Tibetan
ཅུ་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང༌། མཆོག་གི་དོན་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་དང༌། རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པའི་དོན་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་པར་དག་པའི་དོན་དང༌། སྣ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང༌། འགྲིབ་པ་དང༌། འཕེལ་བ་མེད་པའི་དོན་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའི་དོན་དང༌། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ལ་དབང་བའི་དོན་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བས་ས་དང་ས་ལ་གནས་པ་དག་པ་ཆེ་ཞིང་ཆེ་བ་ཐོབ་པས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྟོགས་པ་འདི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཞུང་ལམ་དག་པ་དེ་ནི་སྒྲ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འདི་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་ཆོས་སྤྱོད་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་ནི། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་དང་དོན་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཡེ་གེལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཟུང་བ་ནི་སྙིང་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །བཙང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའོ། །བཀླག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཆང་བ་དག་གི་རྒྱུ་ཀློག་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ལ་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ནི། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་ལས་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ལས་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་པའི་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ་ནི། རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་
Chinese
对于那些通过听闻、思维和禅修等次第而明显增长，以使法界无垢的方便道所摄持的普遍行义，以及殊胜义，和合义，无所执义，异体性义，一切烦恼皆得清净义，非杂多性义，无减无增义，于智慧自在义，于陀罗尼和三摩地之门自在义，以如是之性的差别而显现，由安住于地与地而获得清净越来越大，从而获得证悟的差别，凡是能使获得证悟差别者，那些也是获得般若波罗蜜多的原因，因此才获得般若波罗蜜多的名称。任何证悟，此与法性相合的教法，也是般若波罗蜜多。因此，应从其体性、与其相顺之法及其和合之因中，了知般若波罗蜜多的意义。如是所说：智慧到彼岸，无二无别，彼智慧即是如来，以所证之义而结合，清净之道即是音声。如是说。因此，这与“这是随彼所说”相关联。所谓“应于此作研究”，即是说应作听闻和思维等。如是，总的宣说了行法之后，特别宣说的是：所谓“应听闻”等，所谓“应平等”是从经文和意义方面来说的。其中，宣说了三种文字修习之法，即所谓“应受持”等，受持是使安住于心中。所谓“应清净”，即是不应忘记。所谓“应读诵”，以此宣说了受持和忆持之因——读诵。宣说了意义上的修习，即所谓“应完全通达”，为了从他人处领会意义，以及为了从他人处在内在的自性中自己所思维的应完全通达。这是自利的修习。为了利他而宣说的是：所谓“应善加宣说”，为了其他众生而广为
English
For those who manifestly increase through the stages of hearing, thinking, and meditating, and are encompassed by the means of purifying the realm of Dharma, the meaning of universal going, as well as the supreme meaning, the harmonious meaning, the meaning of non-attachment, the meaning of non-difference, the meaning of complete purification of all defilements, the meaning of non-manifoldness, the meaning of neither decrease nor increase, the meaning of mastery over wisdom, the meaning of mastery over the doors of dharani and samadhi, by making manifest the distinctions of suchness, by dwelling on ground after ground and attaining purity that is ever greater, thereby obtaining the distinction of realization, whatever causes the attainment of the distinction of realization, those are also the cause of attaining the Perfection of Wisdom, and therefore they attain the very name of the Perfection of Wisdom. Whatever realization, this Dharma that is in harmony with the Dharma-nature, is also the Perfection of Wisdom. Therefore, one should understand the meaning of the Perfection of Wisdom from its nature, from that which is in accordance with it, and from its harmonious cause. As it is said: Wisdom gone to the other shore, is non-dual, that wisdom is the Tathagata, combined with the meaning to be attained, the pure path is sound. Thus it is said. Therefore, this is related to "This is what follows from that which was said." The so-called "One should investigate this" means that one should engage in hearing and thinking, and so forth. Thus, after generally explaining the practice of Dharma, the particular explanation is: The so-called "Should be heard," etc., the so-called "Should be equalized" is in terms of the text and the meaning. Among them, the three types of letter practice are explained, namely, the so-called "Should be grasped," etc., grasping is to make it abide in the heart. The so-called "Should be purified" means that it should not be forgotten. The so-called "Should be recited," with this, the cause of grasping and holding—recitation—is explained. The practice in terms of meaning is explained, namely, the so-called "Should be fully understood," in order to comprehend the meaning from others, and in order to fully understand what one has thought about oneself in the inner self from others. This is the practice for one's own benefit. What is explained for the benefit of others is: The so-called "Should be well explained," widely for the sake of other beings.