English
It should be definitely stated, yes. The detailed examination of the proof is shown in two ways, namely, "What is this? Whose is this?". Among them, "What is this?" refers to inquiring about its own essence. To this, it should be said: Realization is the Prajnaparamita. "Whose?" refers to inquiring about the associated one. This again has three ways: one is associated with experience. To this, it should be said, "All dharmas." Again, asking "Because of what is this Prajnaparamita?" is asking for the cause. "Why is this Prajnaparamita?" is a synonym. To this, it should be said, "By realizing its characteristics as they are." Again, "Whose?" is asking for the cause. By what cause is it called Prajnaparamita? To this, it should be said, "By the very arising of renunciation." All of these clarify, and for the purpose of the previous question, it is said, "What is this?". "What dharma is what?" and so on. What is the intention? All knowable things and the nature of knowledge, the state of being completely established, free from parikalpita and paratantra, is Prajnaparamita. At that time, all dharmas are the same as space in their invisible nature. Therefore, whoever sees it and, through the wisdom of the nature of emptiness, sees it with its own nature, that is truly seeing it. Because in that state, all dharmas do not exist and are not objects. Even so, seeing that there is nothing in all dharmas such as form, and that discouragement and fear and so on do not arise, then it should be known that this is not separate from Prajnaparamita. This was said by the Venerable Subhuti. The Venerable Sariputra asks for the meaning of the characteristic of non-separation, namely, "Why is it not separate?". When is that? When, for what reason, are all dharmas separate in essence? Therefore, seeing it in this way will show that this is not separate from Prajnaparamita.
Tibetan
། །འདིས་ཀྱང་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བ་དོན་གཅིག་གིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྲལ་བ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་ཆོས་གང་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རིག་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་ལ་འདྲི་བ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་ལན་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་གང་རྣམས་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་སྟེ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འདི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་ལ་འདྲི་བ་དེ་ལ་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་མ་བྱུང་བ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེད་པ་མེད་དེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱེད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངག་གིས་རྒྱུ་བ་དེའི་སྤྱོད་པ་དེ་ཞེས་དེས་ན་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་ཕུལ་སུ་ཚོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྩོལ་བ་དན་ལྡན་པ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་ཡང་ཡང་དག་པར་ནི་ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་པར་དུ་བཀླགས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་འདོན་པར་བྱེད་དེ་འགྲེས་འདི་ཡང་ནི་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བཞག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བའི་བརྟགས་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་ནས་རིག་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་སོ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐབས་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། ཐབས་ལ་བསྙེན་པའོ། དེ་ལ་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ནི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐབས་མི་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱོད་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ན་མཚན་མ་མེད་པ་དོར་ནས་སྤྱོད་ཅིང་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ན་ཡང་འདིའི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ན་མཚན་མ་ཉིད་མར་བྱས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པས་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོ་སོར་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་མཚན་མའི་སྦྱོར་བ་ནི་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེའི་གཟུགས་ཉིད་མཚན་མ་ཞེས་གཉི་གཡང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་མ་བྱུང་བ་ལ་འབྱུང་བ་ལའོ་འགག་པ་ནི་བྱུང་ནས་ལོག་པ་ལའོ། །འཇིག་པ་ལ་ནི་སྐད་ཅི
Chinese
。以此，舍利子，色即是与色的自性相分离等等，以这些来说明般若波罗蜜多是属于什么的提问，是用一个意思来解释的。例如，一切法都是自性空，无自性的。如果这样存在，那么通达什么法才能证悟般若波罗蜜多呢？这是通过这样的方式来指示的。当问及这是属于什么的时候，如果问及原因，那么也会给出答案。般若波罗蜜多也是体性和等等，通过通达一切法的体性，才能安立般若波罗蜜多。当般若波罗蜜多本身与其自性相分离时，那么又将通达哪些体性呢？是这样说的。一切体性也都是遍计所执，当变为不存在的时候，法性的自性，般若波罗蜜多，就被称为与体性相分离。现在，当问及这是属于什么的时候，如果问及作用，那么就会这样说。具寿善现又怎么样等等，解脱的方便就是般若波罗蜜多。解脱也不是在一切法中都存在，因为一切法都不是解脱，而是不生的。因此，解脱本身也是不存在的，但意义是这样的：在圆成实的状态下，对于具有法性之体性的诸法来说，因为自身没有颠倒，所以没有突发的解脱，因为自性清净，并且法性不可改变。在轮回的状态下，对于具有遍计所执之自性的事物之诸法来说，以法性的体性生起，在没有产生的时候，就不会有这样的解脱。在无垢的状态下，没有产生，而在有垢的状态下，是这样近似地指示，然后总结解脱本身。具寿舍利子，像那样行持的
English
Also, Shariputra, form itself is separate from the nature of form, and so on. By these, the question of what the Prajnaparamita belongs to is explained with one meaning. For example, all dharmas are empty of their own nature, without self-nature. If it exists in this way, then by realizing which dharma can one realize the Prajnaparamita? This is indicated in this way. When asked what this belongs to, if the cause is asked, then the answer will also be given. The Prajnaparamita is also characteristic and so on. By understanding the characteristics of all dharmas, the Prajnaparamita can be established. When the Prajnaparamita itself is separate from its own characteristics, then which characteristics will be realized? It is said in this way. All characteristics are also completely conceptualized. When it becomes non-existent, the self-nature of the Dharma-nature, the Prajnaparamita, is called separate from characteristics. Now, when asked what this belongs to, if the function is asked, then it will be said in this way. What about the venerable Subhuti, and so on? The means of liberation is called the Prajnaparamita. Liberation is not present in all dharmas, because all dharmas are not liberated, but unborn. Therefore, liberation itself is also non-existent, but the meaning is this: In the state of perfect accomplishment, for the dharmas that have the nature of Dharma-nature, because there is no reversal in themselves, there is no sudden liberation, because it is self-nature pure, and the Dharma-nature is immutable. In the state of samsara, for the dharmas of things that have the nature of complete conceptualization, the arising with the nature of Dharma-nature of the dharmas, when there is no production, there will be no such liberation. In the state of being free from defilements, there is no production, but in the state of being with defilements, it is indicated in this way, and then the liberation itself is summarized. Venerable Shariputra, acting like that
Chinese
以及雅瓦等。 所谓的“接近一切智”，是指用自己的语言来描述那种行为，因此这样说。 无论何时，菩萨以精进等殊胜的集合，努力且具足，被称为行于行，因此才说“接近一切智”。 再次，如何才能真正地接近一切智呢？反复阅读解释，并反复收集，但这个解释在以前的书中是没有的。 因此，为了与现观相联系，将会出现详细的解释。 这样，在解释了近取之证成后，将要解释理证。 从“如果行于色”等开始，到“不应行，也不应不行，如此认为，不接近”之间的经文。 这种理证以两种方式显示：完全舍弃非方便，以及亲近方便。 其中，非方便是行于相，对此的阐述从“如果行于色”等开始，到“应知是不善巧方便”之间。 所谓“如果行于色”，是指在遍计的自性中，如果行于色，那时执着于“这是色”，舍弃无相而行，即是行于相。 无论何时，舍弃此色，而行于色的相，那时以相为根本，由于执着，即是行于相之行。 如果对色分别行于色的相，那么相的结合就是相的行，即是将色的自性与相合二为一而行，这就是所说的“如果行于色的相”，意思是说，即使那样也是行于相，即是行于相。 同样，色的生是指未生而生，灭是指生后复灭。 坏是指刹那。
English
and so on with Yava and others. The so-called "approaching omniscience" refers to the practice of describing that action with one's own language, hence it is said in this way. Whenever a Bodhisattva, with the excellent collection of diligence and so on, strives and is complete, it is called acting on action, therefore it is said "approaching omniscience." Again, how can one truly approach omniscience? Repeatedly reading the explanation and repeatedly collecting, but this explanation is not found in previous books. Therefore, in order to connect with Abhisamayalankara, a detailed explanation will arise. Thus, having explained the proof of nearness, the proof of reason will be explained. Starting from "If one practices on form" and so on, to the text between "one should not practice, nor should one not practice, thinking thus, one does not approach." This proof of reason is shown in two ways: completely abandoning non-means, and approaching means. Among them, non-means is practicing on characteristics, the explanation of which starts from "If one practices on form" and so on, to "one should know it as unskilled means." The so-called "If one practices on form" refers to the nature of complete imputation, if one practices on form, then clinging to "this is form," abandoning the absence of characteristics and practicing, that is, practicing on characteristics. Whenever one abandons this form and practices on the characteristic of form, then taking the characteristic as the root, due to clinging, it is the practice of characteristics. If one separately practices on the characteristic of form on form, then the combination of characteristics is the practice of characteristics, that is, combining the nature of form and the characteristic into one and practicing, this is what is said "If one practices on the characteristic of form," meaning that even so, it is practicing on characteristics, that is, practicing on characteristics. Similarly, the arising of form refers to arising from non-arising, cessation refers to ceasing after arising. Destruction refers to an instant.