Tibetan
ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཡེང་བའམ་ཟད་པ་གང་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གཡེང་བ་མེད་པ་དང་མི་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཉིད་ལ་སེམས་གཡེངས་པའི་སེམས་དེ་དག་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་སེམས་དེ་དག་ནི་མི་ཟད་པ་རྣམ་པར་མི་ཟད་པ་མ་གཡེངས་པར་སེམས་དེ་དག་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་འདོན་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ལས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དོན་དམ་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་མི་ཟད་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་དོར་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་ཟད་པ་ནི་རྒྱུན་ཉེ་བར་ཞི་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གཡེངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་དངོས་སུ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མི་དགེ་བའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་རྣམས་ནི་མེད་པར་གྱུར་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ལོག་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྡར་འདོགས་པ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མ་གྱུར་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་རྣམས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་རྟག་ཏུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཏེ་ལེ་ལོ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞི་མེད་པའི་ཞུམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞི་མེད་པ་ནི་རྟེན་མེད་པ་སྟེ། གཞི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞུམ་པའོ། །སེམས་ནི་ཞུམ་པ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ལ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་
Chinese
所谓“地”是指心的自性之体性的空性。因此，所说的“从那之中，一切法的空性与味道相同，什么是散乱或穷尽”是指没有散乱和不穷尽。有些地方的经文是这样说的：善现，那些心散乱于法性的心，因为没有自性，那些心是不穷尽的，完全不穷尽，不散乱，那些心如实地完全了知。其中，“从法性”是指从空性。“散乱”是指世俗谛。究竟谛是什么样的呢？是不穷尽，因为舍弃了刹那。完全不穷尽，因为相续没有寂灭。所谓“不散乱”是指没有向外行走的真实生起。为什么说这是这样的相呢？是指“无自性”，意思是说，因为空了自己的自性。用其他方式来扩展心的不可得性是：善现，此外，“遍一切烦恼”是指与烦恼真实结合，真实生起，因此遍一切烦恼是不善的。“不是遍一切烦恼以遍一切烦恼而转变”，那些是已经灭尽的遍一切烦恼，因为遍一切烦恼的事物在究竟上是不存在的。遍一切烦恼是因为以颠倒的增益而进入。没有诠释安立是因为在究竟上没有分别。所谓“心没有转变为遍一切烦恼的那些”是指作为烦恼对治的善法。“自性光明”是指： 心的法性是自性光明，远离垢染，恒常没有遍一切烦恼，因为是空性。所谓“沮丧”是指有烦恼，因为与懈怠真实结合。所谓“无基的沮丧”，无基是指没有所依，因为仅仅是无基而沮丧。心是沮丧的，不是心的自性，那是空性的自性。
English
The so-called "earth" refers to the emptiness of the essence of the nature of mind. Therefore, what is said, "From that, the emptiness of all dharmas is of the same taste, what is distraction or exhaustion?" means without distraction and inexhaustible. In some places, the text says: Subhuti, those minds that are distracted by the nature of dharma, because they have no characteristics, those minds are inexhaustible, completely inexhaustible, not distracted, those minds are truly and completely known as they are. Among them, "from the nature of dharma" means from emptiness. "Distraction" refers to the conventional truth. What is the ultimate truth like? It is inexhaustible, because it has abandoned the moments. Completely inexhaustible, because the continuum has no cessation. The so-called "not distracted" means that there is no true arising of going outward. Why is it said that this is such an aspect? It refers to "no characteristics," meaning that it is empty of its own characteristics. To expand the unobtainability of the mind in other ways: Subhuti, furthermore, "all-pervasive afflictions" means truly combined with afflictions, truly arising, therefore all-pervasive afflictions are unwholesome. "It is not that all-pervasive afflictions transform by all-pervasive afflictions," those are the all-pervasive afflictions that have been extinguished, because the things of all-pervasive afflictions do not exist ultimately. All-pervasive afflictions are because they enter with inverted superimposition. There is no interpretive establishment because there is no discrimination ultimately. The so-called "those minds that have not transformed into all-pervasive afflictions" refers to the virtuous dharmas that are the antidotes to afflictions. "Self-luminous nature" means: The nature of mind is self-luminous, free from defilement, constantly without all-pervasive afflictions, because it is emptiness. The so-called "despondency" means having afflictions, because it is truly combined with laziness. The so-called "groundless despondency," groundless means without a basis, because it is despondent merely by being groundless. The mind is despondent, it is not the nature of mind, that is the nature of emptiness.
Tibetan
ཉིད་ཀྱིས་ལེ་ལོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་རབ་ཏུ་བཟུང་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་རྣམས་ཏེ། བརྩོན་འགྲུས་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གསུངས་པ་ནི་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །བག་ལ་ཉལ་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་རྣམས་དང་སྦྱོར་བས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་མེད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེ་ན། གསུངས་པ་ནི་མེད་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་རྣམས་ལ་གང་ཞིག་ཤེས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཟག་པ་མེད་པ་རྣམས་ནི་ཟག་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གཞོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཞོལ་བ་འདི་རྣམས་ལ་ཡོད་པས་ན་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པར་གཞལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འདོན་པ་ལ་ཡང་དོན་ནི་འདི་ཉིད་དོ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའོ། །རབ་འབྱོར་སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། འདིར་འདོད་ཆགས་དང་ བཅས་པའི་སེམས་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་སེམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཅེས་དེ་ལྟར་ཤེས་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཤེས་རབ་བམ་སེམས་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་སམ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་
Chinese
因为您没有懒惰的缘故。名为“心完全执持”是指善法，因为精进和正确结合的缘故。他们所说的胜义自性，是指“不是所执持”，因为它是从真如（tathatā）中空性的体性。不是应该完全执持的，不是精进正确结合。所谓“有漏”，是指烦恼。与那些随眠状态相结合，所以是有漏。所谓“无自性”，是指自己本身所具有的是自性，因为没有它，所以是无自性。为什么无自性呢？所说是“如同没有一样”，因为是对所执持等不存在的事物进行分别。以空性的体性，对于无漏的心识，谁能知晓，是指知晓那些的胜义谛的意思。无漏是因为是烦恼的对治。所谓“趋向无自性”，是因为远离一切自性。无自性是趋向于圆成实性的自性，因为这些具有，所以这样说。所谓“以无事物衡量”，其意义也是这个。所谓“任运成就”，是因为没有分别。所谓“具有贪欲”，是指与贪欲正确结合，即具有贪欲。弥勒，所谓“心的贪欲和具有贪欲”，意思是说，在这里，具有贪欲的心识是具有贪欲的心识，如实了知，如果贪欲和心识是具有贪欲的，如果这样理解，就不是如实了知。所谓“心的贪欲和具有贪欲”，如果是如实的法，那么心的自性空性也是如实的法。如来（tathāgata）的极清净的智慧或心识，不是见到贪欲等心所生起的法，也不是见到具有贪欲，因为那是贪欲等的处所。
English
Because you are not lazy. The term "minds that are fully grasped" refers to virtuous qualities, because of diligence and proper application. What they say about the ultimate nature is "not grasped," because it is the essence of emptiness from Suchness (tathatā). What is not to be fully grasped is not diligent and proper application. The term "with outflows" means that outflows are the afflictions. Being associated with those states of dormancy, it is with outflows. The term "without own-being" means that what exists in one's own self is own-being, and because it is absent, it is without own-being. Why is it without own-being? It is said to be "like non-existence," because it is conceptualizing things that do not exist, such as grasping. By the nature of emptiness, who knows the minds without outflows, meaning that they know the ultimate truth of those. The outflow-free are the antidote to the outflows. The term "inclined towards no-own-being" means because it is separated from all own-beings. No-own-being is inclined towards the perfectly established own-being, and because these have it, it is said that way. The meaning of the expression "measuring without things" is also the same. The term "spontaneously accomplished" is because there is no conceptualization. The term "those with attachment" means being properly associated with attachment, that is, with attachment. Maitreya, the meaning of "whatever mind is with attachment and has attachment" is that here, minds with attachment are minds with attachment, truly knowing, if attachment and mind are with attachment, if understood in that way, it is not truly knowing. The term "the mind's attachment and having attachment," if it is the Dharma as it is, then the emptiness of the mind's own-being is also the Dharma as it is. The Tathagata's (tathāgata) extremely pure wisdom or mind does not see the phenomena arising from the mind, such as attachment, nor does it see having attachment, because that is the place of attachment and so on.