Tibetan
། །འཛིན་པ་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའོ། །མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའོ། །མི་བརྫི་ བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྲོག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་སྟེ་དེའི་སྤྱོད་པ་ལ་རང་གི་དོན་ཙམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གསུངས་པ་ལ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ནི། དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པ་བརྗོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་འདིའི་སྤྱོད་པ་ཡང་དོན་མེད་པ་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དེའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་དང་དེའི་རྒྱུ་གསུངས་པ་ནི། ཡང་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཅི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་གནས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་ཅི་སྲིད་དུའོ། །སྦྱིན་པ་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལའོ། །མང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་ཡང་བསོད་ནམས་དེ་མང་ན་མང་པོ་རྣམས་ལ་ནི་རེ་ཞིག་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། སྦྱིན་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །མ་གཏོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོར་བར་བྱས་ནས་སོ། །དེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཏོགས་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ནའོ། །གང་ཟག་བླ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་ཐབས་ཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འོན་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་ས་ལ་ནི། །བ་ལང་རྗེས་དང་རྒྱ་མཚོ་ཡི། །ཁྱད་པར་དག་ནི་གང་ཡིན་པ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཁྱད་པར་དག་ནི་དེ་ཡིན་ནོ། །གསད་པར་བྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །གསད་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །མི་ཁོམ་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའོ། །སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དགའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདོན་པའི་སྐྱོ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་གསུངས་པ་ནི་སྡུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་རང་གི་ལག་གིས་སྦྱིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་པོ་སྟེ་གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་སྦྱིན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་དེ་རྣམས་འབྱོར་བའི་བདག་པོ་སྟེ་སྦྱིན་པའི་བདག་པོའོ། །
Chinese
抓住就是执着于相。显现执着就是执着于实物本身。不压迫的意思就是不可夺取。声闻等人的行为被压倒，是因为他们的行为仅以自己的利益为满足。为了使所说之义得以稳固，世尊开许说：“是这样的，是这样的。”现在，由于宣说色等诸法没有行为，那些自以为般若波罗蜜多也没有行为的人，为了消除他们的疑虑，宣说了福德众多以及其原因，即“又，如果”等等。所谓“乃至寿命终尽”，就是寿命有多长。所谓“那个布施”，就是对一切佛和一切菩萨。所谓“多啊”，就是对一个众生，那个福德尚且多，那么对众多众生，暂且不说，还用说什么呢？所谓“会成为布施的处所”，就是会获得无上的福德田。所谓“除了”，就是舍弃之后。所谓“除了那些”，是因为什么呢？所谓“无上的人”，就是最后的有者的菩萨们，也因为与菩萨们一起，极其方便。如是所说：“然而微尘土上，牛迹与大海的，差别是什么，佛菩萨的，差别就是那样。”所谓“将要被杀”，就像是变成了将要被杀的处所。所谓“变得不空闲”，就是没有变得能够获得。所谓“大悲”，就是因为对众生极度喜爱，而有迅速从痛苦中解脱出来的大悲。所谓“会忆念”，就是因为救护的缘故。所说的是“痛苦”等等。所谓“大布施”，就是那些用自己的手布施的人的布施者，以及那些让别人进行布施的人的财富的主人，也就是布施的主人。
English
Grasping is clinging to characteristics. Manifest clinging is clinging to the thing itself. 'Not oppressing' means not being able to be taken away. The conduct of the Hearers and others is overwhelmed because their conduct is limited to their own benefit. To make the meaning spoken of stable, the Blessed One permitted, saying, 'It is so, it is so.' Now, because it is said that there is no conduct in the phenomena such as form, those who presume that there is no conduct in the Perfection of Wisdom either, to dispel their doubts, it is said that merit is abundant and the cause of it, i.e., 'Again, if' etc. 'As long as life lasts' means as long as life lasts. 'That giving' means to all Buddhas and all Bodhisattvas. 'It is much' means that even for one sentient being, that merit is much, then what need is there to say about many? 'Will become a place of giving' means that one will obtain the field of unsurpassed merit itself. 'Except for' means after abandoning. 'Except for those' is because of what? 'The unsurpassed person' means that even the Bodhisattvas who are the last of existence are extremely convenient together with the Bodhisattvas. As it is said: 'However, on a speck of dust, the difference between a cow's footprint and the ocean, is what, the difference between Buddhas and Bodhisattvas, is like that.' 'Will be killed' means like becoming a place to be killed. 'Becoming unfree' means not becoming able to obtain. 'Great sorrow' means that because of extreme love for sentient beings, there is sorrow for quickly liberating them from suffering. 'Will be remembered' means because of protecting. What is said is 'suffering' etc. 'Great giving' means the giver of those who give with their own hands, and the owner of the wealth of those who cause others to give, that is, the owner of the giving.
Tibetan
འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ བཅས་པའོ། །ཡུལ་འཁོར་གྱི་བསོད་སྙོམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་འཁོར་གྱི་བསོད་སྙོམས་སོ། །གསུངས་པ་དཔེས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ཤེས་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བརྟག་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེའམ་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །གཞན་དག་སྨྲ་བ་ནི་ལམ་དུ་མའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་སྔར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་འདྲི་བར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འབྲལ་བར་འགྱུར་ཞེས་ཅི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཆོས་གཞན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བརྟགས་པ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་དེ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་དྲི་མ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་ནི་མི་འཕེལ
Chinese
有果实的是具有果实的。名为“国土的布施”就是国土的布施。所说用例子来说明，就像“例如”等等。名为“安住于了知宝珠”，是为了完全了解考察它的论典的缘故。名为“以了知宝珠的种类”，是为了完全熟悉所要表示的事物的缘故。与“般若波罗蜜多应当尽力寻求”相关联。“彼或异”是指以包含等进入的差别。其他说者是指与多种道路的般若波罗蜜多完全相应的作意，在此是般若波罗蜜多。“彼”是指曾经具有与般若波罗蜜多完全相应的作意。“异”是指与具有般若波罗蜜多的其他者一同行持，以慈爱等差别而各异。世尊，以“任何”等来提问：如果一切作意自性空，那么与一切相智完全相应的作意如何能不分离？自性空的空性，一切智作意或者缘于某些菩萨是不合理的。因此，世尊并非通过分别观察一切智和菩萨作意各自不同的法而如此说。然而，菩萨自然空性的所有福德，如此了知，仅凭此就认为与一切智完全相应的作意不分离，实际上并非在胜义中对它们有所区分，这是为了确立这一点，即善现，如果等等。善现，般若波罗蜜多是空性，是指自性清净和无垢的智慧，远离一切法，并且一切法皆空，这是不增长的。
English
That which has fruit is that which has fruit. That which is called "the alms of the land" is the alms of the land. What is said is illustrated by examples, such as "for example," and so on. That which is called "abiding in the knowledge of the precious jewel" is for the sake of fully understanding the treatise that examines it. That which is called "knowing the types of precious jewels" is for the sake of being fully familiar with what is to be indicated. It is related to "the Prajnaparamita should be sought as long as it exists." "That or other" refers to the distinction of entering into what is included, and so on. Others say that the Prajnaparamita is the mind that is in perfect accord with the Prajnaparamita of many paths, and here it is the Prajnaparamita. "That" refers to whatever mind that has previously been in perfect accord with the Prajnaparamita. "Other" refers to being different by the distinction of practicing together with others who possess the Prajnaparamita, such as love, and so on. Bhagavan, with "any," and so on, this is asked: If all minds are empty by their very nature, then how can it be reasonable that they will not be separated by the minds that are in perfect accord with all-knowingness? It is not reasonable that all-knowingness should be directed towards the emptiness of emptiness by its very nature, or towards some Bodhisattva. Therefore, the Bhagavan did not speak in this way after separately examining the different dharmas of all-knowingness and the minds of the Bodhisattvas. However, Bodhisattvas will know all the merits of emptiness by their very nature in this way, and it is only by this that it is considered that they are not separated from the minds that are in perfect accord with all-knowingness, but in reality there is no difference between them in the ultimate sense. This is to establish that, Subhuti, if, and so on. Subhuti, the Prajnaparamita is emptiness, which refers to the wisdom that is pure by its very nature and without defilement, which is devoid of all dharmas, and which is empty of all dharmas, and that does not increase.