Tibetan
།མདོ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་བསྡུས་པ། །བསྟན་པ་རིང་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། །མདོ་ཡི་ངེས་དོན་དྲང་དོན་གྱི། །རྣམ་འབྱེད་དེས་ནི་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྒྱུད་ལས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཞབས་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་བས་ན་མགོན་པོ་བྱམས་པས་ངེས་པའི་དོན་ཉིད་དུ་དེ་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་མཛད་པ་དང་དེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལས་དེ་ནི་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་བཤད་པ་དེ་ཉིད་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལ་ཡང་དགོངས་པ་གཞན་གྱི་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་དང་དེར་བཤད་པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་ནས་སྔར་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །གཞུང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་རང་གི་བཤད་པའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་དང་དེར་དངོས་སུ་བྲིས་ནས་ཚད་མར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་འཕགས་པའི་བཞེད་པ་དང་འགལ་བར་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འཕགས་པས་གསུངས་པ། ལྟ་བའི་ཕོལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་དབུ་མ་པའི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ནི་དབུས་སུ་དབུ་མ་པ་རང་གི་གཞུང་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་མ་ཞེན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་དེ་བས་ན་ཅི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཙམ་ཉིད་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འགའ་ཞིག་ཏུའོ། །དེ་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲགས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན་དམ་ཡང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་སུ་འདོད། །དེ་ནི་བདེན་པ་མི་བསླུ་བ། །དེ་རྟོགས་པ་ལས་སངས་རྒྱས་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པ་དང༌། མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཆད་ལྟའོ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་པར་མཛད་པའི་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བའོ། །དེའི་སླད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ལྟ་བའི་ཕོལ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེས་ན་ནང་གི་ཤེས་བྱ་ལ་བརྟེན་ནས། །དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ནི་རྣམ་པར་བཀྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་སུན་ཕྱུང་བའོ། །རྟོག་གེ་
Chinese
因此，为了教法长久住世，经部的真实义和不了义，由辨别它们来成办。这是因为从妙吉祥的续部中，圣者无著的足得到了授记。因此，慈氏怙主对他们开示了真实义，而且他们的尊者也应理解为对论典作了确定的解释。圣者龙树的尊者的观点并非与此相违，因为圣者龙树的尊者的论典中，凡是对于识的显现，说成是世俗存在的，那在《辨中边论》等论典中，也称为是其他意趣的胜义谛。因为那些不变异的，在彼处和此处所说的，都是就近取而预先开示的。经论中也是自己的解说。圣者龙树的尊者在偈颂中，将那些亲自写下的作为量，因此不能说与圣者的观点相违背。还有，圣者所说的“见之堕落”也不是中观宗的观点。论师在中观中，是用中观宗自己的论典来开示的。如果不执着于唯识，就不能够容纳世尊的一切法空性之海，因此，世尊如何宣说唯识，圣者们也是如此吗？如此宣说，也只是说唯识是了义而已。因为任何地方都没有说识是胜义存在的。彼之彼性胜义亦，如是真性立为实，彼乃真实非欺诳，由彼悟故说为佛。等等，这样开示了胜义存在的空性。说“无”是断见等等，这些也是圣者亲自驳斥的。因此，论师也说了“见之堕落”。因此，依靠内在的所知，世亲进行了辨析，这也是驳斥。
English
Therefore, in order for the teachings to abide long, the definitive and provisional meanings of the sutras are accomplished by distinguishing them. This is because the feet of the noble Asanga were prophesied in the Mañjuśrītantra. Therefore, the Lord Maitreya taught them the definitive meaning, and their venerable ones should also understand that they made definite explanations of the treatises. The view of the venerable Nāgārjuna is not contrary to this, because in the treatises of the venerable Nāgārjuna, whatever is said to be conventionally existent in the appearance of consciousness, that is also called the ultimate truth of other intentions in the treatises such as the Madhyāntavibhāga. Because those unchanging ones, what is said there and here, are all taught in advance by approximation. The scriptures and commentaries are also their own explanations. The venerable Nāgārjuna, in the verses, takes those personally written as valid, therefore it cannot be said to be contrary to the views of the noble ones. Furthermore, what the noble one said, "the fall of view," is not the view of the Madhyamaka school. The teacher, in the Madhyamaka, uses the Madhyamaka school's own treatises to teach. If one does not cling to mere consciousness, one cannot contain the ocean of emptiness of all the Buddha's teachings, therefore, how does the Blessed One teach mere consciousness, and so do the noble ones? Such teachings also only say that consciousness is the definitive meaning. Because nowhere is it said that consciousness is ultimately existent. "That suchness is also ultimate, thus the true nature is established as real, that is true and not deceiving, because of realizing that, it is said to be Buddha." etc., thus teaching the emptiness of ultimate existence. Saying "non-existence" is nihilistic, etc., these are also refuted by the noble ones themselves. Therefore, the teacher also said "the fall of view." Therefore, relying on the inner knowable, Vasubandhu made distinctions, and this is also a refutation.
Tibetan
བ་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་དང་དོན་དག་ལས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བར་བྱས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་གནས་པའི་གཞུང་རྣམས་ཁ་ཅིག་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའོ། །གང་གི་རྩ་བ་ཅན་འདི་བརྫུན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འཇིག་རྟེན་པས་བརྗོད་པའོ། །རྟོག་གེ་བ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་རྣམས་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས་སུན་ཕྱུང་བ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ལ་ཡིན་ཏེ། དེ་དངོས་སུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དྲང་དོན་སྟོན་པར་མཛད་པས་འདོད་པ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བས་ན་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་མ་འབྲེལ་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། དེ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་འདི་གསུངས་ཏེ། གནས་བརྟན་ཆོས་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་མཛད་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དགྱེས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་གཟུང་བའོ། །གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་པའི་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་དོན་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྟོད་པའི་སྒྲ་འདི་ནི་ལས་དང་བཅས་པ་བསྔགས་པའི་དོན་ནོ། ། ཉན་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའིའོ། །འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཏེ་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིའི་ཚོགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་གྱུར་ཅིག །དེ་བས་ན་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དང་དྲི་ཟར་བཅས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་དོན་ལའོ། །འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པས་ན་བརྒྱད་སྟོང་པའོ། །འདི་ལྟར་བརྒྱད་སྟོང་པ་འདི་ནི། ཅི་ལྟར་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་ཚད་ཅེས་བྱ་བའོ། །མིང་ལ་ཀ་ན་བྱས་པས་བརྒྱད་སྟོང་པའོ། །འཕགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན་འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོང་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་འདི་ལ་ཀུན་ནས་བསྐོར་བས་ན་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ལེའུ་སྟེ་རྫོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་མཐར་ཐུག་པར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་རྫོགས་སོ།། །།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་མཛད་པ་དེ་བས་ན། སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པར་མཛད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པར་མཛད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡུམ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྟན་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་བ་ཞེས་བརྗོད་ པ། དེས་ན་རང་རྒྱལ་བ་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡུམ་མོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ནི་བསྟན་པའི་ཆོས་སོ། །དེའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྒྱས་བཏབ་པའོ། །འདི་ལས་ལྷག་པའི་བསྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཡང་ན་འདི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་པ་དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཉིད་དེ། གང་ཞིག་འདིས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བསྟན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལྟར་རྒྱས་བཏབ་པ་དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཛད་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྒྲོན་མའོ། །ཆོས་ཀྱི་ལྟེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ཆོས་ཀྱི་ལུས་ལ་དབུས་སུ་གྱུར་པ་དེ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་ལྟེ་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁོར་རྣམས་ལ་འདི་ཉིད་བསྟན་པས་ན་བསྟན་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི
Chinese
其中，有些是圣者们的经和意义完全转变而来，安住于波罗蜜多之道的经典，仅仅以分别识的方式宣说的。其中根本的这个虚假的波罗蜜多之道，被称为“识论者”，是世间人所说的。那些论师们自己的观点，尊者月称从《入中论》中驳斥了，因为胜义波罗蜜多之道在于驳斥，因为那实际上也是他们自己所希望的。否则，圣者们也只是示现不了义，那么所谓的观点不同，因此就与教法本身没有很大的关联了。考虑到那些，所以说了这个：住持法护等论著的作者们，也没有完全舍弃空性的真如。喜悦，是指摄受。为了调伏者们执持教法之义。这表明了如来教法的真实意义。说了“听者们做了什么”呢？是指赞叹。显现之语在前的赞叹之语，是与事业相关的赞颂之义。 听者们是谁呢？说了，是菩萨慈氏等。菩萨们赞叹了薄伽梵圆满报身所说。其他的是化身所说。世间，是指有情众生，因为示现于人世间。不要变成仅仅是人类的集合的差别。因此，与天、人、非天、乾闼婆等一起，菩萨们和天等世间，这个“和”字，是指完全的摄集，是指圆满之义。圣者，是指以法界之因相同的教法自性而完全清净的自性，远离一切烦恼之法，所以称为圣者。八千颂
English
Some of these are completely transformed from the scriptures and meanings of the noble ones, and some of the scriptures that abide in the way of the Paramitas are explained only by the way of distinguishing consciousness. This false Paramita way, which is the root of which, is called "consciousness theorists," which is said by the world. The views of those logicians themselves were refuted by the venerable Chandrakirti from the Madhyamakavatara, because the ultimate Paramita way lies in refuting, because that is what they actually want themselves. Otherwise, the noble ones would only show the indirect meaning, so the so-called different views would not be very related to the Dharma itself. Considering those, this was said: The authors of the treatises such as Sthavira Dharmapala also did not completely abandon the Suchness of emptiness. Joy means acceptance. For the sake of the trainees holding the meaning of the teachings. This shows the true meaning of the Tathagata's teachings. What did the listeners do? It means praise. The word of praise with the word of manifestation in front is the meaning of praise related to the action. Who are the listeners? It is said that they are Bodhisattva Maitreya and others. The Bodhisattvas praised what was said by the Bhagavan's complete enjoyment body. Others are said by the incarnation body. The world refers to the assembly of sentient beings, because it is shown in the human world. Do not become a distinction of merely a collection of human beings. Therefore, together with gods, humans, asuras, gandharvas, etc., the Bodhisattvas and the world of gods, etc., this "and" word refers to the complete collection, which means completeness. The noble one refers to the nature of complete purity by the nature of the teachings that are the same cause as the Dharmadhatu, and is called the noble one because it is far away from all the defiled dharmas. Eight thousand verses
Chinese
因此称为八千颂。像这样，这部八千颂，被称为“如何宣说的意义之量”。因名称被命名为“嘎纳”，故称八千颂。既是圣者，又是八千颂，因此称为圣八千颂。其中，完全交付的这一品，由于完全围绕，故称完全交付品，即圆满是真实获得，达到究竟之意，称为完全交付品，即第三十二品圆满结束。《八千颂般若波罗蜜多》，名为“一切如来之母”，是指众生相续的差别，般若波罗蜜多本身，以一切相智本身的体性成为如来，因此，以产生佛陀的法的体性，产生一切如来，故如是说。名为“一切佛、菩萨、声闻、缘觉之母”，是指道路智慧的体性，在某些相续中成为佛和菩萨，因此被称为他们的母亲。般若波罗蜜多的教法被称为一切众生的共同之处。 因此，也是自生佛和声闻的母亲。名为“一切法的印”，法即是教法之法。其印是印章。因为没有比这更殊胜的教法，所以是法的印。或者，这是所有乘，因此是薄伽梵的法本身。谁以此如法王的印章般印证教法，因此是法的印。名为“法的明灯”，是因为如实照亮一切法，所以是法的明灯。名为“法的中心”，是因为完全舍弃了增益和诽谤的边，成为法身的中心，因此是法的中心。名为“法的鼓”，是因为一切佛陀在一切方向都向眷属们开示此法，因此教法的声音圆满了所有方向，所以是法的鼓。名为“法的轨则”，就像转轮王的
English
Therefore, it is called the Eight Thousand Verses. Like this, this Eight Thousand Verses is called "the measure of the meaning of how it is spoken." Because the name is named "Kana," it is called the Eight Thousand Verses. It is both a noble one and the Eight Thousand Verses, therefore it is called the Noble Eight Thousand Verses. Among them, this chapter of complete entrustment, because it completely surrounds, is called the chapter of complete entrustment, that is, perfection is truly attained, meaning reaching the ultimate, called the chapter of complete entrustment, that is, the thirty-second chapter is completely finished. "The Eight Thousand Verses Prajnaparamita," named "The Mother of All Tathagatas," refers to the difference in the continuums of sentient beings, Prajnaparamita itself, becoming the Tathagata by the very nature of all-knowingness, therefore, by the very nature of the Dharma that produces Buddhas, it produces all Tathagatas, hence it is said as such. Named "The Mother of All Buddhas, Bodhisattvas, Shravakas, and Pratyekabuddhas," refers to the very nature of the wisdom of the path, becoming Buddhas and Bodhisattvas in some continuums, therefore it is called their mother. The teachings of Prajnaparamita are called the common ground of all beings. Therefore, it is also the mother of self-born Buddhas and Shravakas. Named "The Seal of All Dharmas," Dharma is the Dharma of teachings. Its seal is the seal. Because there is no more supreme teaching than this, it is the seal of Dharma. Or, this is all vehicles, therefore it is the very Dharma of the Bhagavan. Whoever seals the teachings like the seal of the Dharma King, therefore it is the seal of Dharma. Named "The Lamp of Dharma," because it illuminates all Dharmas as they are, it is the Lamp of Dharma. Named "The Center of Dharma," because it completely abandons the extremes of addition and slander, becoming the center of the Dharmakaya, therefore it is the Center of Dharma. Named "The Drum of Dharma," because all Buddhas in all directions teach this Dharma to the retinues, therefore the sound of the teachings completely fills all directions, so it is the Great Drum of Dharma. Named "The Rules of Dharma," just like the Chakravartin's