Tibetan
ལ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སླར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ནི་སྤོང་བ་གསུངས་སོ། །སྐུར་པ་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལ་བསླབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །མི་སྙན་པར་བརྗོད་པ་གསུངས་པ་ནི་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་གཡང་ས་ཆེན་པོ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པ་མཆོག་ཏུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་པ་དང་བཅས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ལྡོག་པར་འདོད་པ་བརྩེ་བ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩེ་བ་ཉེ་བར་བཟུང་བ་སྟེ་འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྨྲས་པ་མདོ་སྡེ་དང་མངོན་པའི་ཆོས་དང་འདུལ་བ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ་གང་ཞིག་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་དང་འདུལ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་དང་ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟློག་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་དང་ནག་པོ་བསྟན་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་རྣམས་གང་ཞིག་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྡེ་པའི་མདོ་རྣམས་ལས་གསུངས་པ། དེ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག ། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ངག་གི་སྡོམ་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་བསྟན་པར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་ལ་འཇུག་པ་མ་ཡིན། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཐམས་ཅད་བསྟན་པ་དེ་བས་ན། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བར་བྱེད། སྡེ་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་བསྟན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་གཞན་དུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྡེ་པའི་གཞུང་ཡང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་མདོའི་སྡེ་སྣོད་གཅིག་ལ་སྡེ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཇུག་པ་དང་འདུལ་བ་གཅིག་ལ་འདུལ་བ་གཞན་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཇུག་པ་དང༌། ལྟུང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་སྡེ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཉིད་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་རྩོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཟད་པ་ཙམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་སྨྲ་སྟེ་གང་མཐོང་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འོན་ཏེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་དེ་བས་ན་ཐ་དད་པར་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཉིད་དེ་དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་པོ་ཀྲྀ་ཀཱིའི་རྨི་ལམ་དུ་རས་ཡུག་གཅིག་སྐྱེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་འཐེན་པར་གྱུར་ཀྱང་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་དབྱེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པའི་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཡང་ཆེ་བའི་ཐ་དད་པ་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་བདེན་པ་ཉིད་མ་སྤངས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། རང་ཉིད་འཇུག་པས་རང་ཉིད་ཀྱི། །འདུལ་བ་ལ་ཡང་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་ཟབ་པས་ན། །ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་འཕགས་པའི་བདེན་པའི་མདོ་ལ་འཇུག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་འགལ་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་རོ་གཅིག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་པ་ཉིད་འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ་ཇི་སྲིད་དུ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་དེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་དང༌། གདོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ལམ་གང་ལམ་དང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འབྲས་བུ་གང་ལས་ཞེས་འདི་ནི་མི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡི
Chinese
名为“舍弃”是因为心意舍弃的缘故。名为“返回”是因为不再执取的缘故。仅此就说了舍弃。说诽谤是指“不应于此学习”等等。说不悦耳之语是指“这不是佛所说”等等。那些也都是面临巨大悬崖，极其可憎且伴有过失的舍弃正法的障碍，想要从中返回的，伴有慈爱的人们，应亲近慈爱，应这样说：怎么世尊不是佛所说呢？因此说，因为是经藏、论藏和律藏之外的，所以一切大乘都不是佛所说。因为所说的是，凡是进入经藏，并从律藏中如实见，且不违背法性，那就是佛所说的。相反，就是与此相反，这是以显示伟大和显示黑暗的量来宣说的。对此应说，以增上心的学处为主，对于忆念住、正断、神足、根、力、菩提分等法，在声闻部经中有所宣说，那些在大乘中也有。因此，怎么不进入经藏呢？以增上戒学为主，身律仪和语律仪的多种方面也在大乘中显示，因此，怎么不进入律藏呢？特别是，这里显示了一切法的法性，因此，怎么会与法性相违背呢？如果说，声闻部经等所显示的一切都是其他的，那么，声闻部的论典也因十八种不同的分类而各异，经藏一个部派不包含其他部派的所有方面，一个律藏也不包含其他律藏的所有方面，而且对于应堕罪的事项也有错误的理解。同样，对于一个部派的法性
English
The term "abandoning" means because the mind abandons. The term "returning" means because one no longer grasps. With just this, abandoning is spoken of. Saying "slander" means things like "one should not learn this." Saying "unpleasant words" means things like "this is not spoken by the Buddha." Those who, with love, wish to turn away from the obscurations of abandoning the sacred Dharma, which faces a great precipice, is extremely detestable, and accompanied by faults, should hold love close and say this: How is it that the Blessed One is not the speech of the Buddha? Therefore, it is said that because it is outside the Sutra Pitaka, the Abhidharma, and the Vinaya, all of the Great Vehicle is not the speech of the Buddha. Because what is said is that whatever enters the Sutra Pitaka, and is truly seen from the Vinaya, and does not contradict the nature of reality, that is what the Buddha spoke. The opposite is the opposite of that, which is proclaimed by the measure of showing greatness and showing darkness. One should say about this, taking the training of higher mind as the main thing, whatever dharmas are the mindfulness, the right abandonments, the feet of miraculous power, the faculties, the powers, the limbs of enlightenment, etc., which are spoken of in the Sutras of the Hearers, those are also in the Great Vehicle. Therefore, how does it not enter the Sutra Pitaka? Taking the training of higher morality as the main thing, many aspects of bodily discipline and verbal discipline are also shown in the Great Vehicle, therefore, how does it not enter the Vinaya? In particular, here the nature of reality of all dharmas is shown, therefore, how can it contradict the nature of reality? If it is said that all that is shown from the Sutras of the Hearers, etc., is different, then the treatises of the Hearers are also different due to eighteen different classifications, and one division of the Sutra Pitaka does not contain all aspects of other divisions, and one Vinaya does not contain all aspects of other Vinayas, and also there is a wrong understanding of the things that should be fallen into. Similarly, for the nature of reality of one division
Chinese
但这种区分并非绝对，因为对于涅槃也有争论。有些人认为仅仅是烦恼和生灭的止息才叫做涅槃，而另一些人则仅仅是名言上的说法，认为在所见之中，烦恼和生灭的止息，那才是真实存在的涅槃等等。然而，由于没有完全解脱，因此如来（梵文：Tathāgata）的教法虽然因此而有所不同，但由于没有完全解脱，所以仍然是如来（梵文：Tathāgata）的教法，因此是佛陀的教诲。同样，在国王克哩吉（梵文：Kṛkī）的梦中，一块布被十八个人拉扯，却没有断裂。同样，虽然教法因十八种区分而不同，但由于没有完全解脱，所以被称为完全舍弃。 如果真是这样，那么大乘也有大的差别，但由于没有舍弃不真实的解脱，所以仍然是佛陀的教诲。正如所说：自己进入，因为自己的，调伏之中也见到，广大也因为甚深，法性不相违背。因此，凡是进入圣谛之经，并在调伏烦恼中如实见到，对于缘起之法性也不违背，即一切与解脱同味，都是佛陀的教诲。然而，大乘中如何没有完全解脱，而在此却显示一切皆无呢？正如在般若波罗蜜多中，世尊说色是无实，乃至世尊说菩提也是无实一样，大乘经中说一切法是无自性、不生、不灭、本来寂静、自性涅槃。 如果一切法都是无实之自性，那么道是什么道，解脱之果又从何而来呢？这不合理。一切法之无实并非大乘所说，一切所说之无实皆为密意。
English
But this distinction is not absolute, because there is also debate about Nirvana. Some say that only the cessation of afflictions and birth is called Nirvana, while others merely speak of it in terms of names, believing that in what is seen, the cessation of afflictions and birth, that which is truly existent is called Nirvana, and so on. However, because there is no complete liberation, the teachings of the Tathagata (Sanskrit: Tathāgata), although different because of this, are still the teachings of the Tathagata (Sanskrit: Tathāgata) because there is no complete liberation, and therefore are the teachings of the Buddha. Similarly, in the dream of King Kṛkī, a piece of cloth was pulled by eighteen people, but it did not break. Similarly, although the teachings differ due to eighteen divisions, they are called completely abandoned because there is no complete liberation. If this is the case, then even in the Mahayana there are great differences, but because it has not abandoned the untruthful liberation, it is still the teachings of the Buddha. As it is said: One enters oneself, because of one's own, also seen in discipline, vast also because of profound, the nature of Dharma does not contradict. Therefore, whatever enters the Sutra of the Noble Truths, and truly sees in the subduing of afflictions, and does not contradict the nature of dependent arising, that is, all that is of one taste with liberation, is the teaching of the Buddha. However, how is it that there is no complete liberation in the Mahayana, but here it is shown that all is nothing? Just as in the Prajñāpāramitā, the Lord says that form is unreal, and even the Lord says that Bodhi is also unreal, in the Mahayana Sutras it is said that all dharmas are without self-nature, unborn, unceasing, originally peaceful, and naturally in complete Nirvana. If all dharmas are of the nature of unreality, then what is the path, and from where does the fruit of liberation come? This is unreasonable. The unreality of all dharmas is not taught by the Mahayana, all that is said of unreality is intentional.