Tibetan
་བཞིན་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པ་ཉམས་པའི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ངོ་བོས་གནས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་བར་མི་རྟོག་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་དམུས་ལོང་རྣམས་ལ་གཟུགས་ལྟར་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཚེ་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ལས་འདོན་པ་སྟེ། དེར་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་མེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། སེམས་མེད་མི་དམིགས་པ་ནི་འདི། །ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་འདས་ཀྱང་དེ། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་དགེ་བ་བརྟགས། །བདེ་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྐུ་འདི། །ཆོས་ཞེས་བྱ་དང་ཐུབ་ཆེན་གྱི། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་འདིར་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་གཉི་ག་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་མི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་འགའ་ཡང་གང་གིས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གློ་བུར་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ ཅན་དུ་བྱས་པ་དེ་ན་དེ་རྣམས་ལ་ཟད་པ་ཡོད་ན་དེ་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་ཆད་མེད་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ནམ་མཁའ་ནི་གློ་བུར་བའི་ཁ་བ་དང་རྡུལ་དང་སྤྲིན་དང་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་དེ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་དག་པ་དེས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་གློ་བུར་བའི་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྔོན་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་བསལ་བ་ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ག
Chinese
在真如中，获得无生之自性，作为灭尽的所缘和能缘，以自性存在，并非能取和所取的自性，是无分别的超世间智慧，对于所有异生如同盲人见物一般，并非行境，因为此时是各自显现。所谓“极”，是从某处超出，即是极度超越、增益和诽谤的边际。由于没有遍计所执和依他起，所以没有增益的边际。由于圆成实具有真如的体性，所以没有诽谤的边际。因此说：无心无所缘即此，是超世间之智慧，即是彼，彼即无漏之界，不可思议之善根观察，此乃安乐解脱之身，名为法与大雄。此乃此处的要义，即对于能获得和所获得二者，由于在胜义中无生之自性，所以任何法都不能被任何事物所获得，也不能被证悟。总而言之，一切法的胜义谛即是法界，它也是自性光明，无始无终。因此，自性光明的菩萨所说的法界，被突如其来的障碍和污垢所染污，如果这些污垢有穷尽之时，那么获得的就是这种穷尽之相的清净，这是前所未有的。例如，自性虚空被突如其来的雪、尘土、云和烟等障碍所染污，后来获得的就是这种没有障碍之相的清净。当所有这些突如其来的错乱都消失时，由于所有极度清净之法的真如体性都是前所未有的，所以菩萨才能获得。为了证悟那清净的自性，所以才会有获得和证悟的真实存在，仅仅是消除遍计所执的障碍，就被认为是获得和证悟。
English
In Suchness, obtaining the nature of no-birth, as the object to be abandoned and the abandoning subject, existing by nature, not being the nature of grasper and grasped, is the non-conceptual transcendental wisdom, which is not the object of experience for all ordinary beings, like forms for the blind, because at that time they appear separately. The term "extremely" means exceeding something, that is, the extreme of extreme transcendence, superimposition, and defamation. Because there is no completely imputed and other-dependent, there is no extreme of superimposition. Because the perfectly established has the nature of Suchness, there is no extreme of defamation. Therefore, it is said: Without mind, without object, this is it, it is transcendental wisdom, it is that, that is the realm without outflows, inconceivable virtue is contemplated, this is the body of bliss and liberation, called Dharma and Great Hero. This is the meaning of the occasion here, that is, for both what is to be obtained and what obtains, because of the very nature of no-birth in the ultimate sense, no Dharma can be obtained by anything, nor can it be realized. In short, the ultimate truth of all Dharmas is the Dharmadhatu, which is also naturally luminous, without beginning or end. Therefore, the Dharmadhatu called Bodhisattva, which is naturally luminous, is defiled by sudden obscurations and impurities, and if these have an end, then what is obtained is the purity with the characteristic of that end, which has never existed before. For example, the nature of space is defiled by sudden obscurations of snow, dust, clouds, and smoke, etc., and later what is obtained is the purity with the characteristic of no obscurations. When all these sudden confusions disappear, because the Suchness nature of all extremely pure Dharmas is unprecedented, the Bodhisattva obtains it. In order to realize that pure self, there is the true existence of obtaining and realizing, and merely eliminating the obscuration of complete imputation is considered obtaining and realizing.
Tibetan
ཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་སྐྱོན་མེད་པའི་ཆོས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་སྤོབས་པ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་པར་མོས་པ་བརྟེན་པའི་དོན་དུ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་བསྔགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་སྟོན་པའི་ནང་ན་ཞེས་བྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དྲི་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ལན་གདབ་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་གཞག་པར་བྱའོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་བགྲང་བར་བྱའོ། །གང་དང་གང་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་དང་གང་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒལ་བར་འགྱུར་རོ། །མི་གཡོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འགལ་བར་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུག་བར་མི་བྱེད་པའོ། །མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གནས་པ་ནི་མངོན་པར་མི་ཞེན་པ་ཆོས་གང་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མི་འདའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྲག་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པར་གསུངས་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པར་གསུངས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པ་ཡང་ལ་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ དགོས་བས་དྲི་བར་བྱེད་དེ། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ལ་བཤད་པའི་དོན་དུ་བདག་ལ་སྨྲས་པ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་མི་གནས་པ་ཉིད་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེན་གསུངས་པ། ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔར་གསུངས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་དེའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་འདི་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །འདི་ནི་གཙོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གདམས་ངག་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་རོ། །ཞུམ་པ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ནེམ་ནུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་དོ། །རྨོངས་པ་ཉིད་ནི་རྩེ་གཅིག་པ་མེད་པའོ། །གཞན་པ་ཉིད་ནི་རྒྱབ་ཏུ་ཕྱོགས་པའི་ངོ་བོའོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་ཚིག་རྣམས་ཐམས་ཅད་འདོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གནས་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཉུང་བ་དང་ཉུང་བའི་ཚིག་རྣམས་པོ་ཏི་རྙིང་པ་རྣམས་ལ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཙམ་ཡང་དེ་འདོན་པ་བཤད་པ་པོ་རྣ
Chinese
名为“因为没有执著和能执著的自性”。这里，圣者善现以无过失之法进行开示，为了使所化众生更加信奉其功德，故由具寿舍利子宣说赞叹之语，即“在说法者中”等。为了对所有问题都能给出确定的回答，所以应当将其置于首位。应当毫无疑惑地进行计数。名为“于何何处”，即于何何处而安住。名为“必定会生起”，即将会超越。名为“不摇动”，即不会失去。名为“也不相违”，即不会冲突。名为“不住法者们的”，即不住是指不执著，以何种法来如此称呼他们。名为“不退怯”，即不会恐惧。名为“如是说”是指宣说了诸法皆不住。名为“此”是指紧接着所说的。对一切法不住，也因为是殊胜的，所以也是波罗蜜多。名为“是什么”，因为需要了解般若波罗蜜多之外的， 所以进行提问。善现说：“般若波罗蜜多即是”，即为了说明所说之义，对我所说之义就是这个。因为其他的自性不可能是如此不住的。为了说明“如何才能了解这个”，所以说“一切乘”，即只是先前所说的，即使在声闻地也是，等等，因此一切乘的意义就是这个。这是“此即是此”的密意。这主要是将般若波罗蜜多与菩萨的教言结合起来。名为“如是”，即因为如此，所以如此。沮丧就是痛苦。犹豫就是疑惑。愚痴就是没有专注。其他的自性就是背离的自性。在某些地方，并非所有的词语都念诵出来，同样，在其他地方，在古老的书籍中也能看到少量和更少的词语。仅仅如此念诵，说法者们
English
It is called "because there is no nature of grasping and what is grasped." Here, the venerable Subhuti expounds the flawless Dharma, and in order to make the disciples rely more on their admiration, the elder Shariputra speaks praises, such as "Among those who teach the Dharma," etc. In order to give definite answers to all questions, it should be placed first. It should be counted without doubt. It is called "In what and what place," that is, abiding in what and what place. It is called "will definitely arise," that is, will transcend. It is called "immovable," that is, will not be lost. It is called "also not contradictory," that is, will not conflict. It is called "of those who are non-abiding dharmas," that is, non-abiding means non-attachment, by what dharmas are they called so. It is called "not shrinking back," that is, not being afraid. It is called "Thus said" refers to the fact that all dharmas are said to be non-abiding. It is called "This" refers to what was said immediately. Non-abiding in all dharmas is also Paramita because it is supreme. It is called "What is it," because it is necessary to understand other than Prajnaparamita, So ask questions. Subhuti said, "Prajnaparamita is," that is, in order to explain the meaning of what is said, what I said is this. Because other natures cannot be so non-abiding. In order to explain "How can this be understood," it is said "all vehicles," that is, only what was said before, even in the Shravaka ground, etc., so the meaning of all vehicles is this. This is the intent of "This is this." This mainly combines Prajnaparamita with the Bodhisattva's teachings. It is called "Thus," that is, because it is so, so it is so. Depression is pain. Hesitation is doubt. Ignorance is lack of focus. The other nature is the nature of turning away. In some places, not all the words are recited, and similarly, in other places, few and fewer words can be seen in old books. Just reciting like this, the speakers
Tibetan
མས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གནས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་སྐྱེས་པས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཤཱ་རིའི་བུའི་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གནས་པར་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་བ་ཅན་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དོན་དམ་རྣམ་པར་རྟོག་ལ་ཡང༌། །མཁས་པས་ཞུམ་པ་མི་བྱ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་ལ་ནི་ཐ་དད་གང༌། །དགེ་བའམ་ནི་མི་དགེ་ལ། །བརྟེན་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་མེད། །ཆེད་དུ་མེ་ཡིས་བསྲེག་པ་ཉིད། །ཙནྡན་ལས་འབར་དེ་ཡང་ནི། །རེག་པར་གྱུར་ན་སྲེག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལན་ཏེ། རྒྱས་པར་ཕྱོགས་ སྔ་མ་བརྒྱ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ཉིད་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འདོད་པ་ཉིད་དེ་དོན་ལ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཚིག་ནི་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དེའི་བརྗོད་པས་སོ། །རྒྱས་པར་མི་འདོད་པ་འབབ་པས་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོན་མི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀར་འགྱུར་བའོ། །འདོད་པ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་མོ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོན་པ་འདི་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དོན་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་ཡང་དག་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་སྟེ། ཚིག་གསུམ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་དོ། །ཚིག་ནི་ལེགས་པའི་རིགས་པས་ཀླན་ཀར་བྱེད་དེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གོ །ཀླན་ཀར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ་རིགས་པས་འདི་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་སྟེ་རིམ་པ་འདིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི
Chinese
说是……所说的。这个作意，是指于世俗中安住、极度安住，对一切有情完全不舍弃的作意，由此生起大悲。具寿善现如何……等等。在此，舍利子的想法是，分别念在一切方面都与般若波罗蜜多的安住相违。因此，对一切有情完全不舍弃的作意也完全是相违的。为此而说：胜义分别念，智者不应怯，分别念为何，善或非善耶，依凭之差别，无有差别也，特意以火焚，旃檀所燃者，触及时亦焚。这里，善现以“好啊”作为先导的回答，因为广泛地做了之前的辩论，所以说“好啊”。意义本身就是我们所希望的，因为具有希望意义的特征。以真实之语宣说，是指分别念的一切自性，与作意的般若波罗蜜多的安住相违，真实之语是真实之事物，以其宣说。因为不希望广说而落入，所以说不希望宣说之前辩论的意义，这对你来说也会变成责难。因为在希望本身中以之前的辩论来宣说。对于大者们也见到这个说法，即具寿舍利弗，好啊好啊，这对你来说也会变成责难，具寿舍利弗，意义本身是具寿舍利弗以真实之语宣说而完全受持的。在随之叙述之后，二万颂的论释中说道，以三个词来随喜。词语是以好的道理来责难，好啊好啊是一个。变成责难是第二个，意思是说以道理会发生对这个的观察。完全受持意义是第三个，以这个次第，这位薄伽梵母
English
It is said that it is spoken by... This attention means that all sentient beings who dwell and abide extremely in the conventional are not completely abandoned, and great compassion arises from this attention. The venerable Subhuti, how... and so on. Here, Shariputra's thought is that discrimination is contradictory to the abiding of the Perfection of Wisdom in all respects. Therefore, the attention of not completely abandoning all sentient beings is also completely contradictory. For this reason, it is said: In ultimate discrimination, the wise should not be timid, what is discrimination, is it good or non-good, the difference of reliance, there is no difference, especially burning with fire, that which is burned by sandalwood, when touched, it also burns. Here, Subhuti's answer is preceded by "Good", because the previous debate has been extensively conducted, so it is said "Good". The meaning itself is what we desire, because it has the characteristic of desiring meaning. Speaking with true words means that all the nature of discrimination is contradictory to the abiding of the Perfection of Wisdom of attention, true words are true things, and it is spoken with them. Because it does not want to be widely spoken and falls into it, it is said that it does not want to speak the meaning of the previous debate, which will also become a reproach to you. Because it is spoken in the hope itself with the previous debate. This statement is also seen for the great ones, that is, the venerable Sharadvatiputra, good, good, this will also become a reproach to you, the venerable Sharadvatiputra, the meaning itself is that the venerable Sharadvatiputra is completely upheld by speaking with true words. After narrating it, it is said in the commentary of the Twenty Thousand Verses, it is rejoiced with three words. The words are to reproach with good reason, good, good is one. Becoming a reproach is the second, meaning that observation of this will occur with reason. Completely upholding the meaning is the third, with this order, this Bhagavati Mother