Tibetan
ཐའ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་བརྟགས་པ་དང༌། ཐེར་ཟུག་དང༌། རྟག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། མ་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་གི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་བའི་སྐུ་གཉིས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་ཕྱེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཏོང་བའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོང་བའི་བློས། དེ་བས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པ་ལ་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གླིང་བཞི་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་མཐའ་ཡས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་དགེ་བ་བཅུ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པས་སོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཏོང་བ་ཉིད་ཀྱི་བླ་ན་མེད་པའི་བསོད་ནམས་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་ལྟ་ཞོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དགེ་བ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཉིད་ལས་གཏོང་བའི་བསོད་ནམས་མང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསམ་གཏན་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པས་ཀྱང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་རབ་ཏུ་གནས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ མའི་གཏོང་བ་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་བྱའོ། །རིམ་གྱིས་སྟོན་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སྟེ། བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བའི་དོན་དུའོ། །ད་ནི་གཞན་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་པ་གླེགས་བམ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མཆོག་ཏུ་ལེགས་པ་ཡིན་ཞེས་བསམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་དང་གཞན་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ལེའུའི་ཐོག་མར་རང་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལས་རང་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་བྱེད་པ་པོའི་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཉིད་གསུངས་སོ། །དེའི་རྗེས་ལ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གནས་པར་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ལས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་གླེགས་བམ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་མང་
Chinese
真如不是事物，因为一切法都是完全空性的自性，即使是这样，也不是事物，因为真如的自性自己审查，是坚固的、常恒的、完全成熟的、不离的法性，具有总体的自性。那时，通过显现真如，声闻等众的解脱身，即是如来们的法身。因此，辨别这二者如此转变的身，就是完全辨别真实的边际。所谓具有完全施舍的智慧，就是以各种方式施舍的智慧。所谓“比那更好”，是指安住于使十善圆满。同样，通过四大部洲等次第，也使无边世界的众生安住于十善。世尊说“不舍弃的无上福德”，是指“何况”等等。安住于善本身，并非比施舍的福德更多，然而，安住于禅定也这样说，是指“乔尸迦，还有”等等。像这样，对于无量等也安住，世尊
English
Suchness is not a thing, because all dharmas are characterized by complete emptiness, and even so, it is not a thing, because the nature of suchness is self-examined, and it is the nature of being firm, constant, fully ripened, and inseparable, possessing the nature of a general entity. At that time, by manifesting that very thing, the liberated body of the Shravakas and others is the Dharmakaya of the Tathagatas. Therefore, distinguishing these two bodies that have become like that is precisely distinguishing the ultimate boundary of reality. The so-called "having a mind of complete giving" means giving in every way. The so-called "even better than that" refers to abiding in making the ten virtues fully established. Similarly, through the order of the four continents and so on, sentient beings in the infinite world are also made to abide in the ten virtues. The Blessed One said, "The unsurpassed merit of non-abandonment itself," refers to "let alone" and so on. Abiding in virtue itself is not more than the merit of giving, however, it is also said that abiding in meditation is also like that, referring to "Kaushika, also" and so on. In this way, even for the immeasurable and so on, abiding makes the Blessed One
Tibetan
བ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་པོ་ལས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀློག་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་འདྲི་བར་བྱ་སྟེ་སྦྱིན་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་བསོད་ནམས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །འདི་ལས་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀཽ་ཤི་ཀ་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྔར་དོན་འདི་རྣམས་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཉིད་དེ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དོན་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་བཤད་པ་དང་བྲལ་བའི་བསྟན་པར་བྱས་པས་དོན་ལ་མཁས་པའོ། །དོན་དང་བཅས་ཚིག་འབྲུ་དང་བཅས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཚིག་འབྲུ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ། གང་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེའི་དོན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བཤད་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱིས་སྨྲས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། ཚེ་རིང་བ་ནི་མི་རྣམས་ཀྱི། །སྐྱེས་པས་ མཐོ་འཚམས་པ་ནི་མིན། །མྱོས་དང་བག་མེད་སྤྱོད་མིན་ཏེ། །འདིར་ནི་འཆི་བདག་འོངས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བས་གཞན་དུ་བཤད་པར་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་རིང་བ་ལ་མཐོ་འཚམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མྱོས་པས་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་བག་མེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་འཆི་བདག་འོངས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཀྱང་འཆད་པ་པོའི་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྣམ་པར་འགྱུར་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ལས་ཡོད་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོད་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ནི་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རང་དགའ་སྣ་ཚོགས་པར་བྱེད་པ་པོའི་བདག་བཀག་པ་འདི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དོན་དེ་རྣམས་དང་ཚིག་འབྲུ་དེ་རྣམས་དང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད། གང་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཞེས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་ཡང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་ངོར་བསྟན་པའི་བཤད་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ཅིང་བསྟན་པ་དེ་ལ་ནི་སྐྱོན་མེད་དེ་ཇི་ལྟར། ཕ་དང་མ་ནི་བསད་བྱས་ནས། །བྲམ་ཟེ་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་མ་ནི་སྲིད་པའོ། །ཕ་ནི་ལས་ཀྱི་སྲིད་པ་སྟེ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དྲང་བའི
Chinese
已经如此显示了。现在，比起行布施等的人，自己去读诵，并且也应询问其他人，因为显示了比布施多得多的福德，这是差别。此外，如经中所说，读诵等具有更多的福德，如“乔尸迦，还有”等。如果以前已经说过这些义理的解释，即使那样，因为已经做了远离颠倒之说的显示，所以是精通义理的。连同意义和词句一起显示，意思是那些词句也显示出来。自己清楚地表达那些非常著名的词语的意义，而不是用文字的意义来完全奉献的解释。例如，如魔所说的偈颂：长寿者，非由人所生，高尚者亦非，不耽溺不放逸，此处死主不来。这些文字可以通过完全改变来解释为其他含义：长寿者并非高尚，不耽溺于享乐，也不放逸。此处死主不来。然而，这不是讲述者想要表达的，因为意义会改变。例如，即使有业，也有业的异熟，但作者并非特定。这不是阻止自以为是、做各种事情的作者的自我，也不是在解释补特伽罗的自性。因此，显示那些意义和那些词句，通过它们，可以理解到佛陀的意图，即所说和能说的自性非常著名。无论在何处，为了调伏者的意愿而显示的解释，佛陀亲自完全改变并显示，那没有过失，例如：杀了父母后，婆罗门变得清净。其中，母亲是存在。父亲是业的存在，因为是产生者。例如，在大乘中，佛陀所引导的
English
It has been shown thus. Now, rather than the one who performs giving and so forth, one should read oneself, and also ask others, because it has been shown that merit is much more than giving, this is the difference. Furthermore, as it is said in the sutra, reading and so forth have more merit, such as "Kaushika, and also" and so on. If the explanation of these meanings has been said before, even so, because it has been made a display that is free from inverted speech, therefore it is skilled in meaning. Showing together with meaning and words, the meaning is that those words also show. One clearly expresses the meaning of those very famous words oneself, rather than with an explanation of completely dedicating the meaning of the letters. For example, as the verse spoken by Mara: The long-lived, not born of men, nor are the noble, not indulging nor being heedless, here the Lord of Death does not come. These words can be explained with other meanings by completely changing them: The long-lived are not noble, not indulging in pleasure, nor are they heedless. Here the Lord of Death does not come. However, this is not what the speaker wants to express, because the meaning will change. For example, even if there is karma, and there is the ripening of karma, but the agent is not specific. This is not preventing the self-assertion of the author who does various things, nor is it explaining the nature of the person. Therefore, show those meanings and those words, through which it can be understood that the intention of the Buddha is that the nature of what is said and what can be said is very famous. Wherever the explanation shown for the sake of the intention of the one to be tamed, the Buddha himself completely changed and showed, that is without fault, for example: Having killed the father and mother, the Brahmin becomes pure. Among them, the mother is existence. The father is the existence of karma, because it is the producer. For example, in the Mahayana, the Buddha guided