Tibetan
། །འོན་ཏེ་ཁྱད་པར་འདི་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་སྙམ་ན། མང་བ་ལ་འདིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་བྱས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དགྲ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་བཅོམ་པས་དེའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པའོ་ཞེས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྤང་བྱར་གསུངས་པ། དེ་བས་ན་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་རིགས་པར་ཟློས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཤ་སྟག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཟག་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་ཟད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ནི་དབང་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་སྦྱར་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་འདི་རྣམས་དང་པོར་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཕྱིར་དེས་གཏན་ཚིགས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་དང༌། ཇི་སྲིད་དུ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པས། དེ་འདིར་ཅི་ལྟར་རིགས་གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་རྣམས་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ཁོ་ན་ཟག་པ་ཟད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཟག་པ་ཟད་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཕྱིས་ཐོབ་པར་བྱེད་དམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེས་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་དང༌། རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོས་བྱས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་དེ་རྣམས་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་སོན་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཀུན་ཤེས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཇི་སྲིད་དུ་གང་གི་ཚེ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ཉེ་བར་བསྟན་ནས། དགེ་སློང་མ་དག །དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མའི་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་དེ་དགེ་སློང་མ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གང་ཞིག་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རྒྱ
Chinese
然而，认为仅仅是这种差别就值得重视，这又有什么意义呢？不要在此随顺多数人的观点。例如，敌人就是烦恼。因为摧毁了这些烦恼，所以称为“阿罗汉”，这正是此论典所主张的，它将有漏等法视为应断之法。既然如此，那么“漏尽”这个词又有什么用呢？ 同样，如果认为其他差别也有重复论证的过失，那么，这里回答说：一切都是阿罗汉。为什么呢？因为漏已尽。漏尽是因为没有烦恼。没有烦恼是因为已经获得了自在。只要通过如实遍知而使心完全解脱，即获得了一切心的殊胜自在，这就是将功德之间的关联结合起来的意思。然而，这本身的意义又是什么呢？如果首先获得了这所有心的殊胜自在，那么，因此，以其作为理由，即通过如实遍知而使心完全解脱。只要获得了漏尽，就获得了阿罗汉果。那么，这在这里如何合理呢？因为在何时，通过阿罗汉道的智慧，获得了阿罗汉果，就在那时才获得漏尽等功德。为什么说获得了漏尽之后，才在之后获得阿罗汉果呢？或者说并非如此，无论在哪里都没有这样说过。确实，应该进行分别安立，并且，由能分别安立的自性所作的有理由的自性将会出现。因为在何时，如果认识到“他们获得了所有心的殊胜自在”，那么，就在那时，将“他们通过如实遍知而使心完全解脱”进行分别安立。同样，只要在何时称为“漏尽”，就在那时称为“阿罗汉”。这样，在简要地说明了比丘的眷属之后，还有比丘尼，以及优婆塞和优婆夷的眷属，例如“有大约五百比丘尼”等等，世尊母
English
However, what is the point of considering only this difference to be important? Do not follow the majority opinion here. For example, the enemies are the afflictions. Because these afflictions are destroyed, they are called "Arhats," which is exactly what this treatise asserts, considering the contaminated and other phenomena as things to be abandoned. If so, then what is the use of the term "exhaustion of outflows"? Similarly, if it is thought that other differences also have the fault of repetitive argumentation, then, here it is answered: Everything is just Arhat. Why? Because the outflows are exhausted. The exhaustion of outflows is because there are no afflictions. The absence of afflictions is because one has become empowered. As long as the mind is completely liberated by truly knowing everything, that is, obtaining the supreme mastery over all minds, this is what is meant by connecting the relations between qualities. However, what is the meaning of this itself? If one first obtains this supreme mastery over all minds, then, therefore, with that as the reason, that is, the mind is completely liberated by truly knowing everything. As long as one obtains the exhaustion of outflows, one obtains the state of Arhat. Then, how is this reasonable here? Because at what time, through the wisdom of the Arhat path, one obtains the state of Arhat, only at that time does one obtain the qualities such as the exhaustion of outflows. Why is it said that after obtaining the exhaustion of outflows, one obtains the state of Arhat later? Or it is not so, it is not said anywhere. Indeed, it should be distinguished and established, and the reasoned nature made by the nature of that which can be distinguished and established will arise. Because at what time, if it is realized that "they have obtained the supreme mastery over all minds," then, at that time, it is distinguished and established that "they are completely liberated by truly knowing everything." Similarly, as long as at what time it is called "exhaustion of outflows," at that time it is called "Arhat." Thus, after briefly explaining the retinue of monks, there are also nuns, and the retinues of laymen and laywomen, such as "there are about five hundred nuns," etc., the Blessed Mother
Tibetan
ས་པ་ལས་གླེང་གཞིར་འདོན་པ་དེ་ཉིད་འདིར་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ་སྟོན་པ་ལ་གླེང་གཞི་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཁོར་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གང་ཞིག་དེར་ཚད་མེད་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ཅན་ནི་ས་དང་པོ་ལའོ། །རྩོལ་བ་དང་བཅས་པར་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་བདུན་པར་རོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ནི་བརྒྱད་པ་ལའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་པ་ངེས་པ་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་བཅུ་པ་ལའོ། །དེ་རྣམས་ཡང་ཆད་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་རྣམས་སོ། །སླར་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་བའི་གླེང་གཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གླིང་གཞི་སྟེ། དེ་ནས་དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གདན་སེང་གེའི་ཁྲི་བཤམས་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཇི་སྲིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཡན་ལག་དང་ཉེ་བའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལས་འོད་ཟེར་རྣམས་ངེས་པར་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཇི་སྲིད་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐའ་ཡས་པ་སྣང་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་འདི་འཁོར་དགུག་པར་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་གཅིག་ན་གླེང་གཞི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འཁོར་འདུས་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྟན་པར་མཛད་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམ་པ་མང་པོ་འདུས་པ་རྣམས་ནི་མའོ། །སྨོས་པས་གོ་བ་དང༌། རྣམ་པར་སྤྲོས་ན་གོ་བ་དང༌། ཚིག་ལ་འཆེལ་པས་གོ་བའོ། །དེ་ལ། གསུང་གཅིག་ཏུ་ནི་གསུངས་མོད་ཀྱང༌། །དུ་མ་ཉིད་དུ་གོ་འགྱུར་ཏེ། །བདག་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཆེད་དུ་ཞེས། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་མདོར་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ཐོས་ཏེ། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའོ། །གང་ཞིག་རྣམ་པར་སྤྲོས་ན་གོ་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་འཕགས་པ་སྟོང་ཕྲག་ཉི་ཤུ་ལྔ་པ་རྣམས་པར་སྤྲོས་ན་གོ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས
Chinese
因此，从地开始提出的主题，在此也应理解，因为导师的主题是相同的。因此，菩萨也应观察五种形态的眷属，即在那里，无数的菩萨们以“等等”的方式宣说。菩萨有五种形态：具有清净增上意乐者，位于第一地；以勤奋和无相而住者，直至第七地；于无相中任运成就而住者，位于第八地；依此而入于决定行者，直至第十地；这些也是一生补处者。再次，在所有经部中，从这些共同主题圆满之处，宣说般若波罗蜜多，是特殊的主题。此后，世尊亲自在狮子座上安住，直至世尊入于三摩地，从所有支分和近支分中，光芒必定出现，直至照亮无量世界。从这些之中，应理解所有“菩萨等引导眷属”等。因为世尊在同一时间，以同一主题，向同一聚集的眷属，示现三摩地和神变等，从而宣说般若波罗蜜多。在那里，也有许多应调伏者聚集，即通过暗示而理解，通过广说而理解，通过文字游戏而理解。对此，虽以一语宣说，然能理解为多种，为了自己，众人皆能理解。以这样的理路，听闻了简略的般若波罗蜜多之宣说，即世尊母八千颂。对于通过广说而理解者，具有广说之相者，即圣二十五千颂，通过广说而理解者，仅以少许差别，世尊……
English
Therefore, the topic introduced from the ground should also be understood here, as the Teacher's topic is the same. For this reason, Bodhisattvas should also observe the five aspects of the retinue, as it is said there by countless Bodhisattvas, beginning with "etc." Bodhisattvas are of five types: those with pure superior intention reside on the first ground; those who abide in effort and without characteristics, up to the seventh ground; those who abide in spontaneous accomplishment without characteristics, on the eighth ground; based on that, those who enter into definite conduct, up to the tenth ground; these are also those who are bound by one lifetime. Again, in all Sutras, from the complete common topic of these, the teaching of Prajnaparamita is a special topic. Thereafter, the Blessed One himself sat upon the lion throne, until the Blessed One entered into Samadhi, and from all limbs and near limbs, rays of light certainly emerged, until illuminating the infinite realms of the world. From these, one should understand all "Bodhisattvas etc. leading the retinue" etc. Because the Blessed One, at one time, with the same topic, to the same assembled retinue, showed Samadhi and miraculous displays etc., and then taught the Prajnaparamita. There, there are also many to be tamed gathered, that is, understanding through implication, understanding through elaboration, and understanding through wordplay. Regarding this, although spoken in one word, it can be understood in many ways, for oneself, everyone can understand. With such reasoning, having heard the concise teaching of Prajnaparamita, that is, the Blessed Mother Eight Thousand Verses. For those who understand through elaboration, those with the aspect of elaboration, that is, the Holy Twenty-Five Thousand Verses, those who understand through elaboration, with only a slight difference, the Blessed One...