Tibetan
་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་ཡང་འདིའི་མེད་པ་ཉིད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། དེ་ཟད་པ་ན་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པར་འདོད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལ་གཟུད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས་པའི་དབྱེ་བ་ཅན། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཞེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་གཞན་དབང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེའི་འདོད་པ་གཟུགས་བརྙན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་བདེན་པ་ཉིད་རྟོགས་ནས་ཡང་གཞན་དབང་ལ། །དེ་ཟད་པས་ན་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བར་མི་འདོད་དེ། འོན་ཀྱང་སྒྱུར་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་དཔྱད་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པའི་དུས་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་བ་མ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེར་བཟང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་མི་བདེན་པར་སྣང་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་འདིར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། བརྫུན་པ་མི་བདེན་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་གསལ་བ་སྟེ་གསལ་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་མེད་ཀྱང་སྐྲའི་སྣང་བ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྐྲ་ལ་ཞེན་པ་ཞེས་བཀའ་དང་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཐ་སྙད་ དོ། །དེ་ལྟར་ན་གསལ་བའི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམ་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ནི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་འདི་བདག་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཞེས་དོན་མེད་པར་སྒྲོགས་པར་བྱེད་དེ། དེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པ་མི་ཤེས་པ
Chinese
正如如何产生，这样它就不是存在的。并非在一切方面都不存在，而是仅仅产生错觉的缘故。再次，为何不希望此不存在呢？因为，当它灭尽时，就认为解脱了。这些是想要修习瑜伽行，认为唯识是究竟真实的，将空性置于那样的境地，如同刹那等一般，仅仅以分别念而近取分别的差别。认为识的自性是究竟真实，说究竟真实存在的空性是名言有、世俗有和依他起究竟真实有的人，实际上已经背离了教法。因此，应当理解，他们的观点是，影像会产生。如果有人通过远离一和多的力量，认识到非真实性，并且对于依他起，认为“当它灭尽时，就认为解脱了”，这是不希望的。然而，如同幻术一般，以及具有不堪忍受考察的自性，被称为证悟了知的自性，现证空性，获得法身的人，对于这些人来说，在证悟世尊法身之时，说错觉没有平息，这并不是很好。对于我们来说，在不真实的显现上并没有错觉。如果说，对于非彼之物执著为彼物，那么，对于说有相识的人来说，这个定义是合理的，但对于中观来说则不然。例如，虚假的、不真实的、不存在的显现，如何能说显现不是错觉呢？对于患有眼翳的人来说，即使没有头发，头发的显现也不是错觉。然而，执著于外在的头发，在佛经和世俗中也称为错觉。因此，以显现的自性来说，识是究竟真实的。圣者超越世间的智慧的意义，被称为境。因此，说有相识的人，无意义地宣称自己是中观派，因为他们不了解从有和无中解脱出来的究竟真实的空性。
English
Just as it arises, it is not existent in that way. It is not non-existent in all aspects, but merely arises as an illusion. Furthermore, why is it not desired that this be non-existent? Because, when it ceases, it is considered liberation. These are those who wish to practice yoga, who consider consciousness-only to be ultimately real, placing emptiness in that state, like moments and so on, with distinctions that are merely imputed by conceptualization. Those who say that the nature of consciousness is ultimately real, and that emptiness, which is ultimately real, is nominally existent, conventionally existent, and dependently originated ultimately existent, have truly deviated from the teachings. Therefore, it should be understood that their view is that images will arise. If someone, through the power of being separate from one and many, realizes non-truth, and regarding the dependent, thinks, "When it ceases, it is considered liberation," this is not desired. However, those who, like illusion, and with the characteristic of being unbearable to examine, are said to have become the nature of realized knowledge, directly realize emptiness, and attain the Dharmakaya, to say that delusion has not subsided at the time of realizing the Dharmakaya of the Bhagavan is not very good. For us, there is no delusion in the appearance of the unreal. If it is said that one grasps as that which is not that, then this definition is reasonable for those who speak of consciousness with aspects, but not for the Middle Way. For example, how can it be said that the appearance of the false, the unreal, the non-existent, is not a delusion? For someone with cataracts, even if there is no hair, the appearance of hair is not a delusion. However, attachment to external hair is also called delusion in the scriptures and in the world. Therefore, in terms of the nature of appearance, consciousness is said to be ultimately real. The meaning of the wisdom of the noble one who transcends the world is called the object. Therefore, those who speak of consciousness with aspects meaninglessly proclaim themselves to be Madhyamikas, because they do not understand the ultimately real emptiness that is liberated from existence and non-existence.
Tibetan
ར་གྱུར་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ལྟུང་བ་ལ་འདོད་པར་གྱུར་པ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་འཇིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དབང་ཟད་པས་གྲོལ་བ་ཞེས་མི་བརྗོད་པ་འདི་ལ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་གསལ་བ་གང་ཞིག་འདི་ཡོད་པ་དེ་ཡང་དཔྱོད་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འདའ་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཆོག་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཐར་པ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་དག་པའི་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལོག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཆོག་ཏུ་མི་འཛིན་པ་དང་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱེ་བ་ཐར་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ཞིག་མ་དག་པ་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རིག་པ་དེ་ནི་གཟུགས་སོ། །དེ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་གཞན་རྣམ་པར་དག་པ་སྐྱེ་བ་ཞེས་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དོ། །རྒྱས་པར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྲུབ་པ་ལས་བཤད་པ་ནི། རྣམ་བཅས་གྲུབ་པ་འཇིག་པ་དང་ནི་གང་ཡང་རྣམ་པའི་གཏམ་ཡང་ཞི་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་སྟེ། །སྒྱུ་མ་དང་ནི་སྒྱུ་མ་མཚུངས་ཉིད་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བརྗོད་པ་འཁྲུལ་པ་ཞི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡང་གྲགས་པའི་འདོད་པ་འདི་ནི་འདོད་པ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དྲང་བ་དང༌། འདི་ཡང་རིང་པར་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་རྩོད་པ་རང་ཏུ་གནས་པ་གང་ཡང་བླངས་པར་བྱས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་འདི་ཐམས་ཅད་རྒྱས་པའོ། །དངོས་པོ་ འདི་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ནི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །གང་དག་ཡང་མེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཉིད་དེ་འོན་ཀྱང་ཉེ་བར་དམིགས་པ་སྒྲིབ་པས་འོག་ཏུ་བྱས་པ་ཞེས་དེ་རྣམས་རྗེས་སུ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་དུས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་སྔར་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ལོག་པ་ཅི་ནས
Chinese
如果说认为识的相续断灭是堕落，因为贪执而安住于非安住处，仅仅因为畏惧而以外缘的穷尽为解脱，那么对于不说这些的，这也是影像。因为，轮回的阶段中，种种杂染和种种痛苦的自性显现，凡是存在这些，也是不堪忍受的。因此，不超越实性的自性。不执著烦恼和痛苦为最胜的解脱，无论如何也应当承认。因此，不净的幻化般的识的相续灭尽，不执著烦恼和痛苦为最胜，以及与幻化相似，和清净的智慧的相续生起，称为解脱。凡是不净显现为色的识，那就是色。它的坏灭，就是其他清净的生起，这仅仅是影像。我们从广说无自性中说：有相的成立的坏灭，以及任何相的言说也寂灭，接近获得。幻化和幻化同等性安住，称为言说颠倒，因为没有寂灭。仅仅以幻化，其他也著名的意欲，这仅仅是以同一个意欲引导，而且这也是长久不极度安住的诤论，凡是安住于自性的，也是被取舍的，这就是全部的广说。事物 对于此，极度不安住就是极度不安住。有些人说安住于无的方面就是极度不安住，对于那些，这也是影像。因为，无事物就是实性，因此在证悟色等的时候，真实生起是不存在的，因为被无事物本身损害了。那即使在轮回的阶段也是胜义谛，然而因为近取遮蔽而处于下位，那些是随顺承认的。这样，这个一切所缘的自性颠倒，如何在所缘的时候存在？因此，在证悟实性的时候，先前存在的色等所缘如何
English
If it is said that considering the cessation of the continuum of consciousness as falling into degeneration, because of attachment, dwelling in a non-dwelling place, and merely considering liberation as the exhaustion of external conditions due to fear, then for those who do not say these things, this is also an image. Because, in the state of samsara, the nature of various defilements and various sufferings is manifest, and whatever exists of these is also unbearable. Therefore, it does not transcend the very nature of reality. Liberation, which does not cling to afflictions and suffering as supreme, should be acknowledged in any way. Therefore, the cessation of the impure, illusory-like continuum of consciousness, not clinging to afflictions and suffering as supreme, and the arising of the continuum of pure wisdom, which is similar to illusion, is called liberation. Whatever impure consciousness appears as form, that is form. Its destruction is the arising of another pure one, which is merely an image. We have said in the extensive explanation of no-self-nature: The destruction of the establishment of the formed, and any speech of aspects is also pacified, approaching attainment. Illusion and illusion are equal in abiding, called speech inverted, because there is no pacification. Merely by illusion, other famous desires, this is guided by the same desire, and this is also a long-lasting, non-extremely abiding dispute, whatever abides in its own nature is also taken and abandoned, this is the entirety of the extensive explanation. Things For this, extreme non-abiding is extreme non-abiding. Some say that dwelling on the side of non-existence is extreme non-abiding, for those, this is also an image. Because, non-thing is reality, therefore, at the time of realizing form and so on, true arising does not exist, because it is harmed by non-thing itself. That is the ultimate truth even in the state of samsara, but because it is obscured by close grasping, it is in a lower position, those are acknowledged accordingly. In this way, how can this nature of reversing all objects of perception exist at the time of perception? Therefore, at the time of realizing reality, how can the previously existing objects of perception such as form