Tibetan
་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ་བས་ན་ནམ་མཁའི་དཔེའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁྱབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་འདི་ཡོད་མོད་ནང་གི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་ལ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེའོ། །འོན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ་ཤེས་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་དེ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ པའི་དོགས་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེའོ། །གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་འདི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་གང་གིས་བདག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་བདག་འཛིན་པ་པོ་སྟེ་འོན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་གནས་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། ཤེས་བྱས་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང༌། །ཤེས་པ་དེ་ནི་རྟོག་དང་བྲལ། ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ། རྟོག་པ་པོ་མེད་རྟོག་བྱ་མེད། །དོན་དམ་པར་འདིར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བའི། །ཆོས་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ས་དང་པོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ཡང་དག་པར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འགྲུབ་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དཔེའོ། །ས་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པས་གྲུབ་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཅི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅེས་བྱ་བ་དོགས་ནས་སྤྲུལ་པའི་དཔེའོ། །ཅི་ལྟར་སྤྲུལ་པ་ལ་འདི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་བདག་གིས་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཀྱང་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་གདུལ་བྱ་ཅི་ལྟ་བར་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་བྱ་བ་རྣམས་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཉིས་པ་ཤིང་གི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་ པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་པ་ཐོས་པས་ཀྱེ་མ་ཆོས་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་བློ་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཀྱེ་མའི་སྒྲ་ནི་དགའ་བ་ལའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨྲས་པ། སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའི་དགོངས་པས་སྨྲས་པ། སྙིང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་རྣམས་ཉིད་ལ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་དངོས་པོ་ཡོད་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །སྤྱོད་པ་འདི་ལ་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ཆེས་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་མེད་པས་འདི་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའོ། །ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གོམས་པ་འདི་ནི་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སྟེ། མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་འདིས་ཕྱག་འཚལ་བྱ་བ་ཉིད་ལ་རྒྱུ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ་སེམས་བསྐྱེད་པས་བསམ་པ་ཕུམ་སུམ་ཚོགས་པ་དང་མངོན་པར
Chinese
由于无分别能达到菩提，因此普遍作用如同虚空般无分别，所以用虚空作比喻。虽然外境具有普遍的无分别性，但它不是内在的自性。对于认为仅凭分别才能进入，而修行尚未成就的疑问，为了说明内在自性也成就无分别，所以用幻化之人的比喻。如果智慧是无分别的，那么在认知时无论如何都会有可认知的对象，即使如此，对于获得能取和所取的体性会发生改变的疑问，用影像的比喻。影像不会发生改变，因为产生影像的对境是执持者，然而对产生的影像却称为执持。同样，无分别的智慧在修习的阶段，也是以观照一切法的空性而产生的。在证悟的阶段，仅仅获得空性的体性，否则就不能称为执持空性。因此说：‘所知无差别，知者离分别。’对于无差别的智慧，也仅仅是获得空性的体性。如是说：‘无有能分别者，无有可分别者，究竟谛中此皆非有，呜呼！极难通达之法性，汝将通达。’菩萨们在初地就能获得无分别的智慧，但那不是真正最殊胜的，因为般若波罗蜜多没有成就。因此，为了显示成就，所以用如来的比喻。仅仅进入初地，菩萨们就能分别证悟周遍的法界，因此获得平等性的智慧。在佛地则获得究竟的成就。如果菩萨们的般若波罗蜜多被无分别的智慧所摄持，那么他们没有对众生的分别，如何利益众生呢？
English
Since non-discrimination leads to enlightenment, its pervasive function is non-discriminating like space, hence the analogy of space. Although the external realm possesses pervasive non-discrimination, it is not the inner self-nature. To address the doubt that only through discrimination can one enter, and that practice has not yet been accomplished, the analogy of a magical person is used to illustrate that the inner self-nature also achieves non-discrimination. If wisdom is non-discriminating, then in cognition there will inevitably be an object to be cognized; even so, to address the doubt that the nature of the grasper and the grasped will change, the analogy of an image is used. An image does not change, because the object that produces the image is the holder, yet the produced image is called the holder. Similarly, non-discriminating wisdom, in the stage of practice, arises by contemplating the emptiness of all phenomena. In the stage of realization, only the nature of emptiness is attained; otherwise, it cannot be called holding emptiness. Therefore, it is said: 'The knowable is without difference, the knower is free from discrimination.' For non-differentiated wisdom, it is merely the attainment of the nature of emptiness. As it is said: 'There is no discriminator, there is nothing to be discriminated, in ultimate truth these are not present here, alas! The nature of reality, extremely difficult to understand, you will understand.' Bodhisattvas can attain non-discriminating wisdom on the first ground, but that is not truly the most supreme, because the perfection of wisdom has not been accomplished. Therefore, to show accomplishment, the analogy of the Tathagata is used. Merely entering the first ground, Bodhisattvas can separately realize the all-pervasive realm of phenomena, therefore they attain the wisdom of equality. On the Buddha ground, ultimate accomplishment is attained. If the Bodhisattvas' perfection of wisdom is encompassed by non-discriminating wisdom, then they have no discrimination towards sentient beings, how can they benefit sentient beings?
Chinese
因为怀疑是“能作者”，所以是幻化的比喻。如果像幻化那样，就不会这样改变，这是“我来做”的意思。然而，就像那样，菩萨们即使没有分别念，也会以各种方式，根据所化众生的不同而摄受他们，做着各种事业。所说之义的第二点，以木制幻轮的比喻来显示，要讲述的，就像“例如”等等。以如幻的心来近似表达的章节，就是如幻的章节，即第二十六品。如此听闻不分别的行持后，具寿舍利子以真正了知“唉呀，此法广大，即是般若波罗蜜多”的智慧说道：“唉呀，是行于精要之中啊！”“唉呀”之声是欢喜之意。对于如此的般若波罗蜜多，为了究竟的意义而说“精要”。具寿善现以“名为般若波罗蜜多，是否存在实有的法”的想法说道：“对于非精要”，意思是说，对于实有之物才会有少许名为精要，而对于超越无实有之物的般若波罗蜜多，不存在少许实有的精要的想法。对于此行持，诸天子生起信心的开示是“此后”等等。“发心之后”是因为没有发心就无法成就如此的行持。 “现前成办”是指以成办布施波罗蜜多等来如实成办。“甚深”是因为对于未生起圣者智慧的人们来说，以从有实有和无实有中解脱的自性难以领受的缘故。此串习是为了增长之义，而不是为了现前之义而开示的，即“如是行持也”。如此，他以发心来显示礼拜之事的四种因，即以发心来圆满意乐和现前
English
Because of the doubt that it is "the one who can do," it is a metaphor of emanation. If it were like emanation, it would not change like this, this is the meaning of "I will do it." However, just like that, even though the Bodhisattvas do not have discrimination, they will in various ways, according to the different beings to be tamed, accept them and do various deeds. The second point of the meaning of what was said, to show with the metaphor of the wooden illusion wheel, what is to be told is like "for example" and so on. The chapter that approximates with an illusion-like mind is the illusion-like chapter, that is, the twenty-sixth chapter. After hearing such non-discriminating conduct, the Venerable Shariputra, with the wisdom of truly knowing "Alas, this Dharma is vast, that is, Prajnaparamita," said, "Alas, it is acting in the essence!" The sound of "Alas" is the meaning of joy. For such Prajnaparamita, for the ultimate meaning, it is said "essence." The Venerable Subhuti, with the thought that "named Prajnaparamita, is there a real Dharma," said, "For the non-essence," meaning that there will be a little named essence for real things, but for Prajnaparamita that transcends unreal things, there is no thought of a little real essence. For this conduct, the teachings of the gods arising faith are "thereafter" and so on. "After generating the mind" is because without generating the mind, such conduct cannot be accomplished. "Manifestly accomplishing" refers to truly accomplishing by accomplishing the Paramitas of giving and so on. "Profound" is because for those who have not generated the wisdom of the noble ones, it is difficult to receive with the nature of liberation from real and unreal. This habituation is for the meaning of increasing, not for the meaning of manifesting, that is, "acting like this also." Thus, he shows the four causes of the act of prostration with the generation of the mind, that is, with the generation of the mind to perfect the intention and manifest