Tibetan
རྣམ་པ་མང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེའི་དོན་ནོ། །དེ་ནི་གལ་ཏེ་ཡང་ཀུན་བརྟགས་མ་ཡིན་པ་དང་གཞན་དབང་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ལ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེའི་ཡུལ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དོན་དམ་པར་ཡང་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་སུ་འདོད། །དེ་ནི་བདེན་པ་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། །དེ་རྟོགས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་བརྗོད། །གཞན་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཟས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འཇུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་མཐར་ཐུག་པ་ལོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁྱེད་ལ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྐྱེ་མེད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། །གཞན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཟད་པ་སྟེ། །གཅིག་ཉིད་ཟད་དང་སྐྱེ་མེད་ལ། །དོན་ལས་འདི་ནི་བཟོད་པར་གྱིས། །དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པའི་གནས་སྐབས་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཚེ་ལོག་པར་འཁྲུལ་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཟད་པས་ལོག་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་གང་ཡང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་བཅོམ་ལྡན་ འདས་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ངོ་བོར་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་དང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྐལ་པ་ཇི་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་ཀུན་རྫོབ་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་མཐའ་ཡས་པའི་སྤྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རིག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་ས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐར་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ག་ལ་འགྱུར། ཁྱོད་ཅག་ལ་ནི། མར་མེ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་འདས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར། །ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཆད་པ་ཉིད་དོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་མོད་ཀྱི་མ་ལུས་པའི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འཆད་པའི་རང་བཞིན་དང༌།
Chinese
在那裡對眾多菩薩們宣說，如果說那教法是所有世俗諦都不存在的，才是勝義諦，這是不對的，因為超脫世間的聖者智慧才是它的意義。如果它既不是遍計所執，也不是依他起，因為對它們來說是虛假的緣故，不是可以言說的，作為共同特徵的真如，它的對境才是勝義諦的實有。如經中所說：勝義中也是那樣，真如被認為是實體，那是真理的對境，通過證悟它才被稱為佛。依他起雖然是世俗諦，但對於追求世俗諦果實的人來說，進入其中是合理的。否則，對於食物等也將沒有進入的餘地，這將是荒謬的。如果說因和果最終是顛倒的，那麼對你來說，從沒有留下蘊身的涅槃中也是如此，正如經中所說：在無生的大乘中，其他的空性已經耗盡，唯一的耗盡和無生，從意義上來說，請容忍這個。因此，在遠離戲論的狀態中，當與不存在的事物相伴隨時，僅僅是顛倒錯覺的本質已經耗盡，因此沒有看到任何被稱為顛倒的區別。此外，對於我們來說，已經顯現並清除了所有障礙的法界法身，已經證悟的薄伽梵，以利益眾生的本質，通過祈願的力量和所化眾生的根器，以如其所有的福德資糧，只要輪迴存在，就以世俗諦的圓滿受用身和無盡的化身來了知它。那本身就是三界的主宰，不滯留於輪迴和涅槃的特徵，為了在大乘解脫道中修行，因此怎麼會變成完全不存在的本性呢？對於你們來說，就像蠟燭一樣進入涅槃，他的心完全解脫，這就是以各種方式闡述的。存在和不存在等等，都說那個狀態是不可言說的。雖然如是存在，但宣說成就佛陀的所有力量等法的自性。
English
There it is said to the many Bodhisattvas, if that teaching is that all conventional truths are non-existent, that is the ultimate truth, that is not right, because the wisdom of the holy ones who have transcended the world is its meaning. If it is neither the completely imputed nor the other-dependent, because for them it is false, it is not to be spoken of, the Suchness as a common characteristic, its object is the very existence of the ultimate truth. As it is said in the sutra: In the ultimate truth it is also like that, Suchness is considered to be a substance, that is the object of truth, through realizing it is called Buddha. Although the other-dependent is the conventional truth, it is reasonable to enter into it for those who seek the fruit of the conventional truth. Otherwise, there would be no room for entering into food and so on, which would be absurd. If it is said that cause and effect are ultimately reversed, then for you too, it is the same from the Nirvana without remaining aggregates, as it is said in the sutra: In the unborn Great Vehicle, the emptiness of others has been exhausted, the only exhaustion and the unborn, from the meaning, please tolerate this. Therefore, in the state of freedom from elaboration, when accompanied by non-existent things, the very nature of inverted delusion has been exhausted, so no distinction called inverted is seen. Furthermore, for us, the Dharmadhatu Dharmakaya that has manifested and cleared all obscurations, the Bhagavan who has been enlightened, with the essence of benefiting beings, through the power of aspiration and the capacity of the beings to be tamed, with the accumulation of merit as it is, as long as samsara exists, it is known by the complete enjoyment body of the conventional truth and the endless manifestations. That itself is the master of the three realms, the characteristic of not abiding in samsara and nirvana, in order to practice in the Great Vehicle path of liberation, so how can it become the very nature of complete non-existence? For you, like a candle entering Nirvana, his mind is completely liberated, that is what is explained in various ways. Existence and non-existence, etc., all say that that state is inexpressible. Although it exists as it is, it is the nature of explaining the Dharma that accomplishes the Buddha, such as all the ten powers.
Tibetan
མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་འགྲོ་བའི་དོན་སྤངས་པ་རེ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་ཇི་སྲིད་འགྲོ་བ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་གྱིས་གནས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དེ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་དྲང་པའི་དོན་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་ལ་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ་མཁས་པ་མགོན་པོ་བྱམས་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ། གང་ཞིག་མེད་མིན་ཡོད་པ་མིན་དང་ཡོད་མེད་མ་ཡིན་ཡོད་མེད་ལས་ནི་གཞན་པའང་མིན། །བརྟག་པར་མི་ནུས་ངེས་ཚིག་དང་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞི་བ་སྟེ། །དྲི་མ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་ཟེར་སྣང་བ་དང་ལྡན་དམིགས་པ་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་དང༌། །སྡང་དང་རབ་རིབ་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་མཛད་པའི་དམ་ཆོས་ཉི་མ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འཕགས་པས་ཀྱང་གསུངས་པ། གང་ཞིག་གཅིག་མིན་དུ་མ་ ཡང་མིན་རང་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་ཚོགས་ཆེན་པོའི་རྟེན་གྱུར་པ། །དངོས་མེད་མ་ཡིན་དངོས་པོ་ཡང་མིན་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རོ་མཉམ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །མ་གོས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞི་བ་མི་མཉམ་དང་མཉམ་ཁྱབ་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང༌། །སོ་སོར་རང་གིས་རིག་བྱ་མཉམ་པ་དང་བྲལ་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་བདག་ནི་འདུད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་བས་ན་མང་དུ་སྨོས་ཅི་ཞིག་དགོས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ལྟ་བ་འདི་ཞེས་གང་ཞིག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ལ་གཅིག་ཏུ་མ་སྤྱད་པ་ཉིད་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཆུང་བ་ཆོས་འདོད་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཚུལ་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་རང་གི་རྒྱུད་བཅོམ་ནས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གསུངས་པ། སྙིང་རྗེ་སྔོན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ནི། །རྒྱུ་མཐུན་ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ལ་གསུངས། །སེམས་པ་དང་བཅས་དེ་སུས་སྨོད། །སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་མི་ཤེས་པ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་སྐྱོན་དུ་འཛིན། །ཡང་ན་ཡོན་ཏན་སྡང་བ་དེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྨོད་པར་བྱེད། གང་གིས་གུས་པ་ཐེག་ཆེན་ལ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་པ་གཞན་སོང༌། །རང་གི་སྡེ་པ་
Chinese
无余之自性舍弃有情之义暂时出现也。大乘则如是，乃至有情为有情之义故，以三身而住之薄伽梵此一切非为成立无，大乘则彼真实性非一切无也。何者彼诸圣者之圣慧所言说非有性，以现证圆满菩提者，彼真实有，是故以正直之义而显示之故。彼之故，于圣法得受王位灌顶者，通达大乘一切义之怙主慈氏自所宣说。何者非无非有，亦非有无，亦非异于有无。不能观察，离于名言，各各自己所能证知，寂静也。无垢之智慧光明，具有光芒，于一切所缘贪著，嗔恚与翳障，善能摧灭之圣法日，我顶礼。圣者亦云：何者非一非多，饶益自他，成为大圆满之所依。非非有，亦非是有，如虚空般味等，一切事物之自性。无染无变寂静，不平等与平等周遍，无戏论，各各自己所能证知，离平等，能仁等之法身，我敬礼。是故何需多说，凡是诋毁说一切皆空的这种观点，对于那些诋毁大乘的人来说，不实行此观点，又有什么困难的呢？凡是进入如来教法的人，也会造作微小的求法和颠倒的、不如法的大事。凡是摧毁自己的相续，也会摧毁他人的相续。又说：慈悲为先导的一切，同因无垢之智慧。于何者宣说大乘？连同心识彼谁诋毁？不了知过失与功德，于诸功德执为过失。或者嗔恨功德者，彼诋毁大乘。谁以恭敬于大乘，善逝已往他方。自己之宗派
English
The nature of non-remainder, abandoning the meaning of beings, arises temporarily. As for the Mahayana, as long as beings exist for the sake of beings, it is not to establish that the Bhagavan who abides with the three bodies is all non-existent. In the Mahayana, that very reality is not all non-existent. That which is not to be spoken of by the noble wisdom of the noble ones, by the very fact that it is manifestly and perfectly enlightened, that is truly existent, and therefore it is shown by the very meaning of uprightness. Therefore, the protector Maitreya himself, who has received the empowerment of the regent of the sacred Dharma and is skilled in the meaning of all Mahayana, said: That which is neither non-existent nor existent, nor both existent and non-existent, nor other than existent and non-existent. It cannot be examined, it is devoid of definitive terms, it is peaceful, to be known by each individual himself. The light of immaculate wisdom, endowed with radiance, attachment to all objects, hatred and delusion, the sun of the sacred Dharma that completely destroys them, I prostrate. The noble one also said: That which is neither one nor many, benefits oneself and others, and becomes the support of great perfection. It is neither non-existent nor existent, like the taste of equality like the sky, the nature of all things. Untainted, unchanging, peaceful, unequal and equal, pervasive, without elaboration, to be known by each individual himself, apart from equality, the Dharmakaya of the able ones, I pay homage. Therefore, what need is there to say more? Whatever one who denigrates the Mahayana by saying that this view of all emptiness, what difficulty is there for those who denigrate the Mahayana not to practice this view? Those who have entered the teachings of the Tathagata will also create small desires for the Dharma and inverted, unlawful great deeds. Whatever destroys one's own continuum will also destroy the continuum of others. Again it is said: All that is preceded by compassion is the common cause of immaculate wisdom. To whom is the Mahayana taught? Who denigrates it together with the mind? Not knowing faults and virtues, holding virtues as faults. Or one who hates virtues, he denigrates the Mahayana. Who with reverence for the Mahayana, the Sugata has gone elsewhere. One's own sect.