Tibetan
།དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ལས་དེའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་དེའི་འགྲུབ་པ་གང་ཡིན། གཅིག་ཉིད་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འགག་པའི་དོན་དུ་ཀུན་རྟགས་ཙམ་གྱི་ཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་པར་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་བརྗོད་པ་དེ་མ་རིག་པས་ལོང་བ་ལ་ལྟོས་པས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་དོ། ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། མ་རིགས་པ་ནི་སྐྱེས་གྱུར་པ། །མིག་སེར་གདུངས་པ་འཇུག་པ་ལྟར་། །མི་བདེན་དོན་ནི་མཐོང་བར་བྱེད། །བདེན་པ་བསྒྲིབས་ནས་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཤེས་པ་ལ་མི་སྣང་བ་ནི་རྒྱན་ཁོ་ན་སྟེ་སྐྱོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ནི་དོན་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས་པར་བྱས་པའི་ལུས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་མཐའ། །མཚན་མ་མེད་དང་དོན་དམ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རྣམ་གྲངས་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོར་བསྡུས་པ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་གཞན་དུ་མེད། །དེ་འགོག་པ་དང་འཕགས་པའི་ཡུལ། །འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཕྱིར། །རིམ་པ་ཇི་བཞིན་རྣམ་གྲངས་དོན། །འདི་ལ་འགྲེལ་བ་ནི་གཞན་དུ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱིས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་མཚན་མ་དགག་པའི་དོན་གྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རང་བཞིན་གསུམ་ལ་ཡང་གསུངས་པ། །དེ་ཉིད་དོན་ལ་སོ་སོར་རྟོག །ཅིག་ཅར་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤང་བ་དང༌། རིམ་པ་ཇི་བཞིན་ཐོབ་པར་འདོད། །གཉིས་ནི་ཡང་དག་མི་དམིགས་པས། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམ་པར་འགྲོ། །དེ་དང་བྲལ་བས་ཡོངས་གྲུབ་ནི། །གཉིས་མེད་པ་ནི་རྟོ
Chinese
因此，它的自性是从它本身成就的。如果说由分别念所作的真如不是成立的，那么从无分别念中，它的成立又是什么呢？因为在唯一的自性上，安立种种的相状，完全是一种分别念的体性。因此，真如的名称，也是为了断除对人等名称的分别念，而称为仅是共相的体性。这里要说的是，说真如不可见为各异，这是对于被无明所蒙蔽的人来说的善说。 如经中所说：无明生起时，犹如眼病者见黄花，所见非真，真理被遮蔽。因此，对于此理，凡夫的意识不能觉察，这只是它的功德，而不是过失，因为这是圣者们的行境。因此，称此为胜义谛。它不是仅仅由分别念所臆测的有情，因为它是圣者们各自所能证知的。因此，以不颠倒之义，称之为真实之边际。 即使如此，经中也说：真如与真实边，无相与胜义谛，法界与种种名，是空性之略义。不颠倒，无他义，彼灭与圣者境，是圣法之因，次第如是名相义。对此的解释是，以无他义故为真如，以不颠倒义故为真实边际，以遣除相状之义故为无相，以是圣者们智慧之行境故为胜义谛，以是胜义谛智慧之行境故为法界等等。 对于三种自性也曾说过：于彼义各别了知，一时于三相，应知与断及，次第如是而证得。二者以不真实不见故，二者之相而转变，离彼则圆成实，无二性乃悟
English
Therefore, its own nature is established from itself. If it is said that suchness, which is made by conceptualization, is not established, then from non-conceptualization, what is its establishment? Because on the one nature, the establishment of various aspects is entirely the characteristic of one conceptualization. Therefore, the term "suchness" is also called the nature of merely a common characteristic for the purpose of eliminating the conceptualization of terms such as persons. Here it should be said that saying that suchness is not seen as different is indeed a well-spoken statement in relation to those blinded by ignorance. As it is said: When ignorance arises, like those with eye disease seeing yellow flowers, what is seen is not true, and the truth is obscured and remains. Therefore, the fact that it is not apparent to the consciousness of ordinary beings is only its virtue, not a fault, because it is the realm of activity of the noble ones. For that very reason, this is called the ultimate truth. It is not a sentient being proximately imputed by mere conceptualization, because it is to be individually known by the noble ones themselves. For that very reason, it is called the ultimate limit by the meaning of non-perversion. Even so, it is said: Suchness and ultimate limit, signlessness and ultimate meaning, the realm of dharma and various names, are the condensed meaning of emptiness. Non-perversion has no other meaning, its cessation and the realm of the noble ones, are the cause of the noble dharma, the order of names and meanings is thus. The explanation for this is that suchness is suchness by the meaning of no otherness, and the ultimate limit is the ultimate limit by the meaning of non-perversion, and signlessness is signlessness by the meaning of negating signs, and the ultimate meaning is the ultimate meaning because it is the realm of activity of the wisdom of the noble ones, and the realm of dharma is the realm of dharma because it is the realm of activity of the wisdom of the ultimate meaning, and so on. Regarding the three natures, it is also said: Knowing each of those meanings separately, at once in the three characteristics, complete knowledge, abandonment, and attainment are desired in order. Since the two are not truly seen, the aspects of the two transform, and by being separated from that, the perfectly established is realized as non-duality.
Tibetan
ག་པར་བྱེད། །གླང་པོ་ཆེ་ནི་མི་དམིགས་པ། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་བྲལ་བ་དང༌། །ཤིང་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྒྱུ་མ་ལ། །སེམས་ཙམ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་ནི། །དོན་ལ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཅེས། །ཤེས་བྱའི་དོན་ནི་མི་དམིགས་པས། །སེམས་ལ་ཡང་ནི་མི་དམིགས་པ། །གཉི་ག་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པ་ཉིད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཉེར་དམིགས་པས། །སེམས་ལ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ འགྱུར། །ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཁྱབ་བདག་ཉིད། །རང་བཞིན་དོན་ནི་རབ་བསྒྲུབ་པས། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །བློ་ལྡན་སྐུ་གསུམ་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་ཀྱང༌། དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེའི་དོན་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་འདི་ལ་ཚད་མ་ཅི་ཞིག་ཡིན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན། མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ནི། །དེ་ཚད་མ་སྟེ་གཞན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་ཁམས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །དེ་ཡོད་པ་ལས་འགྲོ་བ་ཀུན། །མྱ་ངན་འདས་པ་རྟོགས་པ་ཡང༌། །དང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་འགྲོ་བྱ། །རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་ལ། །མིག་མེད་འོད་ཟེར་གྱིས་འབར་བ། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །མིག་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣ་བ་མ་ཡིན་སྣ་མ་ཡིན། །ལྕེ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ལ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་མར་གྱུར་པ་ནི། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་ཀྱང༌། རྟེན་མེད་དེ་བཞིན་མི་གསལ་བ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བསྟན་དུ་མེད། །གང་ཞིག་འབྱུང་མིན་འཇིག་པ་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །དེ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ། །ཡིག་མིན་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་དོན་དམ་ཡང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་སུ་འདོད། །དེ་ནི་བདེན་པ་མི་སླུ་བ། །དེ་རྟོགས་པ་ན་སངས་རྒྱས་བརྗོད། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྐྱེ་བ་མིན། །འགག་པ་མེ
Chinese
在哪里做？大象是不可见的，它的形态是分离的，而专注于树木，就像专注于幻术一样，仅仅专注于心，就说是不专注于意义本身。因为不专注于所知之义，也不专注于心，因为不专注于两者，就专注于法界本身。因为专注于法界，心就不再被专注于。专注于遍及一切，因为彻底成就自性之义，获得无上菩提，具足智慧，是三身之自性。如是说。在《释论理》中也说，圣者的智慧是超越世间的，它的意义是胜义谛。它的对境不是自相，因为它的对境是不可言说的总相。再次，对此有什么量？是世间智慧还是超世间智慧？唯一是超世间智慧，随超世间智慧之后获得的世间智慧，那是量，其他不是量。因此而说，具有无始时间的界，一切法都完全依赖它，因为它的存在，一切众生，证悟涅槃，最初也应趋向于此。对于自生者的胜义谛，没有眼睛却燃烧着光芒，不是看见太阳的坛城。如是说。这样，这些偈颂也变得前后一致。眼睛不是量，耳朵不是，鼻子不是，舌头不是量，身体和心也不是。如果这些根成为量，就不会通过圣道来行事。如是说。圣者龙树的尊者也说，无有依处，同样不明显，不可思议，不可言说，什么不生不灭，不是常也不是断，那与虚空相等，不是文字，不是知识的行境，那是其本身胜义谛，如是性被认为是实体，那是真实的，不欺骗，证悟它就被称为佛。同样，生即是法界赞中说，法界不是生，没有灭。
English
Where to do? The elephant is invisible, its form is separate, and focusing on the trees, just like focusing on illusion, merely focusing on the mind, it is said that one does not focus on the meaning itself. Because one does not focus on the meaning of the knowable, nor does one focus on the mind, because one does not focus on both, one focuses on the Dharmadhatu itself. Because one focuses on the Dharmadhatu, the mind is no longer focused on. Focusing pervades everything, because the meaning of self-nature is thoroughly accomplished, one obtains unsurpassed Bodhi, endowed with wisdom, is the self-nature of the three bodies. Thus it is said. In the Explanation of Reasoning, it is also said that the wisdom of the noble ones is beyond the world, its meaning is the ultimate truth. Its object is not its own characteristic, because its object is the general characteristic that cannot be spoken of. Again, what is the measure for this? Is it worldly wisdom or transcendental wisdom? It is solely transcendental wisdom, the worldly wisdom obtained after transcendental wisdom, that is the measure, others are not the measure. Therefore it is said, the realm with beginningless time, all phenomena completely depend on it, because of its existence, all beings, realizing Nirvana, should also tend to this from the beginning. For the ultimate truth of the self-born ones, without eyes yet burning with light, it is not seeing the mandala of the sun. Thus it is said. In this way, these verses also become consistent. The eye is not a measure, the ear is not, the nose is not, the tongue is not a measure, the body and mind are also not. If these faculties become a measure, one would not act through the noble path. Thus it is said. The venerable Nagarjuna also said, without a basis, likewise unclear, inconceivable, unspeakable, what does not arise and does not cease, is neither permanent nor annihilated, that is equal to space, is not a letter, is not the realm of knowledge, that is itself the ultimate truth, suchness is considered a substance, that is true, does not deceive, realizing it is called Buddha. Similarly, birth itself is said in the praise of the Dharmadhatu, the Dharmadhatu is not birth, there is no cessation.