Tibetan
གྲོ་བར་བྱས་པས་ན་ཐེག་པ་སྟེ། དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་དེའི་གསར་པ་སྟེ་ཡུན་རིང་པོར་ཡང་དག་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་བདག་ཏུ་བྱས་ནས་ཡང་ཕྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིས་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྗེས་སུ་འགྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་བསྟན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱིས་སོ། །ཕྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ཡོངས་སུ་དོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུངས་པ་ནི་ཉིད་ཀྱི་དོན་དཔེས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་གསལ་བའི་དོན་ལའོ། །བདེ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་མི་ཟད་པ་སྟེ་བདེ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བར་ཆད་མེད་པ་ནི་བགེགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །མ་སྨས་པ་ནི་མཉམས་པའོ། །མ་སྣད་པ་ནི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་དཔེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མཚུངས་པར་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་བསྟན་པ་ནི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་མ་དོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུས་སུའོ། །དཀའ་བའི་ལམ་ནི་ལམ་དཀའ་བའོ། །ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ལམ་ལས་ཞེས་བྱ་བས་ཨ་ཙར་གྱི་འགྱུར་རོ། །བསྡུ་བའི་མཐར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་འཇིག་པ་ནི་ལམ་དཀའ་བ་ལ་བསྡུ་བའོ། །དད་པ་ཡོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་དེའི་ལམ་ལ་ཡང་ཡིད་ཆེས་པའོ། །བཟོད་པ་ནི་སྦྱོར་བ་ཐེག་པ་ཉིད་དོ། །སྲིད་པ་ནི་དེ་འདོད་པ་ཉིད་དོ། །འདུན་པ་ནི་གོང་ནས་གང་གི་གནས་སྐབས་ལའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་སྤྲོས་བའོ། །བག་མེད་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །མོས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ལ་འདི་ལྟར་ཞེས་བསྟན་པ་འཛིན་པའོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པའོ། །གཏོང་བ་ནི་ལམ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལའོ། །གུས་པར་བྱེད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་མི་འདོར་བ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲུབ་པའོ། །དགའ་བ་ནི་འདི་རྣམས་ཉིད་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའོ། །དང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྲིད་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་
Chinese
因为已经做了，所以是乘，即是信心和精进等等。那些是它的新东西，不是长久地真正存在。所谓“不会再执持”，是因为最初已经拥有，后来又在一切情况下完全舍弃的缘故。所谓“不会再进入”，是因为后来在一切情况下都没有随之成就的缘故。所谓“不会再指示”，是指菩提的顺品等三十七法。后来在一切情况下完全缠绕，完全舍弃的缘故。所说是用例子来阐明自己的意思，比如“善现，就像这样”等等。例如，声音是为了阐明意义。所谓“安乐”的声音，是不会穷尽的，是“因为安乐”的意思。没有障碍，是没有障碍的事物。没有说，是平等。没有恼害，是因为没有其他的损害。所谓“像那样”，这里不是用例子在一切情况下都相同地结合。没有指示般若波罗蜜多，是因为不作意的缘故。所谓“中间不舍弃”，是指在中间。困难的道路是艰难的道路。所谓“接近道路”，是阿阇梨的翻译。在聚集的最后进行修持，是因为无常的缘故。完全毁灭，是指聚集在艰难的道路上。所谓“具有信心”，是指对圆满正等觉及其道路也相信。忍耐是修持的乘。存在是想要那个。欲望是从上面开始的任何状态。精进是扩展。不放逸是依靠善。信解是对方法和从方法中产生的“像这样”的指示的执持。殊胜的意乐是对获得圆满菩提的殊胜意乐。布施是对阻碍道路的诸法的布施。恭敬是对于圆满的诸佛不舍弃的修持。欢喜是对这些本身进行供养等等的欢喜。清净是对如所说的功德进行修持的真实存在。极喜是对圆满的诸佛等等和一切法的空性。
English
Because it has been done, it is a vehicle, that is, faith and diligence, and so on. Those are its new things, not truly existing for a long time. The so-called "will not hold on again" is because it was initially possessed, and later completely abandoned in all circumstances. The so-called "will not enter again" is because there is no subsequent accomplishment in all circumstances. The so-called "will not indicate again" refers to the thirty-seven dharmas, such as the aspects of enlightenment. Later, in all circumstances, completely entangled and completely abandoned. What is said is to clarify one's own meaning with examples, such as "Subhuti, like this," and so on. For example, sound is for clarifying meaning. The sound of "blissful" is inexhaustible, meaning "because of bliss." Without obstacles means without the object of obstacles. Not speaking means equality. Not harming means because there is no other harm. The so-called "like that" does not mean that the example is combined in the same way in all circumstances. Not indicating the Prajnaparamita is because of non-attention. The so-called "not abandoning in the middle" refers to the middle. The difficult path is the arduous path. The so-called "approaching the path" is the translation of Acharya. Practicing at the end of the gathering is because of impermanence. Complete destruction refers to gathering on the difficult path. The so-called "having faith" means also believing in the perfect complete enlightenment and its path. Patience is the vehicle of practice. Existence is wanting that. Desire is any state from above. Diligence is expansion. Non-negligence relies on virtue. Faith is holding onto the instruction of "like this" for the method and what arises from the method. Superior intention is the superior intention for obtaining perfect enlightenment. Giving is the giving of all dharmas that obstruct the path. Reverence is the practice of not abandoning the perfect Buddhas. Joy is the joy of making offerings and so on to these themselves. Purity is the true existence of practicing the qualities as described. Extreme joy is the emptiness of the perfect Buddhas and all dharmas.