Tibetan
མི་བྱ་ཞེ་ན། ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་འཐད་པ་གསུངས་པ། འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གང་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཡང་གཟུགས་མེད་ལ་གཟུགས་ཉིད་ ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་འདི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུགས་སུ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཟུང་བར་གྱུར་པ་དང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཅན་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གང་གིས་དོན་སྣང་བ་ལ་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་བྲལ་བ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་གང་ཞིག་འདི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན། དེ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུགས་མེད་པ་ཡིན་ན་གང་གིས་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མི་རིགས་ལ། ཆོས་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་པ་གཟུགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ཞིག་གསུངས་པར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་མ་དག་པའི་ཆུ་ནི་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འདམ་ཞེས་བརྗོད་ལ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆུ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་ཡུལ་ངན་ཞེས་བརྗོད་ལ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ཡང་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སོ་སོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སོ་སོར་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་དག་ཐ་མི་དད་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྒྱ་ལམ་ན་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་བརྗོད་པར་འདོད་ན་བརྒྱ་ལམ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བརྗོད་པར་འདོད་ན་ཡང་དེ་ན་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཁོ་ན་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དག་ལ་ཤིན་ཏུ་མེད་པས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བའོ། །དེ་ལྟར་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་གནས་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་གནས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཐབས་མི་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་བ་བཟུང་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ལ་མ་ཤེས་ཤིང་བདག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེའམ་བདག་གི་འདི་གཟུགས་ཤེའམ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་སུ་སོང་བའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པར་བྱེད་དེ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་ལགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཅིའི་ཕྱིར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ། ཡོངས་སུ་མི་བཟུང་བ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་འཛིན་པར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་པ། གཟུགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་པ
Chinese
如果不这样做，那么大德们说了合理的道理。例如：色即是色自身空，任何色的空性都不是色，色之外也没有空性，色自身也是空性，空性也是色。意思是不要执着于色，因为色即是色自身空。这里色有三种：遍计所执色、依他起色、法性色。凡是愚夫俗子执着为色等相，具有事物本质的，就是遍计所执色。同样，以任何方式显现为对境的，就是依他起色。凡是脱离那些相，完全成就的，仅仅是真如，就是法性色。其中，凡是完全成就的法性色，就是遍计所执的自性空性，具有真如完全成就的特征，那不是色。那不是色的自性，因为在任何情况下都脱离了色的相和相。如果那样，在任何情况下都没有色，那么用什么来说这是空性呢？因为脱离了对境的空性是不存在的，法性也不可能与法不同，法也不可能与法性不同，所以要对产生怀疑的人说：空性之外没有色。会说什么呢？就像不干净的水在不干净的时候叫做泥，在干净的时候叫做水。就像不干净的时候天空叫做恶劣的地方，在干净的时候叫做天空。同样，这个空性对于孩子们来说，在不干净的时候，用不是分离的色等词语来表达，在干净的时候叫做空性。因此，从空性中分离出来
English
If not, then the great ones have spoken of reasonable reasons. For example: Form is empty by its very nature. Whatever emptiness of form is not form. There is no form other than emptiness, and form itself is emptiness, and emptiness is also form. The meaning is not to be attached to form, because form is empty by its very nature. Here, there are three kinds of form: the form of complete imputation, the form of other-dependence, and the form of the nature of reality. Whatever is grasped by the characteristics of form, etc., by ordinary people, and has the essence of things, is the form of complete imputation. Similarly, whatever appears as an object in any way is the form of other-dependence. Whatever is free from those aspects, completely accomplished, and is only suchness, is the form of the nature of reality. Among them, whatever is the completely accomplished form of the nature of reality is the emptiness of the nature of complete imputation, and has the characteristic of the complete accomplishment of suchness, that is not form. That is not the nature of form, because in any case it is free from the appearance and appearance of form. If that is the case, if there is no form in any case, then what is used to say that this is emptiness? Because emptiness that is free from objects does not exist, and the nature of reality cannot be different from the Dharma, and the Dharma cannot be different from the nature of reality, so it should be said to those who have doubts: There is no form other than emptiness. What will be said? Just as impure water is called mud when it is impure, and water when it is pure. Just as in the impure state the sky is called a bad place, and in the pure state it is called the sky. Similarly, this emptiness, for children, is expressed by words such as form that are not separate in the impure state, and is called emptiness in the pure state. Therefore, separated from emptiness
Chinese
是指色等法不是（实有）之义。如是，法与法性无有差别而存在，在百道中说色即是空性。何时欲说法性之法，在百道中则说空性为色。何时欲说法的法性，在那里也说色即是空性，即说法性的色即是空性，空性即是色。空性即是如此，即说法性的色。彼时，对于遍计所执和分别假立的色，因为极度不存在，即使在圆成实性中也无法安住，所以说“不住于色”。同样，对于受等也应如此运用。如是，在近似显示不住之理后，将显示住的过患。那是什么原因呢？如果住于色，即因为不善于色的方便，以不如理的方式执取，对于无实事自性的法不了解，认为“我是色的自性”或“我的这个是色”或“色的体性是这个”，这就是住于色。那是色的现行，行于色的分别和随行的作意之法，而不是行于空性之体性和随顺的般若波罗蜜多之行，这是指这个意思。对于现行的行，也将显示过患，即行于现行，则不是完全执持般若波罗蜜多，这是因为堕入我执和我所执，行于现行，则不能获得般若波罗蜜多的完全执持、瑜伽的获得、圆满和出离等，所以说“不执持即是执持”。如何不执持而执持呢？说“没有完全执持色”等等，这是被称为不执持之理。
English
It means that form and other dharmas are not (real). Thus, when dharma and dharmata exist without difference, it is said in the hundredfold path that form itself is emptiness. When one wants to express dharma by dharmata, in the hundredfold path, emptiness is called form. When one wants to express the dharmata of dharma, there it is also said that form itself is emptiness, that is, the form of dharmata is said to be emptiness, and emptiness alone is called form. Emptiness is just like that, that is, it expresses the form of dharmata. At that time, because the forms of complete imputation and discrimination are extremely non-existent, even in the perfectly established nature, it is impossible to abide, so it is said, "Do not abide in form." Similarly, it should be applied to feelings and so on. Thus, after closely showing the proof of non-abiding, the faults of abiding will be shown. What is the reason for this? If one abides in form, it is because one is not skilled in the means of form, grasps in an inappropriate way, does not understand the dharmas of the nature of non-existent things, and thinks, "I am the nature of form" or "This of mine is form" or "The nature of form is this," this is abiding in form. That is the manifestation of form, acting on the discrimination of form and the dharma of following intention, but not acting on the nature of emptiness and the practice of following Prajnaparamita, this refers to this meaning. For the practice of manifestation, the fault will also be shown, that is, if one practices manifestation, then one is not completely holding Prajnaparamita, this is because falling into self-grasping and grasping of what belongs to self, acting on manifestation, then one cannot obtain the complete holding of Prajnaparamita, the attainment of yoga, perfection, and liberation, so it is said, "Non-grasping is grasping." How does one grasp without grasping? It is said, "There is no complete grasping of form," etc., this is called the proof of non-grasping.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་མི་འཛིན་པའི་དུས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་དུས་ནི་མཚན་མར་བཟུང་བ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་དུས་ནི་དེ་ལ་ཤེས་པ་དེ་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཆོས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པའི་དུས་ལ། གཟུགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལ་ལྟུང་བའི་རྒྱུད་གང་གིས་ཀྱང་གཟུགས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ། གཟུགས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འདིར་ནི་ཡོངས་སུ་མི་ འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་སྔར་ཡོངས་སུ་བཟུང་ནས་ཕྱིས་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་སྟོང་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་གང་ལས་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཆོས་བརྗོད་པ་མིང་ཙམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གསུངས་པ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་གང་ལ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་དོ།
Chinese
是也。此修行亦以三种方式开示，即不执著于法，不执著于智慧，不执著于相。其中不执著于法之时，是从般若波罗蜜多中“色亦未曾执著”开始，直至“乃至一切智亦未曾执著”为止。不执著于相之时，是从“未曾执著于相”开始，直至“乃至不执著于识”为止。不执著于智慧之时，是从“于彼智慧，彼喜乐亦不甚见”开始，直至“当于般若波罗蜜多中知”为止。其中最初不执著于法之时，“色亦未曾执著”者，谓以何之故，法性之色，乃是堕入我执与我所执之界限，任何相续亦不执著为色之自性，是故显示行于显现之作用，而不行于胜义般若波罗蜜多之行。何以故说不执著于色？“色亦未曾执著者，彼非色”，此处所谓不执著，乃是宣说圆成之相，何者不执著于法性之色，圆成之自性，彼非遍计所执之色之自性。是故当连缀“法性之色未曾执著”，其义即是此。色等诸法之相，先前已执著，其后非由他者令其空，然空性即是彼之自性，故于彼如何能生起真实之执著？如是，受等亦当连缀。此亦如菩提萨埵等，彼之法宣说唯名三摩地中所说，一切诸法未曾执著于何者，彼即如是宣说。
English
It is so. This practice is also shown in three ways: not clinging to Dharma, not clinging to wisdom, and not clinging to characteristics. Among them, the time of not clinging to Dharma starts from "form is also not grasped" in the Prajnaparamita, and ends with "even all-knowingness is also not grasped." The time of not clinging to characteristics starts from "not clinging to characteristics," and ends with "even not clinging to consciousness." The time of not clinging to wisdom starts from "in that wisdom, that joy and happiness are also not clearly seen," and ends with "it should be known in the Prajnaparamita." Among them, at the very beginning of not clinging to Dharma, "form is also not grasped" means that for what reason, the form of Dharma-nature is the boundary of falling into self-grasping and grasping of what belongs to oneself, and no continuum grasps it as the nature of form itself. Therefore, it shows that it acts on the manifestation, but does not act on the practice of ultimate Prajnaparamita. Why is it said not to cling to form? "What is not grasped as form is not form." Here, not clinging is to declare the characteristic of perfection. What does not cling to the form of Dharma-nature, the nature of perfection, is not the nature of the form of complete imputation. Therefore, it should be connected as "the form of Dharma-nature is not grasped," and its meaning is this. Some aspects of Dharma such as form are not made empty by others after being grasped before, but emptiness itself is its nature, so how can true clinging arise in it? Likewise, feeling and so on should also be connected. This is also like the Dharma spoken of Bodhisattva and so on, which is said in the Samadhi of mere name, and whatever is not grasped by all Dharmas is spoken of in that way.