Tibetan
ས་རྙེད་པའི་ཡང་འདུས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སླར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་བྱས་ནས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མིང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའོ། །དེ་བས་ན་མཚན་གཞི་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གཅིག་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གང་ཞིག་བརྟེན་ནས་དེ་མ་སྐྱེས། །གང་གི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་འོ་ན་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་ཐར་པ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་བྱས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ནི་འདུས་བྱས་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལས་གཞན་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་འདིའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་འཇིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་དག་དོན་དམ་པ་མ་
Chinese
如果认为，通过寻获处所而再次聚合之法的空性，不会转变为菩提。那么，应当再次确定，所谓的“聚合之法”并非存在其他少许的法。如果存在，则不会成为所谓的“聚合之法”。因为所谓的“聚合之法”，是从聚合中真实产生，并且由因和缘所造作，所以才称为“聚合之法”。如果所谓的“聚合之法”存在某些部分，那么它就不会由其他所造作。因为任何真实的法都无法被任何事物所造作。因此，由于是从孩童们的完全臆测中产生，所以才用如此形成的名称来称谓。生、住、灭，这些所谓的聚合之法的特征，也只是名言上存在。因此，能依的法相也是仅在名言上存在而产生的。因为在真实的法上，名言上存在的特征是不合理的。一个法具有三个特征是不合理的。如果真实存在聚合之法，那么这就是聚合之法的空性。如经中所说：“何者依赖而生，彼即无生。汝所说之主为何？”应当再次思考，那么无为法是否具有真实的自性呢？因为它们是无为法。如果不是这样，那么通过“真实获得善妙解脱”之语，真实获得的善妙涅槃，对于菩萨们来说就不会成立了吗？应当再次如此确定，所谓的“无为法”并非存在其他的法。所谓的“无为法”并非因为聚合之法不存在的自性而说，而是因为真实本身。比如，虚空是无为法的特征。除此之外，不存在其他成立的特征。分别抉择的灭尽也是所有聚合之法不存在的特征。同样，非分别抉择的灭尽也是聚合之法坏灭的特征。因此，即使是声闻乘的观点，也认为这些不是真实的。
English
If it is thought that the emptiness of that which is compounded by finding a place will not turn into enlightenment, then it should be determined again that there is not even a little other dharma called "compounded." If it were to exist, then it would not become what is called "compounded." Because what is called "compounded" arises truly from compounding, and because it is made by causes and conditions, it is called "compounded." If some part of what is called "compounded" were to exist, then it would not be made by others. Because no truly existent dharma can be made by anything. Therefore, since it arises entirely from the complete imputation of children, it is expressed by such a name that has become such. Birth, abiding, and destruction, which are called the characteristics of the compounded, also exist nominally. Therefore, the basis of characteristics also arises only as existing nominally. Because it is not reasonable for a characteristic that exists nominally to be on a truly existent dharma. It is not reasonable for one dharma to have three characteristics. If it were to become a truly existent compounded dharma, then this is the emptiness of the compounded. As it is said, "That which arises dependently is unborn. Who is the master you speak of?" It should be considered again, so then do the uncompounded have a truly existent nature, because they are uncompounded? If that is not the case, then through the words "truly obtaining virtue and liberation," would the truly obtained virtue of nirvana itself not apply to the bodhisattvas? It should be determined again in this way that what is called "uncompounded" is not another existing dharma. What is called "uncompounded" is not spoken of because of the nature of the non-existence of the compounded, but because of reality itself. For example, space is a characteristic of the uncompounded. Other than this, there is no existing characteristic that is established. Cessation through discrimination is also a characteristic of the non-existence of all compounded dharmas. Similarly, cessation not through discrimination is also called the characteristic of the destruction of compounded dharmas. Therefore, even according to the system of the Hearers, these are not truly existent.
Tibetan
ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་འདི་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དགེ་བ་གཉིས་ནི་ཐོབ་དོན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལས་ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་འཕེལ་བ་དང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་འགྲིབ་པའོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སླར་འདི་ལ་འདི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱི་སླར་ཅི་ཞིག་འཕེལ་བའམ་འགྲིབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དམིགས་པ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་འགོག་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྐྱོན་དང་བཅས་དང་སྐྱོན་མེད་པའི། །འཕེལ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱི། །དགེ་བ་རྣམས་ནི་འགག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །སླར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཞིག་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་ འཁོར་བར་འཁོར་བ་གང་དག་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཁྱེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་སོན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཉིད་ལ་མཐའ་གསུམ་ལ་མིང་གསུམ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་མིང་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདས་པའི་མཐའ་ཡང་མཐའ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ། བྱིས་པ་རྣ
Chinese
是这样的自性，以空性的方式，还用说什么呢？对于他们来说，证悟空性，这被称为无为的空性。如所说：为了获得两种善。所说的善是指有为和无为。世尊母（般若波罗蜜多经）中如是说：布施波罗蜜多是增长，布施波罗蜜多是减少，对于菩萨摩诃萨来说，不是这样产生的。然而，再次这样产生，这仅仅是名称而已。例如，布施波罗蜜多等等一切。同样，世尊，对于不可言说的意义来说，有什么增长或减少是不存在的。世尊说：善现，不是这样的。因此，对于布施等有为的善等，因为有对境的执着，所以是有过失的；对于不可言说的胜义谛的善，因为无为的灭谛没有对境，所以以无自性的方式是无过失的，所以宣说了空性。如所说：具有过失和没有过失的，因为没有增长和减少，有为和无为的，善都是寂灭的。就像这样。再次，菩萨这样思维，如果一切法都是空性，那么，众生在无始轮回中，于三时中，轮回所轮回的，是哪一位知晓他们的心行，而被称作世尊一切智智呢？他们三时都是存在的。再次，这样确定，一个众生自身有三个边，有三个名称，即未来、现在和过去。如果众生在胜义中存在，那么就应该只有一个名称。因此，过去的边也是超越边的。同样，对于两者也是如此。它的空性是超越边的空性。如所说：为了恒常利益众生。再次这样思维：孩子们
English
Such is the nature of it, what need is there to speak of it in terms of emptiness? For them, realizing emptiness, this is called unconditioned emptiness. As it is said: For the purpose of obtaining two virtues. The virtue that is spoken of is conditioned and unconditioned. As it is said in this Bhagavati (Prajnaparamita Sutra): This perfection of giving is increasing, and this perfection of giving is decreasing, it does not occur like this to a Bodhisattva Mahasattva. However, it occurs again like this, this is just a name. For example, all the perfections of giving and so on. Similarly, Bhagavan, for the sake of the meaning that cannot be expressed, there is nothing that increases or decreases. The Bhagavan said: Subhuti, it is not so. Therefore, for giving and other conditioned virtues, etc., because there is attachment to the object, it is with faults; for the unconditioned cessation of the ultimate truth, because there is no object for the unconditioned, it is without faults in the manner of no self-nature, therefore emptiness is taught. As it is said: With faults and without faults, because there is no increase and decrease, the virtues of the conditioned and unconditioned, all are extinguished. It is like this. Again, the Bodhisattva thinks like this, if all dharmas are emptiness, then, which beings, in the beginningless cycle of samsara, in the three times, are those who revolve in the cycle of samsara, whose minds and actions are known, and are called the Bhagavan Omniscient? They all exist in the three times. Again, it is determined like this, one being itself has three ends, and three names arise, namely, future, present, and past. If beings truly exist, then there should be only one name. Therefore, the past end is also beyond the end. Similarly, it is the same for both. Its emptiness is the emptiness beyond the end. As it is said: For the sake of constantly benefiting beings. Again, think like this: Children