Tibetan
ངས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནད་ཀྱི་དགོན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནད་ཀྱིས་ཉེ་བར་འཚེ་བའོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པས་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་དུ་ཅི་ནས་ཀྱང་འཁོར་བའི་ཕྱིར་དུས་རིང་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དང་བར་མི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དུས་རིང་པོར་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དག་པར་འོས་པ་ཉིད་ཅི་ལྟར་མི་བྱ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རྒྱུན་ལས་ཐ་དད་པ་དུས་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེར་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཉིད་རྣམ་པར་འཇིག་པས་གཡོ་བར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་སུ་ཞིག་ལ་རིང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཙམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའི་ཚད་དོ། །སྔོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་བདག་གིས་འཁོར་བར་བྱ་བའོ། །མཐའ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་མཐའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདིས་དུས་རིང་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དཀའ་བའི་འདུས་ཤེས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱ་བ་རྒྱུ་གང་གིས་ཤེ་ན། གསུངས་པ་ནི་མང་ཞིང་ཡུན་རིང་བའོ། །སྔོན་མེད་པའི་ཐ་མ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་རིང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་ཤེས་སྐྱེ་བར་མི་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རེ་རེ་ཙམ་ལས་ཐ་དད་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རིང་བ་སྔོན་མེད་པའི་མཐའ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ་མཐའ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །འཇིགས་པ་མི་བཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཏན་དུ་བའི་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་འཇིགས་པ་མི་བཟད་པའོ། །ཅི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱད་པར་མཛད་ཅིང་སྨོན་ལམ་རྣམས་ཀྱང་ མཛད་པ་དེ་ལྟར་བདག་ཀྱང་བྱེད་ཅེས་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བས་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཅི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བྱེད་པའོ། །འཆལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན
Chinese
因为我获得了第一个禅定等等。所谓“疾病的寂静处”，是指被疾病逼迫。因为进入以信行地，无论如何也要在三个无数劫中轮回，所以不应该思念长久才能现证菩提，所说的不应该首先思念等等。如何不应该正确地思念长久才能现证菩提呢？为什么呢？因为怀疑而说的是“任何心识的刹那”等等。意思是说，即使在世俗中，也没有与心识的刹那相异的时间，因为心识的刹那们也只是各自生起，瞬间坏灭而动摇，因此对谁来说是长久呢？所谓“仅此而已”，是指心识刹那的量。所谓“无始”，是指我将要轮回于何处。所谓“无边”，是指无分的刹那没有边际。这样，以这样的次第，因为必须成就长久，所以不应该生起困难的认识，原因是什么呢？所说的是“众多且长久”。所谓“这无始的尽头”，是指无始是指未来。为什么不应该生起长久的认识呢？所说的是“一个心识的刹那”等等。因为没有与每一个心识的刹那稍微不同的东西，所以才说什么是长久的无始的尽头。同样，所说的是“就像这样，无边”，应该像前面一样解释。所谓“这样”，是指总结。所谓“不可忍受的恐惧”，是指永久性的恐惧之因是不可忍受的恐惧。如何如来所说才能说出来呢？是指如来们以前如何行持菩萨的行持，也发了愿，我也要这样做，因此才说要说出来。同样，为了以行为成就，就像所说的那样去做。放逸智慧之相
English
Because I have attained the first dhyana and so on. The so-called "solitary place of disease" refers to being afflicted by disease. Because one has entered the stage of practice by faith, one must revolve in three countless eons, so one should not contemplate attaining perfect enlightenment after a long time. What is said is that one should not contemplate it first, and so on. How should one not correctly contemplate attaining perfect enlightenment after a long time? Why is that? Because of doubt, it is said, "Whatever moment of mind," and so on. The meaning is this: even in the conventional sense, there is no such thing as time that is different from the continuum of moments of mind, because the moments of mind also arise individually, and are shaken by instantaneous destruction, so for whom is it long? The so-called "just this much" refers to the measure of a moment of mind. The so-called "without beginning" refers to where I will revolve. The so-called "without end" means that a moment without parts has no end. Thus, in this order, because one must accomplish a long time, one should not generate a difficult understanding. What is the reason? What is said is "many and long." The so-called "this end without beginning" means that without beginning refers to the future. Why should one not generate a long understanding? What is said is "one moment of mind," and so on. Because there is nothing slightly different from each moment of mind, what is said to be the long end without beginning. Similarly, what is said is "just like this, without end," and it should be explained as before. The so-called "thus" refers to summarizing. The so-called "unbearable fear" refers to the cause of permanent fear being unbearable fear. How can one speak as the Tathagatas have spoken? It refers to how the Tathagatas previously practiced the conduct of Bodhisattvas and also made aspirations, and I will also do this, therefore it is said that one should speak. Similarly, in order to accomplish by action, one should do as it is said. The characteristic of undisciplined wisdom.