English
"It should be understood thus" is what the elder Subhuti said. The elder Sariputra asks for the meaning of the existence of non-separation. Why is it said to be non-separated? That is, at that time, for what time, for which elder, all dharmas are empty of their own nature. Therefore, seeing this in this way, it should be known that Prajnaparamita is inseparable, and it will be declared in this way. With this, Sariputra asked, form is separated from the nature of form, etc. Whose is this Prajnaparamita? Explained with one question. Thus, all dharmas are empty of their own nature and have no self-nature. As it exists, by understanding what dharma, one should know Prajnaparamita, thus it is declared. When asked whose this is, when asking for the reason, the answer is also given. Prajnaparamita is nature, etc. By the cause of understanding the nature of all dharmas, Prajnaparamita should be established. Whenever Prajnaparamita itself is separated by its own nature, what natures will be understood? It is said like this. All natures are completely conceived, and when they become non-existent at that time, the nature of Dharma, Prajnaparamita is separated from nature, it is said like this. Now, asking whose this is, asking when it is made, it is said like this. What about the venerable Subhuti, etc.? The proof of liberation is Prajnaparamita, it is said like this. That liberation is also not present in all dharmas, because all dharmas are not liberated, that is, unborn. Therefore, liberation itself does not exist, and the meaning is this: In the state of perfect accomplishment, for the dharmas with the essence of Dharma nature, because there is no reversal in oneself, there is no sudden liberation, because the self-nature is originally pure, and the Dharma nature is immutable. The place of Samsara
Tibetan
ས་སྐབས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེད་པ་མེད་དེ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་ནས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་མཇུག་བསྡུ་བར་བྱེད་དེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངག་གིས་རྒྱུ་བ་དེའི་སྤྱོད་པ་དེ་ཞེས་དེས་ན་འདི་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པའི་ཕུལ་སུ་ཚོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྩོལ་བ་དན་ལྡན་པ་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། ཐམས་ ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་ཡང་ཡང་དག་པར་ནི་ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲེས་པར་དུ་བཀླགས་ནས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་འདོན་པར་བྱེད་དེ་འགྲེས་འདི་ཡང་ནི་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་བཞག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བའི་བརྟགས་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་ནས་རིག་པའི་སྒྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་ཉེ་བར་མི་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་སོ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་པ་འདི་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐབས་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་དང༌། ཐབས་ལ་བསྙེན་པའོ། དེ་ལ་ཐབས་མ་ཡིན་པ་ནི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་གསུངས་པ་ནི་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐབས་མི་མཁས་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ལ་གལ་ཏེ་སྤྱོད་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ནི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ན་མཚན་མ་མེད་པ་དོར་ནས་སྤྱོད་ཅིང་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ན་ཡང་འདིའི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་དོར་ནས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་དེའི་ཚེ་ན་མཚན་མ་ཉིད་མར་བྱས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པས་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོ་སོར་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་མཚན
Chinese
在某种情况下，由遍计所执自性的事物之法，以诸法法性的自性而生起，在无生之时，并非必然如此发生。在无垢之处不会产生，而会在有垢之处产生，如此简要地揭示之后，便总结了必然产生的结果。如“具寿舍利子，如此行持”等等。所谓“接近一切智智”是指以自己的语言描述其行为，因此如此说。当菩萨以精进等殊胜之集合而努力时，被称为行持于行持，因此宣说了“接近一切智智”。再次，阅读“如何才能真正接近一切智智”等注释，反复提取并总结，但此注释在之前的版本中没有。因此，为了与现观相配合，将会出现详细的阐述。如是宣说了近取分别的建立之后，将要宣说理智的建立。从“如果行于色”等开始，到“不应如此认为，既非应行，亦非不应行”之间的经文。此理智的建立以两种方式显示：完全舍弃非方便，以及亲近方便。其中，非方便是指行于相，对此的宣说从“如果行于色”等开始，到“应知为不善巧方便”之间。所谓“如果行于色”，是指如果行于遍计所执的自性，即如果执着于“这是色”，则舍弃无相而行，即是行于相。无论何时，如果完全舍弃此色，而行于色的相，则将相作为根本，以执着而行于相。如果对色分别行于色的相，则为相。
English
In a certain situation, the arising of the dharmas of things of the nature of the completely imputed, by the nature of the dharmata of the dharmas, is not necessarily so when there is no arising. There is no arising in a stainless place, but it arises in a defiled place, and after briefly revealing this, it concludes with the inevitable result. Such as, "Shariputra, endowed with life, thus practices," and so on. The so-called "approaching omniscience" refers to describing one's own behavior with one's own words, therefore it is said thus. When a Bodhisattva strives with the supreme collection of diligence and so on, it is called practicing in practice, therefore it is proclaimed, "approaching omniscience." Again, reading the commentary such as, "How can one truly approach omniscience?" and repeatedly extracting and summarizing, but this commentary is not found in the previous versions. Therefore, in order to coordinate with the Abhisamayalankara, a detailed explanation will appear. Having thus explained the establishment of the approximation of imputation, the establishment of intelligence will be explained. Starting from "If one practices in form," and continuing to the sutra, "One should not think thus, neither should one practice, nor should one not practice." This establishment of intelligence is shown in two ways: completely abandoning non-means, and approaching means. Among them, non-means refers to practicing in characteristics, and the explanation of this starts from "If one practices in form," and continues to "One should know it as unskilled in means." The so-called "If one practices in form" means that if one practices in the nature of the completely imputed, that is, if one clings to "This is form," then one abandons the non-characteristic and practices, that is, one practices in characteristics. Whenever one completely abandons this form and practices in the characteristic of form, then one takes the characteristic as the root, and practices in the characteristic with clinging. If one separately practices in the characteristic of form with respect to form, then it is a characteristic.
Tibetan
་མའི་སྦྱོར་བ་ནི་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེའི་གཟུགས་ཉིད་མཚན་མ་ཞེས་གཉི་གཡང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ལ་ནི་མ་བྱུང་བ་ལ་འབྱུང་བ་ལའོ་འགག་པ་ནི་བྱུང་ནས་ལོག་པ་ལའོ། །འཇིག་པ་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ལའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ ནི་སྟོང་པ་ཡིན་མོད་ཅེས་བྱ་བས་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ཡང་གསུངས་པ། མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཟུགས་སྟོང་ངོ་ཞེས་སྟོང་པ་འདི་ལ་འདིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ན་དེ་ཡང་མཚན་མའི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དེ་འདི་སྙམ་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཚན་མ་འགག་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་སྤྱོད་ཅིང་འགག་པའི་མཚན་མ་ཉིད་རང་བཞིན་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐབས་ལ་མི་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེའི་ཡང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་ཐབས་སོ། །ཀུན་བརྟགས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་བརྫུན་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་ཞེས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་ལོག་པ་ན་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་དང་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་མི་ལྡན་པས་དང་པོ་ལ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དེ་ཉིད་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོགས། །ཅིག་ཅར་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྤང་བ་དང༌། །ཐོབ་པ་རིམ་པ་ཇི་བཞིན་འདོད། །ཡོངས་སུ་ཤེས་ནི་མི་དམིགས་འདིར། །སྤང་བ་མི་སྣང་འདོད་པ་སྟེ། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནུས་པ་ལ། །ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་སྟེ། །གཉིས་པོ་ངག་ནི་མི་དམིགས་པས། །གཉིས་མེད་རྣམ་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །རྣམ་པར་བྲལ་བས་དེ་གྲུབ་པ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གླང་པོ་ཆེ་ནི་མི་དམིགས་དང༌། །དེ་ཡི་རྣམ་པ་རྣམ་བྲལ་བ། །ཞིང་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི། །ཅི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྒྱུ་མ་ལ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པས་གཞན་དབང་མ་ཆད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་གལ་ཏེ་ཡང་སྣང་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
女性的结合是相的行持，它的形体本身就是相，像雌雄结合一样行持，这就是所说的。如果行持于形体的相，那么即使那样也是相的行持，就是行持于相。同样，形体的生是未生而生，灭是生后而灭。坏是每一刹那都在坏灭。那么，形体是空性的，因此行持于无相，这也是所说的。行持于相，就是说，如果形体是空性的，那么如果执着于此空性，那也是相的行持的意思。如果又有人这样认为，像那样行持的，就是从形体等相的灭的角度来行持，并且行持于灭的相的自性。不善巧于方便，就是说，一切种智就是果。它的遍计所执的体性进行观修就是方便。无遍计的智慧也是依他起的体性，仅仅是虚假的显现而成立的。错乱的体性，也是颠倒时显现为二和二，以及无有体性的总相，遍计所执和依他起的体性，与一切和自己的相不具备，因此首先显现。如所说：彼者于义各别解，一时三相即，遍知舍断与，获得如次第。遍知此不缘，舍断不现欲，近缘于功能，获得显现事。二者语不缘，无二能了知，离戏论故成，无二即能知。大象不缘与，彼之相极离，田处近缘者，如何一时幻。这是说的。在那之后，以随后的智慧，依他起未断的习气种子，如果也那样显现，那么在见道上，以空性的体性，了知见到的体性本身。
English
The union of the feminine is the practice of signs. Its very form is a sign, and it is practiced like the union of male and female. That is what is said. If one practices on the sign of form, even that is the practice of signs, which means practicing on signs. Similarly, the arising of form is the arising of what has not arisen, and cessation is the cessation of what has arisen. Decay is the decay of each moment. So, form is emptiness, and therefore practicing on the signless is also what is said. Practicing on signs means that if form is emptiness, then if one clings to this emptiness, that is also the meaning of practicing on signs. If someone thinks that way, that which practices in that way is practicing from the perspective of the cessation of signs such as form, and is practicing on the very nature of the sign of cessation. Not being skilled in means means that omniscience is the result. Contemplating the nature of its thoroughly conceptualized is the means. Non-conceptual wisdom is also established as the nature of the other-powered, merely a false appearance. The nature of delusion is also that when it is reversed, it appears as two and two, and the nature of non-existence, which is the general characteristic, the thoroughly conceptualized and the nature of the other-powered, do not possess all and their own characteristics, so it appears first. As it is said: That which is understood separately in meaning, the three characteristics at once, complete knowledge, abandonment, and attainment are desired in order. Complete knowledge is not an object here, abandonment is the desire not to appear, close object on the ability, attainment is the thing to be manifested. The two words are not objects, non-duality will be realized, because it is separated from elaboration, non-duality can be known. The elephant is not an object, and its form is extremely separate, the one who closely objects in the field, how is it at once an illusion. That is what is said. After that, with subsequent wisdom, the seed of habituation of the other-powered that has not ceased, if it also appears in that way, then on the path of seeing, with the nature of emptiness, knowing the very nature of seeing.