Tibetan
པར་གཏོགས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སེམས་དེ་དག་ནི་མི་འབྲི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་འགྲིབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་སེམས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་བ་མ་ཡིན་བ་དང་གཉི་ག་དག་ལ་ཡང་མི་འབྲལ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སེམས་དེའི་བྲལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར་མཐོང་ཞིང་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འདོན་པ་ལ་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བྲལ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མེད་པའི་སེམས་བསྟན་པ་སྟེ། རྟེན་མེད་པའི་ཚད་མེད་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་ཚད་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས་གནས་པའི་ཕྱིར་རམ་དབྱིབས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཚད་མེད་པའི་སེམས་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སེམས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་མེད་པ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་གཟིགས་སོ། །དེ་ལྟར་གཟིགས་ཤིང་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲེས་འདི་ནི་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་བསྣན་པ་ཞེས་སྨྲའོ། །བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པ་ནི་འདིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གང་གིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སེམས་མཚོན་པ་ཡིན་པ་དེ་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་བསྟན་དུ་ཡོད་པའོ། །མཉམ་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་མཉམ་པ་སེམས་དེ་རྣམས་ལ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་མཉམ་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་འདི་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཚིག་བར་མ་མི་སྣང་བའི་བསྡུ་བའོ། །བསྟན་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་མཚན་ཉིད་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་དེ་ རྣམས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེས་སྒོམ་བ་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་རང་གི་ངང་གིས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་དམིགས་པས་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དོན་དམ་པར་ཇི་ལྟ
Chinese
属于的是以其自性。那些心是不减等，其他心的减少不是，广大心的增长不是，对两者也不离是彻底的毁灭。然而依靠般若波罗蜜多，那个广大的心没有分离，因为是空性的自性而见到，并且知道心是广大的，这样说。名为分离的词语，因为与一切证悟分离，分离即是法界。善现其他等显示了无量的心，无所依的无量，如此宣说的是无量本身是周遍而住，或者因为形状的缘故而存在。如来不是像这样见到无量的心，然而见到一切心的无所依本身就是不住。如是见到并且如实了知无量的心，这样说。这个注释以前的书中没有，因此说是添加的。名为可显示的是，显示在这里是不恒常等的相，以听到等的状况来表示心，因为与那个结合的缘故是可显示的。名为平等显示的是，当以出世间的智慧，对如是的自性平等的心生起证悟的时候，那时称为平等显示。因此，心的自性，心的自性就是心的法性。那个本身就是自性，因为这些上面有，因此是心的自性，是词语中间不明显的集合。名为不可显示的是，凡是名为具有相的，那些不恒常等的相，以修习殊胜的状况，自己自然而然地反复缘取的时候，那时称为不可显示。这个也是自己缘取自性，如来以胜义谛如何
English
Belonging is by its very nature. Those minds are not decreasing, etc. The decrease of other minds is not, the increase of vast minds is not, and not separating from both is complete destruction. However, relying on the Prajnaparamita, that vast mind is without separation, because it is seen as the nature of emptiness, and it is said that the mind is known to be vast. The word 'separation' is because it is separated from all realizations, separation is the Dharmadhatu itself. Subhuti, others, etc., show the immeasurable mind, the immeasurable without support. What is said here is that the immeasurable itself dwells pervadingly, or exists because of its shape. The Tathagata does not see the immeasurable mind in this way, but sees that the very absence of support of all minds is non-abiding. Thus seeing and truly knowing the immeasurable mind, it is said. This commentary was not in the previous books, so it is said to be added. What is called 'demonstrable' is that the demonstration here is the characteristic of impermanence, etc., which expresses the mind in the state of hearing, etc., because it is combined with that, it is demonstrable. What is called 'equal demonstration' is when, with transcendental wisdom, the mind of suchness itself is equally realized, then it is called equal demonstration. Therefore, the nature of mind, the nature of mind is the Dharma nature of mind. That itself is the nature, because it exists on these, therefore it is the nature of mind, which is an inconspicuous collection in the middle of words. What is called 'undemonstrable' is that whatever is called 'having characteristics', those characteristics of impermanence, etc., when one naturally and repeatedly focuses on them in a state of excellent practice, then it is called undemonstrable. This also focuses on its own nature, how the Tathagata truly