Tibetan
།འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་བས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷུར་བྱེད་པའི་རྟགས་བཅུ་བཞི་པ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མིང་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པ་ མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་དོན་དམ་པའི་འབྲེལ་པ་ནི་མིང་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་མིང་ཐམས་ཅད་དོན་དང་འབྲེལ་པས་སྟོང་པ་མཐོང་ཞེས་མིང་ཆེད་ཆེར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་སེམས་མི་འཁྲུག་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་རྣམས་ལ་དོན་དང་འབྲེལ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་མི་འཁྲུག་པའོ། །དེ་གལ་ཏེ་ཁྱིམ་ན་གནས་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕལ་ཆེར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་མི་ཟད་པ་ནི་གལ་ཏེའི་དོན་ཏོ། །འདོད་པར་བྱེད་པས་ན་འདོད་པ་རྣམས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་སོ། །འདོད་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ནི་དེ་དང་སྦྱོར་བ་ལས་སོ། །བསམ་པ་ལྷག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །ཆེར་མི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་སྐྱོ་བར་འདུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འདུ་ཤེས་ཅན་དེ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་རོ་མྱང་བ་ཆུང་བ་དང་ཉེས་དམིགས་མང་བ་ཞེས་འདུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲག་པར་འདུ་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་དུས་རྣམས་ལ་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བརྐམ་པ་ཉིད་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཆགས་པ་ཉིད་ནི་གཉི་ག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡིད་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྒྲ་ནི་བསྔགས་པ་ལའོ། །དེ་དག་ལ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་རྣམས་སོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་འདོད་པ་སྟེ་མ་འོངས་པའོ། །བགྲང་བར་བྱེད་ཡང་ཡང་དུ་སྟེན་པར་བྱེད་པས་ན་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །འདོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་ཡོན་ཏན་ཡང་ཡིན་པས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པས་འཚོ་བར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པས་སོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། གསུངས་པ
Chinese
“于欲行法安住”者，谓见有情义故，于欲界中受生，是名精进之第十四相，谓“复次”等。 “非唯名故”者，谓义与胜义之系属，是唯名故。又一切名见与义相系属故，非唯名故。是故不以名闻等为义利。 “彼心不乱”者，谓于名等与义相系属之空性言说等，心不散乱。 “彼纵住家”者，谓多为出家故。 “彼纵”者，谓“纵”之义。以贪著故，谓诸欲，谓色等境。于欲而起贪著者，谓与彼等和合故。增上意乐者，谓以意于彼等而起欣乐。与“不甚生起”相连属。 “彼作厌想故”者，谓于离贪者，有想者，彼于诸欲，以少尝其味及多见其过患故，谓作是想故。 “作恐怖想故”者，谓是轮回痛苦之因故。 “不求义利”者，谓于未来时中，无有诸欲故。 “不贪著”者，谓于现在生起者，无有贪著故。 “不染著”者，谓于二者皆无故。 “喜性者”谓极能生起心适悦故。“乐性者”谓极能生起安乐故。“自性”之语，谓赞叹也。 “于彼等不求义利”者，谓恒常不求义利者等。 “五欲功德”者，谓欲是现欲，是故谓欲，谓未来也。数数受用故，谓功德，谓现在生起也。以亦是欲，亦是功德故，谓以彼等五欲功德也。 “不以平等与不平等而活命”者，谓以具有与不具有故。云何耶？谓说
English
"Abiding in the laws of conduct in desire" means that because one sees the meaning of sentient beings, one is born in the desire realm. This is called the fourteenth characteristic of diligence, namely "furthermore," etc. "Not only for the sake of name" means that the connection between meaning and ultimate meaning is only for the sake of name. Moreover, because all names are seen to be related to meaning, it is not only for the sake of name. Therefore, one does not seek fame, etc., as a benefit. "His mind is not disturbed" means that the mind is not distracted by the emptiness of the connection between names and meanings, such as speech. "He may live in a house" means that it is mostly for the sake of renunciation. "He may" means the meaning of "may." Because of attachment, it is called desires, such as objects of form, etc. To be attached to desires means to be in harmony with them. Increased intention means to rejoice in them with the mind. It is related to "not arising very much." "Because he thinks of disgust" means that for those who are free from attachment, those who have thought, they taste little of the flavor of desires and see many faults, so they think. "Because he thinks of fear" means that it is the cause of the suffering of samsara. "Not seeking benefit" means that there are no desires in the future. "Not being greedy" means that there is no attachment to those that arise in the present. "Not being attached" means that there is nothing in either. "Having a joyful nature" means that it is extremely capable of generating mental pleasure. "Having a happy nature" means that it is extremely capable of generating happiness. The word "nature" means praise. "Not seeking benefit in them" means those who do not always seek benefit, etc. "Five qualities of desire" means that desire is present desire, therefore it is called desire, which is the future. Because it is repeatedly used, it is called merit, which is the present arising. Because it is both desire and merit, it is called the five qualities of desire. "Not living by equality and inequality" means by having and not having. How is it? It is said
Tibetan
་ནི། ཆོས་འབའ་ཞིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གནོད་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཞེས། བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པར་བྱེད་པའི་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་ཙམ་ཡང་གཞན་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ལས་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཆེན་པོ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པར་སྡང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་འཚོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས་བརླན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐའ་ཡས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སྐྱེས་བུ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་རིང་པོར་གཞན་གྱི་དོན་ལ་གོ་ཆ་བགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་སྐྱེས་མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་པདྨོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁོར་བ་ལ་གནས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀར་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཅང་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བའི་ཕྱིར་དང་གཞན་འདུལ་བར་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གླང་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་གཡུལ་ངོ་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་སེང་གེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་འཚོ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་གདུལ་བྱའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བསྔགས་པའི་ཚིག་འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་བསྲེས་པས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་བསྔགས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།
Chinese
即是说，仅仅以佛法，损害即是痛苦。如此，所谓“圣士”等，是专门利益一切众生的唯一特性。因此，所谓“圣士”，是指连极小的损害他人的行为都不做的缘故。所谓“大丈夫”，是指致力于利益和安乐一切有情的缘故。所谓“殊胜士”，是指对上述所做精进的缘故。所谓“极殊胜士”，是指对上述不顺之品，如极度嗔恨等获得彻底胜利而精进的缘故。所谓“人中之牛”，是指像如意树一样，使众生得以亲近而生存的缘故。或者，所谓“人中之牛”，是指具有修习慈爱等所滋润之心的缘故。所谓“广士”，是指那些致力于成就无量福德资粮等的人。所谓“美士”，是指长期为他人之利益而披甲的缘故。所谓“主士”，是指以利益和安乐众生的行为为先导的缘故。所谓“最胜士”，是指即使受到轮回的各种痛苦，也不为他人之利益而彻底放弃轮回的缘故。所谓“莲花士”，是指安住于轮回，却不被烦恼所染的缘故。所谓“白莲花士”，是指行持极度清净之行的缘故。所谓“调顺士”，是指自己调伏自己，并且善于调伏他人的缘故。所谓“大象士”，是指与烦恼一同作战时，不被烦恼所压倒的缘故。所谓“狮子士”，是指远离了非偈颂、生存和死亡等恐惧的缘故。所谓“调御丈夫”，是指使具缘者获得涅槃之城的缘故。或者，将所有这些赞叹之词混合起来，就能理解极为盛大的赞叹。
English
That is to say, solely through the Dharma, harm is suffering. Thus, the so-called "holy person," etc., is the unique characteristic of exclusively benefiting all beings. Therefore, the so-called "holy person" refers to the fact that even the slightest act of harming others is not engaged in. The so-called "great person" refers to engaging in benefiting and bringing happiness to all sentient beings. The so-called "supreme person" refers to the great effort made in that regard. The so-called "most supreme person" refers to the fact that one strives to completely overcome opposing factors such as extreme hatred. The so-called "bull among men" refers to providing sustenance to beings like a wish-fulfilling tree. Alternatively, the so-called "bull among men" refers to possessing a mind moistened by cultivating loving-kindness, etc. The so-called "vast person" refers to those who strive to accumulate limitless collections of merit, etc. The so-called "beautiful person" refers to having worn armor for the sake of others for a long time. The so-called "chief person" refers to prioritizing actions that benefit and bring happiness to beings. The so-called "most excellent person" refers to not completely abandoning samsara for the sake of others, even when faced with various sufferings of samsara. The so-called "lotus person" refers to residing in samsara without being defiled by afflictions. The so-called "white lotus person" refers to engaging in extremely pure conduct. The so-called "tamed person" refers to being skilled in taming oneself and taming others. The so-called "elephant person" refers to not being overwhelmed by afflictions when fighting alongside them. The so-called "lion person" refers to being free from fears such as non-verses, life, and death. The so-called "tamer of beings" refers to enabling fortunate ones to attain the city of Nirvana. Alternatively, by combining all these words of praise, one can understand an extremely grand praise.
Tibetan
།ཅི་ལྟར་ཁྱེད་ནི་བདག་གི་མགོན་པོ་དང་ཁྱེད་ནི་བདག་གི་རྗེ་བོ་དང་ཁྱེད་ནི་བདག་གི་མངའ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྣམས་ནི་མངའ་བདག་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དེ། འདིར་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་ལྟོས་པས་ཚིག་རྣམས་བཅུ་དྲུག་ཅེས་བཤད་པ་ཁ་བསྐང་བའི་དོན་དུ་ཚིག་གསུམ་པོ་བསྣན་པ་ཞེས་སྨྲའོ། །པོ་ཏི་སྔ་མ་རྣམས་ལ་ཚིག་བཅུ་གསུམ་ཁོ་ན་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །མཇུག་བསྡུ་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་ཅིང་མཆོག་གི་བདེ་བ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱེད་ཅིང་ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ། ལེ་ལོ་ཁྱིམ་ན་འོངས་པ་མིན། །མི་སྨྲ་བཞིན་ཡང་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཆད་པར་ངེས་པར་བསྐུལ་བ་ཡི། །གཞན་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡང་མིན། །དེ་བས་ན་གཞན་ལ་གནོད་པ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་ཁྱིམ་ལ་གནས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འགྲོ་བ་མཐོང་ཞིང་འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱིམ་ལ་གནས་པའི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་དབང་པོ་རྟག་ཏུ་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྟགས་བཅྭ་ལྔ་པ་གསུངས་པ་ནི་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནོད་སྦྱིན་ཆེན་པོ་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོའོ། །དེ་མཐོང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྟག་ཏུ་ཕྱི་བཞིན་འབྲང་བ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ཐུབ་པར་དཀའ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ལ་གནོད་པ་མི་ནུས་པའོ། །འདའ་བར་བྱ་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྙེན་པར་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བལྟ་བར་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་གི་དབང་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐྱེས་བུ་ཁུ་མཆོག་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་རྣམས་སོ། ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་གནས་སྐབས་རྣམས་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་འདོན་པར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་རིགས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལྷ་གང་དག་གིའོ། །རྩི་ནི་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་མཐའ་ཅན་རྟོགས་སོ། །ལྷ་མོའི་སྔགས་ནི་རིགས་པའོ། །
Chinese
如何您是我的怙主，您是我的君主，您是我的领主，这些词语是特别赞颂领主您的。这里也因为依待十六个刹那，所以说词语是十六个，为了补充完整，所以说添加了这三个词语。之前的书本里只念诵十三个词语。结尾要做的是“如是”，这个“如是”是不损害他人，并且将一切众生都必定安置于最胜的安乐之中，并且是安住于家中的。然而，懒惰不是从家里来的。即使不说话也是说谎。必定催促惩罚的，不做于他人也是不可能的。因此，如何才能在不损害他人的情况下安住于家中呢？如是说，就像这样等等。以般若波罗蜜多的力量，见到如幻的众生，并且思考这有什么安住于家中的过失呢？金刚手，夜叉之主，恒常跟随，为了正确了知而宣说的十五个原因和征相，就是“另外”等等。大夜叉是夜叉的主人。因为那是不可见的，所以如何才能知道是恒常跟随的呢？如是说“难以征服”等等。“难以征服”是不可能损害身体。“不能超越”是因为没有生，比如坏灭等等。“难以亲近”是因为凶暴的众生也不能看到他。成为具有殊胜丈夫的权势，殊胜丈夫们是菩萨们，他们的权势是信心、精进、正念、禅定和智慧。不会变成非殊胜丈夫，是因为即使在极其艰难的境地，也不会舍弃救度众生的愿望。咒语的种类是咒语的差别，是哪些天神的？“རྩི་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是通达果实成熟的边际。天女的咒语是理智。
English
How are you my protector, you are my lord, and you are my sovereign, these words are especially praising you, the sovereign. Here also, because it depends on sixteen moments, it is said that the words are sixteen, and to complete it, it is said that these three words are added. In the previous books, only thirteen words were recited. What needs to be concluded is "Thus," this "Thus" is not harming others, and it is certain to place all sentient beings in the supreme bliss, and it is abiding in the home. However, laziness does not come from home. Even without speaking, it is lying. It is certain to urge punishment, and it is impossible not to do it to others. Therefore, how can one abide in the home without harming others? It is said, like this and so on. By the power of Prajnaparamita, seeing the illusory beings, and thinking what fault is there in abiding in the home? Vajrapani, the lord of Yakshas, constantly follows, and the fifteen reasons and signs that are spoken to correctly know are "also" and so on. The great Yaksha is the master of the Yakshas. Because it is invisible, how can one know that it is constantly following? It is said "difficult to conquer" and so on. "Difficult to conquer" is impossible to harm the body. "Cannot be surpassed" is because there is no birth, such as destruction and so on. "Difficult to approach" is because even fierce beings cannot see him. Becoming possessed of the power of a supreme man, the supreme men are the Bodhisattvas, and their powers are faith, diligence, mindfulness, Samadhi, and wisdom. It will not become a non-supreme man, because even in extremely difficult situations, he will not abandon the wish to save sentient beings. The type of mantra is the difference of the mantra, which deities is it? "རྩི་" (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, literal meaning in Chinese) is understanding the boundary of the ripening of the fruit. The mantra of the goddess is reason.