English
Unstained supreme joy is joy. The complete suffering of afflictions is pacified, and the very nature of the agreeable wisdom of bliss free from afflictions and one-pointedness of mind is its nature. The one-pointedness of mind with investigation and analysis on objects such as the faults of desire is its characteristic. The cause of the second dhyana is the inner true cause. There, investigation and analysis disturb the mind. Seeing the benefits in the absence of investigation, great pure faith arises inwardly, and the attainment of true pure faith is the true arising of the essence itself. Because of truly abandoning turbidity, it is not by the power of investigation and analysis. Like water truly arising from the continuum of inner pure faith, the mind abides on its own object of union. The object is the arising and pacification of desires or investigation and analysis, and the result is joy and happiness as before. However, here, even though investigation and analysis are overcome, one should know the faultless supreme joy, and its nature is the same as before. Thus, the characteristic of the one-pointedness of mind with joy and happiness, free from investigation and analysis, with desire, investigation and analysis, faults, and arising and pacification themselves as objects, is the second dhyana. The causes of the third dhyana are equanimity, mindfulness, and clear comprehension. Equanimity is said to be the view of near pacification, which is the combination of the mind's equality in all virtuous conduct, without harm, without analysis, and abiding in the middle. In the previous dhyanas, the effort of the mind is not abandoned due to the power of joy and great joy, and because it has become turbid, equanimity is not shown near to them because they are not completely perfect. Here, it turns back from detachment separately. Effort becomes a limb of dhyana, and equanimity enters. Mindfulness is remembering, and it is also characterized by not forgetting. Clear comprehension and mindfulness themselves are closely placed, and if clear comprehension is incomplete, mindfulness will decline. Mindfulness
Tibetan
དང་ཤེས་བཞིན་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཡང་བསམ་གཏན་རྣམས་ཅིག་ཤོས་ལ་ཡང་བསྡུས་པར་བྱས་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ཉིད་ལ་རང་གི་སྒྲས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བ་སྤོང་བར་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྤངས་ཀྱང་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་མ་ཚང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་འབྲས་བུ་བདེ་བ་ཉིད་དེ་འཆུམས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་རྙེད་པ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པ་རྣམས་དང་དགའ་བ་ལ་ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཞི་བའི་དམིགས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་འགྲེལ་པའི་བདེ་བར་ལྡན་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསམ་གཏན་གསུམ་པའོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་དག་གི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་བདེ་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མ་འབྲེལ་པའོ། །འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་ཤེས་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་མ་བཤད་དོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ནི་དེར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཚོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་གཡོ་བ་མེད་པ་ཐོབ་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ཉིད་ནི་འདིར་འབྲས་བུ་སྟེ་བདེ་བ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །བསམ་གཏན་འདི་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དྲན་པ་དང་ཆོས་སོ་སོར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར
Chinese
并且正知也完全不相违背的缘故，如果又将禅定都归纳于一处，即使那样，也因为这是用自己的词语所说的缘故。舍弃快乐，以快乐本身舍弃它，即使在不具足正念和正知的情况下，也是如实修行。此处，果实就是安乐本身，与使之散乱的心如实结合，由此获得专注的差别，并且获得随顺，因为完全舍弃了快乐的缘故。自性如前。这样，对于欲望和快乐的过患、出离以及寂静的所缘而欢喜，并且具有解释的安乐，具有心一境性之相的第三禅。第四禅则是舍受完全清净是因。舍受和正念之前已经说过了。它们的完全清净是指与安乐等先前安住于禅定者们不亲近。这又是为了极度显示的缘故，对于正念，正知完全清净，没有说不同的果。因为既非安乐也非痛苦，所以感受是在那里没有觉受等的情况下，安住于所缘，因为舍受没有与此相似的感受，所以是远离作为，因为获得了不动摇而完全清净，同样正念也是。这本身就是此处的果实，不是安乐。因为安乐是极为超胜的缘故。正念对于具有智慧者们，以及对于仅仅执着于心者们，因为差别的缘故，不是亲近，因为完全舍弃了安乐的缘故。自性如前。这样，对于欲望、快乐和安乐的过患和出离，以及以寂静本身作为所缘，舍受和正念完全清净，具有心一境性之相的第四禅。这些禅定被称为具有菩提分，它们是出世间的正念、择法、喜、轻安、舍以及精进和等持之相的七菩提分所真实具有的。
English
And because even mindfulness is completely non-contradictory, if the meditations are also gathered into one place, even so, it is because this is spoken with its own words. To abandon joy, to abandon it with joy itself, even in the absence of complete mindfulness and awareness, it is said to be practicing truthfully. Here, the fruit is happiness itself, truly combined with the mind that makes it scattered, thereby obtaining the distinction of concentration, and obtaining accordance, because joy is completely abandoned. The nature is as before. Thus, for the faults and renunciation of desires and joy, and rejoicing in the object of peace, and possessing the happiness of explanation, the third meditation is characterized by one-pointedness of mind. For the fourth, complete purification of equanimity is the cause. Equanimity and mindfulness have been explained before. Their complete purification refers to not being close to those who previously dwelt in meditation, such as happiness. This is also because of the extreme manifestation, for mindfulness, complete purification of awareness, no different fruit is spoken of. Because it is neither happiness nor suffering, feeling is the absence of perception and so on there, abiding in the object, because equanimity has no feeling similar to this, it is said to be free from action, because it has obtained immovability and is completely pure, and so is mindfulness. This itself is the fruit here, not happiness. Because happiness is extremely superior. Mindfulness is not close to those who have wisdom, and to those who are merely attached to the mind, because of the difference, because happiness is completely abandoned. The nature is as before. Thus, for the faults and renunciation of desire, joy, and happiness, and with peace itself as the object, equanimity and mindfulness are completely purified, the fourth meditation is characterized by one-pointedness of mind. These meditations are called possessing the limbs of enlightenment, they are truly possessed by the seven limbs of enlightenment, which are the characteristics of transcendental mindfulness, discrimination of dharmas, joy, tranquility, equanimity, diligence, and samadhi.
Tibetan
་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བདུན་གྱི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་རྣམས་སོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ནི་དགའ་བའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་རྒྱུར་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་བསམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་ རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྤངས་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་བརྟེན་པའམ། གཟུགས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྤངས་པས་ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བ་སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱའི་ཡང་དག་པར་འདུས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འགགས་པས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་པའི་དམིགས་པ་ཅན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ
Chinese
具有者不是世间人。对于超越世间者来说，七支的正念也不存在，因为对于喜悦等没有完全进入的缘故。四无量是指慈爱、悲悯、欢喜和舍，因为对于一切方位的无量有情是行境的缘故，所以是无量。愿这些有情众生与安乐相遇，这是慈爱。愿他们脱离痛苦，这是悲悯。愿他们不离安乐，这是欢喜。愿贪欲之因的对境成为近取因，以及对于贪欲和痛苦之因的嗔恨的完全烦恼得以解脱，这是舍。这些形态的安乐，以及正确结合的意念，以及希望脱离痛苦的意念，以及希望不离安乐的意念，以及无有烦恼的意念，已经阐述完毕。四种无色入定是指四种入定，即虚空无边处、识无边处、无所有处和非想非非想处。其中，最初的入定是完全超越一切色想，舍弃愤怒之想，以及不作意各种各样的想法，因此，在虚空无边处入定而住，这是经部。其中，色之想是指依赖于色或者以色为对境的那些。因此，舍弃了与眼识正确结合的那些想法，愤怒是指各种损害，声音、气味、味道和触觉的正确聚合的那些想法，以及耳、鼻、舌、身的识与正确相应的停止。各种各样的想法是指具有各种各样对境的意识，以及与正确相应的，不作意就是正确相应。
English
Those who possess it are not worldly beings. For those who have transcended the world, the sevenfold correct application of mind does not exist either, because there is no complete entry into joy and so forth. The four immeasurables are love, compassion, joy, and equanimity, because for all directions, limitless sentient beings are the field of activity, therefore they are immeasurable. May these sentient beings meet with happiness, this is love. May they be free from suffering, this is compassion. May they not be separated from happiness, this is joy. May the object that is the cause of desire become the proximate cause, and may the complete afflictions of hatred, which is the cause of desire and suffering, be liberated, this is equanimity. These forms of happiness, and the thought of correct union, and the thought of wanting to be separated from suffering, and the thought of wanting not to be separated from happiness, and the thought of being without afflictions, have been explained. The four formless absorptions are the four absorptions, namely the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, the sphere of nothingness, and the sphere of neither perception nor non-perception. Among these, the first absorption is when all perceptions of form have been completely transcended, the perceptions of anger have been abandoned, and because various perceptions are not attended to, it is said that one abides in the sphere of infinite space, this is the sutra. Among these, the perceptions called "form" are those that rely on form or have form as their object. Therefore, by abandoning the perceptions that are correctly combined with eye consciousness, anger refers to various harms, the perceptions of the correct aggregation of sound, smell, taste, and touch, and the cessation of the ear, nose, tongue, and body consciousnesses that are correctly and similarly combined. The various perceptions refer to the consciousness with various objects, and the mind consciousness that is correctly and similarly combined, not attending to it is correct combination.