Tibetan
་མ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེས་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དམིགས་པ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་དང་བཅས་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པའི་དགེ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་འགོག་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྐྱོན་དང་བཅས་དང་སྐྱོན་མེད་པའི། །འཕེལ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱི། །དགེ་བ་རྣམས་ནི་འགག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །སླར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གང་ཞིག་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་ འཁོར་བར་འཁོར་བ་གང་དག་གི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཁྱེན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་སོན་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་སེམས་ཅན་གཅིག་ཉིད་ལ་མཐའ་གསུམ་ལ་མིང་གསུམ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་མིང་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདས་པའི་མཐའ་ཡང་མཐའ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་བ་རིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དགེ་སློང་དག་འཁོར་བ་འདི་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་དེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཞེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་སོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཐོག་མ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང་ཐ་མ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོག་མ་མེད་པ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་འགའ་ནི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དག་མེད་ན་དབུས་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གང་གི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དག་མེད་པ་དེའི་ཅི་ལྟར་དབུས་ཡོད་པར་འགྱུར། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་དག་ལ་ལྟོས
Chinese
不是的。世尊说：‘善现，不是的。’因此，布施等等有为的善法等等，也因为有执著的缘故，是有过失的；而不可言说的胜义谛的善法，无为的灭尽，因为不执著的自性，是无过失的，所以说是空性。如所说：‘具有过失与不具过失的，没有增长与减少的缘故，有为无为的一切善法，都是灭尽。’就像这样。再者，菩萨应当这样思维：如果一切法都是空性，那么，对于众生，在无始轮回中，于三时中轮回，是哪些众生的心的行为，您知晓后，被称为世尊一切智智呢？他们三时都是存在的。再者，应当这样确定：一个众生本身有三个边，出现三个名称，即未来、现在和过去。如果众生在胜义谛中存在，那么就应该只有一个名称。因此，过去的边也是超越边际的。同样，对于两者也是如此。它的空性是超越边际的空性。如所说：‘为了永远利益众生。’再者，应当这样思维：‘对于孩子们来说，轮回是漫长的。’世尊说：‘诸比丘，此轮回是无始无终的。’因此，轮回是存在的。因为它存在，所以轮回以及通过它，一切法都是存在的，这样可以成立吗？又应当这样确定：轮回这个词，不是指某些法存在，而是指无始无终的词语。如果轮回这个词指的是某些存在，那么它的开始也应该存在，结束也应该存在。开始不存在和结束不存在的存在，是没有见过的。或者，如果开始和结束都不存在，那么因为中间没有被遮止，所以是存在的吗？对于没有开始和结束的事物，怎么会有中间存在呢？依赖于开始和结束
English
It is not. The Blessed One said, 'Subhuti, it is not.' Therefore, giving and so forth, conditioned virtues and so forth, are also faulty because of attachment; and the ultimate virtue that cannot be expressed, the unconditioned cessation, is said to be emptiness because of its faultless nature of non-attachment. As it is said: 'Because there is no increase or decrease of the faulty and the faultless, all virtues of the conditioned and unconditioned are extinguished.' Like this. Furthermore, the Bodhisattva should think like this: If all dharmas are emptiness, then, for which sentient beings, in the beginningless cycle of rebirth, revolving in the three times, whose mental activities do you know, and are called the Blessed One, the All-Knowing One? They exist in the three times. Furthermore, it should be determined like this: a single sentient being has three ends and three names, namely, future, present, and past. If sentient beings truly exist, then there should only be one name. Therefore, the past end is also beyond ends. Similarly, it is the same for both. Its emptiness is the emptiness beyond ends. As it is said: 'For the sake of benefiting sentient beings forever.' Furthermore, one should think like this: 'For children, samsara is long.' The Blessed One said, 'Monks, this samsara is without beginning or end.' Therefore, samsara exists. Because it exists, samsara and through it, all dharmas exist, is this established? Again, it should be determined like this: the word samsara does not refer to the existence of some dharmas, but rather to the words 'without beginning and end.' If the word samsara refers to something that exists, then its beginning should also exist, and its end should also exist. The existence of something without beginning and without end has not been seen. Or, if the beginning and end do not exist, then is it because the middle is not obstructed, so it exists? How can there be a middle for something that has no beginning and no end? Depending on the beginning and end
Tibetan
་ནས་དབུས་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་མེད་ན་གང་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་ཞེ་ན་འཁོར་བ་ནི་འདི་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་ལ་ལ་ཞིག་འཁོར་བར་གྱུར་ན། དེ་ནི་རྟག་པར་འགྱུར་རམ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རྟག་པ་ནི་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ཡང་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དང་དེར་འཇིག་པ་རྣམས་ལ་གང་གི་ འཁོར་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། རྟག་པའི་འཁོར་བ་མེད་པ་སྟེ། །མི་རྟག་པ་ལ་འཁོར་བ་མེད། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་གསུངས། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རིག་པ་མཆོག །དེ་བས་ན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པོ་འདི་ནི་མདོ་འདི་ལས། ཀཽ་ཤི་ཀ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་བསྐལ་པར་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་འོན་ཀྱང་དེར་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་སྐྱེ་བའམ་འགག་པར་འགྱུར་རམ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་པ། དེ་ནི་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་པའམ། །སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སོགས་པས་གསལ། །སེམས་ཅན་དང་ནི་འཁོར་བ་ལ། །དེས་ན་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་བསྟན། །ཡང་ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འཁོར་བ་མི་འདོར་དོན་དུ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཅི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཡང་དགེ་བ་རྣམས་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ནི་བསོད་ནམས་དག་གི་རྒྱུ་མཐུན་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཆུད་མི་འཛའ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་དོར་བ་ནི་རྣམ་པར་སྐུལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་གཞན་རྣམས་ལ་དོར་བ་ཡོད་ཀྱང་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་མི་འདོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན། སླར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ནི་རེ་ཞིག་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སླར་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆུད་མི་ཟོས་ཅིའི་ཕྱིར་ཡོད་པར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་ཆོས་གཞན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ད
Chinese
从……到中央叫做有。如果轮回不存在，那么众生在哪里轮回呢？轮回本身并非胜义谛中存在，如果有人陷入轮回，那么他是变成常还是无常呢？常不是轮回，因为它不变，所以轮回不合理。无常也不是轮回，因为刹那刹那坏灭的事物，哪里会有轮回产生呢？如是说：常的轮回是不存在的，无常没有轮回。轮回如梦幻般宣说，您能证悟此乃最殊胜的智慧。因此，因为没有起始和终结，所以叫做轮回是不存在的。那就是无始无终的空性。这两个空性在这部经中， कौशिका (梵文天城体，kauśika，梵文罗马拟音， कौशिका，汉语字面意思：憍尸迦) ，如果如来住世的时间，如同恒河沙数般的劫数，口中一直说众生众生，然而在那里，会有众生生起或灭亡吗？帝释天回答说：不是的。用这些话语来表示。无生无灭，或者，众生等词语阐明。对于众生和轮回，因此空性被真实地揭示。又如是说：不舍弃轮回的意义。就是这样。再次这样思考，如果一切善法都是空性，那么那时如何以圆满报身，世尊能住于轮回直到尽头呢？因此，世尊获得涅槃时，也确实存在善法。如是说：如来是福德之因的相应者，善根不会浪费。因此，舍弃是为了激励，所以其他的有为法有舍弃，但是善法具有不舍弃的自性。再次确定，涅槃本身暂时不存在，那么依赖于它的那些不浪费又怎么会存在呢？因为涅槃是一切皆无的特征，无论用什么都不能将它安置为其他的法。 因此
English
From... to the center is called existence. If samsara does not exist, where do sentient beings revolve? Samsara itself does not exist in the ultimate sense. If someone falls into samsara, will they become permanent or impermanent? Permanence is not samsara because it does not change, so samsara is unreasonable. Impermanence is also not samsara, because where will samsara arise for things that perish moment by moment? As it is said: There is no permanent samsara, there is no samsara for impermanence. Samsara is spoken of as like a dream. You can realize that this is the most excellent wisdom. Therefore, because there is no beginning and no end, the so-called samsara does not exist. That is the emptiness without beginning and end. These two emptinesses are in this sutra, Kauśika, if the Tathagata lives for as many kalpas as there are sands in the Ganges River, and keeps saying sentient beings, sentient beings, will some sentient beings arise or perish there? Indra replied: No. It is indicated by these words. No birth and no death, or, the words sentient beings, etc., clarify. For sentient beings and samsara, therefore emptiness is truly revealed. It is also said: Do not abandon the meaning of samsara. That's it. Think again, if all good dharmas are empty, then how can the Blessed One abide in samsara until the end with the perfect enjoyment body? Therefore, when the Blessed One attains Nirvana, there are indeed good dharmas. As it is said: The Tathagata is the corresponding cause of merit, and the roots of virtue will not be wasted. Therefore, abandonment is to encourage, so other conditioned dharmas have abandonment, but good dharmas have the nature of not abandoning. Determine again, Nirvana itself does not exist temporarily, so how can those who rely on it not be wasted? Because Nirvana is the characteristic of all non-existence, it cannot be established as another dharma by anything. Therefore
Tibetan
ངོས་པོར་བརྗོད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་འགོག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་དེ། འོན་ཏེ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་འབྱུང༌། དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གཞན་འགོག་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྟག་པ་རྣམས་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅུང་ཟོས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་འགྱུར་ན་སླར་འདུ་བྱེད་གཞན་རྣམས་ལ་དེའི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་ཅེ་ན། དེ་ཡང་ཡོད་བམ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོའི་ས་བོན་མ་ལུས་པར་ཚིག་པའི་ཕྱིར་སླར་མི་སྐྱེད་པའོ། །རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཡང་དགེ་བ་མི་འདོར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལས་ནི་ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གང་ཡང་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་རྣམས་སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་མི་ཟད་པར་དོར་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ། །དེ་འགྲོ་མི་ཟང་པ་དེ་བཞིན། །རྟག་པ་ཉིད་དེ་དབྱེ་བ་རྣམས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེ་གང་དུ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ལྟར་ བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ལྷག་པར་མོས་པ་རྣམས་
Chinese
以名相描述的涅槃、止灭以及一切行近于寂灭等等的因缘来描述。然而，如果存在，在没有涅槃的情况下，为什么诸行的生起不会发生？因此，如果说存在着一种能够阻止它们生起的法，即涅槃，那么这样说是不合理的，因为所谓的诸行的涅槃根本不存在，因为对于常法来说，在任何时候都不会改变。对于无常法来说，即使是微小的东西也不会有生起。因此，对于自性上没有生起的事物，涅槃不会有任何作用。然而，如果它再次改变，那么它会阻碍其他行在其相续中生起吗？这也不存在，因为超世间道的烦恼和蕴的种子已经完全烧毁，所以不会再次生起。对于自性上没有生起的事物，才施设涅槃这个名称。因此，即使按照声闻乘的观点，所谓的涅槃也不是其他的法，更何况是空性宗的观点呢？由于没有涅槃，因此依赖于它的不舍弃善的自性之无有，这被称为不舍弃的空性。世尊母经中是如何说的呢？善现，菩萨们所做的任何福德，也被称为空性。因此，正是因为这个原因，才说善法总体的空性是不可穷尽的，也是不舍弃的自性之空性。如经中所说：善法之空性，彼行不杂如是，常性即是差别，空性之中彼何在。再次，菩萨应当这样思维：如果一切法都是空性，那么众生自性中的贪欲等法，以及众生自性中的贪欲等念头、习气和特别的信解
English
Nirvana, cessation, and the causes such as the near pacification of all formations are described by terms. However, if it exists, why wouldn't the arising of formations occur in the absence of Nirvana? Therefore, if it is said that there exists a Dharma, Nirvana, that prevents their arising, then this is not reasonable, because the so-called Nirvana of formations does not exist at all, because for permanent dharmas, there is no change at any time. For impermanent dharmas, even the smallest things do not have arising. Therefore, Nirvana does not do anything for things that do not arise by their own nature. However, if it changes again, will it hinder the arising of other formations in its continuum? This also does not exist, because the afflictions and the seeds of the aggregates of the supramundane path have been completely burned, so they will not arise again. The name Nirvana is applied to that which does not arise by its own nature. Therefore, even according to the view of the Hearers, the so-called Nirvana is not another Dharma, let alone the view of the emptiness school? Since there is no Nirvana, therefore, the non-existence of the nature of not abandoning virtue that depends on it is called the emptiness of non-abandonment. How is it said in the Mother of the Buddhas? Subhuti, whatever merit the Bodhisattvas accumulate is also called emptiness. Therefore, it is for this reason that the emptiness of the general virtue is said to be inexhaustible, and also the emptiness of the nature of non-abandonment. As it is said in the sutra: In the emptiness of virtue, that which goes is not mixed, thus, permanence is the distinction, where is that in emptiness? Again, the Bodhisattva should think like this: If all dharmas are emptiness, then the dharmas such as desire that are the nature of sentient beings, and the thoughts, habits, and special beliefs such as desire that are the nature of sentient beings