Tibetan
་ཐ་མི་དད་པ་སེལ་བ་ལ། །དེ་ཕྱིར་གནོད་པ་ཉིད་ནི་བདག་ལ་ལྷག་མ་ཡིན། །དེ་ཡང་སྣང་བ་ཐ་དད་པར་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྙེད་པར་སླ་བ་ཉིད་དེ་འགལ་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་ཐ་དད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འདི་ཉིད་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ལས་གཞན་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་པོ་ནི་སེར་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སྣང་བ་སྟེ། །གཞན་དུ་ན་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དག་ལ་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་ནས་འདྲིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འོ་མ་དང་ཆུ་བཞིན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཐ་དད་ཅེས། །འདི་ནི་ཇི་ལྟར་ཡིད་སྐྱེ་བ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཉམས་མྱོང་མེད། །འདྲིས་པའི་བློ་ནི་གང་གིས་བཟློག །གང་ཡང་སྨྲས་པ་ མངོན་སུམ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེར་ཡང༌། དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དཀར་པོའི་ཐ་དད་གལ་ཏེ་དབང་པོའི་བློས་མི་རིག །དེ་ནི་འབྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡང་ན་ཐ་དད་ནུབ་པར་བྱེད་པ་ཅི། །ཐ་དད་པ་ནི་ཐ་དད་ཉེ་བར་རྟོགས་པ་མེད་པར་གང་གིས་ནུས། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་འདི་ནི་སྣང་བ་ཐ་དད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཅིག་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་མེད་པར་ཐལ་བས་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པས་ཞེས་གཅིག་དང༌། དུ་མ་ཉིད་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ནི་མི་བཟོད་པ་གསལ་བར་མི་བདེན་པ་ཉིད་སྣང་བ་འདི་ཞེས་གྲུབ་ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཡང༌། དངོས་རྣམས་གང་གིས་དཔྱོད་བྱེད་པ། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་དེ་དངོས་མེད། །གང་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མ་ཡང༌། །ངོ་བོ་དེ་རྣམས་ལ་ནི་མེད། །ཅེས་བྱ་བའི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚིག་ཉིད་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པ་འདིས་གྲོགས་པོ་སྦྱིན་པའི་བདག་ཉིད་འདོད་པར་གྱུར་པ་སོ་སོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་རྣམས་གནོད་པས་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་མོད། གསལ་བ་ཙམ་ནི་བདེན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཚིག་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པ་ཉིད་མི་རིགས་པར་མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བའི་གསལ་བ་ཉིད་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་དེའི་འཁྲུལ་པ་ལས་ཉེ་བར་འོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་དེའི་རིག་པ་ནི་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་ནི་ངོ་བོ་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པས་འོངས་པར་ཡང་འགྱུར་ཞེ
Chinese
为了遣除不异，因此损害本身对于我来说是剩余的。而且，通过真实显现为各异的显现，就很容易获得，因为相违的法特别存在，并且难以完全舍弃各异。那么，它本身就是各异的。正如所说：“这本身就是各异的，就像相违的法特别存在一样。”在这里，除了互相完全舍弃之外，没有其他的相违，蓝色通过完全舍弃黄色而显现。否则，蓝色和黄色就会变成一体的自性，以混合的体性像牛奶和水一样显现。因此，如果说是各异，这怎么会产生怀疑呢？如果这样没有体验，用什么来阻止混合的心呢？还有所说 现量本身。等等，在那里也是。如果白色的各异不能被感官的智慧所理解，那么是什么使它分离，或者是什么使各异消失呢？没有对各异的接近的理解，谁能做到各异呢？如果是一体，那么这怎么会是各异的显现呢？因此，一体不能被现量所容忍。多种本身因为没有区分而太过分，所以您自己已经阻止了，因此通过一和多进行分析是无法容忍的，因为不真实的显现已经成立了。在这里也是，用什么来分析事物，它本身就不是事物，因为一和多，在那些自性中也没有。这样说的学者的言辞本身就是量。说知道没有形象的形象，就是以普遍的不存在，成为了想要给予朋友的自性，是各自存在的。形象等虽然因为损害而不真实，但仅仅是清晰就使人体验到真实。对于他的话语本身来说，迷惑是不合理的，因为是现量。清晰的清晰本身是俱生的体性，不是从它的迷惑中产生的。谁会认为它的知识是迷惑呢？蓝色因为是其他的体性，所以也会从迷惑中产生。
English
In order to eliminate non-difference, therefore harm itself is remaining for me. Moreover, it is easy to obtain by truly appearing as different appearances, because contradictory dharmas particularly exist, and it is difficult to completely abandon differences. So, it itself is different. As it is said, "This itself is different, just like contradictory dharmas particularly exist." Here, there is no other contradiction other than completely abandoning each other, blue appears by completely abandoning yellow. Otherwise, blue and yellow would become one nature, appearing like milk and water with a mixed nature. Therefore, if it is said to be different, how can this give rise to doubt? If there is no experience like this, what can prevent the mixed mind? And what is said Direct perception itself. Etc., there too. If the difference of white cannot be understood by the wisdom of the senses, then what separates it, or what makes the difference disappear? Without understanding the approximation of difference, who can do difference? If it is one, then how can this be a different appearance? Therefore, oneness cannot be tolerated by direct perception. Multiplicity itself is too much because there is no distinction, so you yourself have prevented it, so analyzing through one and many is intolerable, because the untrue appearance has been established. Here too, what analyzes things, it itself is not a thing, because one and many, are not in those natures either. The words of the scholar who said this are the measure. Saying that knowing the formless form is, with the universal non-existence, becoming the nature of wanting to give friends, is existing separately. Although forms etc. are untrue because of harm, merely clarity makes one experience truth. For his words themselves, delusion is unreasonable, because it is direct perception. The clarity of clarity itself is the co-emergent nature, it is not produced from its delusion. Who would think that its knowledge is delusion? Blue, because it is another nature, will also arise from delusion.