English
Because there is no destruction in arising. The so-called "steadfast" is because it does not exist with the nature of arising and ceasing. The so-called "immutable dharma nature" is because there is no other state. The so-called "actor or receiver" is because there is no abandoner and no taker. Subhuti, from "this" and so on to the end of the scripture, that is, between "unexcelled perfect enlightenment", is easy to understand. Subhuti, therefore, because this Prajnaparamita, which has the characteristic of non-self-existence of all dharmas and such merits, is the cause of it. "That" refers to the period when all dharmas are without self-nature. Bodhi can be achieved by the six paramitas. Therefore, how to practice Prajnaparamita? Because of the doubt "Why is this so", it is said: Subhuti, practice Prajnaparamita, and so on. Because there is no purity of the three wheels, giving and so on are not paramitas, nor are they the cause of perfect enlightenment. The purity of the three wheels depends on Prajnaparamita, which is the meaning. In order to stabilize skillful means, the means are explained, that is, Subhuti, when, and so on. In order to eliminate the doubt of "Why not do this", the reason is explained, that is, "also of those" and so on. The fruit to be contemplated is explained, that is, "after thinking like this" and so on. "I also those dharmas" refers to practicing Prajnaparamita and so on. "These bodhicitta" means that one should follow and obtain these dharmas and so on. Subhuti, for example, and so on, this explains the difference of Bodhisattvas. For this meaning, it is to cut off the activities of taming sentient beings with existence and peace. The so-called "scattering flowers", or the Tathagatas, in the stage of Bodhisattvas, made predictions for this chapter. Therefore, the chapter they approached is that chapter, that is, the twenty-eighth chapter.
Tibetan
བཞི་པ། བདེ་བླག་ཏུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ། བསྡུས་པ་དང་བར་མ་དང་རྒྱས་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སླར་བདེ་བླག་ཏུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་ག་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམས་པས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆག་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཆུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དཔེར་མི་ཕྱེ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གང་གིས་དོན་དག་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་པའི་ངོ་བོའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེའི་ངོ་བོས་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ན་འོ་ན་འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་པ་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ནི་དེ་དང་མཉམ་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྤྲོས་པའི་ངོ་བོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གང་གིས་འདི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེས་ཀྱང་འདི་རྣམས་མཉམ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་མི་འགྱུར་བ་དང་མཉམ་པ་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དབང་ ནི་བརྫུན་པའི་སྣང་བའི་ངོ་བོ་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། དེ་བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཅི་ལྟ
Chinese
第四，为了易于领会而将一切归纳起来进行阐述。 通过归纳、中等和广大的方式，从彻知一切相和道相智出发，对般若波罗蜜多的教义进行圆满，为了再次易于领会，将一切归纳起来，世尊所阐述的，就是“善现，再者”等等。所谓“如此”，是指即将阐述的次第。所谓“般若波罗蜜多”，是指以彻知一切相来归纳，以道相智来归纳，以及有分别和无分别。所谓“诸法无染着之故”，是指以无自性之故，不可破坏之故。所谓“那么没有少许存在吗”的提问，回答是“诸法不可分别之故”。不可分别即是空性，以其真实意义上，诸法是同一体性的。所谓“那么如果是那样，以其体性将成为实有”的提问，回答是“诸法无生之故”。因为诸法总的体性不是以实有的体性而存在，为了表达这个意思，其意在于从实有和非实有中解脱。如果那样，一体性的自性是诸法，那么“这是烦恼，这是清净”等等的差别是如何产生的呢？回答是“诸法无变而平等之故”。无论什么，诸法的无变，空性的体性的自性，这与它是平等的，即使以世俗的戏论的体性也不是。或者，以诸法的依他起的体性，即是遍计所执的体性，这些也是平等的。因此，为何要说不变和平等呢？回答是“以智慧随知诸法无我和无识”。这些的体性，依他起只是虚假的显现的体性，仅仅是错觉而已。因此，以出世间的智慧如何
English
Fourth, to explain everything by summarizing it for easy understanding. Through the means of concise, intermediate, and extensive approaches, starting from the all-knowing nature and the knowledge of the path, the teachings of the Prajñāpāramitā are completely fulfilled. To make it easy to grasp again, everything is summarized, and the Blessed One taught, "Subhuti, furthermore," and so on. "Thus" refers to the order that will be explained. "Prajñāpāramitā" refers to being summarized by the all-knowing nature, summarized by the knowledge of the path, and with and without conceptualization. "Because all dharmas are without attachment" means that because of the absence of inherent existence, they cannot be destroyed. The question, "Then is there not a little existence?" is answered by, "Because all dharmas are indivisible." Indivisibility is emptiness, because in its true meaning, all dharmas are of one essence. The question, "Then if that is so, would it follow that its essence is substantial?" is answered by, "Because all dharmas are unproduced." Because the general characteristic of all dharmas does not exist with the nature of substantiality, to express this meaning, the intention is to be liberated from the real and the unreal. If that is so, if the nature of oneness is all dharmas, then how do differences such as "this is affliction, this is purification" arise? The answer is, "Because all dharmas are equal without change." Whatever is unchanging in dharmas, the nature of the characteristic of emptiness, is equal to that, even if it is not in the nature of conventional elaboration. Or, by the nature of other-powered of dharmas, which is the nature of complete discrimination, these are also equal. Therefore, why is it said to be unchanging and equal? The answer is, "Because wisdom realizes that all dharmas are selfless and without consciousness." The nature of these, the other-powered is only the nature of false appearance, merely an illusion. Therefore, how does transcendent wisdom
Tibetan
་བ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་ལ་ཡང་བསྟན་པ་དེས་དེ་ལས་ཤེས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་ན་ཅི་ཞིག་གང་གིས་གང་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མིང་ཙམ་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱིས་བརྗོད་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གཞན་དབང་ཡང་སྒྲའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཐ་སྙད་གདགས་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སྒྲ་གང་གིས་དངོས་པོ་གང་ཞིག་བརྗོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་ཡང་བརྡ་ལ་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་དངོས་པོ་དེ་མིང་དེས་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མིང་དེ་གང་གིས་གང་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ། གང་གིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་བརྡ་ལ་ཐ་སྙད་དེ་མངོན་པར་གསལ་བ་ཙམ་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་མར་མེ་ལས་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སྔར་ཡང་དངོས་པོ་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཤིང་གི་སྒྲས་བརྡའི་སྟོབས་ཀྱིས་དུས་ནམ་དུ་ཡང་བུམ་པ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྡའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་རྣམས་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡན་ལག་བཀུག་པར་བྱེད་ཅིང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བརྡ་ལས་ཐ་སྙད་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ་མིང་སྣ་ཚོགས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་ས་གཞི་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་ཅི་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། གཟུག
Chinese
由于没有如实地领悟，那么为什么是平等性呢？然而，在领悟了事物本性的如是性之后，如来所开示的任何事物，都应从此了知并现证。如果连他性的自性也不存在，那么说了什么用什么对什么开示呢？所谓“一切法”等等，这些仅仅用名称和术语表达的事物的自性，他性也不是体验声音对象自性的意思。所谓“术语的真如将会出现”，就是说术语的施设也是如此。所谓“对任何事物都不是”，就是说如果任何声音表达了任何事物，那么当它变成该事物的自性时，即使在执取之前，不精通符号的人们也会用该名称执取该事物。因此，那个名称用什么在何处施设术语呢？所谓“用什么也不是”，就是说如果符号中的术语仅仅是显现出来，那么就像从灯中取出瓶子一样，它原本就是该事物的自性。如果那样的话，木头的声音永远不会通过符号的力量来表达瓶子。一切事物都是通过一切声音，凭借符号的力量来表达的。声音不会在任何地方弯曲肢体，也不会被看到。因此，术语不是来自符号。所谓“任何事物”等等，是指看到同一个事物有各种名称，比如土地和地基等等。同一个事物有各种自性是不合理的。所谓“一切法”等等，是通过总结来展示，不可言说是指不能用所说和能说的自性来施设术语。那么如何存在于其中呢？
English
Since it is not understood as it is, then why is it equality? However, after realizing the suchness of the nature of things, whatever is taught by the Tathagata should be known and realized from it. If even the nature of otherness does not exist, then what is the use of what to teach to what? The so-called "all dharmas" and so on, the nature of these things that are expressed only by name and terminology, otherness is also not the meaning of experiencing the nature of the object of sound. The so-called "the reality of terminology will appear" means that the establishment of terminology is also like this. The so-called "not for anything" means that if any sound expresses any thing, then when it becomes the nature of that thing, even before grasping, people who are not proficient in symbols will also grasp that thing with that name. Therefore, with what and where does that name establish the term? The so-called "not with anything" means that if the term in the symbol is only revealed, then just like taking a vase from a lamp, it is originally the nature of that thing. If that is the case, the sound of wood will never express the vase through the power of the symbol. All things are expressed by all sounds through the power of symbols. Sounds do not bend limbs anywhere, nor are they seen. Therefore, the term is not from the symbol. The so-called "anything" and so on, refers to seeing various names for the same thing, such as land and foundation, and so on. It is unreasonable for the same thing to have various natures. The so-called "all dharmas" and so on, is to show by summarizing, unspeakable means that it cannot be used to establish terms with the nature of what is said and what can be said. Then how does it exist in it?