Tibetan
ར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་གླེང་གཞི་རྣ་མ་ལ་གང་ཞིག་འདི་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་མཐོང་བ་ཡིན་པ་དེ་འདི་ལ་མཉམ་པ་ཡང་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྡུས་པའི་དབང་གིས་གླེང་གཞི་ཡང་བསྡུས་པར་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཞིག་སླར་འདིར་གསུངས་པ་དགེ་སློང་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུའི་དགེ་སློང་གི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་གླེང་གཞི་ལས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིན་སྙམ་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་དགེ་སློང་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལ་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡང་དག་པར་བསྐུས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོར་འདུས་པར་བཤད་ནི་གླེང་གཞི་ལ་འདུས་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་མང་བའི་གྲངས་ཀྱི་འདུས་པ་བཤད་པ་ལ་དགའ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཙམ་པོ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་གཞན་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་འདུས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་བཤད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཏེ་སྟོན་པ་འདི་གལ་ཏེ་གཅིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཆེན་པོ་གཉིས་ལ་ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་བརྩམས་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་རྟག་ཏུ་ངུ་དང་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་གཏམ་དེ་ཉིད་འདོན་པ་མ་ཡིན། རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་དེ་ཉིད་ལ་སྔར་གྱི་སྦྱོར་བའི་གཏམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཇི་ལྟར་དད་པར་བྱ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བ་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་སྤྲོས་ན་གོ་བ་ཇི་ལྟར་དད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་སྔོན་གྱི་གཏམ་ཉིད་སྤྲོ་བར་མི་མཛད་སྙམ་ན། གང་ཞིག་བསྡུས་པ་ ལ་དགའ་བ་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བ་ཉིད་གཙོར་བྱས་པ་འདིར་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་གྱོན་གྱི་གཏམ་གྱིས་བསྟན་པ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་སྟེ་འོན་ཀྱང་སྡུད་པ་པོའི་དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་ཏེ་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་སྔོན་གྱི་གཏམ་འདོན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་ཡང་འོངས་ནས་འདོན་པར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ནི་གཏམ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སླར་མི་འདོན་ནོ། །གསོན་མི་ཟ་བར་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་སྟོང་ཕག་བརྒྱ་པ་རྫོགས་པ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དགྱེས་ཤིང་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་།བྱམས་པ་པ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། ཇི་སྲིད་ལྷ་དང་མི་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཡི་རྔས་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་རྫོགས་པའི་དག་འདོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗོད་བྱེད་གཉིས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པའི་རྫོགས་སོ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྡུས་པ་བཤད་པ་ལས་སྔོན་གྱི་གཏམ་བླངས་ནས་ཀློག་པར་བྱ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་དགོངས་པའོ། །གང་ཡང་བཟང་པོའི་ཞུས་གཏུགས་བྱས་པའི་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་རྫོགས་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྡུད་པ་པོའི་དག་ནི་མ་བྲིས་པ་ལ་དགོངས་པ་མ་གཏོགས་པ་དེ་བས་ན་རང་གིས་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་མང་བ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པས་རང་གིས་བཞག་པ་དང་བཟློག་པ་དང་འདོན་པ་ལ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་འདོན་པའི་སྣང་བ་ལ་ངེས་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་གཅིག་མ་གཏོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་ཅི་མ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་བཞག་པར་བྱས་ནས་སྤྱིར་སེམས་ཅད་དེ་ཉིད་ནི་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་གང་ཟག་ཅེས་བརྗོད་པ་སྤྱིར་གསུངས་པ་ལ་ཁྱད་པར་བཤད་པའི་དོན་དུ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་མ་ཟད་པ་གཉིས་ཏེ་བཤད་ པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེ་བ་ཕྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱིས་བསྐོར་བའི་བདུད་མཚོན་ཆ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཆར་རྣམ་པར་འབེབས་པ་ལ་བྱམས་པ་སྟོང་གིས་རྒྱལ་བར་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མ་ལ་ཞུས་པ་ལ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་འཇུག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ཀུན་དགའ་བོ་ཞེས་པ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་བརྙས་པ་སྤངས་པའི་དོན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་གདུལ་བ་ལས་རྒན་པོའི་མིང་ནི་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པ་ཉིད་གཟུང་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་རྣམས་ལ་ཡང་འདུལ་པ་ལས་ངེས་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ་རྒན་པ་ལ་བཙུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་
Chinese
对于聚集等所说的论题，如果认为这（部经）不如那些大部经所见，那也不是说这部经与它们相等。因为简略的缘故，论题也应该简略，这仅仅是理应如此。如果有人认为，这里所说的“一千二百五十位比丘的比丘僧团”与那些大部经的论题有何不同呢？因为那些经中说“大约有五千比丘”等等。对此，这里的意图是：现在所出现的（情况），是为了那些喜欢简略的所化众生而作，为了使他们正确地聚集，那些人如何宣说菩萨眷属的聚集呢？因为这是论题的聚集，所以是那些经的意图。同样，声闻们也不喜欢宣说众多数量的聚集。因此，对于聚集了大约五千阿罗汉的那些人，为了那些喜欢与众不同的、具有决断性聚集的所化众生，才宣说一千二百五十位（比丘）。或者说，如果这位导师是同一位，那么在两个大部经中，为何不总是从以前的因缘开始，为了使所化众生生起欢喜，而宣说常啼和法胜的故事呢？对于喜欢广繁的人们来说，以前因缘的故事不是在他们的眷属中使用的。如果有人这样问，那么应该如何相信呢？因为如果那些喜欢广繁的人们进行详细的阐述，那么为了使理解和信心极度增长，为何不宣说以前的故事呢？对于那些喜欢简略、以理解为首要的人们，这里应该说：以前的故事所显示的，在所有薄伽梵母（所说之法）中都有，然而，结集者的意图是：简略地显示，对于所显示的法，以前的故事也应该在这里出现并宣说。不同之处不在于故事本身，因此不再重复宣说。不吃肉也是如此。因为在圆满了百万薄伽梵母（所说之法）之后，薄伽梵欢喜并如此说道，以及慈氏（弥勒）为主……
English
Regarding the topics discussed, such as gatherings, if it is thought that this (sutra) is not as good as those seen in the great sutras, it is not said that this sutra is equal to them. Because of the brevity, the topic should also be brief, which is only reasonable. If someone thinks, "How is the 'sangha of one thousand two hundred and fifty bhikshus' mentioned here different from the topics of those great sutras?" Because those sutras say, "There are about five thousand bhikshus," etc. The intention here is: what appears now is done for the sake of those who like brevity, and to make them properly gather. How do those people proclaim the gathering of the bodhisattva retinue? Because it is a gathering of topics, it is the intention of those sutras. Similarly, the shravakas do not like to proclaim gatherings of large numbers. Therefore, for those who gathered about five thousand arhats, for the sake of those who like a distinctive, decisive gathering, one thousand two hundred and fifty (bhikshus) are proclaimed. Or, if this teacher is the same, then why in the two great sutras, is the story of Sadāprarudita and Dharmodgata not always told from the beginning of the previous causes, in order to make the beings to be tamed rejoice? For those who like extensiveness, the stories of previous causes are not used in their retinue. If someone asks this, then how should one believe? Because if those who like extensiveness elaborate, then why not tell the previous stories in order to greatly increase understanding and faith? For those who like brevity and prioritize understanding, it should be said here: what is shown by the previous stories is present in all the Bhagavati Mothers (teachings), however, the intention of the compiler is: to show it briefly, and for the teachings that are shown, the previous stories should also appear and be proclaimed here. The difference is not in the story itself, therefore it is not repeated. Not eating meat is also like this. Because after completing a million Bhagavati Mothers (teachings), the Bhagavan rejoiced and said so, and Maitreya was the chief...
Chinese
已經作了的菩薩們，以及只要天、人和非天、乾闥婆等世間眾生以歡喜心，對世尊所說的話語給予讚歎，這樣並不能算是圓滿的讀誦。第二個章節，二萬五千頌的圓滿也是如此。在簡略的解釋中，應該引用過去的故事來讀誦，這是世尊完成此事的意圖。無論如何，在善財童子請教的二萬五千頌圓滿之際，世尊如此說道。這是結集者沒有寫下的，而是他自己的想法。在此，由於許多人通過證悟而自行設立、顛倒和讀誦，所謂的混亂，實際上是為了清晰地呈現純淨的讀誦。除了某一個人，例如，具壽阿難陀，其意義是：如果所有人都被稱為阿羅漢，那麼聖者阿難陀是否具有功德，或者是否沒有？「一個」等等，所謂的「除了」是被排除的，一般來說，所有眾生都是如此，為了區分功德和過失，才說「人」，為了在一般性的說法中區分特殊性，所以說「例如」，這兩個詞沒有結束，解釋是阿難陀。當世尊證得圓滿菩提時，歡喜的女神們被三千三百萬個魔軍及其各種武器的雨所包圍，慈悲的千尊佛以勝利戰勝了他們，世尊證得圓滿菩提，當國王淨飯王詢問時，由於生起了極大的歡喜，因此將其命名為阿難陀。所謂的「具壽」的特殊性是捨棄了輕蔑的含義，因此，從調伏的角度來看，年長者的名字應該被視為具有特殊性。否則，就會出現「與墮罪同在」的說法。對於各種特殊情況，也可以在律藏中清楚地看到，對於年長者，只能稱之為「尊者」，而不能用「具壽」來稱呼。
English
The Bodhisattvas who have already acted, and as long as the world, including gods, humans, asuras, and gandharvas, rejoices and praises the words spoken by the Blessed One, this cannot be considered a complete recitation. The completion of the second chapter, the Twenty-Five Thousand Verses, is also the same. In the concise explanation, one should quote past stories to read, this is the intention of the Blessed One in completing this. In any case, at the completion of the Twenty-Five Thousand Verses inquired by Sudhana, the Blessed One spoke thus. This was not written down by the compiler, but was his own idea. Here, because many people establish, reverse, and recite on their own through realization, the so-called confusion is actually to clearly present the pure recitation. Except for one person, for example, the venerable Ananda, the meaning of which is: if everyone is called Arhat, then does the noble Ananda have merit, or does he not? "One" etc., the so-called "except" is excluded, generally speaking, all beings are like that, in order to distinguish the difference between merit and fault, it is said "person", in order to distinguish the particularity in the general statement, it is said "for example", these two words have not ended, the explanation is Ananda. When the Blessed One attained perfect enlightenment, the joyful goddesses were surrounded by thirty-three million hosts of demons and their rain of various weapons, the thousand Buddhas of compassion conquered them with victory, the Blessed One attained perfect enlightenment, when King Suddhodana inquired, because great joy arose, therefore he was named Ananda. The particularity of the so-called "venerable" is the meaning of abandoning contempt, therefore, from the perspective of taming, the name of the elder should be regarded as having particularity. Otherwise, the saying "being with downfall" will appear. For various special circumstances, it can also be clearly seen in the Vinaya Pitaka, for elders, one can only call them "bhikshu", but not with "venerable".