Tibetan
འི་གནས་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཚིག་ནི་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དེའི་བརྗོད་པས་སོ། །རྒྱས་པར་མི་འདོད་པ་འབབ་པས་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོན་མི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀར་འགྱུར་བའོ། །འདོད་པ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་མོ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོན་པ་འདི་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དོན་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་ཡང་དག་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་སྟེ། ཚིག་གསུམ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་དོ། །ཚིག་ནི་ལེགས་པའི་རིགས་པས་ཀླན་ཀར་བྱེད་དེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གོ །ཀླན་ཀར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ་རིགས་པས་འདི་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་སྟེ་རིམ་པ་འདིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་ཡང་འདོན་པ་ཉམས་པ་སྟེ། འདི་ཁྱོད་ལ་ཀླན་ཀར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་འདོན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཀླན་ཀའི་དོན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལེགས་པར་འབྲེལ་བ་མ་མཐོང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པར་ཐལ་བ་ལ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོས་པ་གསུངས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ་དེའི་བསམ་པ་ལ་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་ བ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དྲུག་པ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉིད་དང་བརྫུན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་དེ་ལས་གཞན་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇི
Chinese
与安住相违背的真实语，即是真实的对境，是由于它的陈述。由于不希望广说而归结，因此对先前一方的意义不希望陈述，这也会变成对你的诘难。因为就希望本身而言，是由先前一方陈述的缘故。对于大部经典也见到这种说法，如具寿舍利弗之子，好啊好啊，这也变成对你的诘难，具寿舍利弗之子，意义本身是被具寿舍利弗之子以真实语陈述而完全领受的。在随之称扬之后，二万颂的论释中这样说到，以三个词语随喜。词语是以善妙的理路进行诘难，好啊好啊，这是一个。变成诘难，这是第二个，意思是说理路会缘于此而生起。意义完全领受，这是第三个，通过这个次第，对于这位薄伽梵母，也会出现这种说法上的缺失，即“这会变成对你的诘难”这样的说法也会出现。诘难的意义是没有见到非常好的关联，因为对于一切有情，安住在般若波罗蜜多上，并没有舍弃的缘故。如何随喜呢，说了这样的必要。那为什么呢？因为有情无自性之故。无自性本身就是自相空性，即无自性本身以及与其相离。无自性是极度寂静性、无有性以及不可思议性，因为它的思虑没有对境的缘故。没有现前圆满正等觉，这是没有证悟之意。有情真实
English
The true words that contradict abiding are the true object, due to its statement. Since it is not desired to elaborate and conclude, therefore, it is said that the meaning of the previous party is not desired, which will also become a challenge to you. Because for the desire itself, it is stated by the previous party itself. This statement is also seen in the great scriptures, such as the venerable Sharadvatiputra, good, good, this will also become a challenge to you, the venerable Sharadvatiputra, the meaning itself is completely received by the venerable Sharadvatiputra by stating true words. After praising it, it is said in the commentary of the Twenty Thousand Verses, that it is rejoiced with three words. The word is to challenge with good reasoning, good, good, this is one. Becoming a challenge, this is the second, meaning that reasoning will arise from this. The meaning is completely received, this is the third, through this order, for this Bhagavan Mother, there will also be a lack of this statement, that is, the statement "this will become a challenge to you" will also appear. The meaning of the challenge is that a very good connection is not seen, because for all sentient beings, abiding in the Prajnaparamita, there is no abandonment. How to rejoice, the necessity of this is said. Why is that? Because sentient beings are without self-nature. The absence of self-nature itself is the emptiness of self-nature, that is, the absence of self-nature itself and being separate from it. The absence of self-nature is extreme tranquility, non-existence, and inconceivability, because its thought has no object. Not having manifest complete perfect enlightenment is the meaning of not having realized. Sentient beings are truly
Tibetan
ག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། ཆུའི་ཟླ་བ་དང་མཉམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་བརྫུན་པར་སྣང་བ་ཙམ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་གནས་པ་འདིས་གནས་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་རྟོགས་པས་སོ། །གནས་པ་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ལེའུ་རྫོགས་པའི་དོན་དུའོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་འདོན་པ་ཡིན་ཏེ་རབ་འབྱོར་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ལས་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའོ།། །། གཉིས་པ། བར་མ་བསྟན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིར་བྱས་པ།
Chinese
因为见到所有法都如证悟后获得的智慧之幻化、阳焰、水中之月，所以见到不舍弃一切有情之作意也仅仅是虚假显现，而不是有情之外的其他。说不是安住于般若波罗蜜多，因此而说：具寿舍利子，菩萨摩诃萨以如是之自性而行，以如是之安住而安住。如是之，是指以个别了知无自性等等之自性。以安住之，是指以般若波罗蜜多的安住。此语是为了章节圆满之义。名为“善现品”是在以前的经卷中念诵的，因为显示善现为主要，所以是善现品。因此，将要解说的，应从善现品中寻找。名为“行品”，有些地方念诵为一切相智之行品。其中，行是行持，是阐明此行的品，是第一品。 第二，对于未示中间，以决定生起的教言等分为四种。
English
Because all phenomena are seen as being like the illusion, mirage, and moon in water of the wisdom obtained after transcending dependence, therefore, seeing the intention of not abandoning all sentient beings is also seen as merely a false appearance, and not as sentient beings other than those. It is said that it is not abiding in the Perfection of Wisdom, therefore it is said: Shariputra, the Bodhisattva Mahasattva abides with such a nature and abides with such an abiding. Suchness refers to individually understanding the nature of selflessness and so on. Abiding refers to abiding in the Perfection of Wisdom. This word is for the meaning of the completion of the chapter. The name "Chapter of Subhuti" is recited in the previous scriptures, because it shows Subhuti as the main one, so it is the Chapter of Subhuti. Therefore, what is going to be explained should be sought from the Chapter of Subhuti. The name "Chapter of Conduct" is recited in some places as the Chapter of Conduct of Omniscience. Among them, conduct is the act of conduct, the chapter that clarifies this conduct, is the first chapter. Second, regarding the unshown middle, it is divided into four types by the instructions for definite arising, and so on.