English
What descends completely is suffering. What descends unpleasantly in the mind is unpleasantness. The exhaustion of body and mind that precedes it is affliction. All of this truly arises from birth itself. It is specifically taught for the purpose of generating renunciation. Named "Subhuti, this," etc., refers to the nature of the aggregates, etc., by the nature of non-extinction. The two extremes are birth and death. The middle is dwelling after birth. Unmixed means not shared with others. Such viewing, etc., are the benefits of meditating on non-extinction, etc. Any dharma without a cause means seeing dependent origination. Constant, etc., means without beginning or end. Firm means without destruction after birth. Perpetual means not existing by the nature of arising and ceasing. Immutable dharma nature means without other states. Agent or experiencer means without abandoner and holder. Subhuti, this, etc., until the collection of scriptures, even to unsurpassed perfect enlightenment, is easy to understand. Subhuti, therefore, etc., because this non-objectifying nature of all dharmas, possessing such qualities, the Prajnaparamita is the cause of that. Abandoning refers to the time of non-objectification of all dharmas. What can be accomplished by the six perfections is Bodhi. Therefore, how to practice the Prajnaparamita, why is it so, because of doubt, it is said: Subhuti, practicing the Prajnaparamita, etc., because the three wheels are not completely pure, generosity, etc., do not exist for the Paramita itself and the cause of perfect Bodhi itself. The purity of the three wheels refers to the meaning of relying on the Prajnaparamita. In order to stabilize skillful means, the means are taught, namely Subhuti, when, etc. Why abandon, for this doubt, the reason is stated:
Tibetan
དེ་དག་གི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསམ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དེ་དག་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའོ། །དོན་འདི་ལ་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཆད་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ཞེས་བྱ་བའམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་ལེའུ་འདི་ལ་ལུང་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་དེའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །། བཞི་པ། བདེ་བླག་ཏུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ། བསྡུས་པ་དང་བར་མ་དང་རྒྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སླར་བདེ་བླག་ཏུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་ག་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམས་པས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆག་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཆུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔེར་མི་ཕྱེ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གང་གིས་དོན་དག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་པའི་ངོ་བོའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེའི་ངོ་བོས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ན་འོ་ན་འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་
Chinese
彼等的“又”等語句，是說應當思維的果。如“如是思維後”等語句。所謂“我亦於彼等法”等語，是指修行般若波羅蜜多等。所謂“此等發心”等語，是指“應當隨後獲得彼等法”等語。所謂“善現，譬如”等語，是說菩薩的差別。就此義而言，是為了斷除以有為法調伏有情眾生的方便。所謂“散花”等語，或者如來於菩薩位時，此品中被授記。因此，彼等所近似的品，即是彼品，也就是第二十八品。 第四，為了易於受持，總攝一切而宣說。 以攝略、中等和廣大入門等，從一切相智和道相智開始，對般若波羅蜜多的教法圓滿之後，為了再次易於受持，總攝一切而世尊所宣說的，即是“善現，復次”等語。所謂“如此”等語，是以將要宣說的次第。所謂“般若波羅蜜多”等語，是以一切相智所攝，以及道相智所攝，以及有分別和無分別。所謂“諸法無染著故”等語，是指以無自性故，不可破壞之故。所謂“那麼沒有少許存在嗎”所說的，是指“諸法不可譬喻故”等語。不可譬喻即是空性，以何義而言，諸法是真實一體的自性。所謂“那麼如果這樣，以彼自性應成實有”所說的，是指“諸法無生故”等語。所謂諸法總相，並非以實有的自性而存在，是為了說脫離實有和非實有之故。如果這樣，一體的自性是諸法，那麼這就是雜染
English
The words "also" etc. of those are to say the result to be contemplated. Such as the words "after contemplating thus" etc. The so-called "I also to those dharmas" etc. refers to practicing the Prajnaparamita etc. The so-called "these bodhicittas" etc. refers to the words "should subsequently attain those dharmas" etc. The so-called "Subhuti, for example" etc. speaks of the distinctions of Bodhisattvas. In this meaning, it is for the purpose of severing the means of taming sentient beings with conditioned phenomena. The so-called "scattering flowers" etc., or the Tathagatas were prophesied in this chapter when they were in the Bodhisattva stage. Therefore, the chapter that is close to them is that chapter, which is the twenty-eighth chapter. Fourth, to make it easy to grasp, it is taught by summarizing everything. Starting from all-knowingness and knowledge of the path, through the entrances of summarizing, intermediate, and extensive, after perfecting the teachings of the Prajnaparamita, in order to make it easy to grasp again, the Blessed One taught by summarizing everything, which is the words "Subhuti, furthermore" etc. The words "like this" etc. are in the order of what will be explained. The so-called "Prajnaparamita" etc. is summarized by all-knowingness, and summarized by knowledge of the path, and with and without conceptualization. The so-called "because all dharmas are without attachment" etc. refers to the fact that they cannot be destroyed because they are without self-nature. The so-called "then is there not a little existence" is said to mean "because all dharmas cannot be compared" etc. Incomparable is emptiness, in what sense, all dharmas are the true nature of oneness. The so-called "then if that is so, with that nature it should become real" is said to mean "because all dharmas are unborn" etc. The general characteristics of all dharmas do not exist with the nature of reality, it is to say that it is free from reality and non-reality. If that is the case, if the nature of oneness is all dharmas, then this is defilement.
Tibetan
འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་པ་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ནི་དེ་དང་མཉམ་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྤྲོས་པའི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གང་གིས་འདི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེས་ཀྱང་འདི་རྣམས་མཉམ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་འགྱུར་བ་དང་མཉམ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དབང་ ནི་བརྫུན་པའི་སྣང་བའི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། དེ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ལ་ཡང་བསྟན་པ་དེས་དེ་ལས་ཤེས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན་ཅི་ཞིག་གང་གིས་གང་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མིང་ཙམ་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དབང་ཡང་སྒྲའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྒྲ་གང་གིས་དངོས་པོ་གང་ཞིག་བརྗོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་ཡང་བརྡ་ལ་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་མིང་དེས་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མིང་དེ་གང་གིས་གང་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ། གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བརྡ་ལ་ཐ་སྙད་དེ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཙམ་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་མར་མེ་ལས་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སྔར་ཡང་དངོས་པོ་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཤིང་གི་སྒྲས་བརྡའི་སྟོབས་ཀྱིས་དུས་ནམ་དུ་ཡང་བུམ་པ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྡའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རྣམས་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡན་ལག་བཀུག་པར་བྱེད་ཅིང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བརྡ་ལས་ཐ་སྙད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་
Chinese
關於“完全清淨”等差別是怎樣的，所說的是：一切法因無有變異而平等。無論哪個法的無有變異的空性之體性，這與之是平等的，也不是世俗戲論的自性。然而，憑藉什麼，這一切法的依他起的自性，也就是遍計所執的自性，也使這些平等呢？因此，為什麼要說不變和相等呢？所說的是：一切法以無我和無有遍計所執，由智慧隨後證悟。這些的自性依他起，僅僅是虛假的顯現之自性，是錯亂而已。因此，由於沒有以超世智慧如實證悟，那憑藉什麼才是平等性呢？然而，在證悟事物之如實性的自性之後，如來對誰所開示的，就從那裡知曉並現前實證。如果依他起的自性也沒有，那麼什麼由誰對誰開示呢？所說的是：一切法等，僅僅以名稱和術語所說的這些的自性依他起，也不是體驗聲音之境的自性之意。所說的“將會出現在術語的真如中”是：術語安立也是。對誰也不是，意思是如果哪個聲音說了哪個事物，在那時變成了它的自性，在被執取之前，即使是不精通符號的人們，也會以那個名稱執取那個事物。因此，那個名稱由誰在何處安立術語呢？由誰也不是，意思是如果符號的術語僅僅獲得顯現，就像從燈中出現瓶子一樣，之前也是那個事物的自性。如果那樣，木頭的聲音憑藉符號的力量，無論何時也不會說瓶子。一切事物由一切聲音憑藉符號的力量來說。聲音不是在某處彎曲肢體並被看見。因此，術語不是來自符號。無論哪個等
English
Regarding how the distinctions such as "completely purified" are, what is said is: All dharmas are equal because they are without change. Whichever dharma's nature of emptiness, which is without change, is equal to it, and is also not the nature of mundane elaboration. However, by what does the nature of other-dependence of all these dharmas, which is the nature of complete discrimination, also make these equal? Therefore, why speak of immutability and equality? What is said is: All dharmas are followed by wisdom in the realization of selflessness and the absence of complete discrimination. The nature of other-dependence of these is merely the nature of false appearance, which is just delusion. Therefore, since it is not truly realized by supramundane wisdom, then by what is it equality? However, having realized the very nature of suchness of things, whatever the Tathagata reveals to someone, one should know from there and directly realize it. If the nature of other-dependence is also absent, then what is revealed by whom to whom? What is said is: All dharmas, etc., the nature of other-dependence of these, which are spoken of only by name and terminology, is also not the meaning of experiencing the nature of the realm of sound. What is said, "It will appear in the suchness of terminology" is: Terminology is also established. Not to anyone, meaning if which sound speaks of which thing, at that time it becomes its nature, even before being grasped, even those who are not proficient in symbols will grasp that thing by that name. Therefore, by whom and where is that name established as terminology? Not by anyone, meaning if the terminology of the symbol only obtains manifestation, just as a vase appears from a lamp, it was also the nature of that thing before. If that is the case, the sound of wood, by the power of the symbol, would never speak of a vase at any time. All things are spoken of by all sounds by the power of symbols. Sounds are not seen bending limbs somewhere. Therefore, terminology is not from symbols. Whatever, etc.