Tibetan
། །འོན་ཏེ་དེའི་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་ མེད་པ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ། འདི་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་མ་ཐོབ་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་བྱ་བ་རྩོམ་བ་གཅོད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཙམ་ལ་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འདྲ་བར་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སླར་ཡང་ཉེ་བར་དཔྱད་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་རྩོམ་པར་བྱེད་དེ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཉེ་བར་བརྟག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་བྱའོ། །ངེས་པར་བསམ་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་གང་ཡིན་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་འདི་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདྲི་བའོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་བ་ཅན་ལ་དྲི་བའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། གཅིག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ། །དེ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའོ། །སླར་ནི་གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་རྒྱུ་ལ་དྲི་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་ཡང་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་དྲི་བའོ། །རྒྱུ་གང་གིས་འདི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ ཐམས་ཅད་སལ་བར་བྱེད་ཅིང་འདི་གང་ཡིན་ཞེས
Chinese
然而，关于“其间中阴获得寂灭”的说法，我认为这到底是什么呢？这不是声闻的菩提，因为它是以不执著一切法为特征而进入禅定的。那么，具有证悟人无我特征的声闻菩提，如何能完全寂灭呢？这应该说明。具有不住于轮回和寂灭特征，具有三身自性的佛陀，为了利益众生而存在于轮回中。菩萨们所要成就的境界尚未获得，仅仅以法无我的智慧来断除利益众生的事业，一心专注于寂灭，那样的寂灭也就会被解释为类似于声闻的寂灭。这里的“也”字，是指以三种方式完全不执著的特征，是总括性的说法。像这样，在完全完成了不执著的修习之后，再次开始进行近取观察的修习，也就是“另外”等等，如同“近取观察”一样，应该进行分别观察。“必须思考”的意思是必须完全确定。近取观察的修习以两种方式来显示，即“这是什么？这是谁的？”。其中，“这是什么？”是询问自己的自性。对此应该这样说，证悟就是般若波罗蜜多。“谁的？”是询问相关联的事物。这又有三种：一是与体验相关联。对此应该说“一切法”。再次，“因为什么这是般若波罗蜜多？”是询问原因。“为什么称之为般若波罗蜜多？”。对此应该说“如实证悟其自性”。再次，“谁的？”是询问原因。“以什么原因为什么称之为般若波罗蜜多？”。对此应该说“以出离本身”。所有这些都使之清晰，并且“这是什么？”。
English
However, regarding the statement "attaining nirvana in the intermediate state," what exactly is meant by this? It is not the Bodhi of the Shravakas, because it enters into Samadhi characterized by non-grasping of all Dharmas. So, how can the Bodhi of the Shravakas, which is characterized by the realization of the absence of self of a person, completely attain nirvana? This should be explained. The Buddha, whose nature is the three Kayas, characterized by not abiding in Samsara and Nirvana, works for the benefit of beings as long as Samsara exists. Because the state to be attained by Bodhisattvas has not been achieved, merely cutting off the work of benefiting beings with the wisdom of the absence of self of phenomena, and focusing solely on Nirvana, that Nirvana will be explained as being similar to the Nirvana of the Shravakas. The word "also" here, referring to the characteristic of completely non-grasping in three ways, is a summary. Having thus completely perfected the practice of non-grasping, one again begins the practice of close examination, that is, "other," etc., just as with "close examination," one should engage in analytical observation. "Must contemplate" means it must be completely determined. The practice of close examination is shown in two ways: "What is this? Whose is this?" Among them, "What is this?" is asking about one's own nature. To this it should be said that realization is Prajnaparamita. "Whose?" is asking about related things. This has three aspects: one is related to experience. To this it should be said, "All Dharmas." Again, "Because of what is this Prajnaparamita?" is asking for the cause. "Why is this called Prajnaparamita?" To this it should be said, "By realizing its nature as it is." Again, "Whose?" is asking for the cause. "By what cause is this called Prajnaparamita?" To this it should be said, "By renunciation itself." All of this makes it clear, and "What is this?"
Tibetan
་སྔ་མའི་དྲི་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཅི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དགོངས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ན་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་དེ་ལ་མཐོང་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་དེ་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། གང་ཕྱིར་གནས་སྐབས་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་པ་མཐོང་ཞིང་གང་གིས་ཞུམ་པ་དང་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་གསུངས་པ་ལ། གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་མ་བྲལ་པའི་མཚན་ཉིད་སྲིད་པའི་དོན་དུ་དྲི་བར་བྱེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་གང་གི་ཚེ་གནས་བརྟན་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྲལ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འདི་མཐོང་ཞིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ཀྱང་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བ་དོན་གཅིག་གིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྲལ་བ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་ཆོས་གང་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རིག་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འདི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་ལ་འདྲི་བ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་ལན་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྒྱུས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་གང་རྣམས་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་སྟེ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པ
Chinese
是为回答先前问题的缘故而说的。如“什么法是……”等等。意即所有应知事物和认识的自性，远离遍计和依他起，是圆成实性，即般若波罗蜜多。而且，那时一切法在不可得的自性中，与虚空相同。因此，谁若见到它，以空性自性的智慧，以其自身的体性见到，那就是如实见。因为在那时，一切法都不存在，也不是所缘。即使如此，见到色等一切法都不存在，并且不生起沮丧和恐惧等，那么就应知他没有与般若波罗蜜多分离。这是住持者善现所说的。住持者舍利子为了不分离的体性存在之义而提问：“为何不分离？”即在那时，在何时，为了哪位住持者，一切法都是自性空。因此，如此见到，就将显示应知没有与般若波罗蜜多分离。这也以舍利子“色即是与色的自性分离”等，说明了“此般若波罗蜜多是谁的”这个问题，意义相同。例如，一切法都是自性空，无自性。因此，在存在的情况下，以认识什么法而应知般若波罗蜜多，这是所要显示的。在何时询问“这是谁的”的原因时，也回答说：般若波罗蜜多也是体性等等。以认识一切法的体性之因，应安立般若波罗蜜多。在任何时候，般若波罗蜜多本身都与自己的体性分离，那时将认识到哪些体性呢？这是所说的。一切体性也都是遍计所执，即已成为不存在，那时法性的自性，般若波罗蜜多，体性和相
English
This is said for the sake of answering the previous question. Such as "What Dharma is..." etc. The meaning is that all knowable things and the nature of knowledge, free from parikalpita and paratantra, are the pariniṣpanna nature, which is the Prajñāpāramitā. Moreover, at that time, all dharmas are the same as space in the nature of non-apprehension. Therefore, whoever sees it, sees with the wisdom of the nature of emptiness, sees with its own essence, that is seeing as it is. Because at that time, all dharmas do not exist, nor are they objects of perception. Even so, seeing that all dharmas such as form do not exist, and not generating discouragement and fear, etc., then it should be known that he has not separated from the Prajñāpāramitā. This is what the sthavira Subhūti said. The sthavira Śāriputra asks for the meaning of the existence of the nature of non-separation: "Why is it not separated?" That is, at that time, at what time, for which sthavira, all dharmas are empty of self-nature. Therefore, seeing it in this way, it will be shown that it should be known that it is not separated from the Prajñāpāramitā. This also explains the question "Whose is this Prajñāpāramitā?" with Śāriputra's "Form itself is separated from the nature of form," etc., with the same meaning. For example, all dharmas are empty of self-nature, without self-nature. Therefore, in the case of existence, by recognizing what dharma should the Prajñāpāramitā be known, this is what is to be shown. When asking about the cause of "Whose is this?" at any time, the answer is also given: The Prajñāpāramitā is also nature, etc. By the cause of recognizing the nature of all dharmas, the Prajñāpāramitā should be established. At any time, the Prajñāpāramitā itself is separated from its own nature, then what natures will be recognized? This is what is said. All natures are also parikalpita, that is, have become non-existent, then the nature of dharmatā, the Prajñāpāramitā, nature and aspect
Tibetan
ར་བྲལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འདི་གང་གི་ཞེས་བྱ་བ་གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་ལ་འདྲི་བ་དེ་ལ་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་མ་བྱུང་བ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་བའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་ཆོས་ཉིད་ལ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེད་པ་མེད་དེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱེད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངག་གིས་རྒྱུ་བ་དེའི་སྤྱོད་པ་དེ་ཞེས་དེས་ན་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་ཕུལ་སུ་ཚོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྩོལ་བ་དན་ལྡན་པ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་ཡང་ཡང་དག་པར་ནི་ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་པར་དུ་བཀླགས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་འདོན་པར་བྱེད་དེ་འགྲེས་འདི་ཡང་ནི་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བཞག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བའི་བརྟགས་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་ནས་རིག་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
被称为“远离”。现在，对于“这是什么”这个问题，即在什么时候做，所说的是：“具寿善现，又怎么样呢？”等等。证悟决定的修行被称为般若波罗蜜多。而这个决定的证悟，也并非在一切法中都有，因为一切法都不是决定的证悟，即非生。因此，也并非存在决定的证悟本身，而意义是这样的：在圆满成就的阶段，对于具有法性之本质的诸法，因为自身没有颠倒，所以没有突发的决定的证悟，因为自性本就清净，并且法性不可改变。在轮回的阶段，对于被一切烦恼染污、被普遍分别的自性之事物，当诸法的法性之本质的生不是产生时，就不会有那样的决定的证悟。在远离垢染之处没有产生，而“在具有垢染的阶段”这样近似地指示后，就总结了决定的证悟本身，即通过“具寿舍利子，如此行持”等等。被称为“接近一切智智”是指以自己的语言行持的那个行持，因此这样说。在什么时候，菩萨以精进等殊胜的集合而努力，具有精进，被称为行持于行持，因此说了“接近一切智智”。再次，为了说明“究竟如何接近一切智智”等等，阅读注释，并反复提取接近的总结，这个注释在之前的书本中是没有的。因此，为了与现观相联系的意义，将出现详细的解释。如此讲述了接近的观察之修行后，将讲述智慧的修行，即从“如果行于色”等等开始，不认为“既不是应该行持的，也不是不应该行持的”。
English
It is called "separation." Now, regarding the question of "What is this?", i.e., when to do it, what is said is: "Venerable Subhuti, what about...?" and so on. The practice of definite emergence is called Prajñāpāramitā. And this definite emergence is not present in all dharmas either, because all dharmas are not definite emergence, i.e., unborn. Therefore, definite emergence itself does not exist either, and the meaning is this: In the state of perfect accomplishment, for the dharmas that have the nature of dharmata, because there is no reversal in themselves, there is no sudden definite emergence, because they are naturally pure and because dharmata is immutable. In the state of samsara, for the objects of nature that are defiled by all afflictions and universally conceptualized, when the birth of the essence of dharmata of the dharmas is not produced, there will be no such definite emergence. There is no production in the place free from defilement, and after indicating approximately "in the state with defilement," the definite emergence itself is concluded, i.e., through "Venerable Shariputra, practicing in this way," and so on. Being called "approaching omniscience" refers to that conduct which is practiced with one's own language, therefore it is said in this way. When a Bodhisattva strives with the excellent collection of diligence, etc., possessing diligence, it is said to be practicing in practice, therefore it is said, "approaching omniscience." Again, in order to explain "how exactly does one approach omniscience?" etc., reading the commentary and repeatedly extracting the summary of approach, this commentary is not present in the previous books. Therefore, for the meaning related to Abhisamaya, a detailed explanation will appear. Having thus explained the practice of approaching observation, the practice of wisdom will be explained, i.e., starting from "if one practices in form," etc., not thinking "it is neither something to be practiced, nor something not to be practiced."