Tibetan
་རྟོག་པ་ཉིད་མེད་པས་འདིར་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་འཕགས་པ་མགོན་པོ་བྱམས་པས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ནི་བསྐྱོད་པས་དངས་པ་ཅན་ལ་ནི། །དངས་པ་ཉིད་དེ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལ་གཅིག་ཏུ་དྲི་མ་བསལ་བས་ཡིན། །རང་སེམས་དག་པ་ལ་ནི་ཆོ་ག་འདི་དེ་བཞིན། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ནི་འོད་གསལ་འདོད་པ་སྟེ། །རྟག་ཏུ་དེ་ནི་གློ་བུར་སྐྱོན་གྱིས་སྐྱོན་བྱས་པ། །ཆོས་ཉིད་སེམས་ནི་སྤངས་ནས་གཞན་གྱི་སེམས་ལ་ནི། །འོད་གསལ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་དག་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའོ། །ཇི་ལྟར་ཆུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དང་གློ་བུར་བའི་རྙོག་པས་རྙོགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཡང་གློ་བུར་བའི་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱོན་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མ་རྟོགས་པས་གཞན་གྱི་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང༌། གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདིར་སེམས་ནི་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བཤད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གསལ་བ་དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་འདི་གང་ཡིན་ན། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་རང་གི་རྒྱུད་ལས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡང་བཟློག་པར་བྱས་པའོ། །གང་ཞིག་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་མི་བཟློག་པར་ནུས་ པ་དེ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནུས་ཤེ་ན་གང་གི་ཚེ་རང་གི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ན་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་དེ་ལ་བརྩེ་བར་གྱུར་པ་ན། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དེ་རྣམས་དགེ་འདུན་དང་ཀུན་དགའ་རབ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེར་རྙེད་པར་སླ་བའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་བྲལ་བའི་ས་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་ཟས་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སེམས་ཅན་ལ་ནི་ཕྲད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ།
Chinese
因为没有分别念，所以这里是称为无心性的意思。圣者怙主慈氏菩萨也曾说过：犹如水被搅动后变得清澈，那清澈不是从其他地方产生，而是因为它完全清除了污垢。对于自心清净的仪轨也是如此。心性本来就是光明，但总是被突如其来的过失所染污。舍弃了法性的心，对于他人的心来说，光明性在自性清净中是无法成就的。犹如水本来是清澈的，但被突如其来的浑浊所染污一样。同样，心本来是光明的，但被突如其来的过失所染污，因为没有证悟法性的心，所以总是执着于他人的心，并且以外缘的自性光明也无法成就。因此，心的真实性，在这里是指心是可以被认识的，这是它的密意。从“之后”开始，指长老善现对无心性的正确阐述之后，长老舍利子立即说了“好啊”，就是“好啊，好啊”。“又”这个词是“清晰”的意思。清晰的是什么呢？就像您世尊所说的那样，安住于无烦恼的至高境界，这就是所谓的示现。什么是无烦恼呢？烦恼就是烦恼，所有阿罗汉都从自己的相续中彻底断除了这些烦恼。如果有人能够阻止他人相续中的烦恼，那就可以说是安住于无烦恼之中。如何才能做到呢？当他知道自己的目标等等时，对于嗔恨等烦恼，以无限的慈悲心对待众生时，那些顺应善的一面，比如僧团和寺庙等等，在那里舍弃容易获得的生存资具，前往远离众生的地方食用食物，并且完全从痛苦中解脱出来，不与众生相遇，这就是所谓的安住于无烦恼之中。如是说。
English
Because there is no conceptualization, here it means the state of being without mind. The noble Lord Maitreya also said: Just as water becomes clear when stirred, that clarity does not arise from elsewhere, but because it completely removes the impurities within it. The ritual for purifying one's own mind is the same. The mind is inherently luminous, but it is always defiled by sudden faults. Abandoning the mind of Dharma-nature, for the minds of others, luminosity cannot be achieved in its own pure nature. Just as water is naturally clear but becomes turbid due to sudden turbidity. Similarly, the mind is naturally luminous, but it is defiled by sudden faults, and because the mind of Dharma-nature is not realized, it always clings to the minds of others, and the luminosity of the nature of other-dependence cannot be achieved. Therefore, the suchness of the mind, here it means that the mind can be known, this is its intention. Starting from "Then," it refers to the moment after the elder Subhuti correctly explained the state of no-mind, the elder Shariputra immediately said "Good," which means "Good, good." The word "again" means "clear." What is clear? Just as you, the Bhagavan, said, abiding in the supreme state of no affliction, this is what is called manifestation. What is no affliction? Afflictions are afflictions, and all Arhats have completely eliminated these afflictions from their own continuum. If someone can prevent the afflictions in the continuum of others, then it can be said that they abide in no affliction. How can this be done? When he knows his own goals and so on, with infinite compassion towards beings for afflictions such as hatred, those who follow the path of virtue, such as the Sangha and monasteries, abandon the easily obtained necessities of life there, go to places far away from sentient beings to consume food, and completely liberate themselves from suffering, not encountering sentient beings, this is what is called abiding in no affliction. As it is said.
Tibetan
ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་ལྟ་བ་ལ། །ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཉིད་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་མེད་པ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ངོ་བོའི་ཤེས་རབ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་བྱམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་དག་གོ །གང་ཞིག་ཡང་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ལས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་དང་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་ཁྱད་པར་གང་ཞིག་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ལ་གསུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་བཤད་པའོ། །འདིར་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེས་གནས་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་དབང་པོ་རྟུལ་བོ་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་སྤངས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཡུལ་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པར་མཁྱེན་ནས་ཐོག་མར་དགྲ་བཅོམ་པ་ ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་དེ་རྣམས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་རུང་བའི་བསམ་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ངེས་པའི་བསམ་བ་ཅན་སོ་སོར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་སོ་སོར་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལུང་བསྟན་པར་མཛད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ས་དང་པོར་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ལ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་སྤངས་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ལས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ལུང་བསྟན་པ་ས་བརྒྱད་པ་ལ་གནས་པ་ལྷུན་གྱིས
Chinese
聲聞煩惱見中，非是永斷諸煩惱。如是，然於他相續中，無有煩惱隨行之自性智慧，是無煩惱。有情一切皆成煩惱障礙，慈之體性三摩地，是名無煩惱，此乃其他說法。又，二萬頌釋中，聲聞乘以無煩惱之境，清淨等持，是名無煩惱等持。其中，應知與他相續中煩惱之境相違，否則，於無煩惱而住者，有何差別而宣說耶？此是聲聞乘中，對無煩惱之解說。於此，一切分別之戲論，即是諸煩惱。以無彼等之故，離分別之等持是無煩惱。以彼而住之故，說為住於無煩惱，其義是：若有情眾生，種性不定，根器遲鈍，如來知彼等，於未斷之煩惱境，不具足正等菩提之行之分，故最初令住於阿羅漢位。其後，為彼等宣說菩薩乘，由此，彼等生起堪能圓滿菩薩行之意樂，其後漸次獲得甚深法之忍。如是，於佛地具決定意樂，於各別善巧之法界，各別獲得甚深法之忍等，如來為彼等授記成佛。彼等初地見道之時，即是安住於第八地。如聲聞乘外道之道，以欲之欲貪斷除，見道之時即是不還果。如是，聖妙法白蓮經云：於正等覺授記，安住於第八地任運。
English
In the view of the Shravakas regarding afflictions, it is not the case that all afflictions are completely abandoned. However, the wisdom of the nature that follows the absence of afflictions in the continuum of others is without afflictions. The Samadhi characterized by loving-kindness, which is an obstacle to the afflictions of all sentient beings, is called without afflictions; this is another explanation. Furthermore, in the commentary on the Twenty Thousand Verses, the Shravaka Vehicle, through pure meditative absorption from the realm without afflictions, is called meditative absorption without afflictions. There, it should be understood as being contrary to the realm of afflictions in the continuum of others; otherwise, what distinction would there be in speaking to those who abide without afflictions? This is the explanation of the absence of afflictions in the Shravaka Vehicle. Here, all elaborations of conceptualization are the afflictions. Because of the absence of these, meditative absorption free from conceptualization is without afflictions. Because of abiding in that, it is said to abide in the absence of afflictions. The meaning is this: If sentient beings are of uncertain lineage and have dull faculties, the Tathagata, knowing that they do not have a share in the practice of perfect enlightenment in the realm of afflictions that have not been abandoned, initially causes them to abide in the state of Arhatship. Then, the Bodhisattva Vehicle is taught to them, so that they develop the intention to be able to fully accomplish the practice of a Bodhisattva. Then, gradually, they will obtain forbearance in the profound Dharma. Thus, those who have a definite intention for the Buddha-ground, who have individually obtained forbearance in the profound Dharma of the realm of Dharma that is distinctly skillful, are prophesied by the Tathagata for the sake of Buddhahood itself. At the time of the first ground, the Path of Seeing, they are abiding on the eighth ground. Just as, through the path that is external to the Shravaka Vehicle, having abandoned the desire for desire, one is a Non-Returner at the time of the Path of Seeing, so too, in the Holy Sublime Dharma White Lotus Sutra, it says: The prophecy for perfect and complete enlightenment, abiding on the eighth ground, spontaneously.