English
Those are said in that way. "Not shrinking back" means not being afraid. "Thus it is said" means that all dharmas are said to be non-abiding. "This" means what is said immediately after. Not abiding in all dharmas is also paramita because it is supreme. "What is it" means that because it is necessary to ask from something other than prajnaparamita itself, therefore, Ravyor says, "Prajnaparamita itself is," meaning that what is said to me is this. Because for others, it is unreasonable to be non-abiding in that way. "How is this itself to be known" Thus it is said, "All vehicles" means that it is only what was said earlier, even in the Hearer's ground, etc., because it is all vehicles themselves, therefore, this itself is the meaning of "this." This mainly combines prajnaparamita with the bodhisattva's instructions, thus it is said, because what is thus, therefore, it is thus. Discouragement itself is suffering. "Nemnur" means hesitation. Ignorance itself is the lack of one-pointedness. Otherness itself is the nature of turning one's back. In some places, not all the words are recited, similarly, in other places, fewer and fewer words are seen in the old books. Even that much is said by those who recite it. "This attention" means abiding in a conventional way, being good at abiding, and generating great compassion by attending to not abandoning all sentient beings. "How is the venerable Ravyor," etc., here, Shariputra's meaning is that conceptualization is contradictory to abiding in prajnaparamita in all ways. Therefore, attending to not abandoning all sentient beings is also contradictory, therefore it is said: In ultimate conceptualization, the wise should not be afraid, what is the difference in conceptualization, on good or non-good, because of the difference of dependence, there is no difference, intentionally burning with fire, the fire born from sandalwood, touching
Tibetan
གྱུར་ན་སྲེག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལན་ཏེ། རྒྱས་པར་ཕྱོགས་ སྔ་མ་བརྒྱ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ཉིད་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འདོད་པ་ཉིད་དེ་དོན་ལ་འདོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པའི་ཚིག་ནི་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོ་སྟེ་དེའི་བརྗོད་པས་སོ། །རྒྱས་པར་མི་འདོད་པ་འབབ་པས་ཕྱོགས་སྔ་མའི་དོན་མི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ཉིད་ཅེས་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀར་འགྱུར་བའོ། །འདོད་པ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆེན་མོ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོན་པ་འདི་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཁྱོད་ལ་ཡང་ཀླན་ཀར་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དོན་ཉིད་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་ཡང་དག་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་སྟེ། ཚིག་གསུམ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་དོ། །ཚིག་ནི་ལེགས་པའི་རིགས་པས་ཀླན་ཀར་བྱེད་དེ། ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་གོ །ཀླན་ཀར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ་རིགས་པས་འདི་ལ་དམིགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་སྟེ་རིམ་པ་འདིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་ཡང་འདོན་པ་ཉམས་པ་སྟེ། འདི་ཁྱོད་ལ་ཀླན་ཀར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་འདོན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཀླན་ཀའི་དོན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ལེགས་པར་འབྲེལ་བ་མ་མཐོང་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པར་ཐལ་བ་ལ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོས་པ་གསུངས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང་དེ་དང་བྲལ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་དང་མེད་པ་ཉིད་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དེ་དེའི་བསམ་པ་ལ་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་མ་ཆུབ་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་ཡང་དག་ བ་ཇི་ལྟ་བ་མ་
Chinese
如果转变就会被焚烧。这是它的意思。这里，善现以“好啊”作为先导来回答，因为广泛地做了之前的上百种方式，所以说“好啊”。意义本身就是我们所希望的，因为它是具有希望意义的特征。说“以正确的语言表达”的意思是，所有分别念的自性与忆念的般若波罗蜜多的住处相违背，正确的语言是正确的实物，即以它的表达。由于不希望广泛地落入，所以说不希望表达之前的方式的意义，这对你来说也会变成争论。因为以希望本身来表达之前的方式。对于伟大的（菩萨）们来说，也看到了这个责难，如具寿舍利弗说：“好啊好啊，这对你来说也会变成争论。”具寿舍利弗说：“意义本身就是具寿舍利弗以正确的语言表达所完全接受的。”在随之说出这个之后，在二万颂的论释中说，以三个词来随喜。词语是以好的道理来争论，好啊好啊，这是一个。变成争论，这是第二个，意思是说，以道理会产生对这个的执着。意义完全接受，这是第三个，以这个次第，对于这位薄伽梵母，也会有责难的过失，会产生“这对你来说会变成争论”这样的责难。争论的意义是没有看到非常好的联系，因为对于所有众生来说，般若波罗蜜多的住处没有脱离它的范畴。所说的“如何随喜”的必要性。那为什么呢？因为众生无自性，意思是说，无自性本身就是自己的特征空性，即无自性本身和与它分离。无自性是完全寂静本身和不存在本身和不可思议本身，因为它的想法没有对境。说“没有现证圆满菩提”就是没有证悟本身。众生如实
English
If it transforms, it will be burned. That is its meaning. Here, Subhuti answers with "Good, good" as a preamble, because he has extensively done the previous hundreds of ways, so he says "Good, good." The meaning itself is what we desire, because it is characterized by the nature of desiring meaning. Saying "expressing in correct language" means that all the nature of conceptual thoughts contradicts the abiding of the Prajnaparamita of mindfulness, correct language is the correct entity, that is, by its expression. Because one does not wish to fall into extensive elaboration, it is said that one does not wish to express the meaning of the previous way, which will become an argument for you. Because the previous way is expressed by desire itself. For the great (Bodhisattvas), this reproach is also seen, such as the venerable Sharadvatiputra saying, "Good, good, this will become an argument for you." The venerable Sharadvatiputra said, "The meaning itself is that the venerable Sharadvatiputra is completely accepted by expressing in correct language." After saying this, in the commentary on the Twenty Thousand Verse Sutra, it is said that one rejoices with three words. The words are to argue with good reason, good, good, this is one. Becoming an argument, this is the second, meaning that with reason, attachment to this will arise. Meaning completely accepted, this is the third, with this order, for this Bhagavati, there will also be the fault of reproach, the reproach of "this will become an argument for you" will arise. The meaning of the argument is that a very good connection is not seen, because for all sentient beings, the abiding of Prajnaparamita has not escaped its scope. The necessity of "how to rejoice" is stated. Why is that? Because sentient beings are without self-nature, meaning that without self-nature itself is the emptiness of one's own characteristics, that is, without self-nature itself and separation from it. Without self-nature is complete tranquility itself and non-existence itself and inconceivable itself, because its thought has no object. Saying "not having directly realized complete enlightenment" is not having realized itself. Sentient beings as they truly are
Tibetan
ཡིན་པའི་དོན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དྲུག་པ་ཡང་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཉིད་དང་བརྫུན་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཡུལ་འདི་རྣམས་ནི་དེ་ལས་གཞན་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། ཆུའི་ཟླ་བ་དང་མཉམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་བརྫུན་པར་སྣང་བ་ཙམ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་གནས་པ་འདིས་གནས་པར་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སོ་སོར་རྟོགས་པས་སོ། །གནས་པ་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གནས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ལེའུ་རྫོགས་པའི་དོན་དུའོ། །རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་འདོན་པ་ཡིན་ཏེ་རབ་འབྱོར་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་ལས་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྤྱོད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའོ།། །། གསུམ་པ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ། དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་པར་མའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གསལ་པར་མཛད་དེ་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། བར་མ་དང༌། རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གདུལ་ བྱའི་དབང་གིས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་བར་མའི་ཚུལ་དག་གིས་འཆད་པ་ལས་འདིའི་འོག་ཏུ་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་ལམ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པའི་
Chinese
有些地方会念诵“为了成为圆满正等觉”这六个字。其中，“以众生不如实的意义和虚假的实物而成为圆满正等觉”的意思是：这些以无自性等为作意境，是其他众生所不具有的。菩萨们因为以证得超世间智慧后的幻化、阳焰和水中月般看待一切法，所以即使对一切众生不舍弃的作意，也仅仅是看到虚假的显现而已，而不是其他的众生。说的是不住于般若波罗蜜多。因此而说：具寿舍利子，菩萨摩诃萨以如此的自性作意和安住而安住。如此的，是以分别了知无自性等的自性。以安住，是以般若波罗蜜多的安住。以“安住”这个词，是为了章节圆满的意思。名为“善现品”的是以前的经书中念诵的，因为主要显示了善现，所以是善现品。因此，将要讲解的，应当从善现品中寻找。名为“行品”，有些地方会念诵“一切相智的行品”。其中，行是行持，是阐明它的品，是第一品。 第三，广说菩萨道的行相，宣说一切智等。 如此，暂时要圆满显示母般若波罗蜜多，因为此般若波罗蜜多是如来以三种方式阐明的，即略说、中说和广说。其中，由于所化众生的根器，以略说和中说的方式讲解，在此之后，对于尚未成熟的所化众生，生起道和已生起的
English
In some places, the six words "in order to become perfectly enlightened" are also recited. Among them, the meaning of "becoming perfectly enlightened with the meaning of sentient beings not being as they are and the nature of false objects" is: these objects of attention such as non-self-nature are not possessed by others. Bodhisattvas, because they see all dharmas as illusions, mirages, and moons in water after attaining transcendental wisdom, even the attention of not abandoning all sentient beings is only seeing false appearances, and not other sentient beings. It is said that they do not abide in the Prajnaparamita. Therefore, it is said: Venerable Shariputra, the Bodhisattva Mahasattva wishes to abide by abiding in such a nature of attention. Suchness is the separate understanding of the nature of non-self-nature and so on. Abiding is abiding in the Prajnaparamita. The word "abiding" is for the meaning of the completion of the chapter. The one named "Subhuti Chapter" is recited in the previous scriptures, because it mainly shows Subhuti, so it is the Subhuti Chapter. Therefore, what is going to be explained should be sought from the Subhuti Chapter. Named "Conduct Chapter", some places recite "the Conduct Chapter of All-Knowingness". Among them, conduct is practice, it is the chapter that clarifies it, it is the first chapter. Third, extensively explain the aspects of the Bodhisattva path, explaining all-knowingness and so on. Thus, for the time being, the mother Prajnaparamita is to be completely shown, because this Prajnaparamita is clarified by the Tathagata in three ways, namely concise, intermediate, and extensive. Among them, due to the capacity of the beings to be tamed, it is explained in a concise and intermediate way, and after this, for the beings to be tamed who have not yet matured, the arising of the path and the already arisen