Tibetan
་ནི་འཚེ་བ་ལའོ། །དུ་ཛི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་ལ་སྟེ་ཁམས་གཞན་ནོ། །ཀ་བེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཛྫཿ་ཡིག་ཅེས་བཤད་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་འགག་པས་སོ། །རབ་ཏུ་མི་འཇིག་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་འགག་པས་སོ། །འདི་ཅི་ལྟར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དོན་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཤེས་པ་པོ་འགའ་ཞིག་མེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པས་དོན་འདི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བས་ན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དེ་དང་དེའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཞི་བ་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་བཏང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་དུ་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །སླར་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་བཅད་པ་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་མི་སྐྱེ་བའོ། །དངོས་པོའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པས་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །སླར་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ནི། གང་དག་གིས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་གི་སེམས་དེ་དག་དེའི་སེམས་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ཤིན
Chinese
ནི་འཚེ་བ་ལའོ། །དུ་ཛི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་ལ་སྟེ་ཁམས་གཞན་ནོ། །ཀ་བེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཛྫཿ་ཡིག་ཅེས་བཤད་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་འགག་པས་སོ། །རབ་ཏུ་མི་འཇིག་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་འགག་པས་སོ། །འདི་ཅི་ལྟར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དོན་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཤེས་པ་པོ་འགའ་ཞིག་མེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པས་དོན་འདི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བས་ན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དེ་དང་དེའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཞི་བ་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་བཏང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་དུ་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །སླར་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་བཅད་པ་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་མི་སྐྱེ་བའོ། །དངོས་པོའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པས་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །སླར་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ནི། གང་དག་གིས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་གི་སེམས་དེ་དག་དེའི་སེམས་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དང༌། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ཤིན 是为恼害。所谓“度济”即是坏灭，乃是异界。因为迦毗梨等之故。所谓宣说“呧”字，即是不坏灭，乃是刹那即灭故。所谓“极不坏灭故”，乃是相续断灭故。此如何显示耶？若问其为何之故，答以疑惑而说者，即是所谓空性之自性，其义是说，空性之自性即是诸蕴。于胜义中，非以遍计之相，亦非以依他起之相而有。然于此义，世间无有知者，如来依于般若波罗蜜多，现证此义而成佛，故说彼如来等为世间之导师。唯空性于彼及彼之颠倒之对治性故，是无相，于彼一切分别皆无相故，极寂静是无相。永舍一切分别，诸愿皆是无愿之彼岸。复无连结故，亦是极无愿。以无一切差别之因故，是不现行。以断除一切因与缘之戏论，是离生故，是不生。以一切事物之戏论皆已止息故，是无事物。以缘于如是性故，是为一切清净法之因，故是法界。复以异门而说，如来亦善示世间，所谓“何等为亦”者，谓有情无事物故，若知何有情之心，彼等之心即是彼等之心，亦不能如实知真实性。诸心与诸有情，非如实之法，若尔，何者是如实之法耶？谓于已灭之有情等。如来亦不见极清净之心等与有情等。以心之状态是极无有之性故，于遍计之有情之状态亦极
English
་ནི་འཚེ་བ་ལའོ། །དུ་ཛི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་པ་ལ་སྟེ་ཁམས་གཞན་ནོ། །ཀ་བེ་རེ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཛྫཿ་ཡིག་ཅེས་བཤད་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་འགག་པས་སོ། །རབ་ཏུ་མི་འཇིག་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་འགག་པས་སོ། །འདི་ཅི་ལྟར་བསྟན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་གཞན་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དོན་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཤེས་པ་པོ་འགའ་ཞིག་མེད་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པས་དོན་འདི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་བས་ན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དེ་དང་དེའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཞི་བ་མཚན་མ་མེད་པའོ། །ཡོངས་སུ་བཏང་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྨོན་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་དུ་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །སླར་ཡང་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་སྨོན་པ་མེད་པའོ། །བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་པའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་བཅད་པ་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་མི་སྐྱེ་བའོ། །དངོས་པོའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པས་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་པས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །སླར་ཡང་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ནི། གང་དག་གིས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གང་གི་སེམས་དེ་དག་དེའི་སེམས་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཞེས་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མེད་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་གཟིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཤིན་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དང༌། ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ཤིན Is for harming. The term "du ji" means destruction, which is another realm. Because of Kabeira and others. The term "zza" is said to mean non-destruction, which is because it ceases in an instant. The term "extremely non-destructive" means the cessation of continuity. How is this shown? If asked why, the answer is given with doubt, which is the so-called nature of emptiness, the meaning of which is that the nature of emptiness is the aggregates. In the ultimate sense, it does not exist with the characteristic of complete imputation or the characteristic of other-dependence. However, in this world, there are no knowers of this meaning, and the Tathagata, relying on the Perfection of Wisdom, fully realizes this meaning and becomes a Buddha. Therefore, it is said that the Tathagatas are the teachers of the world. Only emptiness, because of its antidote to that and its opposite, is without characteristics. Because all discriminations in it are without characteristics, extreme peace is without characteristics. Completely abandoning all discriminations, all wishes are beyond wishes. Again, because there is no connection, it is also extremely without wishes. Because there is no cause for any distinction, it is non-manifesting. Because all causes and conditions of proliferation are cut off, it is separated from birth, so it is unborn. Because all proliferations of things have ceased, it is without things. Because it is focused on suchness, it is the cause of all purified dharmas, therefore it is the realm of dharma. Again, speaking in a different way, the Tathagata also well shows the world, saying, "What is also," which means that because sentient beings are without things, if one knows the mind of any sentient being, and that their mind is their mind, one also cannot truly know reality as it is. Minds and sentient beings are not dharmas as they are. If so, what is the dharma as it is? It is for sentient beings who have ceased to exist. The Tathagata also does not see extremely pure minds and sentient beings. Because the state of mind is extremely non-existent, and also in the state of completely imputed sentient beings, it is also extremely
Tibetan
་ཏུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་རྣམས་དང་སེམས་ཅན་རྣམས་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གང་གི་ཚེ་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་མཁྱེན་པ་ཞེས་གང་ཞིག་བརྗོད་པ་དེ་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བས་སོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གཞལ་དུ་མེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་མུ་མ་མཆིས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གྲངས་མེད་པ་ནི་ འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སེམས་ཅན་རེ་རེར་བགྲང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་འབྲེལ་བའི་སེམས་རྣམས་དང་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང་གྲངས་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་མེད་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མེད་པར་གྱུར་བའི་ཤེས་པ་མེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོར་བསྡུས་པས་བསྟན་ཡང༌། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ཀྱང་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་ནས་གང་ཡང་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའི་འགྲེས་ཕྱིས་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་གཞན་ལ་ཡང་ལེའུ་འདི་ལ་འགྲེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འདོན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་འགྲེལ་པ་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གུས་པས་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་གནས་ཀྱི་དབྱེ་བས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་ལ་ཡང་དེ་རྣམས་བགྲང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་སེམས་ཅན་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཚད་མེད་པ་དང་གྲངས་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚད་མེད་པ་དང་གྲངས་མེད་པའོ། །འདི་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་སླར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་པ་དག་གི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་སེམས་ཅན་གཞལ་དུ་མེད་པས་བསྟན་ཏོ། །ད་ལྟར་ནི་སླར་སེམས་གཅིག་ཡིན་ཡང་གཞལ་དུ་མེད་པའི་གཟུགས་ལ་
Chinese
因为没有边际的缘故。因此，称为善知诸心及有情。何时知晓不如实，彼时善知如实的相状。所谓知心者，是凭借祈愿等方便。知晓他心是世俗谛的密意。不可衡量是因为有情没有边际的缘故。不可计数是因为贪欲等差别，无法计数每一个有情的缘故。与心相关的诸心以及不可衡量和不可计数，显示了知，那也是因为在胜义中不存在的缘故，那也不是因为有情不存在的知晓不存在。因为有情没有实体的缘故。虽然以简略的方式显示，但以“其他”等广说。其他等也以“其他”等显示有情不可衡量，之后以“任何那些”的解释来补充。在其他地方，也对这一章进行颠倒的解释。那样的补充是以前的注释者们不恭敬所为。所谓有情不可衡量，是指以界、趣和生处等差别而产生的各种颜色和形状的事物。所谓不可计数，是指即使在一个生命中也无法计数那些。这里也说“因为有情没有实体的缘故”，这是说明了之前所说的理由，即因为有情没有自性，所以是无量和无数，因此有情是无量和无数的。这也是在以空性为对境，胜义谛的无分别智慧的加持下所说的。这样圆满成佛后，为了利益有情，世尊也开示了世俗谛的不可衡量和不可计数等，应当如此理解。所谓不可衡量有情的心，是指之前不可衡量是以不可衡量有情来显示的。现在即使是一个心，也对不可衡量的色
English
Because it is immeasurable. Therefore, it is called knowing all minds and sentient beings. When one knows what is not as it is, then one knows the aspect of what is as it is. What is called knowing the mind is through the means of aspirations and so on. Knowing the minds of others is the intention of conventional truth. Immeasurable is because sentient beings are without limit. Innumerable is because of the distinctions of desire and so on, it is impossible to count each sentient being. The minds related to the mind, and the knowledge shown to be immeasurable and innumerable, that is also because it does not exist in the ultimate sense, that is not because the knowledge of the non-existence of sentient beings does not exist. Because sentient beings have no substance. Although shown in brief, it is explained in detail by "other" and so on. Others also show the immeasurable nature of sentient beings by "other" and so on, and then supplement it with the explanation of "any of those". In other places, this chapter is also interpreted in a reversed way. Such supplementation is done disrespectfully by the previous commentators. What is called immeasurable sentient beings refers to the various colors and shapes of things that arise from the distinctions of realms, destinies, and birthplaces. What is called innumerable is because even in one lifetime it is impossible to count them. Here also it is said that "because sentient beings have no substance", this is explaining the reason previously stated, that because sentient beings have no self-nature, they are immeasurable and innumerable, therefore sentient beings are immeasurable and innumerable. This is also said under the blessing of the non-conceptual wisdom of the ultimate truth, with emptiness as the object. Having thus attained complete enlightenment, the Blessed One also taught the immeasurable and innumerable, etc., of the conventional truth for the benefit of sentient beings, and this should be understood. What is called the mind of immeasurable sentient beings is that the previous immeasurable was shown by immeasurable sentient beings. Now, even if it is one mind, it is directed towards the immeasurable form