Tibetan
་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་བདག་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་དང་བདག་གི་བ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེ་ལ་མི་འཛིན་པ་དེ་བས་ན་ བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་བའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་འདི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཡོངས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་ཆགས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རྟེན་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་རྟེན་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྟེན་ནི་རྟེན་ནོ། །དེ་གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྐྱེས་པ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་མི་སྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྤྱོད་པ་སྐྱེད་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བགྱིས་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་རྟག་པའོ། །མེད་པའི་དོན་ནི་མི་རྟག་དོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་གནས་པར་བྱ་བའི་དོན་དང་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་སྟོང་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་སྟོང་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་འདི
Chinese
应作。法性无我的缘故，名为无生彼岸，何以故？谓色等不执为我及我所之境，是故由我之显现执著所生之诸烦恼法皆无生。名为无分别彼岸者，谓一切法无分别无性，为息灭分别故，谓不缘分别。以法之自性故，名为不缘彼岸者，谓此诸法之遍计及依他性，非为真实有，故不缘也。法之自性乃圆成实性，然亦非为真实有。以一切法无染著故，此乃无染著彼岸。以不缘所依故，名为无所依彼岸，所依者，乃是所依。若彼世尊母有者，则应无有周遍。以一切法无生之缘故。一切诸法乃是胜义谛中无生。是故世尊母无生，以不生烦恼法之自性故。如是则为不生行之差别。以一切法非为造作之缘故，此乃无常彼岸，何以故？谓一切法生起，是故非由因及缘所造作，是故非有，以是无有性故，乃是无常。无有之义，乃以无常义之语词表示之。以一切法等同虚空之缘故，此乃痛苦之彼岸，何以故？谓世尊母以等同虚空之故，为决定之义与安住之义及亲近受用之义，以是法之体性故，不容许，是故为痛苦。以一切法不缘之缘故，此乃空性之缘故，此乃空性彼岸，谓何者此
English
Should be done. Because of the absence of self in the nature of phenomena, it is called the perfection of non-arising. Why? Because forms, etc., are not grasped as the state of self and what belongs to self. Therefore, all the afflicted dharmas arising from the manifest clinging to self are unborn. That which is called the perfection of non-conceptualization is the nature of all dharmas being non-conceptualization and devoid of conceptualization. For the sake of pacifying conceptualization, it means not focusing on conceptualization. Because of the very nature of dharmas, it is called the perfection of non-focusing. That which is the imputed and dependent nature of these dharmas is not truly existent, therefore it is not focused on. The nature of dharmas is the perfectly established nature, but it is also not truly existent. Because all dharmas are without attachment, this is the perfection of non-attachment. Because of not focusing on the support, it is called the perfection of non-support. Support is support. If that Blessed Mother were to exist, then there would be no pervasiveness. Because all dharmas are unborn. All dharmas are unborn in the ultimate truth. Therefore, the Blessed Mother is unborn, because of the nature of not generating afflicted dharmas. Thus, it is the distinction of not generating conduct. Because all dharmas are not fabricated, this is the perfection of impermanence. Why? Because all dharmas arise, therefore they are not fabricated by causes and conditions. Therefore, they are non-existent, and because they are of the nature of non-existence, they are impermanent. The meaning of non-existence is expressed by the word meaning impermanence. Because all dharmas are equal to space, this is the perfection of suffering. Why? Because the Blessed Mother is equal to space, for the sake of the meaning of certainty, the meaning of abiding, and the meaning of intimate enjoyment, because it is the nature of dharma, it is not permissible, therefore it is suffering. Because all dharmas are not focused on, this is because of emptiness, this is the perfection of emptiness. What is this?
Tibetan
་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་སུ་བྱ་བ་དང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ དེ་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོས་སྟོང་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མ་ཆགས་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་བདག་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དོན་དུ་མི་རུང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་དང་བདག་མེད་པ་དག་ལ་དོན་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཐ་དད་པ་ཡོད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་གཞན་གྱིས་གཞན་ལ་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་ཆུ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བུམ་པ་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་བས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་རྣམས་དེ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ལ་བདག་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་མཚན་མ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་སྐྱེས་པའོ། །མཐའ་ཡས་མུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཁྱབ་པ་དེའི་ཕྱིར་མཐའ་ཡས་མུ་མ་མཆིས་པའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱང་གྲགས་དང་དཔག་ཚད་ལ་སོགས་པའི་ཚད་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཅད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་དུ་མ་མཆིས་པའོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་མཁྱེན་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བཅུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དེ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ཡུལ་མེད་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཡོད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོབས་བཅུའི་ཡུལ་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་མེད་ པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྟོབས་བཅུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །མི་བརྫི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་སྟོབས་ཀྱི་
Chinese
所有法，成为色法和感受等等的自性，即色和受等等。 这些在胜义谛中是不存在的，因此，以其自性是空性的。为了使所有法不执著，这被称为无我的波罗蜜多，因为色等法是不存在的，因此，它们不适合作为执著的对象。因此，所有法都是不存在的，这就是无我。如果空性和无我在意义上没有差别，即使如此，也因概念的缘故而有差别。空性是与他者相分离的。例如，因为与水分离，所以说瓶子是空的。因此，因为与自己的自性等自性相分离，所以完全理解法是空性。所谓的诸法无我，就是不存在，就像幻化的象等一样。诸法本身，因为想要表达与自己的自性等相分离，所以说是空性。如果不是存在，那么想要表达不存在，就说是无我。所谓的无自性，就是没有自性，没有相，因为没有它，所以是无自性。所谓的一切法不成立，就是在胜义谛中由因和缘所生。为了无边无际，所以说不可测量的波罗蜜多。薄伽梵母是法性的自性，像虚空一样遍布，因此是无边无际的。因此，因为不能用由旬和俱卢舍等量来完全衡量，所以是不可测量的。所谓的力量波罗蜜多，就是所有法的一切相和处非处，知晓这些力量等十力是智慧的行境，对于那些没有行境的形态而存在的。因为那些形态在胜义谛中是不存在的，因此，显示十力之境的形态是不存在的，这就是十力波罗蜜多。所谓的不退转，那就是力量的
English
All dharmas, becoming the nature of form and feeling, etc., namely form and sensation, etc. These are not truly existent, therefore, they are empty by their nature. In order to prevent attachment to all dharmas, this is called the Perfection of No-Self, because forms and other dharmas do not exist, therefore, they are not suitable as objects of attachment. Thus, all dharmas are non-existent, and this is no-self. Even if emptiness and no-self are not different in meaning, even so, there is difference due to concept. Emptiness is the very separation from others. For example, because of being separated from water, it is said that the vase is empty. Therefore, because of being separated from one's own characteristics and other natures, it is fully understood that dharmas are empty. The so-called no-self of dharmas is non-existence, just like illusory elephants, etc. The dharmas themselves, because they want to express separation from their own characteristics, etc., are said to be empty. If it is not existence, then wanting to express non-existence, it is said to be no-self. The so-called absence of characteristics is the absence of characteristics, the absence of signs, because it does not exist, therefore it is the absence of characteristics. The so-called non-establishment of all dharmas is that they are born from causes and conditions in the ultimate truth. In order to be infinite and boundless, it is said to be the immeasurable Perfection. The Blessed Mother is the nature of dharmata, pervading like the sky, therefore it is infinite and boundless. Therefore, because it cannot be fully measured by measures such as leagues and krosas, it is immeasurable. The so-called Perfection of Power is that all aspects and places and non-places of all dharmas, knowing these powers, etc., the ten powers are the objects of wisdom, existing in a form without objects. Because those forms do not exist in the ultimate truth, therefore, showing that the forms of the realm of the ten powers do not exist is the Perfection of the Ten Powers. The so-called non-regression is that of power.
Tibetan
དོན་ཏོ། །ཤིན་ཏུ་མ་ཞུམ་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་མི་འཇིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལ་བརླན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཞུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དེ་ནི་མི་འཇིགས་པའི་དོན་དེའི་ཕྱིར་མི་འཇིགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་ཞིག་ཡང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ལ་འགའ་ཞིག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དེའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མེད་པ་དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །གྲངས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདྲ་བའི་བསམ་པ་ནི་གྲངས་ཏེ་དེ་དང་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ཉིད་ནི་དེ་དང་འདའ་བའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཡང་དག་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་དང་གསལ་བའི་དོན་དམིགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིའི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་ལོག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་འདི་ནི་རང་འབྱུང་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་འབྱུང་གི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་གནོན་ཞེ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་རྟོགས་པ་དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཀུན་
Chinese
意义是：为了极其不退怯，这被称为无畏波罗蜜多，是菩萨们通达道路，而不是被某些法所沾染。因此，完全不退怯的自性，通达道路的行相，那是不畏惧的意义，因此是无畏波罗蜜多。还有，在通达道路的场合，有些讲说佛法，那通达道路的行相，也因为它的功德随之真实生起。被称为诸佛法的一切波罗蜜多，是因为完全超越了声闻和独觉的一切，那是智慧波罗蜜多。因为声闻等没有，因此仅仅是诸佛法的自性。为了完全超越数量的结合，相似的想法是数量，与它的结合是结合。完全超越它就是与它超越。因为声闻和独觉们，佛法不混杂，不能真实生起。被称为诸佛法的一切波罗蜜多，是在某些时候宣说的。应当宣说，因为一切佛都有那样的智慧差别。被称为如来波罗蜜多，是因为如实宣说诸法，所以是如来。通达一切不颠倒的法，以及明晰的意义目标，被称为智慧波罗蜜多。这的因是，一切法不颠倒，那也是究竟上，一切法的自性以及它的因相同，是法的教导。为了使一切法没有自性，这被称为自生波罗蜜多，因为那一切法都是自己压伏，因此是自生波罗蜜多。如何压伏呢？说一切法没有自性，因为一切法都因为无自性而被证悟，因此它们是被压伏的。一切法的智慧波罗蜜多是总
English
The meaning is: In order to be extremely unyielding, this is called the Fearless Paramita, which is the path understood by Bodhisattvas, and is not contaminated by certain dharmas. Therefore, the very nature of being completely unyielding, understanding the aspects of the path, that is the meaning of fearlessness, therefore it is the Fearless Paramita. Furthermore, in the context of understanding the path, some teachings of the Buddha's Dharma, that understanding of the aspects of the path, also arises truly because its merits follow. What is called the Paramita of all the Buddha's Dharmas is the Wisdom Paramita, because it completely transcends all the Shravakas and Pratyekabuddhas. Because the Shravakas and others do not have it, therefore it is only the very nature of the Buddha's Dharmas. In order to completely transcend the combination of numbers, similar thoughts are numbers, and the combination with it is combination. Completely transcending it is transcending it. Because the Buddha's Dharma is not mixed for the Shravakas and Pratyekabuddhas, it cannot truly arise. What is called the Paramita of all the Buddha's Dharmas is declared at certain times. It should be declared that all Buddhas have such a difference in wisdom. What is called the Tathagata Paramita is because the Dharmas are declared as they are, therefore it is the Tathagata. Understanding all the undeluded Dharmas, as well as the clear meaning and purpose, is called the Wisdom Paramita. The cause of this is that all Dharmas are not deluded, and that is also ultimately the nature of all Dharmas and its cause are the same, it is the teaching of the Dharma. In order to make all Dharmas without self-nature, this is called the Self-Arisen Paramita, because all those Dharmas are subdued by themselves, therefore it is the Self-Arisen Paramita. How to subdue? It is said that all Dharmas have no self-nature, because all Dharmas are realized because of no self-nature, therefore they are subdued. The Wisdom Paramita of all Dharmas is the total