Tibetan
ནི། རྒྱུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྒྱུ་ནི་སྒོམ་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡོད་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་དོན་དུ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །གཡོ་ནི་ནུས་པ་ཡོད་ཀྱང་རྗེས་སུ་མི་སྒྲུབ་པའོ། །ལེ་ལོ་ནི་ཁ་ན་མཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའོ། །རློམ་ སེམས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཅེས་བྱ་བ་དང་པ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །རློམ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཎི་ཙའི་མཐའ་ཅན་ལས་ཡུ་ཙའོ། །དེས་ན་རློམ་སེམས་སོ། །བདག་ལ་བསྟོད་པ་ནི་བདག་ནི་གཡེང་བ་མེད་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་གཟུགས་བཟང་བ་དང་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་ལ་སྨོད་པ་ནི་གཞན་རྣམས་རིགས་དམན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཅི་སྲིད་དུ་ཐོས་པ་མང་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སླར་བདག་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འདིའི་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་སྤོང་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་པ་གང་ཞིག་ནི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེའི་ཚེ་འདི་རྙེད་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དང་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་གཙོ་བོ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པ་མང་པོས་འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་མདོ་རྫོགས་པའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཞར་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་ལན་ཅིག་དགག་པ་ཙམ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆེན་མོ་རྣམས་ལས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བསྟན་ཏེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྟན་པ་ཁོ་ན་སྟེ་འོན་ཀྱང་མིང་གཞན་གྱིས་སོ། །མིང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དོན་གཞན་གྱི་ངག་དོན་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐབས་སུ་བབ་པའི་མིང་ནི་བསྟན་པ་སྟེ་བརྗོད་པའོ། །དེ་བརྗོད་པ་གཙོ་བོའི་ངག་གི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཉི་ཚེ་བའི་ངག་དོན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཁྱོད་སྤོབས་པར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ཅི་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་འཚལ་མ་དམིགས་ན་བྱང་ཆུབ
Chinese
即，原因等。其中，幻是指修行者本身不具备，却为了获得利益和尊敬而向他人如此展示。欺骗是指有能力却不去做。懒惰是指对高位等事物过于执着。所有傲慢之心都是对“我”和“我的”，以及对色和受的执着。傲慢一词，是从以“尼匝”结尾的词根“宇匝”而来。因此是傲慢之心。赞美自己是指说自己不散乱、出家、相貌端庄、悦目、博学等等。贬低他人是指说他人出身低贱，无论如何也不可能博学等等。再次，由于以我等为首的观念，无法生起如实了知此事的智慧，因此要舍弃它。烦恼所产生的分别念，就是所有的分别念。那时，这会变得难以获得等等。所有功德是指菩萨的功德。佛的刹土和功德圆满是指结尾。那么，这部般若波罗蜜多经主要阐述的是空性。因为，以多种方式反复地在此经中直至结尾都在阐述空性。如果这是顺便提及的，那么只会进行一次驳斥。在伟大的（经典）中，阐述了十六种空性，即内空性和外空性等等。如果问为什么这些没有在此处阐述，答复是：已经阐述过了，只不过是用其他的名称而已。如果问其他的名称是什么，答复是：以其他意义的言语，即以主要意义的言语，在适当的场合所使用的名称就是阐述，就是宣说。其含义是，以宣说主要意义的言语的支分，即以阐述次要的言语意义。例如，世尊这样说道：善现，你要有自信，直到世尊我没有找到、没有观察到菩萨，菩提
English
That is, causes and so on. Among them, illusion refers to showing others in such a way for the sake of gain and respect, even though the practitioner himself does not possess it. Deception refers to having the ability but not doing it. Laziness refers to being overly attached to things such as high positions. All arrogance is attachment to "I" and "mine," as well as to form and feeling. The word arrogance comes from the root "yu tsa" ending with "ni tsa." Therefore, it is arrogance of mind. Praising oneself refers to saying that oneself is not distracted, is ordained, has a beautiful appearance, is pleasing to the eye, is learned, and so on. Belittling others refers to saying that others are born of low caste and can never be learned, and so on. Again, because of the concept of self and others, wisdom that truly knows this matter cannot arise, therefore it should be abandoned. The conceptual thoughts arising from afflictions are all conceptual thoughts. At that time, this will become difficult to obtain, and so on. All merits refer to the merits of Bodhisattvas. The Buddha's pure land and the perfection of merits refer to the end. So, this Prajnaparamita Sutra mainly explains emptiness. Because, in many ways, emptiness alone is repeatedly explained here until the end of the Sutra. If this were mentioned incidentally, then there would only be one refutation. In the great (classics), sixteen kinds of emptiness are explained, namely inner emptiness and outer emptiness, and so on. If asked why these are not explained here, the answer is: they have already been explained, but with other names. If asked what the other names are, the answer is: with words of other meanings, that is, with words of the main meaning, the name used in the appropriate occasion is explanation, is declaration. Its meaning is that the meaning of the words that explain the secondary meaning is by the branch of the words that declare the main meaning. For example, the Blessed One said: Subhuti, you should be confident, until the Blessed One I have not found, have not observed the Bodhisattva, Bodhi.