Tibetan
ས་དེའི་རིག་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནོད་བྱེད་འཇུག་པ་ཡོད་དེ་གསལ་བ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ལུང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་དང་མི་བདེན་པ་དག་ཉིད་ལ་འགག་པ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཙམ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པ་གང་ཡིན། ཐ་མི་དད་པ་ལ་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་དད་པ་ལ་ནི་ཚད་མ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་ ནི་མ་ཡིན་ལ། གསལ་བར་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་ལས་གཞན་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལས་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ནི་སྔོན་པོ་དང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དག་ལ་རྟོགས་པ་ནི་མེད་པར་མི་ནུས་པ་ཞེས་དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་བ་གླང་དཀར་ཟལ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ལ་སྤྱི་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པས་རྒོལ་བར་གྱུར་པ་ཇི་ལྟར་བཟློག་པར་བྱ་བའོ། །མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་སྟེ། འདི་ཙམ་གྱིས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་སྲིན་པོ་ལས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་མེད་དོ། །མ་རིག་པའམ། མ་རིག་པས་ཇི་སྲིད་དུ་སྔོན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་གསལ་བ་འདི་སྔོན་པོའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས། ཇི་ལྟར་འགལ་བའི་ཆོས་ཡང་དག་པས་བསྲེ་བ་མི་འཇུག་པའོ། །དེ་ཡོད་པ་ལ་ཆ་དང་བཅས་པ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་བཞིན་དུ་སྐྱོན་ནོ། །ཆ་དང་བྲལ་བ་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་དུའོ། །རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡོད་པ་ཉིད་སྒྲོགས་པ་ནི་ལོག་པའོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ཡང་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་ཟད་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཡང་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས། སྣང་བར་གྱུར་པའི་གསལ་བའི་རྣམ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ངེས་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་འཇིག་པའོ། །གཞན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲི་མས་མཚན་མ་མ་བྱས་པའི་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་སྐྱེས་པ་འདོད་པ་ཉིད་ཅེས་རྒྱས་པས་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གནས་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་འགྱུར་རམ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་ཁྱོད་ལ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་དོ། །བསྟན་པའི་དུས་སུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཇི་ལྟར་གསུངས། གཟུགས་བརྙན་ སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ལུང་ལས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གནས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། འོན་ཀྱང་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ལོག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནི་གཞན་དབང་བསྟན་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གནས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་དབུ་མའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ལོག་པར་སྣང་བ་ཁམས་གསུམ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གནས་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གནས་པ་ནི་ལམ་མོ། །འབྲས་བུ་ནི་དབུ་མའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འཕགས་པ་ལ་དཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་ཞོན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དུ་ནི་འདའ་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་ལ་གནས་ནས། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་འདའ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང༌། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་དོན་དུ། །ཕུང་པོ་ཁམས་ལ་སོགས་པ་བསྟན། །སེམས་ཙམ་རྣམ་པར་གཞག་པས་ནི། །དེ་ཡང་སྐལ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག །འདི་ནི་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས། །བསྟན་པ་གང་ཞིག་ཐུབ་པ་ཡི། །སྐྲག་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་ཕྱིར་ཏེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་འདི་ཞེས་རྟོགས་ཤིང་རྣམ་པར་རིག་པ་ལ་མི་བདེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ནི་ཤེས་པའི་བརྫུན་པ་ཉིད་མེད་དེ་དོན་མེད་པར་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་གཞན་དབང་ལ་ཡང་འཁྲུལ་བ་ཙམ་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཤེས་བཞིན་དུ་ཀུན་བརྟགས་མེད་པ་རྣམ་པར་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དོར་བའོ། །དེ་བས་ན་དང་པོར་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ཞེས་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་གནས་སྐབས་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གནས་པའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་གསུངས་པ། དོན་དང་སེམས་ཅན་བདག་རྣམ་རག །སོ་སོར་སྣང་བ་སྐྱེ་བ་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་དོན་མེད། །དེ་མེད་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཡང་མེད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཉིད། །འདི་ལ་དེ་བས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཀུན་ ཏུ་མེད་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མིན། །དེ་ཟད་པས་ན་གྲོལ་བར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལ་བཤད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སྣང་བ
Chinese
那个地方的学说是错误的。因此，对蓝色等有损害作用，但对清晰的则不然。一切论典中，都要理解到唯有遍计所执和不真实才是破斥的对象，而不是仅仅名为清晰的。这里要说的是，名为清晰的，与蓝色等有何不同？如果不异，则因损害本身而成为错误。如果相异，则没有丝毫的量，因为暂且不是现量，而且从已清晰的蓝色之外，不可能正确地出现其他的显现。比量也不是从那些能成立者本身所希望的。如果说，蓝色被认识的自性被认识，那么对于蓝色和认识的本体来说，不可能没有认识，因此不成立不见之因。那么，对于认识到白牛行走的例子，如何反驳以认识到总相、功德和作用等来反驳的情况呢？由于无明的力量而显现为不异，仅仅凭此并不能从远离一和多的罗刹中完全救护。无明或者说，无明在多大程度上遍及蓝色的方面的这个清晰，仅仅体验到蓝色的本体，如何能不掺杂真实的相反之法呢？对于存在的事物，有部分的就像有肢体一样有过失。对于没有部分的，就像极微一样。其他的相状是不存在的，因此宣称存在本身是错误的。在这个方面，也只有影像的特征是不会穷尽的。这也是由于无明的力量，与蓝色等相的轮涅一同体验到本体是一，与显现的清晰之相一同以不真实的本体是一而从名为色开始直到名为识的必定坏灭。其他在一切相上没有被垢染所标志的仅仅清晰的生起，并不是以广大来接近结合所希望的。如果那样，瑜伽行者的住处就会变成影像吗？那也是薄伽梵的
English
The philosophy of that place is mistaken. Therefore, there is a damaging effect on blue and so on, but not on clarity. In all treatises, it should be understood that only the imputed and the untrue are the objects of refutation, not merely what is called clarity. Here it should be said, what is called clarity, how is it different from blue and so on? If it is not different, then it is wrong because of the harm itself. If it is different, then there is not the slightest valid cognition, because it is not directly perceived, and it is impossible for another correct appearance to arise from the clear blue. Inference is also not desired from those who establish it. If it is said that the nature of knowing blue is known, then for the essence of blue and knowing, it is impossible not to have knowing, therefore the non-perception is not established. Then, how can one refute the case where the opponent argues that knowing a white cow walking is like knowing the universal, qualities, and actions? Due to the power of ignorance, it appears as non-different, but this alone cannot completely save from the rakshasa that is separate from one and many. Ignorance, or to what extent does this clarity, which pervades the aspect of blue, only experience the essence of blue, how can it not mix with the true opposing dharma? For an existing thing, having parts is flawed like having limbs. For that which is without parts, it is like atoms. Other aspects do not exist, therefore proclaiming existence itself is wrong. In this aspect, only the characteristic of the image is inexhaustible. This is also due to the power of ignorance, experiencing the same essence together with the wheel of aspects of blue and so on, together with the appearance of clarity, from what is called form to what is called consciousness, which is the certain destruction with the same untrue essence. Other than that, the arising of mere clarity, which is not marked by stains in all aspects, is not what is desired by approaching and combining with vastness. If that were the case, would the abode of the yogi become an image? That is also of the Bhagavan
Chinese
您所说的是这样。安住是四种成佛之相，这对您来说非常有名。如果在教法时期也不存在，那又是怎么说的呢？如果说是指化身显现，那确实如此，经文中说在瑜伽行者的安住中也有。然而，这并不是邪见。其中，依他起相是瑜伽行者的安住。圆成实性相是中观。只要错误地认为三界只是识，不进入瑜伽行者的安住，就无法进入一切法的空性。因此，瑜伽行者的安住是道，果是中观。就像圣者《白莲经》中所说：‘骑乘于唯识，向外而超越。安住于真如境，亦从唯识超。’圣者龙树菩萨也说：‘为遣除我执故，说蕴界等诸法。若立唯识之宗，大慧者亦能破。若有说此一切，唯是如来所说，为遣除诸怖畏，非为愚童而说。’因此，要了悟这只是空性的唯识，而不是了悟识的不真实性。否则，就没有虚假的知识，因为没有意义也能真实显现。因此，在依他起相中，也要通过观修如幻的身体，舍弃以分别念观修无的空性。因此，首先观修三界只是识，对于那些人来说，在决定部分的阶段是瑜伽行者的安住。正因为如此，《辨中边论》中说：‘义与有情及我相，各别显现无生故，此识无义彼无故，亦无彼体由此成。非真遍计此中立，由无彼故非如是，彼尽故说为解脱。’对此的解释是，因为显现
English
That is what you said. Abiding is the four aspects of becoming a Buddha, which is very famous to you. How can it be said that it does not exist even during the time of the teachings? If it means that an emanation will appear, then it is true, as the scriptures say that it also exists in the abiding of a yogi. However, this is not a wrong view. Among them, the dependent origination aspect is the abiding of a yogi. The perfectly established nature aspect is Madhyamaka. As long as one mistakenly believes that the three realms are only consciousness, and does not enter the abiding of a yogi, one cannot enter the emptiness of all dharmas. Therefore, the abiding of a yogi is the path, and the result is Madhyamaka. Just as the noble White Lotus Sutra says: 'Riding on consciousness-only, one transcends outward. Abiding in the realm of suchness, one also transcends from consciousness-only.' The noble Nagarjuna also said: 'To dispel the clinging to self, the aggregates, realms, etc. are taught. If the doctrine of consciousness-only is established, even the wise can refute it. If someone says that all this is only what the Tathagata said, it is to dispel all fears, not for foolish children to say.' Therefore, one must realize that this is only the emptiness of consciousness-only, and not realize the untruthfulness of consciousness. Otherwise, there is no false knowledge, because it can truly appear without meaning. Therefore, in the dependent origination aspect, one must also abandon the emptiness of contemplating non-existence with conceptual thoughts by contemplating the illusory body. Therefore, first contemplating that the three realms are only consciousness, for those people, the stage of determining the part is the abiding of a yogi. Precisely for this reason, the Discrimination of the Middle and Extremes says: 'Meaning and sentient beings and the appearance of self, appear separately because they are unborn, this consciousness has no meaning, because that does not exist, there is also no body of that, therefore it is accomplished. Not truly conceptual, it is established in this, because there is no that, it is not like that, because that is exhausted, it is said to be liberation.' The explanation for this is, because the appearance