Tibetan
རིང་བསྲེལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཆོད་རྟེན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རབ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ནམ་འཚོའི་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་མང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ལྷའི་དྲིལ་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དེའི་གཞི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ཡང་དག་པར་འཁྲུལ་པའི་ཚིག་ནི་བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེ་བ་གྲུབ་པའི་དོན་ དུའོ། །མངོན་པར་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པར་བྱུང་བས་སོ། །དེ་རྟོག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་པར་མོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་དད་པ་ཁས་བླངས་པས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྙོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་གཞན་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཉན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟེན་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་ཉན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དེ་མཉམ་པར་གཞག་པས་སོ། །ཅི་ལྟ་བུར་གྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་ཇི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟ་ཉིད་དུ་དོན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ལྷག་པ་ཞེས་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ལྷག་པ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཞིག་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ལྷག་པའོ། །ཡོངས་སུ་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྟགས་པའོ། །ཆུང་དུ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་ངོ༌། །འཆང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་མ་ཆད་པར་པོ་ཏི་ཙམ་ཡང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པའི་བསམ་པས་པོ་ཏི་འགའ་ཞིག་ལ་ངེས་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བའི་འདོན་པ་ལ་ཡང་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །རྒྱུན་ཆད་པ་ནི་འདིའི་གླེགས་བམ་མ་ཚང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་
Chinese
名为“具有舍利精华”是因为巨大的形象本身。名为“佛塔等”是因为时代本身。名为“直至存活”是因为极多的差别本身。名为“天神的铃铛”等，名为“从其根本”是因为它的因。名为“众多薄伽梵”等，即正确无误的词语是为了成就广大福德之义。名为“现前信奉”是因为伟大的意义真实产生。名为“彼思择”是因为承诺我将在此成办。名为“尤为爱乐”是因为尤为信奉，承诺后使之显现趋向。名为“心喜悦”是因为没有信奉等不顺品杂染。而且并非希求其他果实，而是发起菩提心。名为“殊胜意乐”是因为由更胜于更胜的精进差别。说到应当再三听闻等，所说的各自依处本身，即名为听闻等，名为“随顺于意”是因为心平等安住。名为“以如何成就之智慧”是因为以何种如何的智慧圆满，以小、中等的自性如实通达意义。所谓“如何增上”是某种读诵，如是增上即任何具有信等圆满的正见，那又是如何增上呢。完全观察即是考察。名为“小者”即虽无执持等。名为“执持”是因为自己没有中断，甚至没有舍弃书本。名为“安立”是因为以利益他人的意乐，必定进入某些书本。佛陀之理是获得一切种智的智慧波罗蜜多本身。在名为“法之理”的读诵中，也是获得道和果之自性的法。中断传承是因为此经函不完整，不能真实生起听闻等。名为圣法隐没是因为
English
That which is called "Having the Essence of Relics" is because of the great image itself. That which is called "Stupas, etc." is because of the era itself. That which is called "Until Life Exists" is because of the many distinctions themselves. That which is called "The Bell of the Gods," etc., that which is called "From its Basis" is because of its cause. That which is called "Many Bhagavats," etc., that is, the words of correct non-confusion, are for the purpose of accomplishing vast merit. That which is called "Manifest Faith" is because the great meaning has truly arisen. That which is called "That Contemplating" is because of promising that I will accomplish it here. That which is called "Especially Aspiring" is because of especially believing, and after promising, making it appear to tend towards. That which is called "Mind Rejoicing" is because there is no impurity of opposing factors such as faith. Moreover, it is not desiring other fruits, but rather generating the mind of enlightenment. That which is called "Superior Intention" is because of the distinction of diligence from higher to higher. Speaking of listening again and again, etc., the very basis of each spoken of is listening, etc. That which is called "Following the Mind" is because the mind is equally abiding. That which is called "With What Kind of Accomplished Wisdom" is because with what kind of perfect wisdom, with the nature of small, medium, etc., one understands the meaning as it is. The so-called "How to Increase" is a certain recitation, and such increase is any correct view that possesses faith, etc., completely. How then does that increase? To examine completely is to investigate. That which is called "Small" is even without grasping, etc. That which is called "Holding" is because one has not interrupted oneself, and has not even abandoned the book. That which is called "Establishing" is because with the intention of benefiting others, one definitely enters into certain books. The principle of the Buddha is the perfection of wisdom that obtains omniscience itself. In the recitation called "The Principle of Dharma," it also obtains the Dharma of the nature of the path and the fruit. The interruption of the lineage is because this scripture is incomplete, and hearing, etc., does not truly arise. That which is called the disappearance of the Holy Dharma is because