Tibetan
་གྲུབ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གནས་བརྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་མི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ་ལ་གནས་བརྟན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྔགས་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་བོ་ལ་འགའ་ཞིག་ཡང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བསྔགས་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྟོད་པ་ཉིད་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཕན་ཡོན་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཛིན་པར་བྱའོ། །ས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མིང་ཅན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་འདས་ནས་ཕྱིར་ མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཕན་པ་ཉིད་བརྟན་པར་བྱེད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་བྱེད་པ་པོའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྒོམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའམ་ཡུལ་ཡང་རུང་བ་ནི་སའོ། །གང་གི་རྟེན་གྱིས་དེ་རྣམས་ལ་ཡེ་ཤེས་དེ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་མཁས་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བསླབ་པ་སྟེ་སླར་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཉན་པར་བྱ་བ་ནི་གཞུང་ལས་སོ། །གཟུང་བར་བྱ་བ་ནི་ཟློས་པར་བྱ་བའོ། །བཅང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙིང་ལ་གཞག་པར་བྱ་བའོ། །བཀླག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བརྗེད་པའི་དོན་དུ་ག
Chinese
已成就无分别之大菩萨安住于此。由此不生烦恼之境，安住于无烦恼之声闻众中最为殊胜。如是，以无心之说，安住者如经中所说，安住于无烦恼者最为殊胜，故称“安住”之赞叹是合理的。不生烦恼之境，故于主尊亦无需任何事物。如今，圣者舍利子以“善哉”之语及赞叹等显扬赞颂，即是对具精进之菩萨宣说不退转之功德利益。因此，应以“是故”等语详细观察不退转。应以不退转而执持。依于名为极喜地之初发心，为了证悟空性、无相、无愿一切法之体性，超越声闻、缘觉之地，故称不退转。不离般若波罗蜜多，亦应以不作诸法为傲慢之自性而了知。如今，般若波罗蜜多能稳固地利益声闻、缘觉、菩萨之地，乃至圆满菩提之学处。如“于声闻地”等，修习声闻菩提之法，即是声闻地或境。以何为依，能于彼等生起智慧耶？如是，亦是佛地。此处，亦为菩萨众生起精通三乘之学处，而非为了再度生起。此乃菩萨众为主。如是，欲学声闻乘者，大心菩萨亦欲求于大智慧者。应听闻者，乃经文也。应受持者，乃复诵也。所谓应执持者，乃置于心中也。所谓应读诵者，乃为不忘失之故。
English
The great Bodhisattva who has attained non-conceptualization abides therein. Therefore, by not generating the realm of afflictions, he is superior to the Shravakas who abide in the absence of afflictions. Thus, even with the teaching of no-mind, as it is said that the abiding one is the most excellent of those who abide in the absence of afflictions, the praise of being "abiding" is reasonable. By not generating the realm of afflictions, nothing whatsoever is needed for the chief one. Now, the Elder Shariputra, with words of "Excellent" and praises, manifestly praises, which demonstrates the benefits of non-retrogression to the Bodhisattva who possesses diligence. Therefore, one should closely examine non-retrogression with "Therefore," and so forth. One should apprehend closely with non-retrogression. Relying on the first generation of Bodhicitta, which is named the Ground of Great Joy, in order to realize the nature of all phenomena, such as emptiness, signlessness, and wishlessness, having transcended the grounds of Shravakas and Pratyekabuddhas, it is said that one becomes non-retrogressing. Without being separated from the Perfection of Wisdom, one should also understand by the nature of not making all phenomena objects of pride. Now, the Perfection of Wisdom firmly benefits all the trainings of the grounds of Shravakas, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, and also of Perfect and Complete Enlightenment. "On the ground of the Shravakas," and so forth, meditating on the dharmas that bring about the Bodhi of the Shravakas is the ground or realm of the Shravakas. By relying on what will that wisdom be generated in them? Likewise, it is the ground of the Buddhas. Here also, it is the training for Bodhisattvas to generate expertise in the three vehicles, but not for the sake of arising again. This is because Bodhisattvas are the chief ones. Thus, even those who wish to study the Shravaka Vehicle, the great-minded Bodhisattvas desire from those of great wisdom. What is to be heard is from the scriptures. What is to be taken is what is to be repeated. What is to be held is what is to be placed in the heart. What is to be recited is for the sake of not forgetting.
Tibetan
དོན་པར་བྱའོ། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཀུན་ནས་ཟློས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་གཞུང་དང་དོན་དག་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་འཇུག་པ་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དོན་དུའོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་རབ་ཏུ་འདོན་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསླབ་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔྱོད་པ་དང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དག་གིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དེ་བྱའོ། །དུས་དང་དངོས་པོ་དང་ལམ་དང་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལས་ཉིད་དེ་འོན་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ལས་ཀྱིས་ལས་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་རྐྱེན་ ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་ནི་བཅུ་སྟེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་ཇི་སྲིད་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐབས་ནི་རྒྱུ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་རྣོ་བ་སྟེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཡང་རྒྱས་པར་རྣམ་པ་མང་བ་སྟེ་དེ་དང་དེར་གསུངས་པའོ། །མདོར་བསྡུས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཕྱིས་དོན་དམ་པར་མི་དམིགས་པས་རྣམ་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་འདིར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ནི་ལྡན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནི་ངེས་སོ། །འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ནི་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་འདི་ལ་གལ་པ་མེད་དེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །བླ་
Chinese
应当作意。所谓完全通达，即是从意义上说的。应当在一切方面了解，应当完全复述，是为了给其他人讲解经文和意义。接引其他人，是为了让他们也以福德和智慧的圆满积聚而进入、完全成熟和解脱。有些地方会出现“应当完全宣说”。所谓应当学习，是因为必定会产生学习。所谓应当瑜伽，是因为必定会产生思择和个别观察。瑜伽就是止观。所谓时间和事物和道路和行进，是指瑜伽的行为本身，然而因为极度著名的行为不是行为本身，所以事物是因缘。菩萨地也是，所谓菩萨们的地有十种，极喜地和直至法云地。那本身就被称为道智。所谓具有善巧方便，方便就是因。那些也是为了圆满佛法，为了使众生完全成熟，为了迅速现证菩提，布施波罗蜜多等等。其中，善巧就是敏锐，如实地正确成办。那也是广大的多种方式，在那和那处所说的。简而言之，菩萨的一切法都是以世俗的智慧来完全调伏的。之后以胜义不执著来调伏，因此是极其圆满和极其清净的。这就是所谓的在此的善巧方便，以那正确地具有就是具有。所谓为了生起一切佛法，是指为了菩萨们圆满成就佛法，一切瑜伽的必定。这里说菩萨的法是广说的，这对此没有必要，因为有些地方会出现为了获得菩萨的一切法。
English
It should be attended to. What is called complete understanding is from the meaning. It should be known in all aspects, it should be completely repeated, in order to explain the scriptures and meanings to others. To guide others is to lead them to enter, fully mature, and be liberated by the complete accumulation of merit and wisdom. In some places, it will appear as "should be completely proclaimed." What is called should be learned is because learning will definitely arise. What is called should be yoga is because discernment and individual observation will definitely arise. Yoga is quiescence and insight. What is called time and things and path and going refers to the very act of yoga, but because the extremely famous act is not the act itself, things are conditions. The bodhisattva ground is also, the ground of the bodhisattvas is ten, the Joyful Ground and up to the Cloud of Dharma. That itself is called the knowledge of the path. What is called having skillful means, means are the causes. Those are also for perfecting the Buddha's teachings, for fully maturing sentient beings, for quickly realizing enlightenment, generosity paramita and so on. Among them, skillful means is sharpness, accomplishing correctly as it is. That is also a vast variety of ways, spoken of in that and that place. In short, all the dharmas of the bodhisattva are completely subdued by conventional wisdom. Afterwards, they are subdued by not clinging to ultimate truth, therefore they are extremely complete and extremely pure. This is what is called skillful means here, to have that correctly is to have. What is called for the sake of arising all the Buddha's teachings refers to the necessity of all yogas for the bodhisattvas to fully accomplish the Buddha's teachings. Here it is said that the bodhisattva's dharma is extensively spoken of, this is not necessary for this, because in some places it will appear as for the sake of obtaining all the bodhisattva's dharmas.
Tibetan
ན་མེད་པ་ཡང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེ་ལ་སློབ་པ་ནི་གང་ཞིག་ས་བཅུ་ཐོབ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་ཡམ་ལ་གོམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་སྦྱར་བའི་ལམ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ གང་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་དང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཡུལ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ཞེ་ན། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། མཐའ་གཉིས་ལ་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། གནས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཉེ་བར་གདགས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། རིགས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང༌། མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་འོག་ཏུ་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་གནས་གནས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་སྒྲུབ་པ་དྲུག་པོ་འདི་ལ་གནས་སྐབས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། གང་ཞིག་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་ན་ཆོས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་མ་འཚལ་ལ་འོན་ཀྱང་མིང་ཙམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱིས་མ་འཚལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ནི་འདིས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པར་བྱེད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་མ་འཚལ་མ་དམིགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་དབང་གིས་ཚད་མ་གསུམ་པོས་མི་དམིགས་པའི་གདམས་ངག་དགྲ་བཅོམ་པའི་གང་ཟག་གདམས་ངག་ཏུ་རུང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་བ་སྟེ། གང་ཟག་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་གསུངས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ལ་གདམས་ཤིང་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་བ
Chinese
所谓“无有且真实”等等，是指诸佛以金刚般的等持所真实摄持的、超越世间的智慧，即是圆满正等觉。对此的修学，是指获得十地之后，为了获得佛地而勤奋修习瑜伽。那本身就是真实菩提，即是具有所修习的道以及一切相智。如此，通过这部《般若波罗蜜多》，菩萨摩诃萨 所应修学和瑜伽的诸佛之法全部广为宣说，直至结尾，这表明了由境所决定的利益。现在，如果要问由多少种方式决定生起，那么，将要说明决定的种种差别，也就是决定的六种成就：不承认两种边见的成就，无有住处的成就，无有执着的成就，近取成就，理性的成就，以及迅速现证圆满菩提的成就。这些也将在下文依次在各个地方进行阐述。这是常住者善现为了生起这六种成就的近因而宣说的。“无论我”等等，以及“菩萨之名”是指，总的来说并非其他法，而是菩萨也不可得，然而仅仅是名字，菩萨本身也不可得，这表明了这种差别。这表明了四种方式，即菩萨和般若波罗蜜多都不可得，不可见，真实不随见，这是通过现量、比量和圣言量这三种量不缘取的教言，阿罗汉的补特伽罗适合于教言，般若波罗蜜多真实不随见，也就是说，哪位补特伽罗应该与哪部般若波罗蜜多相应呢？这样宣说了。哪位菩萨应该教导和指示哪部般若波罗蜜多呢？直至之间的经文。如此安住
English
The so-called "non-existent and true" and so on, refers to the transcendental wisdom that is truly held by the Buddhas with diamond-like samadhi, which is the complete and perfect enlightenment. Studying this refers to diligently practicing yoga after attaining the ten bhumis in order to attain Buddhahood. That itself is true Bodhi, that is, the omniscience with the path of practice. Thus, through this Prajnaparamita, all the Buddha's dharmas that the Bodhisattva-Mahasattva should study and practice yoga are widely proclaimed, until the end, which shows the benefits determined by the object. Now, if you want to ask how many ways it arises, then, the various differences of determination will be explained, that is, the six achievements of determination: the achievement of not admitting two extreme views, the achievement of no dwelling place, the achievement of no attachment, the achievement of proximate attainment, the achievement of rationality, and the achievement of quickly realizing perfect enlightenment. These will also be explained in order in various places below. This is what the venerable Subhuti said in order to generate the proximate cause of these six achievements. "Whether I" and so on, and "the name of Bodhisattva" means that, in general, it is not another dharma, but the Bodhisattva is also unattainable, but only the name, the Bodhisattva itself is also unattainable, which shows this difference. This shows four ways, that is, the Bodhisattva and Prajnaparamita are both unattainable, invisible, and truly not followed, which is the instruction of non-apprehension by the three pramanas of direct perception, inference, and scripture, the Pudgala of Arhat is suitable for instruction, Prajnaparamita is truly not followed, that is, which Pudgala should correspond to which Prajnaparamita? This is how it is proclaimed. Which Bodhisattva should teach and instruct which Prajnaparamita? Until the sutra in between. Thus abiding