Tibetan
ར་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཆོས་གང་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དེ་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཅི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ལགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བགྱིད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་འདྲེན་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བར་བགྱིད་པ་མ་ལགས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་པར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལྟར་དབེན་པས་དབེན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དབེན་པ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དབེན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་དྲི་བར་བྱེད་པ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་གསུངས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཅིག་དབེན་པ་དང་གཞན་དབེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཀྱང་དབེན་པ་དེ་བས་ན་སྐྱོན་མེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབེན་པས་དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང
Chinese
因为具有寂静的体性，所以也不能说是没有。所谓“诸法极寂静”是指，即使在有垢染的情况下，也如虚空般自性寂静，因此没有一切烦恼，因为没有烦恼本身，所以也不是清净。因此，如何才能现前圆满成佛呢？所谓“无有法”是指完全成就的体性。这也是因为超越了一切存在的法，所以才说是“无有法”。所谓“般若波罗蜜多是极寂静”是指完全成就的体性。所谓“不是要修习”是指修习就是使之习惯。这对于自性极寂静来说是不合理的。所谓“什么法也不可得”是指对于菩提也不是引导者，因为是常住的，所以不是要舍弃，而是要思维因为自性寂静的缘故。世尊，如何以寂静证得寂静而现前圆满成佛呢？如果般若波罗蜜多和正等觉都是寂静的，那么如何以般若波罗蜜多使寂静的圆满菩提成为现前圆满菩提呢？提问说“是好的，是好的”等等，世尊这样说：如果一个是寂静的，另一个不是寂静的，那样是不合理的，因为这两个都是寂静的，所以没有过失。认识到这本身就是诸法寂静的体性，并且说将会现前圆满成佛，这是为了显示：因为什么等等。为了完全阐释所说之义，就是善现如果等等。如果如实了知，那时就会分别，而不是般若波罗蜜多。像这样等等是总结。所谓“也没有现前圆满成佛”是因为以寂静对寂静来说，现前圆满菩提是不合理的。菩
English
Because it possesses the nature of emptiness, it cannot be said to be non-existent. The term "all dharmas are extremely empty" refers to the fact that even in the state of being with defilements, they are naturally empty like the sky. Therefore, there are no afflictions at all, and because there is no affliction itself, it is not even purified. Therefore, how can one attain complete and perfect enlightenment? The term "no dharma exists" refers to the nature of complete accomplishment. This is also because it transcends all existing dharmas, so it is said to be "no dharma exists." The term "the Prajnaparamita is extremely empty" refers to the nature of complete accomplishment. The term "not to be cultivated" means that cultivation is to make it habitual. This is not reasonable for something that is naturally extremely empty. The term "no dharma is attainable" means that it is not even a guide to Bodhi. Because it is permanent, it is not to be abandoned, but rather to contemplate that it is due to its nature of emptiness. World Honored One, how can one attain complete and perfect enlightenment by realizing emptiness with emptiness? If the Prajnaparamita and perfect complete enlightenment are both empty, then how can the Prajnaparamita make the empty perfect Bodhi become the present perfect Bodhi? The question is asked, "It is good, it is good," etc., and the World Honored One says this: If one is empty and the other is not empty, that is not reasonable, because both of these are empty, so there is no fault. Recognizing that this itself is the nature of emptiness of all dharmas, and saying that one will attain complete and perfect enlightenment, this is to show: because of what, etc. In order to fully explain the meaning of what was said, it is Subhuti if, etc. If one truly knows, then at that time one will discriminate, but it is not the Prajnaparamita. Like this, etc., is a summary. The term "there is also no complete and perfect enlightenment" is because, with emptiness towards emptiness, present complete Bodhi is not reasonable. Bo
Tibetan
་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་ཡང་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་དོན་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དོན་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དཀའ་བ་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གང་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སླར་ཡང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་པའམ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་ཞུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་འདིར་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཚིག་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་སོ། །མི་འགོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མ་ཉེས་གཤིན་པ་འབྲིང་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་དུ་མི་ཞུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་པ་ནི་མཉེས་གཤིན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མི་དངང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་འདོར་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་ མི་སྐྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོར་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་དུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་དོར་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་འདི་ལ་གལ་ཏེ་མི་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྤྱོད་དོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དོགས་ནས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཉེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རིང་དུ་བསྲིངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རིང་དུ་བསྲིངས་སོ་ཞེས
Chinese
证悟现前圆满菩提，名为寂静之相，知晓且现前圆满证悟成佛，是这样说的。先前所说之义，显示其义，作近显之用，名为行于甚深义，因为其他人不能行持。名为行难行，因为菩萨为了现前，虽然有能力，但不顾及众生之利益。如我如何等等，如果某人有所缘，那样就因为困难而行持困难。因为一切法无不可缘，不缘名为为了知晓之义而行持困难，是这个意思。谁现行，名为菩萨。再次，谁，名为菩提。以谁，名为以般若波罗蜜多。因此，圆满菩提有什么可成就的，或者说没有什么可做的吗？这样说，世尊，如果等等。不怯懦，名为不亲近，这里是简略的表示。对此的广说，以六种词语。不畏惧，这里不是中等的不悦。完全不怯懦，这里不是小的不悦。心不退转，不是没有悦意。不退缩，这里不是想要舍弃。完全 不害怕，不是舍弃。不变得完全恐惧，不是经常舍弃。这样，对于不缘之行，如果不存在不怯懦等等，那时菩萨以功德行持般若波罗蜜多。对于功德之分别念生起，以三种方式怀疑而遣除，对此，行持之分别念，是如果行持等等。近之分别念，是变为近等等。长时延续之分别念，是长时延续了
English
Attaining manifest and complete enlightenment, called the characteristic of solitude, knowing and manifestly and completely attaining Buddhahood, is what is said. The meaning of what was previously said, showing its meaning, serving as a near manifestation, is called acting in profound meaning, because others cannot practice it. Called practicing the difficult, because the Bodhisattva, in order to manifest, although capable, does not consider the benefit of sentient beings. Like how I, etc., if someone has an object of focus, then they will practice the difficult because of the difficulty. Because all dharmas are not without objects of focus, non-focus is called practicing the difficult for the sake of knowing, this is the meaning. Who manifests, called Bodhisattva. Again, who, called Bodhi. By whom, called by Prajnaparamita. Therefore, what is there to accomplish with complete Bodhi, or is there nothing to do? Saying this, Bhagavan, if etc. Not shrinking, called not approaching, here is a brief expression. The extensive explanation of this is with six words. Not fearing, here is not a medium displeasure. Completely not shrinking, here is not a small displeasure. The mind does not turn away, it is not without contentment. Not retreating, here is not wanting to abandon. Completely not afraid, is not abandoning. Not becoming completely fearful, is not constantly abandoning. Thus, for the practice of non-objectification, if there is no non-shrinking etc., then the Bodhisattva practices Prajnaparamita with qualities. For the arising of the conceptualization of qualities, doubting and dispelling in three ways, for this, the conceptualization of practice, is if practicing etc. The conceptualization of nearness, is becoming near etc. The conceptualization of prolonged duration, is prolonged duration
Tibetan
་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཡང་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡོད་དེ་ཅི་ལྟར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྣམ་པ་བཞིས་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ནམ་མཁའི་དཔེའོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ་བས་ན་ནམ་མཁའི་དཔེའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁྱབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་འདི་ཡོད་མོད་ནང་གི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་ལ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེའོ། །འོན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ་ཤེས་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་དེ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ པའི་དོགས་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེའོ། །གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་འདི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་གང་གིས་བདག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་བདག་འཛིན་པ་པོ་སྟེ་འོན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་གནས་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། ཤེས་བྱས་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང༌། །ཤེས་པ་དེ་ནི་རྟོག་དང་བྲལ། ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ། རྟོག་པ་པོ་མེད་རྟོག་བྱ་མེད། །དོན་དམ་པར་འདིར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་དཀའ
Chinese
等行为等。仅此就可表明，无分别之智慧即是般若波罗蜜多。其中，对于无颠倒且无分别，也有少分的无分别，如圣者声闻众。彼等以修习自性的智慧，以四种不颠倒的方式完全区分苦等谛。除此之外，不执着于常等颠倒，因此也称之为无分别。因此，为了消除少分的分别，以虚空为例。以一切戏论无分别，是菩萨众的智慧，彼等对于无常等也不分别，直至菩提，因此，如同周遍虚空般无分别，所以以虚空为例。外境具有周遍的无分别，但并非内在的自性。对于分别本身进入，而有“行持未成就”的怀疑，为了成就内在自性也无分别，以幻化士夫为例。或者，智慧是无分别，因为对于知识来说，无论如何都会有可知之物，即使如此，如果获得所取和能取的体性，那就会改变。
English
etc. By this alone, it will be shown that non-conceptual wisdom is the perfection of wisdom. Among them, for the non-inverted and non-conceptual, there is also a small amount of non-conceptualization, such as the noble Shravakas. They completely distinguish the truths such as suffering with four non-inverted aspects by the wisdom of the nature of meditation. Apart from that, they do not conceive of inversions such as permanence, so it is also called non-conceptual. Therefore, in order to eliminate a small amount of distinction, the example of the sky is used. Non-conceptualization with all elaborations is the wisdom of the Bodhisattvas, and they do not distinguish impermanence etc. until enlightenment, therefore, like the pervasive sky, it is non-conceptual, so the example of the sky is used. The external object has pervasive non-conceptualization, but it is not the inner self. For the doubt that the distinction itself enters and the practice is not accomplished, in order to accomplish that the inner self is also non-conceptual, the example of the illusory man is used. Or, wisdom is non-conceptual, because for knowledge, there will be knowable things in any case, even so, if the nature of the object and the subject are obtained, it will change.