Tibetan
ཞན་དབང་གི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐར་ལྟུང་བའོ། །ཡང་ན་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཡང་ཆ་གང་གྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེས་བསྙོད་འདེབས་པ་ན་སྐུར་པའི་མཐའོ། །གང་གིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དེས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གང་གི་ཕྱིར། ཡོད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་བཟུང་བ། །གཅིག་ཏུ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དེས། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གཞན་དབང་གི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་བའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་སྟེ། །སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་དེས་ནི། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་ བའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་གཉིས་ཀྱིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་གལ་ཏེ་ཡོད་པ་ཞེས་བརྗོད་ན་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ཅེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཏེ་མེད་ཅེས་བརྗོད་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་ཡང་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གང་གི་གཉིས་མེད་ཚུལ་གྱིས་ཡོད། །གཉིས་ནི་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། །དེས་ན་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་གྲུབ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད། །ཅེས་བྱའོ། །སླར་ཡང་མིང་ཙམ་དེ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ལགས་ཤིང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ལགས་པ་ཡང་མ་ལ
Chinese
如果说他起作用的自性是真实存在的，那就会陷入增益的边见。圆成实性，就法性而言，也是因为真实不存在而堕入诽谤的边见。或者说，三种自性中任何一部分具有被争论的特征，如果加以诽谤，那就是诽谤的边见。如果将不具有的特征视为存在，那就是增益的边见。如是说：因此，以存在的特征来把握，完全是不存在的，因为遍计所执的自性，执着于存在和不存在的特征。如是说。他起自性也不是那样存在的，因为它是如何以二取显现的方式被了解的。也不是在任何方面都不存在，因为仅仅是错觉而存在。如是说：存在于错觉的自性中，显现如何不是存在？因为他起的作用，执着于存在和不存在的特征。如是说。圆成实的自性也不能说是存在，因为它是以遍计所执的所取和能取二者都不存在的特征而存在的。不能说不具有的特征是存在的。也不能说不存在。因为它是以与某物分离的自性而存在的，如果这样说存在，那么就会因为获得以事物自性的存在而陷入增益的边见。但是，如果说不存在，那么就像兔角一样不存在，因此会陷入诽谤的边见。因此，不能以任何一种方式来表达。如是说：以无二的方式存在，二取完全是不存在的，因此圆成实性，执着于存在和不存在的特征。如是说。再次，仅仅是名言不存在，如世尊，然而等等。不住，不是像有为法一样安住。不住也是，不是像无为的虚空等一样安住，这是它的意思。在某些情况下，不是与安住分离，也不是不与安住分离。
English
If it is said that the nature of dependent arising is truly existent, then one will fall into the extreme of superimposition. The perfectly established nature, in terms of the nature of reality, also falls into the extreme of denigration because it is truly non-existent. Or, if any part of the three natures has a characteristic that is disputed, then denigrating it is the extreme of denigration. If one conceives of something that does not have a characteristic as being existent, that is the extreme of superimposition. As it is said: Therefore, grasping with the characteristic of existence, is utterly non-existent, because the nature of the completely imputed, clings to the characteristics of existence and non-existence. Thus it is said. The nature of dependence is also not existent in that way, because it is known by how it appears as duality. Nor is it non-existent in every way, because it exists merely as an illusion. As it is said: It exists in the nature of illusion, how does appearance not exist? Because the power of dependence, clings to the characteristics of existence and non-existence. Thus it is said. The perfectly established nature also cannot be said to be existent, because it exists with the characteristic of non-existence by the apprehended and the apprehender, both of which are completely imputed. One cannot say that a characteristic that does not exist is existent. Nor can one say that it is non-existent. Because it exists with the nature of being separate from something, if one says that it exists, then one will fall into the extreme of superimposition because one obtains existence by the nature of things. However, if one says that it is non-existent, then it is non-existent like a rabbit's horn, therefore one will fall into the extreme of denigration. Therefore, it cannot be expressed in either way. Thus it is said: It exists in a non-dual way, duality is completely non-existent, therefore the perfectly established nature, clings to the characteristics of existence and non-existence. Thus it is said. Again, it is said that only the name does not exist, such as the Blessed One, however, and so on. Does not abide, it does not abide like conditioned phenomena. Not abiding also, it does not abide like unconditioned space and so on, that is its meaning. In some cases, it is not separate from abiding, nor is it not separate from abiding.
Tibetan
གས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། བཤད་པ་ཡང་གནས་པ་མ་ལགས་ཏེ་ནི་རྒྱུན་གྱི་ངོ་བོས་སོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ལགས་སོ། །གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ལགས་ཤིང་ནི་རྒྱུན་དང་མི་འདྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ལགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུའོ། །མཐའ་གཉིས་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྒྲུབ་པའི་མཇུག་སྡུད་པར་བྱེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཉིས་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྒྲུབ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལའོ། །ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པར་དཀའ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །བཤད་པ་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གཞུང་གིས་སོ། །བསྟན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་ལས་སོ། །བསྟན་པར་བྱེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀློག་པར་བྱེད་པས་སོ། །སེམས་མི་འགོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མོས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་གཉིས་བསལ་བས་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །བསམ་པ་ལྷག་པ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་སྟེ་དེས་སོ། །མཐའ་གཅིག་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་མཐའ་གཉིས་བསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱིས་རིག་པར་བྱའོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ངེས་པས་དེའི་དོན་དུ་ཕན་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་གནས་ཤེ་ན། གསུངས་པ་ནི་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་གནས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གནས་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ཞིག་ལེགས་པར་གནས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པར་གནས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ལ་གནས་པའོ། །འདི་ནི་སྒྲུབ་པ་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ངེས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་ནས། འོག་ཏུ་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་འཆད་པར་བྱེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་སོ། །མཐའ་གཉིས་ཁས་མི་ལེན་པའི་སྒྲུབ་པའི་མཐར་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལེགས་པར་གནས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་མཐའ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་མི་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་གནས་པར་
Chinese
名为“གས་སོ་”的生起，解释也是不常住，因为是相续的体性。因为没有常等，所以也不是不住。是住和离，因为和相续不相同。不是住和离也是同样。不做二边承诺的建立的结尾是，世尊如果说“དེ་”等。“དེ་ལྟར”是指不承诺二边的建立的体性。名为“甚深”是指特别难以信解的般若波罗蜜多。名为“解释”是指经文。名为“开示”是指意义。名为“近开示”是指从思维意义的自性生起智慧。名为“开示”是指通过念诵。心不怯弱等如前。名为“信解”是指通过遣除二边而确定。殊胜的意乐是殊胜的意乐，通过它。是唯一边的意思。不离般若波罗蜜多是通过遣除二边的体性来理解。名为“住”等，名为“不退转”，不退转是从圆满菩提不退转的决定，对它的意义有利益。如何安住呢？说是以不住的方式善安住。不住于住的方式，什么是善安住，是真实安住。那本身是安住于那。这是在这个建立中，显示了从圆满菩提不退转的决定中必定生起。如是不承诺二边的建立后，下面将要解释不住的建立。世尊，其他菩萨摩诃萨等，直到“不住于识”之间的经文。在不承诺二边的建立的最后，以不住的方式善安住的语句的结尾，以处所来理解不住的建立，这样联系。不住于色，为什么不住于色？
English
The arising called "གས་སོ་" (gas so), the explanation is also not dwelling, because it is of the nature of continuity. Since there is no permanence, etc., it is also not non-dwelling. It is dwelling and separation, because it is not the same as continuity. Not dwelling and separation is also the same. The conclusion of the establishment of not accepting the two extremes is, Blessed One, if it says "དེ་" (de) etc. "དེ་ལྟར" (de ltar) refers to the characteristic of the establishment of not accepting the two extremes. The name "profound" refers to the Prajnaparamita that is particularly difficult to believe in. The name "explanation" refers to the scriptures. The name "teaching" refers to the meaning. The name "near teaching" refers to the arising of wisdom from the nature of thinking about meaning. The name "teaching" refers to through recitation. The mind is not timid, etc., as before. The name "faith" refers to determining by eliminating the two extremes. Superior intention is superior intention, through it. It is the meaning of one side. Not being separated from Prajnaparamita is to be understood through the nature of eliminating the two extremes. The name "dwelling" etc., the name "non-retrogression", non-retrogression is the determination of not retrogressing from perfect enlightenment, which is beneficial to its meaning. How does it dwell? It is said that it dwells well in a non-dwelling manner. In the manner of not focusing on dwelling, what is well-dwelling, is true dwelling. That itself is dwelling in that. This is in this establishment, it shows that it will surely arise from the determination of not retrogressing from perfect enlightenment. After establishing the non-acceptance of the two extremes in this way, below we will explain the establishment of non-dwelling. Blessed One, other Bodhisattva Mahasattvas, etc., up to the scriptures between "not dwelling in consciousness". At the end of the establishment of not accepting the two extremes, the end of the sentence that says that it dwells well in a non-dwelling manner, the establishment of non-dwelling is to be understood by the place, so it is connected. Not dwelling in form, why not dwelling in form?