Tibetan
ར་མི་བྱའོ། །ཇི་སྲིད་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་པར་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པ་ཡོད་པ་ལ། གང་ཞིག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་པོར་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་འདྲ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་རེག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ནི་འདྲ་བས་རེག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བྱས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་དབྱེ་བས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསུངས་པ། གསུམ་འདུས་པ་ལས་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་རེག་པ་སྟེ། ཚོར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་རྟེན་སྦྱིན་པའི་ལས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་མ་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞག་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་མདོར་བསྡུས་པ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་འཆད་པ་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉིད་འདོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་འདི་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་འདོན་པ་རིགས་ པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་བཤད་པའི་དུས་ན་གཟུགས་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉིད་ལ་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་མིག་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལའོ། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི་གཟུགས་རྟག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རེ་ཞིག་ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་བརྟགས་
Chinese
不要安住。应当特别宣说，只要不住于道支。其中，以“于眼”等，显示了界和处等的种种差别。眼之和合触，其中有根、境和识的聚集。对于生起乐等感受，随顺转为根的断除，仅仅以相似的方式，生起乐等感受，以及与心相关的，称为触。根的变化，是因为做了“以相似而触”的缘故。因此，以根的差别，从眼之和合触，乃至意之和合触。《法蕴论》中说：“三者和合，断除根的变化是触，是给予生起感受的真实所依之业者。”所有这些宣说，在以前的书中都没有见到，因此才出现了放置。世尊母对此作简略的解说，一切说法中，都是宣说蕴，而不是界和处等。因此，对于如何安住，这样的宣说才是合理的。此外，在宣说法性的时候，“色不是常，也不是无常”等，只是对蕴单独显示法性。对于大种，也是以“不住于眼”等来宣说。对于法的体性，也说不住。同样，以“色啊”等，按照刚刚说完的次第，不住于诸法。因为什么之故，就是因为什么之故。因此，所谓“色”，就是具有造色之体性的色，即是说不住于法的体性。同样，所谓“色”，也是不住于法的体性的意思。对于法性，也说了没有安住，即是“色是常”等，暂时对于法和法的体性也不要安住。对于那些以颠倒相而生起的法性进行观察，
English
Do not abide. It should be especially declared that as long as one does not abide in the limbs of the path. Among them, with "in the eye" etc., it shows the various distinctions of realms and sources etc. Eye's aggregate touch, in which there is an aggregation of sense faculty, object and consciousness. For the arising of feelings such as pleasure, the elimination of turning into a sense faculty in accordance with it, just in a similar way, the arising of feelings such as pleasure, and together with the mind-related, is called touch. The change of the sense faculty is because it is done by "touching with similarity". Therefore, with the difference of the sense faculty, from the aggregate touch of the eye, up to the aggregate touch of the mind. It is said in the Dharma Treasury Treatise: "The combination of the three, the elimination of the change of the sense faculty is touch, which is the agent of giving the true basis for the arising of feelings." All these declarations have not been seen in the previous books, therefore the placement has occurred. The Blessed Mother gives a brief explanation of this, in all teachings, it is the aggregates that are declared, not the realms and sources etc. Therefore, for how to abide, such a declaration is reasonable. Furthermore, when explaining the nature of phenomena, "form is not permanent, nor is it impermanent" etc., it is only the aggregates that show the nature of phenomena separately. For the great elements, it is also declared with "do not abide in the eye" etc. For the nature of phenomena, it is also said not to abide. Similarly, with "form, ah" etc., according to the order just said, do not abide in all phenomena. For what reason, it is for what reason. Therefore, the so-called "form" is the form with the nature of making form, that is, it is said not to abide in the nature of phenomena. Similarly, the so-called "form" is also the meaning of not abiding in the nature of phenomena. For the nature of phenomena, it is also said that there is no abiding, that is, "form is permanent" etc., temporarily do not abide in the nature of phenomena and phenomena. For those who examine the nature of phenomena that arise with inverted aspects,
Tibetan
པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཟད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་དག་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་པ་ནི་གཙང་བའོ། །མི་སྡུག་པ་ནི་མི་གཙང་བའོ། །གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་དམིགས་པ་སྟེ་དམིགས་པ་ཡིན་པས་ན་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ནི་འདི་གཉི་ག་ཡང་ངོ༌། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་ཆོས་ཉིད་གསུངས་སོ། །ལམ་ལ་གནས་པ་ལ་ཡང་ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་ལན་བདུན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་མི་ལྡན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བདུན་ པ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཅིག་སླར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འོངས་ནས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལའོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་གནས་གང་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ལ་བདག་ཏུ་བརླན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་ལྷག་མ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལ་དེ་བཟློག་པས་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ནི་དབྱིངས་ཏེ། དམིགས་པའི་ངོ་བོས་འཕགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལས་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའོ། །དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མེད་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདའ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་གནས་ནས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་བཅོམ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་
Chinese
由於煩惱和滅盡的因，對於非顛倒的顯現的慢心，也不應安住於那些無常的事物上。因為色等諸法本性空，所以它們的法性本質也不存在。痛苦即是清淨。不淨即是不清淨。所謂「色是空性」，也是因為不可得，因為是所緣，所以是可得。因此，這兩者都是。所謂「以無為來區分」，無為即是涅槃。以它來區分，即是生起，因為是所緣的本質。所謂「佈施之處」，是指具有功德之處的法性。對於安住於道者，也說過「功德是給予無量果報」。所謂「有七次生者」，即使不具備業的禪修的精進，也因為法性的力量，在第七次轉生時獲得阿羅漢果。所謂「因為未達究竟」，是因為沒有完全捨棄對一切事物的貪慾。所謂「在此世間一次返回」，是指一次再次來到欲界。所謂「在那裡」，是指沒有慾望的世界。所謂「在這裡」，是指在任何生處，捨棄了三界的煩惱，成為殘餘的這些，執著為我，因此殘餘的是蘊。那即是殘餘，即是有蘊殘餘，反之則是無殘餘。涅槃本身就是法界，因為以所緣的本質，是生起聖者的因。所謂「聲聞超越業」，是指隨順他人之語者，是聲聞的地位。如果沒有他人指示，自己現證，則是獨覺佛的超越。因此，他的智慧也變得殊勝。所謂「佛的地位」，是指安住於一切光明之中。所謂「佛的事業」，是指降伏魔軍和轉妙法輪等。所謂「佛的圓滿涅槃」，是指直至諸佛的無間斷菩提。
English
Because of the cause of afflictions and cessation, one should not dwell on those impermanent things with the manifest pride that is not inverted. Because form and so on are empty in nature, their dharmic essence does not exist. Suffering is purity. Impurity is impurity. The so-called "form is emptiness" is also because it is unattainable; because it is an object of focus, it is attainable. Therefore, both of these are. The so-called "distinguished by the unconditioned" means that the unconditioned is nirvana. To distinguish it is to generate, because it is the essence of an object of focus. The so-called "place of giving" refers to the dharma nature of a place possessing merit. It is also said that for those who abide on the path, "merit gives immeasurable fruits." The so-called "seven-times existent" means that even if one does not possess diligence in the meditation of karma, one attains the state of an arhat in the seventh rebirth due to the power of dharma nature. The so-called "because it is not fully reached" means that one has not completely abandoned attachment to all things. The so-called "returning once to this world" means returning once again to the desire realm. The so-called "there" refers to the world without desire. The so-called "here" refers to whatever place of birth where one has abandoned the afflictions of the three realms, and these remaining ones are clung to as self; therefore, the remaining ones are the aggregates. That is the remainder, that is, having the remainder of the aggregates, and the opposite is without remainder. Nirvana itself is the realm of reality, because it is the cause of generating noble ones through the essence of an object of focus. The so-called "Shravaka transcends karma" means that following the words of others is the position of a Shravaka. If there is no instruction from others, one realizes it oneself, then it is the transcendence of a Pratyekabuddha. Therefore, his wisdom also becomes extraordinary. The so-called "Buddha's position" means abiding in all light. The so-called "Buddha's deeds" refers to subduing the Maras and turning the wheel of Dharma, and so on. The so-called "Buddha's complete nirvana" refers to the uninterrupted enlightenment of the Buddhas.