Tibetan
ག་མ་རེ་རེ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ལའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ ནི་སྟོང་པ་ཡིན་མོད་ཅེས་བྱ་བས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་གསུངས་པ། མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་སྟོང་ངོ་ཞེས་སྟོང་པ་འདི་ལ་འདིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་འགག་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་སྤྱོད་ཅིང་འགག་པའི་མཚན་མ་ཉིད་རང་བཞིན་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་ཡང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞེས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་ལོག་པ་ན་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་ལྡན་པས་དང་པོ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོགས། །ཅིག་ཅར་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྤང་བ་དང༌། །ཐོབ་པ་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་འདོད། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ནི་མི་དམིགས་འདིར། །སྤང་བ་མི་སྣང་འདོད་པ་སྟེ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནུས་པ་ལ། །ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་སྟེ། །གཉིས་པོ་ངག་ནི་མི་དམིགས་པས། །གཉིས་མེད་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །རྣམ་པར་བྲལ་བས་དེ་གྲུབ་པ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གླང་པོ་ཆེ་ནི་མི་དམིགས་དང༌། །དེ་ཡི་རྣམ་པ་རྣམ་བྲལ་བ། །ཞིང་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི། །ཅི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྒྱུ་མ་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་གཞན་དབང་མ་ཆད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གལ་ཏེ་ཡང་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་གསུངས་པ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ ཤེས་བྱ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་དང་མཉམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་སྟེ། དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་དང་སྣང་བ་དང༌། བྲག་ཅ་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་ཆུ་ཟླ་དང་སྤྲུལ་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་རྣམས་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་
Chinese
是各自完全毁灭啊。那么“色即是空”所说的，以无相而行持，那也是被宣说的。即是以相而行持。如果说色是空，而对这个空在这里显现执着，那也是相的行持之义。如果又是这样认为，凡是那样行持的，即是从色等相灭的角度而行持，并且是以灭之相的自性而行持之义。不善巧方便，是指一切种智之果。而其能遍计的体性，如理作意是方便。无遍计的智慧也是依他起的体性，仅仅是虚假的显现而成立的。错乱的体性，也是颠倒时显现为二和二，以及无有之体性，具有总的相状之自性，由于一切遍计和依他起的体性，以及自己的相状不具足，所以首先显现。如所说：彼者于义各别知，一时三相即，遍知舍断与，获得次第如是欲。遍知于此不缘故，舍断不现是所欲，近缘功能上，获得显现是所作，二者语是不缘故，无二如是能了知，离戏论故彼成立，证悟无二之体性。大象是不缘，以及彼之相状极远离，于田近缘者，如何一时如幻化。如是说。其后，由后得智，依他起未断的习气种子，如果又是如此显现，那么在见道上，以空性之体性，了知见之体性本身。因此，对于进入无分别者宣说：安住于无分别之界中的菩萨，见到与所知无别的无分别之智慧的虚空界般的，一切法。其后，见到后得的，如幻化和阳焰和梦和显现，和回声和影像和水月和化身般的法。那
English
It is the complete destruction of each. So, what is said in "form is emptiness," that is also spoken of as practicing without characteristics. That is, practicing with characteristics. If it is said that form is empty, and one is manifestly attached to this emptiness here, then that is also the meaning of practicing with characteristics. If one also thinks in this way, that whoever practices in that way, that is, practices from the perspective of the cessation of characteristics such as form, and practices with the very nature of the characteristic of cessation. Unskilled in means, it refers to the result of omniscience. And its nature of being completely conceptualized, correct contemplation is the means. The wisdom without conceptualization is also established as the nature of other-powered, merely a false appearance. The nature of delusion is also that when it is reversed, it appears as two and two, and the nature of non-existence, possessing the characteristic of generality, because all the natures of complete conceptualization and other-powered, and one's own characteristics are not complete, so it appears first. As it is said: That which is known separately in meaning, the three characteristics at once, complete knowledge, abandonment, and attainment are desired in order. Complete knowledge is not an object here, abandonment is not apparent, it is desired, near object on the ability, attainment is what is to be manifested, the two words are not objects, non-duality is thus able to be known, because of being free from elaboration, that is established, realizing the nature of non-duality. The elephant is not an object, and its characteristics are extremely distant, the one who is near the field, how is it like an illusion at once. Thus it is said. After that, by the subsequent wisdom, the seed of habitual tendencies of the other-powered that has not ceased, if it appears again in this way, then on the path of seeing, with the nature of emptiness, one knows the very nature of seeing itself. Therefore, it is said to those who enter into non-discrimination: The bodhisattva who abides in the realm of non-discrimination sees all phenomena like the sphere of the sky of the wisdom of non-discrimination that is no different from what is to be known. After that, one sees the phenomena that are obtained later, like illusion and mirage and dream and appearance, and echo and image and water moon and emanation. That