Tibetan
ས་སུ་བསྔོ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། བྱམས་པ་སེམས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དག་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དག་ལ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པར་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་གཉིས་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། བྱམས་པ་སེམས་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་གང་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ཡང་ཟད་ཅིང་འགགས་པར་གྱུར་ལ་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་སོ། །ཟད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། ལྷག་མ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འགག་པ་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྱུར་པ་ནི་སླར་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི། སེམས་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ལས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དག་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ནུས་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་སེམས་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཕྲད་པ་ནི་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་ལ་མི་སྲིད་པ་བསྟན་པ་ནི། སེམས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་མི་ནུས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་བསྔོ་བའི་དོན་དུ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་གྱིས་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འགག་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་རྗེས་སུ་འདོད་པར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ
Chinese
对于在地上回向是不合理的，这样进行阐述，例如“慈心以何心”等等。因为随喜的心和回向的心没有相遇的缘故；以及缘于事物的心的和作为福德之事物没有相遇的缘故；以及回向者和回向处没有相遇的缘故；以及为了使回向不是真实存在的缘故。关于两种心没有相遇，经中说：“慈心以何心随喜，以及以何心回向，那个心也已经耗尽、止息、分离和变异了”，其中“那个”是指随喜的心。“耗尽”是简略的说明，剩余的是详细的解释。止息是因为完全坏灭的缘故。分离是因为不住留的缘故。变异是因为不再产生的缘故。“心是什么”是指什么都没有。因为那时没有自性的缘故。关于没有缘于事物的心的等等，经中说：“那个心又是什么呢”等等，其中“那个心”是指执持福德之类的事物耗尽了的缘故。作为福德的事物也说是耗尽了。“什么”是指已经成为业的。关于回向者和回向处没有相遇，经中说：“心又怎么能用心来回向呢？”。关于怎么不能，经中说：“当两种心没有相遇的时候”。相遇是指同时性。关于回向本身是不可能的，经中说：“那个心自性上也不能回向”。能取分别的心是无自性的，阐述了没有事物就不能作为回向的意义。像这样，当常住者以相状来回向止息时，帝释天随喜后说道：“圣者善现”等等，对于无相的完全成熟的乘新地
English
It is shown that dedicating on the ground is unreasonable, such as "With what mind is loving-kindness," and so on. Because the mind of rejoicing and the mind of dedication do not meet; and because the mind that focuses on objects and the object of merit do not meet; and because the one who dedicates and the object to be dedicated do not meet; and because dedication is not truly existent. Regarding the two minds not meeting, it is said: "With what mind does loving-kindness rejoice, and with what mind does one dedicate, that mind has also been exhausted, ceased, separated, and transformed," where "that" refers to the mind of rejoicing. "Exhausted" is a brief explanation, and the remainder is a detailed explanation. Cessation is because of complete destruction. Separation is because of non-abiding. Transformation is because of non-re-arising. "What is the mind" means there is nothing at all. Because at that time there is no self-nature. Regarding the absence of the mind that focuses on objects, etc., it is said: "What is that mind again," etc., where "that mind" refers to the exhaustion of holding onto things like merit. The object of merit is also said to be exhausted. "What" refers to what has become karma. Regarding the non-meeting of the one who dedicates and the object to be dedicated, it is said: "How can the mind dedicate with the mind?" Regarding how it cannot, it is said: "When the two minds do not meet." Meeting refers to simultaneity. Regarding the impossibility of dedication itself, it is said: "That mind also cannot dedicate by its own nature." The mind of conceptualization is without self-nature, and it is shown that the absence of things cannot serve as the meaning of dedication. In this way, when the permanent one dedicates cessation with characteristics, Indra, having rejoiced, said: "Noble Subhuti," etc., to the newly
Tibetan
་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་སྲིད་པར་བྱེད་ཅིང༌། གནས་བརྟན་ཉིད་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དག་ལ་རང་བཞིན་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའོ། །འདིར་གནས་བརྟན་བྱམས་པ་ཉིད་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདྲི་བའི་དགོངས་པ་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་འདྲི་བར་བྱེད་ཅེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་བ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་།བརྩམ་ཤིང་ནི་དབང་དུ་བྱ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གཞིར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞི་ནི་འདྲི་བའི་རྟེན་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པའོ། །བྱམས་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱིས་སོ། །སྔར་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས། གང་ཞིག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གནས་བརྟན་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་གསར་པ་རྣམས་ལ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །འཕགས་པ་བྱམས་པས་རྣམ་པ་འདི་ལ་ཡང་གསར་པ་ལ་བསླབ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའོ། །གཞན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་དང་པོའོ། །སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའོ། །གསལ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ།
Chinese
进入者们的面前，因为极其深邃的缘故，是名为不可言说的意旨。像这样，对于新进入乘者来说，回向是不可能的。并且，住持自身对于随喜和回向等，询问其自性，如圣者善现也“如何”等等。菩提萨埵，是指新进入乘者。在此，为了住持慈氏自身回答的缘故，显示帝释提问的意旨，并且显示正在提问，如“此后，住持具寿善现”等等。开始，是从掌握开始。所说的“如何”，对于“作为基础”来说，基础是作为提问的所依。那如何是这样呢？在此，以名为慈氏的词语。对此作答。从“慈氏于此”开始，到“如何想颠倒 不转变”等等之间。之前，因为无事物和无所缘的进入的缘故，显示了想等等的颠倒。这样，随喜的心和回向的心，以无有相遇等等四种方式作为特征，说回向是不合理的。哪一个紧接着住持自己所说的那一个，就是指那个，即“如何想等等的颠倒对于新者不转变”的差别。圣者慈氏以这种方式，对于新者，以学习的力量，不缘和结合的随喜和回向，才是正确的生起。否则，所说的颠倒本身，如圣者善现“如果”等等。因为没有心等等的想，所以不转变为颠倒，这是第一个回答。以何心回向，是指以何心作回向。像这样，是为了很好地执持。回向，是指非常回向。为了阐明的缘故所说，如何等等。
English
Because of its extreme profundity before those who have entered, it is the intention of what is called unspeakable. In this way, it is impossible to dedicate to those who have newly entered the vehicle. And the elder himself inquires about the nature of rejoicing and dedication, such as the noble Subhuti also asks "how" and so on. Bodhisattva means one who has newly entered the vehicle. Here, for the sake of the elder Maitreya himself answering, it clarifies the intention of Indra's question, and shows that he is asking, such as "Then the elder, the venerable Subhuti" and so on. To begin is from gaining control. What is said as "how" is for "having as a basis." The basis is taken as the support for questioning. How is that so? Here, by the term called Maitreya. To that he spoke. Starting from "Maitreya here," up to "how the perverted perception does not change" and so on. Previously, because of the entry of non-things and non-objects, the perversion of perception and so on was shown. Thus, the mind of rejoicing and the mind of dedication, with four aspects such as non-encounter as characteristics, it is said that dedication is unreasonable. Whichever one the elder himself said immediately after that, that is what it refers to, that is, the difference of "how the perversion of perception and so on does not change for the new ones." The noble Maitreya, in this way, for the new ones, by the power of learning, the rejoicing and dedication of non-objectification and union are the correct arising. Otherwise, what is said as perversion itself, such as the noble Subhuti "if" and so on. Because there is no perception of mind and so on, it does not change into perversion, this is the first answer. With what mind does one dedicate, means with what mind does one make dedication. In this way, it is for holding well. Dedication means very dedication. Said for the purpose of clarifying, how and so on.
Tibetan
དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་ཅེས་དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཞེས་གཉིས་པའོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །སེམས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་གྱུར་ པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་སེམས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སོ། །ཆོས་གང་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསུམ་པ་ནི་མ་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་འབྲེལ་པས་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡང་བཞི་པ་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་མདོར་བསྡུས་ནས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། འདས་པ་དང༌། མ་བྱོན་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བསོད་ནམས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཟད་པས་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན
Chinese
如是等语作摄义。若于何位成为颠倒耶？故说如是等语。今于随喜心及回向心，以有尽之性故，及以无菩提故，以空性故，诸法之回向皆无，故胜义中无有回向，如是思惟而回向，是为真实回向，是为第二。为显示彼义，故说若复等语。心何为回向耶？谓成为回向者。如是如实知者，是为总说。如是心者，是为广说，谓不颠倒作意之义。彼等语者，谓于彼心如是思惟时相联。尽者，以是过去之性故。以尽等之相作意，不能者，以无有之性故，如兔角。彼等之法性亦尔者，谓无自性性。何等法者，谓心所生等。于何等法者，谓于圆满菩提等。若如是等语作摄义者，此是就过去诸佛而说，以彼等是主故。又第三是就未来诸佛而说者，谓圣者善现复次等语。又第四是就现在出现者而说者，谓圣者善现复次等语。又总摄为一者，谓于过去、未来、现在之菩萨众及声闻、缘觉之乘者，及各别异生之所有福业，皆随喜而回向，于彼等作意，以尽故，乃至菩提极清净之法性体性，以无尽性而至上
English
Thus, and so forth, gathers the meaning. If at what stage does it become inverted? Therefore, it is said, "Thus, and so forth." Now, regarding the mind of rejoicing and the mind of dedication, because of having the nature of exhaustion, and because of having no Bodhi, because of emptiness, the dedication of all dharmas is nonexistent, therefore, in the ultimate sense, there is no dedication. Thinking thus and dedicating, it is a true dedication, this is the second. To show that meaning, it is said, "If again," and so forth. What mind is dedicated? It means becoming dedicated. "Thus, knowing truly" is a summary. "Such a mind" is an extensive explanation, meaning to attend without inversion. "Those," and so forth, means it is connected to thinking thus in that mind. Exhaustion is because it is the nature of the past. Attending with the aspects of exhaustion, and so forth, "unable" means because of the nature of non-existence, like a rabbit's horn. "Their dharmata is also thus" means the nature of no self-nature. Which dharmas? It means those born from the mind, and so on. To which dharmas? It means to perfect Bodhi, and so on. "If thus," and so forth, gathers the meaning, this is said referring to the past Buddhas, because they are the main ones. And the third is said in relation to the future Buddhas, meaning "Noble Subhuti, furthermore," and so forth. And the fourth is said referring to those appearing in the present, meaning "Noble Subhuti, furthermore," and so forth. And again, summarizing into one, it means regarding the Bodhisattvas of the past, future, and present, and the vehicles of Shravakas and Pratyekabuddhas, and the virtuous deeds of each individual being, all are rejoiced and dedicated, attending to them, because of exhaustion, until the nature of the extremely pure dharmata of Bodhi, reaching the highest with inexhaustibility.