Tibetan
རྟག་པར་ལྟ་བའི་རྩ་བ་གསུངས་སོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ལམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཆད་བས་ན་ཆད་པར་ལྟ་བའི་རྩ་བ་གསུངས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མིང་ནི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་ལ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ལས་སྐྱེས་པ་རྣམས་མིང་ལ་མངོན་ བར་ཞེན་པའོ། །གཞན་དག་ནི་མིང་དང་གཟུགས་རྣམས་ལའོ། །གཉིས་པ་གསུངས་པ་ནི་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་ལྟུང་བའོ། །ལམ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཁམས་གསུམ་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སམ་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དེ། ཡང་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་རྩེ་མོའོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གྲངས་ནི་རྩིས་སོ། །གསུམ་པ་གསུངས་པ་ནི་དེ་དག་ཆོས་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ནི་བྱིས་པ་དང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སོ། །ཆོས་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པར་གྱུར་པའི་དོན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ་ནི་གུས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ནི་བྱིས་པ་བྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་བྱིས་པའི་གྲངས་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ་བདེན་པའི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་བསྟན་ནས། མི་དམིགས་པའི་བསླབ་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བའི་དམིགས་པ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་གནས་པ་ལ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཞུ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ཞེས་གོ་བར་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལ་སློབ་ན་དེའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་མི་སློབ་བོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་ཐམས་ཅད་འདིར་དེའི་དོན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །བཅོམ
Chinese
说了常执的根本。未来的时候，因为没有道，就以我断，所以说了断执的根本。所谓名和色，名是无色蕴。色是色蕴，是对它的执着。其中，从无色界所生者，是对名执着。其他则是对名和色执着。所说的第二点，是从“他们”等开始，他们是堕入两边的。所谓如实的正道，是不颠倒的道，无我的智慧。所谓必定不从三界中出离，是指以声闻的菩提或独觉的菩提。为什么再次不能领会正边呢？是真正的真如。他们的边是顶端。真正的边是空性，不能领会它，是指佛地的密意。数是计算。所说的第三点，是从“他们是法真实”开始，他们是孩童和凡夫。所谓法真实，是指对于存在的意义，对一切法的空性不相信，就是不恭敬。因此，他们是进入孩童、孩童之数的，要参照前面所说的。这说明了进入孩童之数，是因为相信真实的法，然后对一切法执着。这样，在指出了对境的过患后，就接近地显示了不缘的修学。舍利子也说，菩萨摩诃萨们不对任何法执着，这是因为没有执着的根本对境的密意。对于这样安住，舍利子请问，就是从“如果那样学”等开始，要理解如何区分，那样的话，意思是这样的：如果学习一切法不缘，那么那时也不学一切智智。因为不缘，所以所有的努力在这里都自认为是具有意义的。
English
The root of constantly clinging is spoken. In the future, because there is no path, one clings to annihilation due to self-annihilation, so the root of clinging to annihilation is spoken. As for name and form, name refers to the formless aggregates. Form is the aggregate of form, and it is attachment to it. Among them, those born from the formless realm are attached to name. Others are attached to name and form. The second point spoken starts from "they" etc., they fall into the two extremes. The so-called correct path as it is, is the non-inverted path, the wisdom of selflessness. The so-called definitely not emerging from the three realms refers to the enlightenment of a Hearer or the enlightenment of a Solitary Buddha. Why can't one comprehend the correct extreme again? It is the true suchness. Their extreme is the peak. The true extreme is emptiness, not comprehending it refers to the intention of the Buddha-ground. Number is calculation. The third point spoken starts from "they are true to the Dharma," they are children and ordinary beings. The so-called true to the Dharma refers to not believing in the meaning of existence, in the emptiness of all dharmas, which is not being respectful. Therefore, they enter into the number of children, children, which should be referred to what was said before. This explains entering into the number of children, because after believing in the true Dharma, one is attached to all dharmas. Thus, after pointing out the faults of the object, the training of non-objectification is closely shown. Shariputra also says that Bodhisattva Mahasattvas do not cling to any dharma, this is because there is no root object of clinging, which is the intention. For those who abide in this way, Shariputra asks, starting from "if one trains like that" etc., one should understand how to differentiate, in that case, the meaning is this: if one trains in non-objectification of all dharmas, then at that time one does not train in all-knowingness either. Because of non-objectification, all efforts here are presumptuously considered to be meaningful.
Tibetan
་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ལ་མི་སློབ་སྟེ། དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ཡང་འདི་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བསླབ་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་པས་སློབ་པར་བྱེད་ན། མངོན་པར་མི་ཞེན་ཅིང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སློབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སློབ་པ་ལ་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱེད་དེ། མི་དམིགས་པའི་བསླབ་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་སློབ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བསླབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་འདྲི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ཡང་གནས་བརྟན་གྱི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པའི་སྦྱོར་བས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བསླབས་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། འོ་ན་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཅན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་ཀྱང་སྒྱུ་མར་བགྱིས་པ་རྣམས་ལ་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པའི་ཡིད་ལ་བགྱིད་པས་བསླབས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་པའོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དག་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ་བའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་འདི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་མི་འདོད་པ་རྒྱུ་དེས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་གྱི་སྒྲ་ནི་ངག་གི་རྒྱན་ནོ། །ཁྱོད་ཉིད་ལ་དྲི་བར་འདོད་པས་དྲི་བར་བྱ་བ་སྟེ་སོ་སོར་དྲི་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱུང་བ་དེ་ལ་ཡང་སོ་སོར་དྲི་བའི་ཡུལ་དུ་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ལ་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལྟར་ ཉན་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁས་བླང་བར་བྱས་པའོ། །དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོར་དྲིས་པའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ལའོ། །ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་བ་ལའོ། །དེའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་སྒྱུ་མའི་ཆོས་རྣམས་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་དད་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ
Chinese
不住于已逝者，是无相合之意。如是学习，即任何不以无相合之行，不颠倒之自性，而于一切智智学习，即于一切法，亦于彼等空性之自性故。如是，若以不缘一切法而学习，即不执著且于一切智智学习，是为无相学习作结。于无相之学习，已说决定生起，即如是学习，决定生起一切智智。今为显示如幻之学习，故世尊以此语问曰：若以无相合之行，以非有之法，学于非有之法，而决定生起，则极非有之法性，如幻之人，亦以幻所作，以无相合之作意，学已，决定生起一切智智，且随证之，如是说者，为说彼等故，当如是说。饶益，是故，何者不欲此如幻之人平等性，彼为因。何者之故之语，是为语之庄严。欲问于汝，当问，即当个别问，是为于某处所生者，亦作个别询问之境之义。何所能者，是个别显现。显示者，是为对一切说。世尊之如是 听闻者，是为已承诺。彼作何念，是世尊个别询问。彼者，是为语近置。何者，是为问。彼之意者，即幻化之法及色等，无有丝毫差别。
English
Not dwelling on the past is the intention of being without characteristics. If one learns in this way, that is, without any characteristics, without reversing the nature of reality, and learns about all-knowing wisdom, then it is for all phenomena, and also for the nature of emptiness in them. Thus, if one learns by not focusing on all phenomena, then one is not attached and is learning about all-knowing wisdom. This is the conclusion of learning without characteristics. It is said that definite arising occurs in learning without characteristics, that is, if one learns in this way, one will definitely arise as all-knowing wisdom. Now, in order to show the learning that is like an illusion, the Blessed One asked with these words: If one learns about non-existent phenomena with non-characteristic actions, and definitely arises, then even a person of illusion, who is a very non-existent phenomenon, can learn by focusing on the illusory, with non-characteristic attention, and definitely arise as all-knowing wisdom and attain it. To say this is to say those things, so one should say it that way. "Rabjor, therefore," means that whoever does not want this equality with a person of illusion is the reason for it. The word "for what reason" is an ornament of speech. Wanting to ask you, one should ask, that is, one should ask individually, which means that what arises somewhere should also be the object of individual inquiry. "What is capable" means appearing individually. "Show" means speaking to everyone. Like the Blessed One, hearing means having promised. "What do you think?" is the Blessed One asking individually. "That" is for placing the word near. "What" is for asking. Its meaning is that there is no difference at all between illusory phenomena and form, etc.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའམ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་དང་དེ་རྣམས་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་སྒྱུ་མ་དང་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། སྒྱུ་མ་དེ་གཞན་ལ་གཟུགས་དེ་གཞན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རབ་འབྱོར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པ་མེད་པ་མཐོང་བའི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་སྒྱུ་མ་ལ་སོ་སོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་དང་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་སྒྱུ་མ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། འདིར་འདུ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གང་གི་ཡང་འགའ་ཞིག་རྣམ་གྲངས་ཏེ་རིག་པར་འགྱུར་ཞེས་དེའི་ཕྱིར་མང་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེའི་དུས་སུ་རྣམ་པར་གཡེང་བ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་དེའི་དོན་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་དགོངས་པ་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདུ་ཤེས་ལ་བ་ལང་གི་རྫས་ལ་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ནི་མཉམ་པ་སྟེ་མཚུངས་པའོ། །ནོག་དང་ལྐོག་ཤལ་ ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་ཤེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་ཤེས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་འདྲ་བར་འཛིན་པའི་བློ་སྟེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །བ་ལང་ཁྱེར་ལ་ཤོག་བ་ཞོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་སྙད་དོ། །འདིར་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཏེ་བར་མའི་ཚིག་མི་སྣང་བས་སོ། །ཡང་ན་དྲུག་པའི་བསྡུ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པས་བདག་ཏུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག
Chinese
是啊。正如幻术之法的修习或解脱一样，菩萨也一样，对于色等诸法进行修习，并从这些法中获得解脱，并且不会获得一切智，因此显示了幻术与法的相似之处。幻术是他者，色是他者吗？ 善现是精通一切法无实性的菩萨，他见到无所缘，显示了周遍计度的色等诸法与幻术并非各自独立存在。并非如此，意思是说，以周遍计度的自性而言，一切都以无实性的自性与幻术没有差别。显示这种差别，即“并非如此”，是指色等与幻术无有差别，从而为了显示菩萨与幻术之人无有差别而宣说。此处“想”等，是指想等之名相中的任何一个名相都可以被认知，因此是为了更接近地显示众多。 其他人也因为当时心散乱，所以通过名相来听闻其意义等，是从对名相进行解释的理路出发，宣说了对名相进行显示的意图。或者，对于想，牛的实物，牛这个名称是相同的，是相似的。通过角和垂皮等特征来认识。 普遍认知是执持相似理由的智慧，而辨别识是所有言说。拿牛来，挤奶吧等等，是世俗谛。此处的广说，是指对于这些近取五蕴。 近取是烦恼，与此相应的蕴就是近取蕴，因为中间的词语没有显现。或者也是第六格的集合，因为被近取所控制，所以说对于这些。对于想等的广说，是菩萨等等。
English
Yes. Just as the training or liberation of illusory dharmas is, so too is it with bodhisattvas. They train in dharmas such as form, and from these dharmas they attain liberation, and they will not attain omniscience. Therefore, it shows the similarity between illusion and dharma. Is illusion other, or is form other? Subhuti is a bodhisattva who is skilled in the non-substantiality of all dharmas. He sees no object of focus, and shows that the completely imputed dharmas such as form and illusion do not exist independently of each other. It is not so, meaning that in terms of the nature of complete imputation, everything is no different from illusion in terms of the nature of non-substantiality. Showing this difference, that is, "it is not so," refers to the fact that form and so on are no different from illusion, so in order to show that the bodhisattva is no different from the illusory person, it is declared. Here, "perception" and so on, refers to any of the names of perception and so on that can be recognized, so it is to show more closely the many. Others also, because they were distracted at that time, listened to the meaning through names, etc., and from the reasoning of explaining the names, they declared the intention of showing the names. Or, for perception, the name of the substance of a cow, cow, is the same, it is similar. It is recognized by features such as horns and dewlaps. Universal cognition is the wisdom that holds similar reasons, and discriminating consciousness is all speech. Take the cow, milk it, etc., is conventional truth. The extensive explanation here refers to these five aggregates of appropriation. Appropriation is affliction, and the aggregates that correspond to it are the aggregates of appropriation, because the intermediate words do not appear. Or it is also a collection of the sixth case, because it is controlled by appropriation, so it is said for these. The extensive explanation for perception and so on is the bodhisattva and so on.