English
Neither one nor many, not different from them, and coexisting with the very nature of things. Therefore, how can the existence of what is pervaded be truly established without a pervader? Here it is said that the existence of blue and so on, which are characterized only by clarity, devoid of all distinctions, is proven by the direct perception of self-awareness. The harm to that is the harm to direct perception, which is the thesis. Existence that is more excellent than clarity is established upon the establishment of harm. Self-awareness exists, self-awareness exists, but please know that self is false. There is no contradiction in valid cognitions. In the moment of seeing blue. The contradiction established by inference, manifested by the direct perception distinguished by others, has no contradiction in valid cognitions. Like a moment, on untruth, because the cause of definite knowledge does not arise, the different object is called clarity. Why? Because the proof of the destruction of the moment of direct perception holding the existence of blue is the proof of the difference of existence itself. Therefore, there is no contradiction. Harm to existence itself is only contradiction, which is harmed by direct perception. Therefore, what is the meaning of this knowledge of untrue nature? What is the meaning of the knowledge called the nature of non-existence? Knowledge itself is said to be the existence of this, how will its negation and establishment be? The establishment of pervasion is also not, the indivisible is one, and its collection is many. The indivisible cannot be established by direct perception or inference at all. Therefore, how can they be the pervasion of things? Things are not at all, what is one and many is things and pervasion. There is a mistake there, it is only exclusion, and for us it is existence. Therefore, in its nature, if things are slightly pervaded by one and many, at that time, the reason for the selflessness of all dharmas will be harmed. If one and many themselves pervade things and are established somewhere, at that time, when everything is emptiness, the reason will destroy what is desired. Furthermore, what is this untruth of knowledge? If it is the harm itself, then two
Tibetan
ས་སུ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ལ་ནུབ་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གང་དུ་རེ་ཞིག་སྨྲས་པ། གསལ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་ནུས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །གསལ་བ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ལ་གསལ་བས་རྟོགས་པ་ཙམ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཡོད་མོད། །ཡོད་པ་ཉིད་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ནི་གནོད་པ་ལ་སྐྱོན་གང་ཡིན། ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་ཡོངས་སུ་འདྲི་བ་ལ་གང་ཞིག་སྨྲས་པ། གསལ་བ་ལས་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་དེ་ལ་གསལ་བ་ལས་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཙམ་ནི་གང་གིས་མེད་པར་སྨྲ་བར་ནུས་གང་གི་སླད་དུ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན། དེ་བས་ན། གང་ཞིག་གསལ་བ་ལས་ནི་འདིའི་ཡོད་འདོད་པ་སྟེ། །གལ་ཏེ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དེ་ཡི་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་གིས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་གསལ་བ་སྟེ། །ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ་ནི་དེ་ཉིད་གནོད་བྱའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་བདེན་ངོ་བོ་རིག་པ་འདི་ནི་དོན་གང་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་གང་ཞིག་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་གསལ་ཟིན་ཏོ། །མི་བདེན་ངོ་བོ་རིག་པ་འདི་ནི་དོན་གང་ཡིན། །སྤྱོད་པས་སྟོང་པ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་དོན་གང་ཞིག །གསལ་བ་ལས་འདི་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡི་དགག་པ་དང་ནི་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་ཡང་སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དག་གིས་དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་མེད་ པ་རྣམས་དགག་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། རྟག་པ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདིར་ཡང་རེ་ཞིག་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ལས་སྒྲུབ་པའོ། །དངོས་པོའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་བདག་དང་བདག་མེད་པ་བཞིན་དུའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། བདག་དང་བཅད་པ་དང་བདག་མེད་པ་དག་ལས་ཕུང་པོ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་འཇུག་པ་དང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་དག་གིས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་ལྡོག་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་གཞན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་དང་བྲལ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ལ་དངོས་པོ་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་ལ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟེ། རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས
Chinese
如果正量部说，仅仅在无处可寻的自性中泯灭的真实觉识之间，存在相互损害，那么这种信任从何而来？ 应该这样说：如果有人暂时说，明晰的自性本身不能被损害，那么，存在本身就是存在本身。 明晰就是体验。 从不同的对立面真实产生时，明晰仅仅通过认知来证明。 然而，对于存在本身，即真理本身的特征，损害有什么过错呢？ 如果没有不同的对立面，那么为什么要普遍询问蓝色等事物的存在本身呢？ 如果有人说，从明晰而来的是存在本身，那么对此，就会说从明晰而来的是明晰。 谁能说蓝色等事物的仅仅认知是不存在的呢？ 为了什么而说这些呢？ 因此，如果有人希望从明晰中产生此物的存在，如果不同的对立面不存在，那么谁使之明晰，因此才是明晰，对于不同的对立面，那才是应该损害的。 通过此本身，不真实的自性觉识有什么意义？ 诸如此类，无论谁说，都已经很清楚了。 不真实的自性觉识有什么意义？ 空无行为的觉识有什么意义？ 从明晰来看，此损害是不存在的，那么，它的否定和成立又如何呢？ 这就是所说的。 如果有人又说，一个和多个如何证明事物是普遍存在的，那么，对于此，通过否定完全不存在的事物，来完全证明其特征，就像常和自在天等一样。 因此，在这里，暂时也通过特征来证明事物是真实存在的。 因为事物的其他方面不存在，所以一个和多个证明普遍存在，就像我和无我一样。 正如所说：除了我和切断以及无我之外，没有其他的蕴存在，因为我和进入以及区分涵盖了一切。 因此，对于对立面的损害，其他的量，与其他的方面分离，也通过两种方式，为了在某事物上证明事物而存在，就像次第和同时等一样。 是正理论典。
English
If the Sautrantikas say that there is mutual harm among the true cognitions that are extinguished only in their own nature, which is nowhere to be found, then where does this trust come from? It should be said thus: If someone temporarily says that the clear nature itself cannot be harmed, then existence itself is existence itself. Clarity is experience. When truly arising from different opposites, clarity only proves through cognition. However, what fault is there in harming existence itself, which is the characteristic of truth itself? If there are no different opposites, then why universally inquire about the existence itself of things like blue? If someone says that existence itself comes from clarity, then to that, it will be said that clarity comes from clarity. Who can say that the mere cognition of things like blue is non-existent? For what purpose is this said? Therefore, if someone wishes for the existence of this thing to arise from clarity, if the different opposites do not exist, then who makes it clear, therefore it is clear, for the different opposites, that is what should be harmed. Through this itself, what is the meaning of the untrue self-cognition? Such as these, whoever says, it is already clear. What is the meaning of the untrue self-cognition? What is the meaning of cognition that is empty of action? From clarity, this harm does not exist, then how is its negation and establishment? That is what is said. If someone also says, how do one and many prove that things are universally existent, then to that, by negating things that are completely non-existent, to completely prove their characteristics, just like permanence and Ishvara, etc. Therefore, here also, temporarily, things are proven to be truly existent through characteristics. Because other aspects of things do not exist, one and many prove universal existence, just like self and non-self. As it is said: Other than self and cutting off and non-self, there are no other aggregates, because self and entering and distinguishing encompass everything. Therefore, for the harm of opposites, other valid cognitions, separated from other aspects, also exist in two ways, for the purpose of proving things on something, just like sequence and simultaneity, etc. It is a treatise on logic.
Tibetan
་ཉིད་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ཞེས་འདིར་ལོག་པར་རྟོག་པས་ཆོག་གོ །གང་ཞིག་སྨྲས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གནོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། ངེས་པའི་ཤེས་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་གཟུང་བ་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མི་བཟོད་པ་ཉིད་གང་ཞིག་རྟོགས་པ་དེས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ངེས་པ་ལ་མི་བདེན་པ་ཉིད་བསྟན་པ་འདི་ནི་འདིར་གནོད་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ངེས་པས་སྒྲུབ་པ་དོར་བ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ཡང་ག་ལ་འགྱུར། འོན་ཏེ་འགལ་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་གནས་པས་ཐ་དད་པ་ལ་གཅིག་དང་བྲལ་བ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དག་ལ་ཐ་དད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་དུམ་བུ་དག་ལ་ཡང་དེའི་ཡུལ་དང་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་མཐོང་བས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་ལ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་རག་ལུས་པར་སྣང་བ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡང་གཅིག་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པའམ། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཉེར་ལེན་ཉིད་གཅིག་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་སེལ་ལམ་ཅི། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ། །རིག་པ་དེ་རྣམས་ལ་མི་འདོད། རང་རིག་གཅིག་ལ་ནུབ་པ་སྟེ། །ཡང་དག་རིག་པ་གཞན་མི་རིག །ཕན་ཚུན་དུ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད། །ཅི་ཡང་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་གཅིག་ཉིད་དང་བྲལ་བ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འགལ་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་གནས་པ་འདི་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲུབ་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་དེའི་ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །འདིར་སྔོན་པོ་སེར་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཀར་པོ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འབྱེད་པ་སྟེ། །དེ་ནི་འབྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ན་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་འབྱེད། །ཐ་དད་པ་ལ་གཞན་གྱི་ཆ་བྱད་ཀྱང་ནི་ཡོད་མེད་ག་ལས་འབྱེད། །ཐ་མི་དད་པའི་ཡིད་ནི་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་གང་གིས་ནུས། །ཞེས་བྱ་བས་ཁྱེད་དགའ་བས་འདོད་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབས་སོ། །དུ་མ་ཉིད་དུ་ཕྲ་རབ་རྡུལ་ལྟར་རྣམ་འབྱེད་ལས། །གལ་ཏེ་རྣམ་རིག་ཉིད་ནི་འཇིག་ན་དུ་མ་མེད། །ཁྱབ་བྱེད་ཐ་དད
Chinese
仅从自身广说，此处以邪分别即可。凡是所说对无二造成损害的信解，即是说，以决定的智慧力取对境，无法忍受分别，凡是认识到这一点，就表明对真实存在的确定性是不真实的，这就是此处的损害之义。如果不这样承认，那么所有以比量确定来成立的，舍弃之后，成立无二等等又怎么可能呢？然而，由于相违之法特别存在，因此成立与一分离的异体。如果又以其力量，对蓝色和黄色等成立异体，因此对蓝色的部分也因为是其境和非其境的缘故，见到极微尘而极微尘显现为一个。然而，对于存在异体的正确认知者来说，稍微存在一些东西。如果依赖于存在多样性而显现，则会成为不显现的过失。不是仅仅因为接近而分别认识，因为接近本身在一未成立的情况下存在吗？ 即使那样，接近的唯一性，它们能消除多样性吗？多样性之间，对那些认识不希望。自识灭于一，其他真实认知不认识。互相之间则显现，这真是太神奇了。因此，识的自性即使是心的体性，也不是完全舍弃唯一性，因此与唯一性分离是不成立的。另外，相违之法特别存在，这在一切处都对现量成立的异体，极大地施加其名称。此处蓝色显现为与黄色相异，这不是现量。如果白色通过白色本身来区分，那么区分将会变成要么是无异体，要么是异体。对于异体，其他部分的有无又如何区分？对于无异体的意念，又有什么能力称为区分呢？通过这些，你们高兴地随顺了所欲。从众多性中像极微尘一样进行区分，如果识本身毁灭，则不存在众多性。周遍的差异。
English
It is sufficient to have wrong conceptions here, as it is extensively explained from itself. Whatever is said to be the belief that harms non-duality, that is to say, by the power of definite knowledge, grasping the object, being unable to tolerate distinctions, whatever realizes this, shows that the certainty of what truly exists is untrue, this is the meaning of harm here. If this is not admitted, then all that is established by inference, having abandoned that, how can the establishment of non-duality etc. be possible? However, because contradictory dharmas particularly exist, therefore it establishes the otherness that is separate from one. If again, by its power, it establishes otherness for blue and yellow etc., therefore for the blue parts also, because it is its object and not its object, seeing the minute particles, the minute particles will appear as one. However, for those who correctly cognize the existence of otherness, there is a little something. If it depends on the existence of diversity and appears, then it will become the fault of not appearing. It is not that it is distinguished and recognized merely by approaching, because does approaching itself exist when one has not been established? Even so, can the oneness of approaching eliminate diversity by them? Among diversity, those cognitions are not desired mutually. Self-cognition vanishes into one, other true cognitions do not cognize. They manifest each other, this is truly amazing. Therefore, even though the nature of consciousness is the nature of mind, it is not completely abandoning oneness, therefore being separate from oneness is not established. Furthermore, the existence of contradictory dharmas particularly, this applies its name greatly to the otherness that is established by direct perception in all places. Here, blue appearing as different from yellow is not direct perception. If white distinguishes white by itself, then the distinction will become either non-otherness or otherness. For otherness, how can one distinguish the presence or absence of other parts? For the mind of non-otherness, what ability does it have to be called distinction? Through these, you have happily followed your desires. Distinguishing from multiplicity like minute particles, if consciousness itself is destroyed, then there is no multiplicity. Pervasive difference.