Tibetan
པའོ། །ད་ལྟར་ནི་བསྟན་པ་རྫོགས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཉིད་སྐབས་ཐོབ་པའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བས་ན་རྣམ་གྲངས་འདིས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པ་ལས་རྟག་ཏུ་དུ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་རྙེད་པའི་གཏམ་གྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །འདིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོད་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉིས་ལས་འདས་པ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་འདས་པ་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་གནས་པ་མེད་པ་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང་གནས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་ཡང་དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱང་མེ་ལོང་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུ་བཏགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་དྲི་མ་མེད་པ་དང་འོད་བྱེད་པ་དང་འོད་འཕྲོ་བ་དང་སྦྱང་དཀའ་བ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་རིང་དུ་སོང་བ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ས་བཅུ་རྣམས་ལ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དྲི་མ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་དང༌། མཆོག་གི་དོན་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དོན་དང༌། རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པའི་དོན་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་པར་དག་པའི་དོན་དང༌། སྣ་ཚོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དང༌། འགྲིབ་པ་དང༌། འཕེལ་བ་མེད་པའི་དོན་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའི་དོན་དང༌། གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ལ་དབང་བའི་དོན་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བས་ས་དང་ས་ལ་གནས་པ་དག་པ་ཆེ་ཞིང་ཆེ་བ་ཐོབ་པས་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ
Chinese
哦。现在是完全托付于圆满教法的时候了。阿难陀，因此，也以“以此等名号”来说明，圣法护所宣说的般若波罗蜜多，从听闻中恒时获得无上之法的谈论。此乃通达一切法之顶，其体性是超越世间的无分别，以金刚喻定所摄持，超越有事与无事二者，非能知与所知之体性，超越有无二者，远离常断，空性无色，不可指示，无有住处，远离显现，非为识，以及无住之智慧，即是般若波罗蜜多。凡是随之而获得的，有分别与无分别的一切，如明镜般的等性，以及个别观察与成办事业之智慧，彼等亦是其因，故于果上假立因，而获得般若波罗蜜多的名号。凡是菩萨们的信解行，即依于异生之地，从极喜地、离垢地、发光地、焰慧地、难胜地、现前地、远行地、不动地、善慧地、法云地，此等见道与修道之自性十地，以听闻、思惟、修习等次第而明显增上，以使法界无垢之方便道所摄持，周遍行之义，殊胜之义，因相同之义，无有执取之义，相续无有差别之义，一切烦恼皆得清净之义，非为杂多之体性之义，无有减少与增多之义，于智慧自在之义，于陀罗尼与三摩地之门自在之义，以此等如实之差别而现证，于地与地安住，获得清净广大，由此获得证悟之差别，凡是能成办者，彼等亦是获得般若波罗蜜多的因，故为般若波罗蜜多。
English
O! Now is the time to fully entrust oneself to the complete teachings. Ananda, therefore, it is also explained by "with these names," the Prajnaparamita taught by the noble Dharma Protector, from listening to which one constantly obtains the talk of attaining the unsurpassed Dharma. This is the essence of realizing the summit of all dharmas, its nature is the non-conceptual that transcends the world, held by the Vajra-like Samadhi, beyond the two of things and non-things, not the nature of knower and known, beyond the two of existence and non-existence, free from permanence and annihilation, emptiness, formless, un-indicatable, without dwelling, free from appearance, not a consciousness, and the wisdom without dwelling is the Prajnaparamita. Whatever is obtained following it, all that is with and without conceptualization, the equality like a mirror, and the wisdom of individual observation and accomplishing activities, those are also its cause, therefore, the cause is nominally established on the result, and the name of Prajnaparamita is obtained. Whatever is the conduct of faith of the Bodhisattvas, that is, relying on the ground of ordinary beings, from the Joyful Ground, the Immaculate Ground, the Luminous Ground, the Flaming Wisdom Ground, the Difficult to Conquer Ground, the Manifest Ground, the Far-Reaching Ground, the Immovable Ground, the Good Wisdom Ground, the Cloud of Dharma Ground, these ten grounds of the nature of the path of seeing and the path of cultivation, manifestly increasing in sequence with hearing, thinking, and meditating, etc., held by the skillful means of making the Dharmadhatu stainless, the meaning of pervasive action, the meaning of excellence, the meaning of similar cause, the meaning of non-grasping, the meaning of continuity without difference, the meaning of all afflictions being purified, the meaning of not being of a diverse nature, the meaning of without decrease and increase, the meaning of being in control of wisdom, the meaning of being in control of the door of Dharani and Samadhi, with these differences of suchness manifestly realized, abiding on ground and ground, obtaining purity and vastness, thereby obtaining the difference of realization, whatever is able to accomplish, those are also the cause of obtaining Prajnaparamita, therefore, it is Prajnaparamita.
Tibetan
་ཕྱིན་པའི་མིང་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྟོགས་པ་འདི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཞུང་ལམ་དག་པ་དེ་ནི་སྒྲ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འདི་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་ཆོས་སྤྱོད་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་ནི། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་དང་དོན་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཡེ་གེལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཟུང་བ་ནི་སྙིང་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །བཙང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའོ། །བཀླག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཆང་བ་དག་གི་རྒྱུ་ཀློག་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ལ་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ནི། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་ལས་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ལས་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་པའི་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ་ནི། རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་ ཡང་དག་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་ཡི་གེའི་དོན་ལས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལས་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པས་སོ། །ལུང་དཔོག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀློག་བསླབས་པས་སོ། །ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་ཡི་གེའི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་དང་དོན་ལས་ཆེར་གོམས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སྲོད་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱས་པར་ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་བའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བྲི་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འགེགས་པར་བྱེད་པའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་ཅི་ལྟར་ཡང་འདི་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལེགས་པར་བྲིས་ཏེ་བཀུར་སྟིར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུགས་ད
Chinese
获得了度（彼岸）之名。任何证悟如果成为同类因，那么此法之教也即是般若波罗蜜多。因此，应当从它的体性、与它相顺之物以及它的同类因中了解般若波罗蜜多的意义。如是所说：般若波罗蜜多无二，智慧即是如来，以所证之义结合，清净正道即是语。如是说。因此，这与“这是对它的随顺教导”相关联。所谓“对此进行研究”，即是听闻和思维等。如是，在普遍地教导行法之后，特别地宣说：所谓“应当听闻”等等，所谓“共同”即是从经文和意义上。其中，所说的三种文字修习方法是，所谓“应当受持”等等，受持即是使其安住于心中。所谓“应当清净”，即是不应忘记。所谓“应当读诵”，这说明了读诵是受持和执持之因。所说的意义上的修习是，所谓“应当完全理解”，为了从他人处领会意义，以及为了自己从他人处将意义在内心深处思维而完全理解。这是自己方面的意义上的修习。为了他人方面的意义而宣说的是，所谓“应当详细阐述”，为了他人而广为、正确地阐明。所谓“应当教导”，即是从善于受持的文字意义上。所谓“应当近似地教导”，即是从意义上，通过生起思维的自性智慧。所谓“应当引用”，即是通过学习读诵。所谓“应当背诵”，即是善于受持的文字意义也将会被善于受持，为了在受持和意义上更加熟练，在初夜等时广泛地背诵。所说的一切书写是原因是，所谓“应当书写”，对于存在的阻碍者魔等，如何才能成就此事呢？所说的是，通过如来的加持。所谓“善书写后应当恭敬”，即是伞等。
English
Indeed, the name of transcendence is obtained. Whatever realization becomes a similar cause, this teaching of the Dharma is also Prajñāpāramitā. Therefore, the meaning of Prajñāpāramitā should be understood from its characteristics, what is in accordance with it, and its similar cause. As it is said: Prajñāpāramitā is non-dual, wisdom is thus the Tathāgata, by combining the meaning to be attained, the pure path is thus speech. Thus it is said. Therefore, this is related to "this is a subsequent teaching of it." What is called "to examine this" is to listen and contemplate, etc. Thus, after generally teaching the practice of Dharma, it is specifically stated: What is called "to be heard," etc., what is called "together" is from the text and meaning. Among them, the three methods of practicing letters that are taught are, what is called "to be held," etc., holding is to make it abide in the heart. What is called "to be purified" is not to be forgotten. What is called "to be recited," this explains that recitation is the cause of holding and grasping. What is said to be practiced in meaning is, what is called "to be fully understood," in order to grasp the meaning from others, and to fully understand by thinking about the meaning in one's own heart from others. This is the practice in meaning on one's own side. What is said for the sake of others is, what is called "to be thoroughly explained," to widely and correctly clarify for others. What is called "to be taught" is from the meaning of the letters that are well held. What is called "to be closely taught" is from the meaning, through generating the wisdom of the nature of thought. What is called "to be quoted" is through learning to read. What is called "to be recited" is that the meaning of the letters that are well held will also be well held, in order to become more proficient in holding and meaning, to widely recite in the first watch of the night, etc. What is said that writing all of this is the cause is, what is called "to be written," for the obstructers, demons, etc., how can this be accomplished? What is said is, through the blessings of the Tathāgata. What is called "to be well written and respected" is umbrellas, etc.