Tibetan
ལ་རྟག་ཏུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་དབང་ལས་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ཅིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་གཞན་དབང་མེད་པས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མདོར་བསྡུས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་གཞན་དབང་རྣམ་པར་འཇིག་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་གཞན་དབང་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྐྱེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་གཟུགས་བརྙན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་ལུས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གཞན་དབང་ཉིད་ཅིས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་དེ། འདི་ལྟར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་རྟོགས་པར་ངེས་པ་ཉིད་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་དེ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྔ་མ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་གཉི་གའི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་འདི་ལས་འདི་ཞེས་ཐ་དད་པར་འཛིན་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཐ་སྙད་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་རང་རིག་ཙམ་ལ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་གཏམ་ལ་འདྲིས་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་ཙམ་གཞན་གྱི་བློས་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ཙམ་དང་ལྡན་པས་འདི་ཙམ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་འདི་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་བློས་ ནི་གཅིག་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་པོ་གཞན་གང་ཡིན་པ་རྟོགས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གང་གི་ཡུལ་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ཡུལ་ཡིན་ལ་འདིས་ནི་སྔ་ཕྱིའི་ངོ་བོའི་རྟོགས་པ་ནི་སུན་འབྱིན་པར་འཛིན་ནོ། །སྔ་ཕྱི་ཉིད་འགའ་ཞིག་གིས་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཞེས་བསམ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་མངོན་སུམ་ཙམ་གྱིས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་རིག་མེད་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དུས་ལ་ནི་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་སྦྱོར་བ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་ནི། གང་དུ་ཐ་དད་པའི་སྔ་ཕྱིའི་ངོ་བོའི་སྦྱོར་བའོ། །བློ་ནི་སྔ་མིན
Chinese
然而，并非总是没有。例如，所谓的空性，即超越了这些事物的他性，并非在胜义谛中存在。因为，就像刹那等一样，以何种方式、以何种自性进行考察，它就不是在胜义谛中存在的。然而，所谓的“他性”仅仅是其自身特征的自性。因此，由于没有他性，所以被称为“一切皆无”。简而言之，在胜义谛中存在的事物，即通过完全摧毁他性而完全清净的他性，空性就是这二者所空的生起的自性，它本身就是般若波罗蜜多，而不是影像。然而，仅仅是显现的身体和完全的意识，它们的原因和结果的自性在胜义谛中并不存在，那么他性又有什么用呢？就像这样说，确定地认识到先前和后续，就是认识到原因和结果的自性，这是说话者们应该明确表达的。既不是在先前，也不是在后续。从这两者的习气中产生，执持后续的自性，从这个到那个，执持为不同的原因和结果的自性，体验这种名称的执持是不合理的。因为，在一切情况下，仅仅是自证的能力，所以不应该熟悉其他人的话语。如果仅仅是这些被他人的智慧所理解，即使是那样，具有这些，具有这些本身，也不是这些。以执持为一的智慧，实际上没有一个是单一的。因此，无论哪个是其他的觉悟者，都被称为觉悟和具有觉悟。凭借它的力量，它的对境不是单一的。因此，对于它们来说，仅仅是自己的自性是对境，而这个则认为先前和后续的自性的觉悟是被驳斥的。因为没有人执持先前和后续本身，那么谁会认为它是具有原因和结果自性的东西呢？因为这不仅仅是通过现量来完成的。因此，在没有自证的显现执着之时，这完全是名称的组合。对于唯一地认识到自己自性的人来说，在哪里有不同的先前和后续自性的组合呢？智慧不是先前的。
English
However, it is not always non-existent. For example, the so-called emptiness, which transcends the otherness of these things, does not exist in the ultimate truth. Because, just like moments and so on, in what way, with what self-nature is it examined, it does not exist in the ultimate truth. However, the so-called "otherness" is merely the self-nature of its own characteristics. Therefore, because there is no otherness, it is called "all is non-existent." In short, that which exists in the ultimate truth, that is, the otherness that is completely purified by completely destroying otherness, emptiness is the self-nature of arising that is empty of these two, and it itself is the Prajñāpāramitā, not an image. However, merely the manifested body and complete consciousness, the self-nature of their causes and results does not exist in the ultimate truth, then what is the use of otherness? It is said like this, to definitely recognize the prior and subsequent is to recognize the self-nature of cause and effect, this is what speakers should clearly express. Neither in the prior, nor in the subsequent. Arising from the habits of these two, holding the self-nature of the subsequent, from this to that, holding the self-nature of different causes and results, experiencing the holding of this name is unreasonable. Because, in all cases, it is merely the ability of self-awareness, so one should not be familiar with the words of others. If only these are understood by the wisdom of others, even so, having these, having these themselves, are not these. With the wisdom of holding as one, in reality none is singular. Therefore, whichever is the other enlightened one, is called enlightened and having enlightenment. By its power, its object is not singular. Therefore, for them, merely their own self-nature is the object, while this considers the realization of the prior and subsequent self-natures to be refuted. Because no one holds the prior and subsequent themselves, then who would think of it as something having the self-nature of cause and effect? Because this is not accomplished merely through direct perception. Therefore, at the time of manifest clinging without self-awareness, this is entirely a combination of names. For the one who uniquely recognizes his own self-nature, where is there a combination of different prior and subsequent self-natures? Wisdom is not prior.
Tibetan
་ཕྱི་མ་མིན། །དེ་འཛིན་པ་པོ་བདག་གཞན་མིན། །ཕྱི་ནས་རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་ཞེས། །ཟུག་རྡུ་སྐྱ་བསེང་རྒྱལ་བར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་འོས་པ་གནས་པ་ཁོང་སྟོང་དག་པས་ཡང༌། །གང་ཕྱིར་ནམ་ཡང་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། །དུས་གཞན་ལ་ནི་གང་གིས་དུས་སུ་གང་གིས་མཐོང་བ་སྟེ། །རྒྱུ་ལ་ཐེ་ཚོམ་གལ་ཏེ་མི་གནོད་པ་ནི་དེ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་གང་ལ་ནི། །དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཇི་ལྟར་དམིགས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པ་ཡི་དུས་ལ་ནི། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྒྱུ་ལའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་ནི་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་པ་འགའ་ཞིག་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པའི་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་བཞིན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འཇིག་པ་མི་རྟག་པ་ཞེས་དེ་རྣམས་ལ་ཐལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཁ་ཅིག་ལ་རྟོག་གེ་སྐམ་པོ་རྩ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་འདོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆད་པ་མེད་པ་དང་རྟག་པ་ཡང་མེད་པ་ཟག་པ་ཡང་མེད་པའི་མཐུས་འདི་རྗེས་ སུ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྟོག་གི་སྐམ་པོ་འདི་ནི་འདི་ལ་ཡང་མཐར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ཁས་ལེན་མེད་པས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་གྲོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པ་འདི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་འོངས་པ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེ་བར་གོས་པའི་ཕུང་པོའི་ཁུར་ལ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་སྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་གང་ཞིག་འདི་སྨྲས་པ། དོན་དམ་པར་རང་རིག་ཙམ་ལ་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བློ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པར་སྔ་ཕྱིའི་ངོ་བོ་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྔ་ཕྱིའི་དངོས་པོས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་འདོད་ན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་གོམས་པས་སྐྱེ་བ་ཐོབ་པ་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མཐར་ཐུག་པའི་རྟེན་མ་འོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐ
Chinese
不是后来的。执持它的不是自他。从外面执持分别念，会变成扎格杜、嘉央。像那样适合安住，因空虚清净而又，因为无论何时都不是觉悟的行境，在其他时间谁在何时见到？如果对因有怀疑，那没有损害。对于一切所缘都寂灭的，那只是无事物的名称。就像不可缘的时刻，是一切所缘寂灭的因。因此，因果的体性，对于前后变化的一些不缘，因此远离所缘的存在，就像外境一样，被称为不存在。因此，如果说色法的坏灭是无常，对那些没有过失，那是真实的，现在出现的一些有无根的干枯分别念，但以前的那些不是那样随之而出。如是说：依靠缘起的事物，对于其真实性，分别念的识的境地，生等不是可以言说的，因此以不灭和非恒常，无漏的力量，这被称为随之而行。这个干枯的分别念，对于这个也不是最终的，因为没有自己的承诺，所以是损害。例如，想要解脱的那些人，如果执持自己的正确宗派，这就是烦恼。从痛苦中解脱的心之因，无论如何也必须承认未来，因此，对于被烦恼和痛苦所染污的蕴的负担，坏灭和特殊也是产生，这被称为影像。另外，有人这样说：在胜义中，仅仅是自证才有能力，因此不是将诸识的差别与前后的体性结合，那是不对的。如果认为没有前后事物所体验的真实觉悟，因此，通过串习修习真如而获得生，一切功德和过失的增长和衰减，最终的所依是未来自性的处所。
English
It is not the latter. The one who holds it is neither self nor other. From the outside, holding onto conceptual thoughts, it will become Zagdu, Jiashen. Like that, it is suitable to abide, and because of emptiness and purity, because it is never the object of enlightenment, who sees at what time in other times? If there is doubt about the cause, then there is no harm. For that in which all objects of perception are pacified, that is just the name of non-existence. Just like the time of non-perception, it is the cause of pacification of all objects of perception. Therefore, the nature of cause and effect, for some that do not perceive before and after changes, therefore, being away from the existence of perception, like external objects, is called non-existence. Therefore, if it is said that the destruction of form is impermanent, there is no fault for those, that is true, some that appear now have rootless dry conceptual thoughts, but the previous ones are not like that following after. As it is said: Relying on the reality of arising from interdependence, for its true nature, the realm of conceptual consciousness, birth etc. are not to be spoken of, therefore, by the power of non-destruction and non-permanence, and non-leakage, this is called following after. This dry conceptual thought, for this also is not final, because there is no self-commitment, so it is harm. For example, those who want to be liberated, if they hold their own correct doctrine, this is affliction. The cause of the mind that is liberated from suffering, the future must be admitted in any case, therefore, for the burden of the aggregates that are stained by affliction and suffering, destruction and specialty are also produced, this is called an image. Furthermore, someone said this: In the ultimate sense, only self-awareness has the ability, therefore, it is not to combine the differences of consciousness with the nature of before and after, that is not right. If it is thought that there is no true enlightenment experienced by previous and subsequent things, therefore, by gaining birth through the habit of practicing suchness, the increase and decrease of all qualities and faults, the ultimate support is the place of future self-nature.