Tibetan
དང་རིགས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དག་གི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་མཁྱེན་པ་དང་ལྷག་པར་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་འདི་དག་ནི་ཆོས་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འགྲོ་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་རྣམས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ནི་ཆོས་གཞན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་ཡང་བརྗོད་པ་རིགས་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རིགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཇུག་གོ །དེ་ལ་ཡང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ཅི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གྲུབ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ནི་རིགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེར་ཡང་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཉིད་གཙོ་ཆེར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་འགྲོ་བ་ཅི་སྲིད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་ནི་གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ནང་གི་བདག་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ལ། །རང་བཞིན་གྱི་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོའི་རིགས། །སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་གཟུགས་སུ་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་ནི་མཚན་གཞི་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཚན་གཞི་ལས་སྔར་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་མཚན་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་ཕྱིས་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མཚན་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཀྱང་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་མཚན་
Chinese
而且，诸如种姓知识等那些不会变成智慧。如果问：凭借什么，诸佛了知思虑和习气，以及特别了知各种意乐等佛法得以进入呢？ 再次这样思考：这些法不应被说成是其他法。因为这些是心续中行者的不同状态。因此，这些不是其他法，这本身就是自性空性。如果又说种姓是自性，那是因为它是主要的。因为种姓清净的缘故，菩萨们才尽可能地进入。对此，从眼处到意处，这六处无始以来形成的差别被称为种姓。然而，在那里，慈悲和智慧本身非常清净，尽可能地成办有情之义，因此，慈悲和智慧的自性被称为菩萨们的种姓。世尊母，在此，凡是所说的识的空性，就以此显示了自性空性。如所说：内之自性空性中，自性之亦空性。识之体性的种姓，欲为慈悲智慧之自性。再次这样思考：如果这些法的 体相，作为色的体相就是色，作为体验的体相就是感受等等。如果那些存在，色等也就会存在吗？ 再次这样确定：如果这些体相与所依不同，那么它们也会比所依更早产生。那时，所依是无体相的，后来产生的体相又有什么用呢？ 或者，如果体相是后来产生的，那么在体相产生之前，所依是无体相的，因此，后来这些体相又有什么用呢？ 或者，如果体
English
Moreover, those such as knowledge of lineage, etc., do not become wisdom. If asked, by what means do the Buddhas enter into the Buddhadharma, knowing thoughts and habitual tendencies, and especially knowing various intentions, etc.? Think again in this way: These dharmas should not be said to be other dharmas. Because these are the different states of beings in the mindstream. Therefore, these are not other dharmas, and this itself is emptiness of self-nature. If it is said again that lineage is self-nature, it is because it is the main thing. Because of the purity of lineage, Bodhisattvas enter as much as possible. In this regard, from the eye source to the mind source, the difference of these six sources, which have been established since beginningless time, is called lineage. However, there, compassion and wisdom themselves are very pure, accomplishing the meaning of beings as much as possible. Therefore, the nature of compassion and wisdom is called the lineage of Bodhisattvas. Blessed Mother, here, whatever is said to be the emptiness of consciousness itself, by that, the emptiness of self-nature is also shown. As it is said: In the emptiness of inner self-nature, also the emptiness of self-nature. The lineage of the nature of consciousness, is desired to be the nature of compassion and wisdom. Think again in this way: If these characteristics of dharmas, the characteristic of form is form, the characteristic of experience is feeling, etc. If those exist, will form, etc., also exist? Determine again in this way: If these characteristics are different from the basis, then they will also arise earlier than the basis. At that time, the basis is without characteristics, so what is the use of the characteristics that arise later? Or, if the characteristics are later, then before the characteristics arise, the basis is without characteristics, so what is the use of these characteristics later? Or, if the
Tibetan
གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་སྔར་སོ་སོར་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་མཚན་གཞི་ནི་འདི་ཡིན་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མཚན་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་ལས་གཞན་ན། །གལ་ཏེ་མཚན་གཞི་མཚན་མེད་འགྱུར། །གཞན་ཉིད་མེད་ལ་དེ་དག་མེད། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གསལ་བར་གསུངས། །མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་དེས་གྲོལ་བ། །ངག་གི་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་གྱིས་ནི། །འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཞི་བར་གཟིགས། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གང་ཞིག་ཡང་གང་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསམ་པར་བྱེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་མདོ་ལས་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གཟུགས་སོགས་མེད་དང་དེ་ལུས་དང༌། །གནས་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་པ་ནི། །དོན་ནི་གོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གང་འབད་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡོད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་ངེས་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འདི་ཉིད་བདེན་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་ཉིད་གང་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣ
Chinese
当基和自性合一的时候，对于那些以前没有分别看到的事物，因为没有“这是基，这是自性”这样的差别，所以基就变成了无自性。然而，如果基和自性没有差别，那么这时又该如何称呼基和自性呢？因为基没有成立，由于与它无差别，所以自性也没有成立。如是所说：自性若异于基，若然基成无自性，若无异性则彼等皆无，您已清晰地宣说。基由自性而解脱，舍弃言语的表达，您的智慧之眼，寂静地照见此世间。因此，所谓的自性也是由被完全考察之法所完全考察，即是自性空性。诸佛的三十二大丈夫相，菩萨为了何种意义而精进，对于那些，菩萨也为了舍弃实有之见，而思维自性空性。这三种空性，应当了知是世尊亲自宣说的，经中已显示色等诸法皆无自性。如是所说：色等皆无，及其身，住立之自性毁灭，意义即是通达。又应如是思维，如果一切法皆是空性，那么力量和无畏等也不存在了。慈悲和布施等菩萨之法也不存在了，那时为了获得什么而精进呢？因此，清净之法是存在的。如果它存在，那么是否也会被不清净之法所生起呢？又应确定，如果存在某种胜义谛之法，那么它就成了常法。因为变化和转变之法不是胜义谛的道理。它们的真实性和胜义谛，即是不会颠倒的。如此一来，如果清净之法
English
When the base and the characteristic merge into one, for those things that were not previously seen separately, because there is no difference such as "this is the base, this is the characteristic," the base becomes devoid of characteristic. However, if the base and the characteristic are not different, then what would be said about the base and the characteristic? Because the base is not established, and because it is not different from it, the characteristic is also not established. As it is said: If the characteristic is other than the base, then if the base becomes without characteristic, if there is no otherness, then those are all non-existent, you have clearly declared. The base is liberated by the characteristic, abandoning the expression of speech, your wisdom eye, peacefully sees this world. Therefore, the so-called characteristic is also completely examined by the completely examined dharma, which is the emptiness of its own characteristic. The thirty-two major marks of a great being of the Buddhas, for what purpose does a Bodhisattva strive, for those, the Bodhisattva also contemplates the emptiness of his own characteristic in order to abandon the view of reality. These three emptinesses should be understood as being taught by the Blessed One himself, who in the sutras has shown that forms and so on are without self-nature. As it is said: Form and so on are non-existent, and their body, the characteristic of abiding is destroyed, the meaning is understanding. Again, one should think like this, if all dharmas are empty, then powers and fearlessness and so on do not exist. Compassion and generosity and other Bodhisattva dharmas also do not exist, then for what would one strive to obtain? Therefore, pure dharmas exist. If it exists, will it also be produced by impure dharmas? Again, it should be determined that if there is some ultimate truth dharma, then it becomes permanent. Because the dharmas of change and transformation are not the reason of ultimate truth. Their truth and ultimate truth, which is what has become non-inverted. In that case, if pure dharmas
Tibetan
མས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་སྔར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐར་པ་ཉིད་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་སྟེ་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དབང་བྱེད་བྱ་བ་དང་བྲལ་སྟོང༌། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང༌། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་མཛད། །མདོ་འདི་ལས་ནི། ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་བསྟན་པའོ། །ཡང་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ ལ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ། །སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་སྟོང་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གང་ཞིག་འདི་བདག་ལ་མི་དམིགས་པ་གསུངས་པ། དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གཞན་ཡོད་དེ་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་བདག་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ཡང་ངེས་པར་བྱེད་དེ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་སོ་སོར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་དང་དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱའོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་དང་དེར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མདོ་འདི་ལས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་གདོང་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་གསུངས་ཀྱི་དེའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། བདག་སོགས་ལྟ་བ་ཆད་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་གང་ཞིག་བྱེད་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་གང་ཟ
Chinese
如果它们是真实存在的，那么它们早就存在了，因此不会变成轮回。然而，如果所有烦恼的法都是真实存在的，那么解脱本身就无法实现。因此，这些法都是遍计所执，因为它们是变化和具有的，这就是所谓的诸法皆空性。正如所说：无有作用的空性，如幻术般从缘起生。怙主您已将一切法，明示为无自性。此经中，如是说：世尊，除了现证之外，诸佛之法，或菩萨之法，都不是所缘。这正是它所要表达的。又如是说：诸佛之法，在菩萨之法中，是不可见的。以所知等开示，十力等皆是空性。这样说道。再次这样思考，在内空性中，所说的不缘于我的是什么？所谓的不缘，是指有其他法存在，如果不存在不缘，那么我本身就会变成所缘。然而，必须确定的是，所谓的不缘，并不是其他的法，如果存在所谓的不缘，那么就会分别缘于它。这样一来，具有所缘的自性，怎么会是不缘呢？因为这是矛盾的。它本身是所缘，它本身是不缘，这是矛盾的。或者认为，不缘于不缘，如果那样，那么就会因为已经变成不缘，而变成不缘本身。因此，所谓的不缘，并不是其他的法。不缘于自身，就是不缘于此和彼，所谓的不缘，就是空性。此经中，因为舍弃了我见大和有情见，所以说法将被开示，所说的正是从一开始就寂灭的我，它的所缘并不是存在某些法。如是说：我等见解断绝者，大者将作何事？因此，何
English
If they were truly existent, then they would have existed long ago, therefore they would not become samsara. However, if all the afflicted dharmas were truly existent, then liberation itself would not be achieved. Therefore, these dharmas are all conceptual constructs, because they are changing and possessing, this is called the emptiness of all dharmas. As it is said: Emptiness devoid of activity, arising from conditions like a magic trick. Protector, you have clearly shown all dharmas to be without inherent existence. In this sutra, it is said: World Honored One, other than manifest realization, are the dharmas of the Buddhas, or the dharmas of the Bodhisattvas, not objects of focus. This is exactly what it indicates. Again, as it is said: The dharmas of the Buddhas, are not seen in the dharmas of the Bodhisattvas. Shown by knowable objects and so on, the ten powers and so on are empty. Thus it is said. Again, one should think like this, in inner emptiness, what is said to be not focused on the self? The so-called non-focus means that there are other dharmas, if there is no non-focus, then the self itself will become the object of focus. However, it must be determined that the so-called non-focus is not another dharma, if there is a so-called non-focus, then one will separately focus on it. In this way, how can the nature of having an object of focus be non-focus? Because this is contradictory. It itself is an object of focus, and it itself is non-focus, this is contradictory. Or think, non-focus on non-focus, if that is the case, then it will become non-focus itself because it has already become non-focus. Therefore, the so-called non-focus is not another dharma. Not focusing on oneself, is not focusing on this and that, the so-called non-focus, is emptiness. In this sutra, because of abandoning the great view of self and the view of sentient beings, the Dharma will be taught, what is said is that the self is peaceful from the very beginning, its object of focus is not that there are some dharmas. As it is said: Those who have cut off views of self and so on, what will the great one do? Therefore, who