the nature of emptiness, for omniscience, it is like the sky. For example, at the time of realization, some phenomena do not appear because they do not exist. Their suchness will be realized, and that suchness is also like the sky. Inclining, descending, and facing are three terms that have three different meanings depending on whether they are small, medium, or large. That specific examination is the remainder of the Perfection of Wisdom. Why is that? Because it is the same as the sky. The answer is given by "immeasurable" and so on. Because it cannot be measured in place and time, it is immeasurable. Suchness is without measure, so it is immeasurable. That is not form, and it does not exist anywhere. All of these do not pervade place and time, and therefore they are in accordance with measure, so they are combined with the nature of immeasurability. Attainment refers to the first moment of realization, the nature suitable for separate realization, the manifestation of all phenomena to be realized, which is their respective characteristics. Comprehension refers to any phenomenon that should be manifested. The path refers to the path of seeing and so on. The fruit of the path refers to what is accomplished by it, such as abandoning afflictions. Wisdom refers to the general nature.
Tibetan
བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའོ། །སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པའི་འགག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་ལ་ངེས་པར་ཞུགས་པའོ། །སྒོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པས་འབད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཞེས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བྱ་བ་རྣམ་ པར་འགྱུར་བ་བོང་བ་དང་གནས་པ་དང་ལྡན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་གཞལ་པར་བྱ་བ་ནི་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའི་ཆོས་ཅན་དེ་བས་ན་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བའོ། །ལན་ནི་གཟུགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཟབ་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་ལྷ་རྣམས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྔགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སླར་ཡང་ཟབ་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཟབ་པ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དག་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟ་བར་དཀའ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག
Chinese
是断除。 识是断除差别的自性。生和灭，如何从世间确定，在非刹那的方面，生和灭是由其他因所作。在刹那的方面，仅从自相续所生的止息，是断除一切烦恼。修是再三地在心中确定进入。离修是现前未造作，是具有努力差别的修。方面是境的差别。其他的是说，是彼之意。由谁也是说，是色等的自性，因为具有彼等之量。意思是，如果一切智性是事物转变、存在和具有，是同一方面的可衡量，是考察的转变，如果那样存在，则以色等法现前圆满成佛。因为远离彼之相，是虚空的法性，因此，彼不是由色等所现前证悟，因为彼等不存在。真如是现前证悟彼等的不异自性之意。彼为何之故是问。答是色性，色是圆成之色。如是受等。由遍计和依他起，以色等在彼时灭尽的无性之故，圆成之色等同虚空者，是说一切智性的自性之意。如是听闻甚深之法，诸天众。世尊甚深等现前赞叹后，如来说，以欲少之故，复次宣说甚深性。从彼之后等，甚深是因为没有二者共同行持之故。难测深度是因为被遍计和依他起所遮蔽之故。难见是因为不是世间禅定道的行境之故。难悟是因为声闻和独觉之故。
English
is to cut off. Consciousness is to cut off the nature of difference. Birth and destruction, how to determine from the world, on the non-momentary side, birth and destruction are made by other causes. On the momentary side, the cessation arising only from one's own continuum is the abandonment of all afflictions. Meditation is to repeatedly and surely enter the mind. Separation from meditation is manifest non-fabrication, it is meditation with the distinction of effort. Aspect is the distinction of object. Other than that, it means 'that'. 'By whom' also means the nature of form etc., because it possesses the measure of those. The meaning is, if omniscience is the transformation, existence and possession of things, it is the measurable of the same aspect, it is the transformation of examination, if it exists in that way, then the complete enlightenment will be manifested by the dharmas such as form. Because it is devoid of that aspect, it is the nature of space, therefore, it is not manifestly realized by form etc., because they do not exist. Suchness is the meaning of manifestly realizing the non-different nature of those. Why is that? is the question. The answer is the nature of form, form is the perfectly accomplished form. Likewise, feeling etc. Because of the non-existence of form etc. by imputation and dependence, at that time, the perfectly accomplished form etc. which are equal to space, is the meaning of the nature of omniscience. Thus, hearing the profound Dharma, the gods. The Blessed One praised the profound etc., and then the Thus-Gone One said, because of little desire, he again declares the profound nature. From then on, etc., profound because there is no joint practice of the two. Immeasurable depth is because it is obscured by imputation and dependence. Difficult to see because it is not the object of the worldly meditative path. Difficult to realize because of the Shravakas and Pratyekabuddhas.
Tibetan
་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་འདོད་པ་མི་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་པ་ཆུང་བའོ། །གཞོལ་བར་མཛད་པ་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པའོ། །གང་དུ་སུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ཉིད་ལ་ལྷག་པའི་བྱ་བ་དགག་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལས་དགག་པའོ། །བདག་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པ་པོ་དགག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་འོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའོ། །ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པ་ནི་བཟློག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་བཟུང་བའི་སླད་དུ་སྟེ་འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་ནི་མི་འཛིན་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་ལྷའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་བཅྭ་ལྔ་པའོ།། །།ད་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུང་བར་ནུས་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོའི་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་འདི་ཡིན་ལ་དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་གཞན་དུ་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྔོན་པོ་སེར་པོ་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གང་དུ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་མེད་པར་གསུངས་པས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པའི་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་མེད་པའོ་། །དེ་བས་ན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །འཐད་པ་གསུངས་པ་ནི།
Chinese
而且也因为不以出世间的智慧去思量。不想做却做是精进小。安住是使满足。凡是“在何处谁也”等，都是遮止对于此更超胜的作业。因为虚空深邃等，是遮止业。因为我深邃等，是遮止作者。所有法以无障碍性而深邃，这在某处有引出。所有法的应得之物，以无有来处而深邃。说是稀奇啊，是因为以前未曾见过。说是奇妙啊，是因为在因和果上具有差别。不相符是相违。为什么呢？为了不执取，即认为“这是色”而作标志是执取，与此相反是不执取。以帝释天等诸天来近似表示的章节是天之章节，即第十五章节。现在，为了说明常住者善现如何不执取而说法，所以开显说“所有法无所缘”，等等。能被执取的遍计所执和依他起的自性不缘是空性。因为这是具有彼之体性的法，因此对于所有法，因为具有真如的自性，所以显示不缘的自性，即“于任何处皆无碍”。如果变成能缘的自性，那么那时诸法因为彼此体性不同，所以一法会成为另一法的障碍。例如蓝色和黄色。因为空性的体性在一切处都真实生起，所以在任何处都没有障碍。以此说明了诸法对于一切法，已宣说了无有增益和诽谤的边。因为没有遍计所执和依他起的自性，所以没有增益的边。因为不对法性自性作诽谤，所以没有诽谤的边。因此是无碍的体性。一切处以无二的自性而承诺的自性。宣说了正理是：
English
And also because it is not contemplated with wisdom that transcends the world. Not doing what one wants to do is small diligence. Abiding is making satisfied. Whatever is "wherever anyone" etc., is to negate the surpassing action for this very thing. Because the sky is deep, etc., it is to negate action. Because the self is deep, etc., it is to negate the agent. All dharmas are deep by their unobstructed nature, which is brought out somewhere. All dharmas' objects to be obtained are deep by their lack of origin. Saying it is amazing is because it has not been seen before. Saying it is wonderful is because it has distinctions in cause and effect. Disagreement is contradiction. Why? In order not to grasp, that is, to mark "this is form" is grasping, and the opposite of this is not grasping. The chapter that approximates with gods such as Indra is the chapter of gods, that is, the fifteenth chapter. Now, in order to explain how the stable Subhuti teaches the Dharma without grasping, it is revealed that "all dharmas are without object," and so on. The non-object of the imputed and dependent nature that can be grasped is emptiness. Because this is the Dharma that has its nature, therefore, for all Dharmas, because they have the nature of Suchness, the nature of non-object is shown, that is, "there is no obstacle anywhere." If it becomes the nature of what can be objectified, then at that time, because the characteristics of the Dharmas are different from each other, one Dharma will become an obstacle to another. For example, blue and yellow. Because the nature of emptiness arises truly in all places, there is no obstacle anywhere. This explains that for all Dharmas, the extreme of addition and slander has been proclaimed. Because there is no nature of imputation and dependence, there is no extreme of addition. Because there is no slander of the nature of Dharma, there is no extreme of slander. Therefore, it is the nature of unobstructedness. The nature promised by the non-dual nature in all places. The reasoning that has been proclaimed is: