Tibetan
དག་པ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་དག་གི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་བདེ་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མ་འབྲེལ་པའོ། །འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དྲན་པ་ལ་ཤེས་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་འབྲས་བུ་མ་བཤད་དོ། །བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ནི་དེར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཚོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་གཡོ་བ་མེད་པ་ཐོབ་པས་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དྲན་པ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ཉིད་ནི་འདིར་འབྲས་བུ་སྟེ་བདེ་བ་ནི་ མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དྲན་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སེམས་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་ཆགས་པ་རྣམས་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པ་དང་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་དང་དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །བསམ་གཏན་འདི་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དྲན་པ་དང་ཆོས་སོ་སོར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང་དགའ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་བཏང་སྙོམས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་བདུན་གྱི་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཅན་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཚད་མེད་པ་རྣམས་སོ། །ཀྱེ་མ་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་བདེ་བ་དང་ཕྲད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ནི་སྙིང་རྗེའོ། །བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པ་ནི་དགའ་བའོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་རྒྱུར་པ་དང་འདོད་ཆགས་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ
Chinese
清净是因。舍和念已在前述说完毕。那些的完全清净，是安乐等先前住于禅定者们所未亲近的。此也为了极度显示之故，对于念，以正知完全清净，未说各自不同的果。因为非安乐也非痛苦之故，感觉是在彼处，虽无觉受等，以舍而近置对境，因为没有与彼相似之感觉之故，说是远离作为，获得不动摇而完全清净。如是念也是。此即是此处的果，安乐不是。因为安乐是极度超胜之故。念对于具有智慧者们，以及对于仅仅执着于心者们，因为差别之故，不是亲近，因为完全舍弃安乐之故。自性如先前一样。如是，以欲、喜、安乐之过患，以及出离和寂静本身，对于对境，舍和念完全清净，具有专注一境之相的第四禅。这些禅定称为具有菩提分，那些出世间的，以念和各别辨别法、喜、极度轻安和舍，以及精进和等持之相的七菩提分完全具足，不是世间的。对于出世间者们，七者的完全结合心也不是，因为对于喜等没有极度行之故。所谓四无量，即慈、悲、喜、舍，因为对于一切方位的无量有情是行境之故，是无量。愿这些有情与安乐相遇，是为慈。愿脱离痛苦，是为悲。愿不离安乐，是为喜。愿从贪欲之因的事物亲近为因，以及对于贪欲和痛苦之因的嗔恨之烦恼解脱，是为舍。
English
Purity is the cause. Equanimity and mindfulness have already been discussed. The complete purity of those is that which is not closely associated with those who previously dwelt in meditative concentration, such as bliss. This, too, because of the very fact of being taught, with mindfulness, the complete purity of clear comprehension, the different fruits are not discussed. Because it is neither pleasure nor pain, feeling is there, even without awareness and so forth, the object is closely placed by equanimity, and because there is no feeling similar to that, it is said to be free from activity, and complete purity is attained by obtaining immovability. Likewise, so is mindfulness. This itself is the fruit here, not pleasure. Because pleasure is exceedingly superior. Mindfulness is not approached closely by those who possess wisdom, and also by those who are extremely attached to mere mind, because of the difference, because pleasure is completely abandoned. The nature is as before. Thus, by the faults of desire, joy, and pleasure, and by the very renunciation and peace, with regard to the object, equanimity and mindfulness are completely pure, the fourth dhyana, characterized by one-pointedness. These dhyanas are called possessing the limbs of enlightenment, and those that are supramundane are perfectly endowed with the seven limbs of enlightenment, characterized by mindfulness, the perfect discrimination of dharmas, joy, perfect pliancy, equanimity, diligence, and samadhi, and are not mundane. For those who are supramundane, the mind is not the perfect combination of the seven, because there is no extreme going forth for joy and so forth. The four immeasurables are love, compassion, joy, and equanimity, because they are the sphere of activity for limitless sentient beings in all directions, they are the immeasurables. May these sentient beings meet with happiness, this is love. May they be separated from suffering, this is compassion. May they not be separated from happiness, this is joy. May they be liberated from the afflictions of attachment to objects that are the cause of desire, and from hatred, which is the cause of desire and suffering, this is equanimity.
Tibetan
། །རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་བསམ་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་མི་འབྲལ་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་བསམ་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇུག་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་ རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་ཁོང་ཁྲོ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྤངས་པ་དང༌། སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སོ་ཞེས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྟེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་བརྟེན་པའམ། གཟུགས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །དེས་ན་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྤངས་པས་ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་རྣམ་པར་འཚེ་བ་སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱའི་ཡང་དག་པར་འདུས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དག་པར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་འགགས་པས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་པའི་དམིགས་པ་ཅན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་མེད་པས་སོ། །མཐའ་ཡས་པ་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་སེམས་ཅན་བརྟེན་པའི་དོན་དུའོ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ནི་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་སྟེ་རྟོགས་པར་བྱས་པས་སོ། །གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་པའི་དམིགས་པ་ཅན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་ཆགས་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་སོ་སོར་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྟེ། དེའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་པོ་ཡང་དག་པར་འདས་པས་སོ། །རྣམ་ པར་ཤེས་པ་མཐའ་ཡས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་
Chinese
这些是关于各种安乐，以及正确结合的意念，想要脱离痛苦的意念，想要不离安乐的意念，以及没有一切烦恼的意念的阐述。所谓的四种无色界的等至，这四种等至分别是：虚空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处。其中，最初的等至是，完全超越所有对色的感知，舍弃嗔恚的感知，以及不作意各种感知，因此，所谓“虚空无边”，即是安住于虚空无边处的生处，这是经文。其中，所谓的对色的感知，是指依赖于色，或者以色为对境的感知。因此，舍弃了与眼识正确结合的感知，嗔恚是各种恼害，声音、气味、味道、触觉的正确结合的感知，以及耳、鼻、舌、身的识与正确相应的止息。所谓各种感知，是指具有各种对境的各种感知，与意识正确相应的不作意，是因为没有正确相应。无边是不可测量的。所谓虚空，是指对于色必定生起的，这个“虚空”的词语是为了众生所依赖的意义。虚空无边本身就是无边本身。这本身就是生处，通过生处的门，意识的门就是生处。所谓安住，是指获得并证悟。所谓住，是指安住于附近。因此，从对色的感知中完全超越，以虚空无边的对境为目标，以心一境性的特征，对色的贪执完全寂静，各自安住，这就是它的等至。第二种是，完全超越第一种等至。所谓识无边，是指能识别
English
These are explanations of various kinds of happiness, as well as the thought of correct combination, the thought of wanting to be free from suffering, the thought of wanting to be inseparable from happiness, and the thought of being without all afflictions. The so-called four formless absorptions are: the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, the sphere of nothingness, and the sphere of neither perception nor non-perception. Among them, the first absorption is when all perceptions of form are completely transcended, the perception of anger is abandoned, and various perceptions are not attended to. Therefore, the so-called "infinite space" is to abide in the birthplace of the sphere of infinite space, which is the sutra. Among them, the so-called perceptions of form refer to perceptions that rely on form or have form as their object. Therefore, by abandoning the perceptions that are correctly combined with eye consciousness, anger is various kinds of harm, the perceptions of the correct combination of sound, smell, taste, and touch, and the cessation of ear, nose, tongue, and body consciousness corresponding correctly. The so-called various perceptions refer to various perceptions with various objects, and the non-attention of consciousness that corresponds correctly is because there is no correct correspondence. Infinite is immeasurable. The so-called space refers to what will definitely arise for form, and the word "space" is for the meaning that sentient beings rely on. Infinite space itself is infinity itself. This itself is the birthplace, and through the door of the birthplace, the door of consciousness is the birthplace. The so-called abiding means obtaining and realizing. The so-called dwelling means dwelling nearby. Therefore, completely transcending from the perception of form, with the object of infinite space as the goal, with the characteristic of one-pointedness of mind, the attachment to form is completely pacified, and each abides separately, which is its absorption. The second is to completely transcend the first absorption. The so-called infinite consciousness refers to the ability to recognize.