Tibetan
འི་དོན་ཏོ། །ཐབས་མཁས་པ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ཚད་མེད་པ་བཞི་ལ་སྦྱོར་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་དོན་དུ་གོམས་པར་གྱུར་པ་ལམ་གྱི་ངོ་བོའོ། །འདིར་བྱམས་པས་སྦྱོར་བའི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་ལ་འཇུག་པའི་སེམས་ཅན་སྤྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་ལའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་ཐོབ་པ་ལའོ། །དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པས་སོ། །ད་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་སྐད་གསུངས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་འགུགས་པའི་ཕྱིར་ཅི་ཞིག་དེ་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པའི་དོན་དུ་གོམས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དེས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མི་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དགག་ཚིག་གཉིས་པས་སྟོང་པ་འདོན་པ་དང་བཤད་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་འགྲུབ་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པའི་སྒོ་གཞན་གྱིས་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ཡང་ལྷག་པའི་ཡོན་ཏན་འདིའོ། །དེས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཤད་པ་འདི་ཡང་ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་པས་དེའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ནི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྒྱུ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བའོ། །ས་ལ་མི་ལྟུང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བ་བཀག་པ་སྟེ་གནས་པའོ། །གནས་ཅི་ལ་ཡང་མི་བརྟེན་པར་འདུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་རབ་ཏུ་གནས་པར་དགག་པའོ། །བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུག་པར་བྱས་ནས་སོ། །གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་ལའོ། །བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་བས་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། །དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོངས་སུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་འདི་ལ་མི་འབྱུང་བའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དཔེ་གཞན་གསུངས
Chinese
的意义啊。善巧方便是将士夫的行为与四无量结合。般若波罗蜜多是对于完全熟悉的事物，成为习惯，是道的体性。此处以慈爱结合作为主要，从“何时”等开始。亲近是指为了令趋向十方的有情欢喜。彼禅定是指完全修习慈爱。获得殊胜的波罗蜜多。指示彼即是“何时”等。现在，无相是指如所说，以空性之禅定的力量，也引向无相之禅定，为何对于彼也为了完全熟悉而习惯显现并非如此呢？说“非由此”即是指非由此。有些也不安住于无相之禅定，以双重否定词引出空性并解说。仅以空性之禅定就能成就完全舍弃相，不需要其他的无相之门。此处也是殊胜的功德。说“非由此”即是说，此解说也极不相关，因此前者没有过失。例如，从“例如”等开始。“因”是指行走。“不堕于地”是指遮止堕落，即安住。“不住于任何处而住”是否定安住。“依靠”是指作住。“安住”是指安住。对于彼也是指对于处所。不是依靠，因此不是安住。不堕于空性是指不显现彼禅定。何时是怎么样呢？说“未圆满一切佛法”是指，乃至三身之自性，对于轮回和涅槃不住的体性，不生起能完全获得涅槃的二资粮圆满。例如，从“例如”等开始，说了其他的比喻。
English
That is the meaning. Skillful means is to combine the activities of a noble person with the four immeasurables. The Perfection of Wisdom is the nature of the path, having become accustomed to what is completely familiar. Here, taking the combination of love as the main thing, starting from "when," etc. Closeness means for the sake of pleasing sentient beings who go in the ten directions. That samadhi means completely cultivating love. Obtaining the supreme perfection. Indicating that is "when," etc. Now, signlessness means, as it is said, with the power of the samadhi of emptiness itself, it also leads to the samadhi of signlessness, why is it not the case that it also appears accustomed for the sake of complete familiarity? Saying "not by this" means not by this. Some also do not abide in the samadhi of signlessness, with a double negative word, emptiness is brought out and explained. Only with the samadhi of emptiness itself can the complete abandonment of signs be accomplished, there is no need for other doors of signlessness. Here also is a special quality. Saying "not by this" means that this explanation is also extremely irrelevant, therefore the former has no fault. For example, starting from "for example," etc. "Cause" means walking. "Not falling to the ground" means preventing falling, that is, abiding. "Staying without relying on any place" is negating abiding. "Relying" means making a stay. "Abiding" means abiding. For that also means for the place. It is not relying, therefore it is not abiding. Not falling into emptiness means not manifesting that samadhi. What is it like at all times? Saying "not perfecting all the Buddha's dharmas" means, until the nature of the three bodies, the characteristic of not abiding in samsara and nirvana, the two accumulations that completely attain nirvana do not arise. For example, starting from "for example," etc., other metaphors were spoken.
Tibetan
་སོ། །འཛིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནམ་མཁའ་ཉིད་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །ལྟུང་དུ་མི་སྟེར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་མི་སྟེར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྟེང་དུ་འཕངས་པའི་མདའ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོར་མི་ལྟུང་བའི་དོན་དུ་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས་འབིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་བར་དུ་སེམས་ལ་མངོན་ དུ་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་སེམས་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་མངོན་དུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་དམ་པ་མངོན་སུམ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་དང་ས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དེ་གཞན་དབང་གིས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ས་བསྡུས་པའི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་གཞན་དབང་གིས་སླར་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་དང་སྤྲུལ་བ་དག་ཡང་དག་པར་འབྱུང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྐལ་བ་ཅི་ལྟ་བར་འདི་སྣང་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དཔེ་ཡོངས་སུ་དོར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ལྟར་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྔགས་དང་རྒྱུད་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསྐོར་བ་ལ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་སྣང་བ་འབྱུང་ཡང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཡང་ཐང་སྟོང་ལ་རྒྱང་རིང་པོ་ནས་སའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཆུང་ཡང་རི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་མ་མཐོང་ནས་དེའི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོས་སའི་དུམ་བུ་མཐོང་ཞིང་སླར་ལོག་པ་ལ་ཡང་གལ་ཏེ་རི་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཡོད་པ་རིའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཆུང་ཡང་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་རིགས་པས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་གཉིས་པོ་འདི་ཡང་བཀའ་མདོ་སྡེ་ཐ་དད་པ་ལས་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་དང་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འདི་དགོངས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་འདི་ནི་འདིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་འདིར་ངེས་པར་འབྲེལ་པ་མི་མཐོང་ཞེས་རེ་ཞིག་འདུག་པར་ཟད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སོ། །ཤིན་ཏུ་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
索。名为“执持”者，即安住于虚空本身。名为“不令堕落”者，即不为了堕落而施与。名为“如是”者，譬如向上抛射的箭，为了不长久堕落，射箭的教师所穿透的那样，菩萨为了不使心在圆满佛法之前显现，以其他心各自显现于心，是为“如是”。名为“现证真实胜义”者，即菩萨于地与地，以无分别之智慧所摄持，现证真实胜义。然而，所应现证者，为他性所遮蔽。其后，佛说以地所摄持之真实胜义。因此，为了不再次为他性所舍弃。若尔，受用与化身等如何如实生起？乃是如来等往昔之愿力，于所化众生，随其根器而显现。如来等的周遍行持，即使极其微细，亦不可能有他性之自性增益，故说并非完全抛弃空性之譬喻。譬如魔术师以咒语和续等周遍围绕自己的木头等物，虽有大象等显现，然大象等之增益，即使极其微细亦不存在。又如在空旷的平原上，从远处看，即使是微小的土块等，亦不会见到山等之体性，靠近之后，以自己的眼识见到土块，返回时，纵然有山等体性的周遍行持，然山的增益，即使微小，亦非真实生起。如是，对此亦应以理智观察。此二义亦见于不同的经部经典中。圣者和论师等，亦是依其意趣而说，此处所谓之胜义谛，在此未能确定其关联性，故暂且搁置。名为“圆满”者，乃以修道之方式。名为“极圆满”者，乃
English
So. The so-called 'holding' means abiding in the sky itself. The so-called 'not letting fall' means not giving for the sake of falling. The so-called 'thus' is like an arrow shot upwards, and in order not to fall for a long time, the archery teacher pierces it, just as the Bodhisattva, in order not to let the mind manifest before the perfection of the Buddha's Dharma, makes other minds manifest separately in the mind, this is called 'thus'. The so-called 'manifestly realizing the ultimate truth' means that the Bodhisattva, on each ground, is held by the wisdom of non-discrimination, and manifestly realizes the ultimate truth. However, what should be manifestly realized is obscured by otherness. Afterwards, the Buddha speaks of the ultimate truth held by the ground. Therefore, in order not to be abandoned again by otherness. If so, how do enjoyment and emanation, etc., arise truly? It is due to the past aspirations of the Tathagatas, etc., which appear to sentient beings according to their capacities. The pervasive conduct of the Tathagatas, even if extremely subtle, cannot have the self-nature of otherness imputed, therefore it is said that the analogy of emptiness is not completely abandoned. For example, when a magician surrounds his own wood and other things with mantras and tantras, although elephants and other things appear, the imputation of elephants and other things, even if extremely subtle, does not exist. Also, as in an empty plain, from a distance, even small pieces of earth, etc., are not seen as the nature of mountains, etc., but after approaching, one sees the piece of earth with one's own eyes, and when returning, even if there is a pervasive conduct of the nature of mountains, etc., the imputation of mountains, even if small, does not truly arise. Likewise, this should also be examined with reason. These two meanings are also seen in different Sutra scriptures. The saints and teachers also speak according to their intentions, and the so-called ultimate truth here has not been determined to have a connection here, so it is temporarily put aside. The so-called 'perfection' is by means of the path of meditation. The so-called 'extreme perfection' is