Tibetan
་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་ཅིང་དེ་ཉིད་དུས་རིང་པོ་ཅན་དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་བདེ་བླག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་གཙོ་བོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཛིན་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་གང་གིས་དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་གཞོལ་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ཏེ། བྱེ་བྲག་དུ་བརྟག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱིས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ལ་ཆོས་རྣམས་ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའོ། །གཞོལ་བ་དང་འབབ་པ་དང་ཕྱོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ཚིག་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལྷག་མའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་ནོ། །ཡུལ་དང་དུས་ལ་གཞལ་བར་བྱ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཚད་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཚད་མ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡུལ་དང་དུས་ལ་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་རུང་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཆོས་གང་ཡང་རུང་བ་མངོན་དུ་བྱ་བའོ། །ལམ་ནི་མཐོང
Chinese
是。即使如此，对于一切法，也安住于无所缘之自性之般若波罗蜜多中，并且那长时期的难行之行也极容易做到。因此，一切法无所缘之行，被说为是圆满菩提之主要因。因此，应当行于此，并且执持不退转。世尊，以何种方式，彼般若波罗蜜多被分别观察？答：乃于现观之时，以胜观之差别而观察。以趣入一切智之相续所作之事，乃是现证一切智，分别观察之义。相续，乃指心之相续。如何宣说趣入一切智？答：如云趣入虚空，以空性之自性，对于一切智，如同虚空般相同之故。例如，于现观之时，某些法并不显现，因为它们不存在。它们的真如将会被现证，而那真如也如同虚空。趣入、降临与趋向，这三个词因小、中、大之差别而有三种说法。那分别观察，是般若波罗蜜多之剩余。为何如此？答：因为其与虚空相同。以不可衡量等来回答。因为在处所和时间上无法衡量，所以是不可衡量的。真如是远离正量的，所以是无正量的。那是无色，乃至无所住。所有这些，因其不遍及处所和时间，所以与具有正量的不可衡量之自性相连。获得，是指于证悟之第一刹那，适合于证悟之自性，对于所有应被证悟之法之现观，乃是于各自之自相上。通达，是指任何应被现证之法。道是见
English
It is so. Even so, for all dharmas, one abides in the Prajnaparamita, which is characterized by non-objectification, and that long-term difficult practice is made very easy. Therefore, the practice of non-objectification of all dharmas is said to be the main cause of complete enlightenment. Therefore, one should practice it and hold it without turning back. World Honored One, in what way is that Prajnaparamita specifically examined? Answer: It is examined by the difference of higher vision at the time of realization. The action of the continuum that inclines towards omniscience is to realize omniscience itself, and to examine the differences. Continuum means the continuum of mind. How is it said to incline towards omniscience itself? Answer: It is like saying to incline towards the sky, because of the nature of emptiness, omniscience is the same as the sky. For example, at the time of realization, some dharmas do not appear because they do not exist. Their Suchness will be realized, and that Suchness is also like the sky. Inclining, descending, and tending, these three words have three kinds of expressions according to the differences of small, medium, and large. That specific examination is the remainder of Prajnaparamita. Why is that? Answer: Because it is the same as the sky. Answer with immeasurable, etc. Because it cannot be measured in place and time, it is immeasurable. Suchness is without valid cognition, so it is without valid cognition. That is formless, and so on, to nowhere to abide. All of these, because they do not pervade place and time, are connected with the nature of the immeasurable that has valid cognition. Attainment refers to the first moment of realization, the nature suitable for realization, the realization of all dharmas to be realized is on their own characteristics. Understanding refers to any dharma that should be realized. The path is seeing
Tibetan
་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་དེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྱིའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་རྒྱུ་གཞན་གྱིས་བྱས་པའོ། །སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་རང་གི་རྒྱུད་ཙམ་ལས་སྐྱེས་པའི་འགག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་ལ་ངེས་པར་ཞུགས་པའོ། །སྒོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པས་འབད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པའོ། །ཕྱོགས་ནི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཞེས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །སུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བྱ་བ་རྣམ་ པར་འགྱུར་བ་བོང་བ་དང་གནས་པ་དང་ལྡན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་གཞལ་པར་བྱ་བ་ནི་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའི་ཆོས་ཅན་དེ་བས་ན་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བའོ། །ལན་ནི་གཟུགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཚེ་ནུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཟབ་པའི་ཆོས་ཐོས་པས་ལྷ་རྣམས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྔགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདོད་པ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སླར་ཡང་ཟབ་པ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཟབ་པ་ནི་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དག་གིས་བསྒྲིབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བལྟ་བར་དཀའ
Chinese
是趋入之道等。道的果实是依此所要成办的断除烦恼等。智慧是总的自性完全断除。识是特殊的自性完全断除。生和灭等，如世间所决定，在非刹那的方面是生和灭及由其他因所作。在刹那的方面，仅从自相续所生的灭尽是断除一切烦恼。修是再三于心中确定进入。离修是现前未造作，以努力的差别而修。方是境的差别。另外，称为彼。谁也，称为色等的自性，因为具有彼等的量。意思是，如果一切智性是所作，变异，迟钝和安住，具有，同一方，可衡量，是考察的变异，如果如是存在，则色等诸法将现前圆满成佛。因为远离彼之相，是虚空的法性，因此，彼不是由色等所现前证悟，因为彼等不存在。如是性是现前证悟彼等的不异自性。为何如是，是疑问。回答是色性，称为色的是圆满成就的色。如是受等。由遍计和依他起，对于色等诸法，以无性之故，彼时灭没之故，对于圆满成就的色等同虚空者，是称为一切智性的自性之意。如是听闻甚深之法，诸天众以世尊甚深等现前赞叹后，如来说：以欲求小之故，再次显示甚深性。从彼之后等，甚深是因为没有二者共同行持之故。难以衡量是因为被遍计和依他起所遮蔽之故。难以观看
English
These are the ways to enter, and so on. The fruit of the path is the abandonment of afflictions, etc., which are to be accomplished by it. Wisdom is the complete severance of the general nature. Consciousness is the complete severance of the particular nature. Birth and destruction, etc., as determined by the world, are birth and destruction and caused by other causes in the non-momentary aspect. In the momentary aspect, the cessation arising only from one's own continuum is the abandonment of all afflictions. Meditation is repeatedly entering into the mind with certainty. Separation from meditation is manifest non-fabrication, meditating with the distinction of effort. Direction is the distinction of the object. Otherwise, it is called "that". "By anyone" is called the nature of form, etc., because it possesses the measure of those. The meaning is this: if omniscience is action, change, dullness and abiding, possessing, one-sided, measurable, is a change of examination, if it exists as such, then the dharmas such as form will manifestly and completely awaken to enlightenment. Because it is devoid of that aspect, it is the dharma nature of space, therefore, it is not manifestly realized by form, etc., because those do not exist. Suchness is the manifest realization of the non-dual nature of those. Why is it so? It is a question. The answer is formness, what is called form is the perfectly accomplished form. Likewise, feeling, etc. By imputation and dependence, for dharmas such as form, because of non-existence, because of ceasing at that time, for the perfectly accomplished form, etc., which are equal to space, it is the intention of being called the nature of omniscience. Having heard such profound Dharma, the gods praised the Bhagavan as profound, etc., and then the Tathagata said: Because of small desire, again he shows the profound nature. From then on, etc., profound because there is no dualistic conduct. Difficult to measure because it is obscured by imputation and dependence. Difficult to see.
Tibetan
་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་འདོད་པ་མི་བྱེད་པ་ནི་བརྩོན་པ་ཆུང་བའོ། །གཞོལ་བར་མཛད་པ་ནི་མགུ་བར་བྱེད་པའོ། །གང་དུ་སུས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ཉིད་ལ་ལྷག་པའི་བྱ་བ་དགག་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལས་དགག་པའོ། །བདག་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པ་པོ་དགག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་འོང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པའོ། །ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སྔར་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པ་ནི་བཟློག་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་བཟུང་བའི་སླད་དུ་སྟེ་འདི་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་ནི་མི་འཛིན་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་ལེའུ་ནི་ལྷའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་བཅྭ་ལྔ་པའོ།། །།ད་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་གསལ་བར་མཛད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གཟུང་བར་ནུས་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོའི་མི་དམིགས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་འདི་ཡིན་ལ་དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་ལ་ཡང་ཐོགས་པ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་དམིགས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་ཆོས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་གཅིག་གཞན་དུ་ཐོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་སྔོན་པོ་སེར་པོ་ལའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གང་དུ་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་མེད་པར་གསུངས་པས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པའི་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་མེད་པའོ་། །དེ་བས་ན་ཐོགས་
Chinese
这是因为世俗的禅定之道无法触及它。难以证悟是因为即使是声闻和独觉，也无法用超越世间的智慧来证悟它。不想做却要做是因为精进力弱。乐于投入是指感到满足。文中“无论何处，无论何人”等语句是为了否定对此处有任何额外的作为。文中“虚空深邃”等语句是为了否定行为。文中“我深邃”等语句是为了否定作者。“一切法因无遮蔽而深邃”这句话有时会被引用。一切法的可得性因其不来临而深邃。“稀有啊”是因为以前从未见过。“奇妙啊”是因为因和果具有特殊性。不一致就是颠倒。为什么呢？为了不执取，也就是把“这是色”作为标记的行为就是执取，除此之外就是不执取。帝释天等诸神接近并象征的章节是天神之章，也就是第十五章节。现在，为了阐明常住尊者善现如何因不执取而说法，文中说“一切法无所缘”等，无法执取的遍计所执和依他起的自性就是空性。为了说明具有空性特征的法，以及因此一切法都具有真如的自性，所以才说无所缘的自性。文中说“于任何事物皆无碍”，如果变成可缘的自性，那么由于诸法之间具有不同的特征，一种法就会障碍另一种法。例如蓝色会障碍黄色。由于空性的特征在一切事物中真实显现，所以在任何事物中都没有障碍。这说明了在一切法中，没有增益和诽谤的边。由于没有遍计所执和依他起的自性，所以没有增益的边。由于不对法性自性进行诽谤，所以没有诽谤的边。因此，无碍。
English
This is because worldly meditative paths cannot reach it. It is difficult to realize because even the Shravakas and Pratyekabuddhas cannot realize it with wisdom that transcends the world. Doing what one does not want to do is due to weak diligence. Being inclined to is to be satisfied. The phrases "wherever, whoever" and so on negate any additional actions here. The phrases "because the sky is deep" and so on negate actions. The phrases "because the self is deep" and so on negate the agent. The phrase "all dharmas are deep because they are without obscuration" is sometimes quoted. The attainability of all dharmas is deep because they do not come. "Wonderful!" is because it has never been seen before. "Amazing!" is because the cause and effect have distinct characteristics. Inconsistency is reversal. Why? In order not to grasp, that is, the act of marking "this is form" is grasping, and other than that is non-grasping. The chapter in which the gods, such as Indra, approach and symbolize is the chapter of the gods, which is the fifteenth chapter. Now, in order to clarify how the venerable Subhuti teaches the Dharma because of non-grasping, the text says, "all dharmas are without object," and so on. The non-objectivity of the imagined and dependent nature that can be grasped is emptiness. To explain the Dharma that has the characteristic of emptiness, and therefore all dharmas have the nature of suchness, it is said that the nature of non-objectivity is revealed. The text says, "There is no obstruction to anything." If it becomes an objectifiable nature, then because the dharmas have different characteristics from each other, one dharma will obstruct another. For example, blue obstructs yellow. Because the characteristic of emptiness appears perfectly in all things, there is no obstruction in anything. This explains that in all dharmas, there is no extreme of superimposition or defamation. Because there is no imagined and dependent nature, there is no extreme of superimposition. Because there is no defamation of the nature of reality, there is no extreme of defamation. Therefore, unobstructed.